Δύο δικαστικά ραντεβού μέσα σε 5 εβδομάδες για τον γυναικολόγο που κατηγορείται για σεξουαλικά εγκλήματα σε βάρος ασθενών του

• Στις 2 Νοεμβρίου 2026 εκδικάζεται η έφεσή του κατά της πρωτόδικης καταδίκης σε κάθειρξη 73 ετών και 3 μηνών για 20 γυναίκες, ενώ στις 7 Δεκεμβρίου 2026 δικάζεται για την 22η κατά σειρά καταγγελία, που αφορά περιστατικό του 2017 στο νοσοκομείο • Ο κατηγορούμενος αναμένει τις δίκες εκτός φυλακής, μετά την αναστολή εκτέλεσης της ποινής του

Σε κρίσιμη φάση εισέρχεται το φθινόπωρο η πολύκροτη υπόθεση του 73χρονου ημεδαπού γυναικολόγου μαιευτήρα, ο οποίος έχει καταδικαστεί πρωτοδίκως για σειρά γενετήσιων αδικημάτων σε βάρος γυναικών που είχαν προσέλθει στο ιατρείο του για εξέταση. Μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων, ο ιατρός θα βρεθεί δύο φορές ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου. Την πρώτη, στις 2 Νοεμβρίου 2026, για την εκδίκαση της έφεσης που άσκησε κατά της καταδικαστικής απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ρόδου. Τη δεύτερη, στις 7 Δεκεμβρίου 2026, για μια νέα, αυτοτελή υπόθεση, την 22η κατά σειρά καταγγελία που έχει υποβληθεί εναντίον του και η οποία αφορά περιστατικό της 27ης Απριλίου 2017.
Και στις δύο δίκες, ο κατηγορούμενος θα εμφανιστεί ελεύθερος υπό περιοριστικούς όρους, καθώς τον Απρίλιο του 2026 έγινε δεκτή από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής που είχε υποβάλει η υπεράσπισή του.
Η πρώτη δίκη: η έφεση κατά της καταδίκης για 20 θύματα
Η δίκη της 2ας Νοεμβρίου 2026 αποτελεί το δεύτερο βαθμό κρίσης της υπόθεσης που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία και απασχόλησε επί μακρόν τη Δικαιοσύνη. Στον δεύτερο βαθμό θα επανεξεταστεί το σύνολο της πρωτόδικης κρίσης, τόσο ως προς την ενοχή όσο και ως προς το ύψος της ποινής.
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ρόδου είχε κρίνει τον ιατρό ένοχο για τις κατηγορίες που αφορούσαν 20 από τις 21 γυναίκες που τον είχαν καταγγείλει. Για μία περίπτωση τον αθώωσε, καθώς η καταγγέλλουσα δεν παρέστη στη δίκη ούτε εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο. Η απόφαση ελήφθη κατά πλειοψηφία, με μία εκ των ενόρκων να τάσσεται υπέρ της αθώωσης. Το δικαστήριο απέρριψε επίσης το αίτημα της υπεράσπισης να αναγνωριστεί στον κατηγορούμενο το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, παρά την αντίθετη άποψη 2 ενόρκων.
Οι κατηγορίες για τις οποίες καταδικάστηκε είναι ο βιασμός κατά συρροή, η κατάχρηση σε γενετήσια πράξη προσώπου ανίκανου προς αντίσταση κατά συρροή και η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας. Η Εισαγγελέας της έδρας είχε προτείνει ποινή κάθειρξης 7 ετών για καθεμία από τις δύο πρώτες κατηγορίες και 6 μηνών για την τρίτη, για κάθε ένα από τα 20 θύματα, καθώς και την απαγόρευση άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος. Το δικαστήριο, κατά συγχώνευση, επέβαλε συνολική ποινή κάθειρξης 73 ετών και 3 μηνών, με εκτιτέα τα 20 έτη. Δύο ένορκοι είχαν την άποψη ότι η ποινή έπρεπε να είναι 5 και όχι 7 έτη για κάθε πράξη.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο ιατρός φέρεται να επιχείρησε γενετήσιες πράξεις σε βάρος ασθενών εντός της Γυναικολογικής Μαιευτικής Κλινικής του νοσοκομείου, χωρίς τη συναίνεσή τους, με μεθόδους που προσομοίαζαν σεξουαλικές πράξεις και ξεπερνούσαν τα όρια της ιατρικής εξέτασης. Οι καταγγελίες περιγράφουν, μεταξύ άλλων, ψηλαφίσεις σεξουαλικού χαρακτήρα χωρίς ιατρική αιτιολόγηση, ερωτήσεις προς ασθενείς για τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, θώπευση γεννητικών οργάνων με χρήση τζελ, φιλί σε ασθενή στον λαιμό μετά από εξέταση, ανάρμοστα αγγίγματα σε έγκυο στον 8ο μήνα κύησης και απόπειρα πρωκτικής ασέλγειας σε αλλοδαπή κατά τη διάρκεια γυναικολογικού ελέγχου. Οι ασθενείς, ηλικίας 20 έως 50 ετών, περιέγραψαν με παρόμοιο τρόπο τις συνθήκες υπό τις οποίες φέρεται να τελέστηκαν οι πράξεις, ενώ έγιναν αναφορές και για ιδιωτικά ραντεβού εκτός νοσοκομειακού πλαισίου, που δεν καταγράφονταν στα επίσημα αρχεία.
Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε στο σύνολό τους τις κατηγορίες, κάνοντας λόγο για σκευωρία σε βάρος του. Υποστήριξε ότι οι πρακτικές του ήταν πάντοτε σύμφωνες με την ιατρική δεοντολογία, ότι οι καταγγέλλουσες παραποιούν γεγονότα και ότι ορισμένοι επιδιώκουν να τον βλάψουν για οικονομικούς και προσωπικούς λόγους. Η υπεράσπισή του επικαλέστηκε την ύπαρξη κλειστής ομάδας στο Facebook, στην οποία, κατά τους ισχυρισμούς της, συμμετείχαν πολλές από τις καταγγέλλουσες και σχεδίαζαν τις νομικές τους κινήσεις, ενώ διατείνεται ότι οι εξετάσεις ήταν απολύτως σύμφωνες με τους ιατρικούς κανόνες και απλώς παρερμηνεύθηκαν από τις ασθενείς.
Από την πλευρά τους, οι συνήγοροι υποστήριξης της κατηγορίας είχαν αντικρούσει στον πρώτο βαθμό το επιχείρημα περί οργανωμένης σκευωρίας, επισημαίνοντας ότι οι καταγγελίες στηρίζονταν σε έγγραφα και συνομιλίες που ανάγονταν έως και 5 χρόνια πριν. Είχαν εστιάσει στη διάκριση μεταξύ ιατρικής εξέτασης και εγκληματικής πράξης, υποστηρίζοντας ότι τα θύματα δεν ήταν σε θέση να αντιδράσουν, καθώς η ιατρική διαδικασία περιλαμβάνει αγγίγματα που θεωρούνται αποδεκτά για λόγους υγείας και, μέχρι να αντιληφθούν τη μετάβαση από το επιτρεπτό στο εγκληματικό, η πράξη είχε ήδη τελεστεί. Παράλληλα, είχαν αναδείξει ότι από την ακροαματική διαδικασία επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη τηλεφωνικών ραντεβού εκτός πρωτοκόλλου και απογευματινών επισκέψεων χωρίς καταγραφή, γεγονός που, όπως υποστήριξαν, κατέρριπτε την εικόνα «αδιάβλητης» λειτουργίας του νοσοκομείου. Την υποστήριξη της κατηγορίας στην πρώτη δίκη είχαν αναλάβει οι δικηγόροι κ.κ. Εύη Αρνιθενού και Μύριαμ Τομαρά.

Η δεύτερη δίκη: η 22η καταγγελία και το περιστατικό του 2017
Η δίκη της 7ης Δεκεμβρίου 2026 αφορά μια εντελώς διακριτή υπόθεση, η οποία δεν είχε περιληφθεί στην αρχική δικογραφία. Πρόκειται για την 22η κατά σειρά μήνυση σε βάρος του ιατρού, η οποία αξιολογήθηκε αυτοτελώς από τη Δικαιοσύνη και οδήγησε, με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου, σε νέα παραπομπή του κατηγορουμένου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Η κατηγορία που του αποδίδεται είναι η κατάχρηση σε γενετήσια πράξη σε βάρος προσώπου ανίκανου προς αντίσταση, όπως προβλέπεται στο άρθρο 338 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα.
