Ράνια Ρεμπούλη: «Δύσκολες συνθήκες, υψηλές απαιτήσεις»

Η Ράνια Ρεμπούλη βρί­σκε­ται στο «απόγειο» της προ­ε­τοι­μα­σίας της ενόψει των επό­με­νων αγώνων που θα συμ­με­τά­σχει προ­κει­μέ­νου να «πιάσει» το όριο που θα τη στείλει στους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες του Ρίο το 2016, όμως βρήκε λίγο χρόνο για να μας μιλήσει για όλα όσα την αφορούν, αγω­νι­στικά και μη.

Η αθλή­τρια του ΓΣ Νέων Λέρου μίλησε στη «δσπορ» για την προ­σπά­θεια που κάνει το τελευ­ταίο διά­στημα στο αγώ­νι­σμα του Μαρα­θω­νίου, για τις συν­θή­κες προ­ε­τοι­μα­σίας της αλλά και για όσους την στη­ρί­ζουν και βρί­σκο­νται δίπλα της. Επίσης φωτο­γρα­φή­θηκε στο κατά­στημα του μεγάλου χορηγού της, το Adidas Rhodes, σε μια από τις ελά­χι­στες «ελεύ­θε­ρες» στιγμές που μπόρεσε να «κλέψει» από το βεβα­ρη­μένο πρό­γραμμα της.

Ως γνωστόν η Ράνια «κυνη­γάει» το όριο των 2 ωρών και 42 λεπτών στον Μαρα­θώ­νιο που θα τη στείλει στο Ρίο Ντε Τζα­νέιρο και έχει αφο­σιω­θεί σχεδόν ολο­κλη­ρω­τικά σε αυτή την κατεύ­θυνση, βρι­σκό­μενη στην τελική ευθεία της προ­σπά­θειας της, με την ευχή όλων μας να τα κατα­φέ­ρει και να τιμήσει τα Δωδε­κά­νησα με την παρου­σία της σε μια τόσο μεγάλη διορ­γά­νωση.

Ανα­λυ­τικά τα όσα είπε η Ράνια Ρεμπούλη στην εφη­με­ρίδα μας:

-Ποιοι είναι οι αγώνες που θα τρέξεις στο εγγύς μέλλον για να «πιάσεις» το όριο για τους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες:

«Επό­με­νος αγώνας είναι αυτός του Μαρα­θω­νίου στο Βερο­λίνο στις 27 Σεπτεμ­βρίου, στον οποίο θα προ­σπα­θήσω για το όριο, το οποίο είναι στις 2 ώρες και 42 λεπτά. Επίσης θα προ­σπα­θήσω παράλ­ληλα να κάνω και έναν καλό χρόνο. Έχω ξεκι­νή­σει προ­ε­τοι­μα­σία για τον αγώνα αυτό εδώ και δύο εβδο­μά­δες και πρό­κει­ται για τον βασικό μου στόχο αυτή τη στιγμή. Αν όλα πάνε καλά και έρθει το «όριο» θα μπω σε ρυθμούς και θα συνε­χίσω πια την προ­ε­τοι­μα­σία για τους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες του Ρίο».

-Είναι δύσκο­λες οι συν­θή­κες για να γυμνα­στεί κάποιος που έχει τέτοιους στόχους στην Λέρο;

«Οι συν­θή­κες δεν είναι καθόλου εύκολες. Στη Λέρο δεν υπάρ­χουν οι δια­δρο­μές που θα με βοη­θή­σουν να κάνω σωστή προ­ε­τοι­μα­σία για τους αγώνες που θα πάρω μέρος. Επίσης δεν υπάρχει η σωστή ιατρική κάλυψη και οι ανέσεις που απαι­τού­νται για μια προ­ε­τοι­μα­σία ενόψει Ολυ­μπια­κών Αγώνων. Η συγκε­κρι­μένη προ­ε­τοι­μα­σία έχει άλλες, υψηλές απαι­τή­σεις και από τον Οκτώ­βριο θα έρθω στη Ρόδο, όπου οι συν­θή­κες είναι καλύ­τε­ρες, για να συνε­χίσω τις προ­πο­νή­σεις».

