Εγκλήματα και ουτοπίες

Τα νέα στοι­χεία που έδωσε στη δημο­σιό­τητα η ΕΛ.ΑΣ, είναι απο­καρ­διω­τικά. Οι Έλληνες οδηγοί παρα­μέ­νουν πρω­τα­θλη­τές στη μη χρήση κράνους, την υπερ­βο­λική ταχύ­τητα και την οδήγηση με χρήση κινητού τηλε­φώ­νου. Με λίγα λόγια πρω­τα­θλη­τές στη βλακεία. Υπάρ­χουν μερικά πράγ­ματα σε αυτή τη χώρα που προ­κα­λούν καχυ­πο­ψία ή θυμηδία. Π. χ. να τηρείς τους νόμους, τους κανόνες και τους τύπους. Ή να είσαι ευγενής. Οι κακοί δρόμοι συνα­ντούν τη σάπια νοο­τρο­πία και τα απο­τε­λέ­σματα, μετριού­νται σε νεκρούς, ανά­πη­ρους και σπίτια που κλεί­νουν, από μια απρο­σε­ξία, από μια ζώνη που δεν φορέ­θηκε, από έναν τρο­χο­νόμο που έκανε τα στραβά μάτια, από έναν δολο­φόνο, που πέρασε με κόκκινο. Η οδήγηση μας κάνει όλους κανί­βα­λους και τον δρόμο ζούγκλα. Επι­κρα­τεί το δίκαιο του ισχυ­ρό­τε­ρου, του θρα­σύ­τε­ρου. Αλλά μήπως έχω δει τρο­χο­νόμο να ελέγχει οτι­δή­ποτε, εκτός από παρά­νομη στάθ­μευση ; (και αν…) Κυκλο­φο­ρούν αυτο­κί­νητα χωρίς φώτα, χωρίς στοπ, με εκτυ­φλω­τι­κούς προ­βο­λείς, Παρα­βιά­ζε­ται συνεχώς η προ­τε­ραιό­τητα, το κόκκινο.  Παιδιά στο μπρο­στινό κάθισμα, βρέφη στην αγκαλιά της μαμάς.  Παρά­νομη στάθ­μευση και υπερ­βο­λική ταχύ­τητα, είναι οι μόνες παρα­βά­σεις που ανα­γνω­ρί­ζουν οι τρο­χο­νό­μοι μας. Την δεύτερη βέβαια μόνον αν υπάρχει ραντάρ  ή αν γίνει ατύχημα.  Καλά, ευγε­νείς δεν είμαστε και θα αργή­σουμε να γίνουμε (αν γίνουμε ποτέ). Θέλει γενιές να βελ­τιω­θεί η συμπε­ρι­φορά. Ούτε εσω­τε­ρική πει­θαρ­χία θα απο­κτή­σουμε γρήγορα (κι αυτό ξεκι­νάει από την κούνια) Ουτο­πίες. Ούτε που σε κατα­λα­βαί­νουν όταν τους το λες.