Η πράξη φέρεται να τελέστηκε στις 27 Απριλίου 2017 εντός του νοσοκομείου, όπου ο κατηγορούμενος υπηρετούσε τότε ως Επιμελητής Α’. Η καταγγέλλουσα, εκπαιδευτικός με τόπο κατοικίας εκτός του νησιού, είχε προσέλθει για προγραμματισμένη γυναικολογική εξέταση. Όπως προκύπτει από την έγκλησή της και τις ένορκες μαρτυρίες που συγκεντρώθηκαν κατά την κύρια ανάκριση, ενώ βρισκόταν στην ιατρική καρέκλα, ο ιατρός φέρεται να άρχισε να την αγγίζει με αισθησιακό τρόπο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, χωρίς η ίδια να έχει δώσει οποιαδήποτε συναίνεση. Η παθούσα, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, βρέθηκε σε κατάσταση σοκ και αδυναμίας αντίδρασης.
Στη συνέχεια, κατά την καταγγελία, ο ιατρός την οδήγησε σε άλλο χώρο για «εξέταση στήθους» και την επανέφερε στην ιατρική καρέκλα χωρίς να προβεί σε καμία ιατρική ενέργεια. Τότε φέρεται να τοποθέτησε το χέρι της στο γεννητικό του όργανο, ενώ της ανέφερε ότι τα συμπτώματά της οφείλονταν σε έντονη σεξουαλική δραστηριότητα. Η γυναίκα, όπως αναφέρεται, βρισκόταν σε πλήρη σύγχυση και κατάφερε να απομακρυνθεί από το ιατρείο χωρίς να λάβει διάγνωση ή θεραπεία. Το περιστατικό το αφηγήθηκε σε 2 συναδέλφους της, γεγονός που, σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», ενίσχυσε τη μεταγενέστερη έγκληση.
Ο κατηγορούμενος αρνείται και αυτή την κατηγορία. Δηλώνει ότι δεν θυμάται την παθούσα, υποστηρίζει ότι η εξέταση έγινε παρουσία νοσηλεύτριας, την οποία ωστόσο δεν κατονομάζει, και ισχυρίζεται ότι δεν θα ήταν δυνατό να τελέσει αθέμιτη πράξη, καθώς ο εξεταστικός χώρος είχε ανοιχτή πόρτα και παράθυρο. Αποδίδει και αυτή την καταγγελία σε οργανωμένη ενέργεια εναντίον του μέσω της διαδικτυακής ομάδας που, κατά τους ισχυρισμούς του, δημιουργήθηκε μετά τις προηγούμενες 21 καταγγελίες, διατεινόμενος ότι οι μηνύσεις στόχευαν σε χρηματικό όφελος, με απειλή απόσυρσης των εγκλήσεων έναντι 500.000 ευρώ. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών απέρριψε τους ισχυρισμούς αυτούς, σημειώνοντας ότι η συγκεκριμένη καταγγέλλουσα δεν είχε καμία σχέση ή επικοινωνία με τις προηγούμενες μηνύτριες και ότι υπέβαλε την έγκλησή της πολύ αργότερα από τις υπόλοιπες, στοιχείο που, κατά την κρίση του, αποδυναμώνει το σενάριο περί ομαδικής σκευωρίας.
Στη δίκη αυτή, ως συνήγορος υποστήριξης της κατηγορίας παρίσταται η δικηγόρος κ. Εύη Αρνιθενού.
Η αναστολή της ποινής και οι περιοριστικοί όροι
Ο 73χρονος θα εμφανιστεί και στις δύο δίκες ως ελεύθερος υπό όρους. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου έκανε δεκτή τον Απρίλιο του 2026 την αίτηση αναστολής εκτέλεσης της πρωτόδικης ποινής, θέτοντας 2 περιοριστικούς όρους: την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και την υποχρεωτική εμφάνισή του μία φορά τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα του τόπου κατοικίας του.
Η απόφαση αυτή ήρθε έπειτα από προηγούμενη απόρριψη αντίστοιχου αιτήματος, το οποίο είχε εξεταστεί στις 2 Ιουνίου 2025 χωρίς να οδηγήσει στην αποφυλάκιση του ιατρού. Το νέο αίτημα συνδέθηκε άμεσα με τη μεγάλη χρονική απόσταση μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.