-Πόσο δύσκο­λος είναι ο συν­δυα­σμός προετοιμασίας-πρωταθλητισμού και των επαγ­γελ­μα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων σου;

«Είναι πάρα πολύ δύσκο­λος γιατί στην κυριο­λε­ξία βρί­σκο­μαι όλη την ημέρα, κάθε ημέρα, μεταξύ δου­λειάς (σ.σ. δια­τη­ρεί γυμνα­στή­ριο στη Λέρο) και προ­πο­νή­σεων. Πηγαι­νο­έρ­χο­μαι από το πρωί έως το βράδυ και αυτό είναι δύσκολο για έναν αθλητή σε αυτό το επίπεδο και τους στόχους που έχει βάλει. Είναι πραγ­μα­τικά δύσκολο να αντε­πε­ξέλθω, καθώς για σχεδόν 15 ώρες την ημέρα είμαι μεταξύ δου­λειάς και προ­ε­τοι­μα­σίας».

– Πως προ­έ­κυψε η αλλαγή αγω­νί­σμα­τος από τα 10.000 μέτρα στον Μαρα­θώ­νιο;

«Πέρυσι τον Αύγου­στο απο­φά­σισα να αλλάξω αγώ­νι­σμα και να προ­πο­νηθώ για τον Μαρα­θώ­νιο. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχαν οι κατάλ­λη­λες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να κάνω καλή προ­πό­νηση στο συγκε­κρι­μένο αγώ­νι­σμα, όμως σε συνερ­γα­σία με τον προ­πο­νητή του δουλεύω βήμα-βήμα για να είμαι έτοιμη για τους αγώνες».

-Ποιος ήταν ο λόγος της αλλαγής αγω­νί­σμα­τος; Ήταν απόφαση προ­σω­πική;

«Μου αρέσουν πολύ οι μεγάλες απο­στά­σεις και ήθελα να δοκι­μάσω και τον Μαρα­θώ­νιο, αφού και το στυλ τρε­ξί­μα­τος μου πλη­σιά­ζει σε μεγάλο βαθμό αυτό των Μαρα­θω­νο­δρό­μων. Πήραμε από κοινού με τον προ­πο­νητή μου αυτή την απόφαση πέρυσι, στην αρχή ξεκί­νησα χαλαρά, «έβγαλα» κάποιους καλούς χρόνους και όλοι είπαν ότι πρέπει να το συνε­χίσω και να προ­ε­τοι­μα­στώ πια για τους Μαρα­θώ­νιους».

-Τι χρειά­ζε­ται να έχει και τι πρέπει να κάνει κάποιος ώστε να τρέξει καλά στον Μαρα­θώ­νιο;

«Καταρ­χήν πρέπει να έχει σωστή υποδομή, μια βάση δηλαδή, να έχει αντοχή και να μπορεί να αντε­πε­ξέλ­θει στα πολλά χιλιό­με­τρα της δια­δρο­μής. Φυσικά μεγάλο ρόλο παίζει και η σωστή προ­ε­τοι­μα­σία, ενώ σημα­ντική είναι και η επιμονή και η υπομονή που πρέπει να έχει κάποιος Μαρα­θω­νο­δρό­μος για να τα κατα­φέ­ρει. Πρέπει να κάνει καλή ζωή, σωστή δια­τροφή και κυρίως να προ­σέ­χει την υγεία του και τα πόδια του, τα οποία κατα­πο­νού­νται αρκετά σε έναν τέτοιο αγώνα. Όλα αυτά απο­τε­λούν τους κρίκους μιας αλυ­σί­δας για ένα σωστό απο­τέ­λε­σμα. Είναι μέσα στους στόχους μου για το μέλλον να ξεκι­νήσω να προπονώ νέους αθλητές για τον Μαρα­θώ­νιο. Εν κατα­κλείδι χρειά­ζε­ται μια σωστή βάση και ένα καλό πρό­γραμμα για να έρθει και το καλό απο­τέ­λε­σμα».

-Πες μας λίγα λόγια για τον Μαρα­θώ­νιο της Ρόδου, στον οποίο πήρες μέρος και μάλιστα κατέ­κτη­σες και την πρώτη θέση και παρα­λίγο να «πιάσεις» το όριο για τους Ολυ­μπια­κούς.

