Στέφανος Ξεκαλάκης: «Το αποτέλεσμα των δημοσκοπήσεων δεν είναι κάτι το θεωρητικό, ούτε ευκαιριακό»

Κύριε Ξεκα­λάκη, να ξεκι­νή­σουμε από τα πρό­σφατα. Ο πρό­ε­δρος του ΚΙΝ.ΑΛ./ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Νίκος Ανδρου­λά­κης, ξεκί­νησε την ανα­συ­γκρό­τηση του κόμ­μα­τος, με το μοντέλο της αυτο­ορ­γά­νω­σης. Πώς εξε­λίσ­σε­ται η δια­δι­κα­σία και ποιοι είναι οι στόχοι σας;

Τα κόμματα της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας βασί­ζουν την ισχύ τους στη συμ­με­τοχή του κοι­νω­νι­κού συνόλου. Όσο πιο μαζική και ενεργή είναι η παρου­σία των πολιτών στη δια­μόρ­φωση των πολι­τι­κών θέσεων, τόσο πιο πολύ ενι­σχύ­ε­ται η επιρροή του κόμ­μα­τος και κατ’ επέ­κταση η κοι­νο­βου­λευ­τική του δυνα­μική.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι κρίσιμο σήμερα για τη Δημο­κρα­τική Παρά­ταξη να απο­φύ­γει λογικές αρχη­γο­κε­ντρι­κών μοντέ­λων λει­τουρ­γίας και να δια­μορ­φώ­σει τις ικανές και ανα­γκαίες συν­θή­κες για την ύπαρξη ενός θεσμι­κού, δημο­κρα­τι­κού κόμ­μα­τος μελών. Ενός πολι­τι­κού υπο­κει­μέ­νου που στους κόλπους του θα δια­κα­τέ­χε­ται από πλου­ρα­λι­σμό θέσεων και ιδεών, θα έχει ικα­νό­τητα σύν­θε­σης των απόψεων και θα σέβεται τις πλειο­ψη­φίες και τις μειο­ψη­φίες, όπου η σύνθεση δεν είναι εφικτή.

Μέσω αυτής της λογικής, πιστεύ­ουμε ότι μπο­ρούμε να έχουμε ενεργά συμ­μέ­το­χους στην προ­σπά­θεια τους 270.000 προ­ο­δευ­τι­κούς πολίτες που συμ­με­τεί­χαν στην εκλο­γική δια­δι­κα­σία του Δεκεμ­βρίου και στην πορεία ακόμα περισ­σό­τε­ρους.

Πιστεύ­ουμε ότι μπο­ρούμε να γεφυ­ρώ­σουμε το χάσμα που δημιουρ­γή­θηκε στα προη­γού­μενα χρόνια με κοι­νω­νι­κές και παρα­γω­γι­κές ομάδες που δια­χρο­νικά στή­ρι­ζαν το ΠΑΣΟΚ.

Πιστεύ­ουμε ότι μπο­ρούμε να ξανα­φέ­ρουμε την πολι­τική στο προ­σκή­νιο. Να αφυ­πνί­σουμε τις νεό­τε­ρες γενιές και να τους πεί­σουμε ότι οι λύσεις για τη ζωή μας μπορούν να δοθούν μόνο μέσα από την πολι­τική ως λει­τούρ­γημα και όχι ως επάγ­γελμα.

Η δια­δι­κα­σία της αυτο­ορ­γά­νω­σης συντε­λεί­ται με δύο τρόπους. Τον «παρα­δο­σιακό», με τις δια ζώσης συγκε­ντρώ­σεις σε επίπεδο Καλ­λι­κρα­τι­κών δήμων, που απο­τε­λούν την εκκί­νηση για την πύκνωση των ανθρω­πο­δι­κτύων σε κάθε πόλη ή χωριό που εδρά­ζε­ται στον δήμο και τον ψηφιακό, που επι­τρέ­πει τη δημιουρ­γία θεμα­τι­κών πρω­το­βου­λιών, σε τομείς πολι­τι­κής, σύμφωνα με τα ενδια­φέ­ρο­ντα, τις γνώσεις και τις δεξιό­τη­τες του κάθε μέλους ή φίλου. Ήδη, για το σκοπό αυτό, πραγ­μα­το­ποιού­νται σε όλη την Ελλάδα συνα­ντή­σεις μελών και φίλων, οι οποίες, βάσει του προ­γραμ­μα­τι­σμού μας, μέχρι την Κυριακή των Βαΐων θα υπερ­βούν τις 100.