«Η δια­δρομή του Μαρα­θώ­νιου της Ρόδου δεν είναι καθόλου εύκολη. Θα έλεγα μάλιστα ότι ήταν ιδιαί­τερα «ύπουλη», με πολλά ανη­φο­ρικά σημεία και σκα­μπα­νε­βά­σματα που σου προ­κα­λούν έλλειψη δυνά­μεων. Με δυσκό­λεψε επίσης ο αέρας, που στο πρώτο κομμάτι της δια­δρο­μής ήταν πλάγιος, ενώ μετά το αερο­δρό­μιο τον είχα «κόντρα». Το πάλεψα όσο μπο­ρούσα. Γενικά ήταν ένας πολύ καλός αγώνας, οι άνθρω­ποι της διορ­γά­νω­σης προ­σπά­θη­σαν για να πάνε όλα καλά και πιστεύω ότι το πέτυχαν. Το μόνο που θα πρέπει να προ­σέ­ξουν είναι η δια­δρομή, η οποία ήταν επι­κίν­δυνη, καθώς σε όλο το μήκος της η κυκλο­φο­ρία συνε­χι­ζό­ταν κανο­νικά, με απο­τέ­λε­σμα να βρεθούν οι αθλητές να τρέχουν δίπλα σε μηχα­νά­κια και αυτο­κί­νητα, ειδικά μετά το αερο­δρό­μιο. Μάλιστα σε πολλά σημεία φοβή­θηκα και όπως είναι λογικό αυτό σου προ­κα­λεί έλλειψη συγκέ­ντρω­σης. Πάνω σε αυτό το κομμάτι θα προ­σπα­θήσω να βοηθήσω με τη σειρά μου τους διορ­γα­νω­τές, έτσι ώστε να βελ­τιω­θεί η δια­δρομή του επό­με­νου Μαρα­θω­νίου της Ρόδου. Όσον αφορά εμένα, αν «πιάσω» το όριο για τους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες, θα πάρω μέρος στον αγώνα των 10 χιλιο­μέ­τρων».

-Για το υπό­λοιπο της αγω­νι­στι­κής χρονιάς τι «γράφει» το ημε­ρο­λό­γιο σου;

«Το πρό­γραμμα θα ορι­στι­κο­ποι­η­θεί μετά τον αγώνα του Βερο­λί­νου. Ελπίζω να με βοη­θή­σει ο θεός να πιάσω το όριο και από εκεί και πέρα θα αλλά­ξουν και τα σχέδια ενόψει της συνέ­χειας της προ­ε­τοι­μα­σίας μου και των αγώνων, στους οποίους θα πάρω μέρος».

-Αν μπο­ρού­σες να δια­λέ­ξεις ένα άλλο άθλημα ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;

«Θα ήταν το τένις γιατί μου αρέσει πάρα πολύ, μπορώ και εκτο­νώ­νο­μαι και μάλιστα είμαι γυμνά­στρια στο συγκε­κρι­μένο άθλημα. Πραγ­μα­τικά το λατρεύω και θα ήθελα να ασχο­ληθώ περισ­σό­τερο, κάτι που κάνω όταν έχω ελεύ­θερο χρόνο από τη δουλειά και τις προ­πο­νή­σεις».

-Ποιοι είναι αυτοί που σε στη­ρί­ζουν στην προ­σπά­θεια που κάνεις;

«Κυρίως είναι ο μεγάλος μου χορηγός, το κατά­στημα Adidas της Ρόδου, που απέ­κτησα μετά τον Μαρα­θώ­νιο της Ρόδου και ο οποίος με στη­ρί­ζει σε κάθε μου βήμα. Ο κ. Χατζη­στρα­τής και η σύζυγος του είναι δίπλα μου σε ότι χρεια­στώ, έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις και με βοηθούν, όχι μόνο στον τομέα της ένδυσης μου, αλλά και σε ότι άλλο ζητήσω είναι πάντα πρό­θυ­μοι να σταθούν δίπλα μου και τους ευχα­ρι­στώ μέσα από την καρδιά μου. Σε τέτοιο επίπεδο πρέπει και θέλεις να έχεις τέτοιους ανθρώ­πους κοντά τους για να σου προ­σφέ­ρουν και ηθική υπο­στή­ριξη, να σου δίνουν κου­ρά­γιο και κίνητρο για να τους δικαιώ­σεις».

-Θα ήθελες να ευχα­ρι­στή­σεις κάποιους άλλους, οι οποίοι βρί­σκο­νται δίπλα σου;

«Φυσικά θα ήθελα να ευχα­ρι­στήσω τον σύλλογο μου, τον ΓΣ Νέων Λέρου και τους ανθρώ­πους του που πάντα με βοηθούν και οπωσ­δή­ποτε και την οικο­γέ­νεια μου, που είναι δίπλα μου σε ότι και αν κάνω».