Το βασι­κό­τερο στοι­χείο των δια­δι­κα­σιών αυτών, είναι η μαζι­κό­τητά τους, η διάθεση των παρευ­ρι­σκό­με­νων να τοπο­θε­τη­θούν και το γεγονός ότι συνα­ντώ­νται σε αυτές η γενιά του 114, η γενιά του Πολυ­τε­χνείου, η γενιά της αλλαγής και η γενιά της κρίσης. Από μόνο του το στοι­χείο αυτό κατα­δει­κνύει τη δυνα­μική που ανα­πτύσ­σει το πολι­τικό μας εγχεί­ρημα σε όλα τα κοι­νω­νικά στρώ­ματα και σε κάθε ηλι­κιακή ομάδα.

Επόμενα βήματα θα είναι οι εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές για τα νέα όργανα και το Συνέ­δριο; Τι προσ­δο­κάτε από αυτές τις δια­δι­κα­σίες;

Πράγ­ματι, όπως απο­φά­σισε η Κεντρική μας Επι­τροπή στη συνε­δρί­αση της 20ής Μαρτίου, έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί η εκλογή των απο­κε­ντρω­μέ­νων μας οργάνων σε δημο­τικό και νομαρ­χιακό επίπεδο για την Κυριακή 8 Μαΐου 2022.

Την ίδια ημέρα θα γίνει και η εκλογή των αντι­προ­σώ­πων κάθε δήμου στο συνέ­δριο του κόμ­μα­τος που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί από 20 έως 22 Μαΐου στην Αθήνα.

Το πιο σημα­ντικό όμως, ως προς τη φιλο­σο­φία που δια­πνέει την νέα ηγεσία στον τρόπο λει­τουρ­γίας του κόμ­μα­τος, είναι η προ­σφυγή στην κοι­νω­νική βάση της παρά­τα­ξης, για την λήψη από­φα­σης ως προς το όνομα και τα σύμβολα του πολι­τι­κού μας φορέα. Η αμε­σο­δη­μο­κρα­τική αυτή δια­δι­κα­σία ήταν μια δέσμευση του Νίκου Ανδρου­λάκη, κατά την προ­ε­κλο­γική περίοδο, η οποία σήμερα υλο­ποιεί­ται.

Όπως επα­νει­λημ­μέ­νως έχω ανα­φέ­ρει, οι οργα­νώ­σεις ενός κόμ­μα­τος, υπό την προ­ϋ­πό­θεση της εύρυθ­μης πολι­τι­κής τους λει­τουρ­γίας, απο­τε­λούν τον αγωγό της επι­κοι­νω­νίας μεταξύ αυτού και των τοπικών κοι­νω­νιών. Τον πομπό των πολι­τι­κών μηνυ­μά­των που εκπέ­μπο­νται από το κέντρο και τον δέκτη των προ­βλη­μά­των, αλλά και των προ­τά­σεων των πολιτών που εδρά­ζο­νται σε κάθε περιοχή.

Ζητού­μενο για τη δια­δι­κα­σία είναι η όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερη διάθεση ενερ­γούς παρου­σίας από μέρους των μελών. Η ενσυ­νεί­δητη απόφασή τους για εθε­λο­ντική συμ­με­τοχή στην ανα­συ­γκρό­τηση μιας ισχυρής δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης, που θα εδρά­ζε­ται σε μια βάση αρχών και αξιών.

Γι’ αυτό και καλώ όλα τα μέλη και τους φίλους της παρά­τα­ξης, κάθε Δωδε­κα­νή­σιο προ­ο­δευ­τικό πολίτη, να πάρει την υπόθεση ανα­γέν­νη­σης του ΠΑΣΟΚ στα χέρια του και να δώσει το παρών, από όποιο μετε­ρίζι επι­θυ­μεί, είτε αυτό είναι η Δημο­τική του Οργά­νωση, είτε η Νομαρ­χιακή, είτε το Δίκτυο στο χώρο της επαγ­γελ­μα­τι­κής του δρα­στη­ριο­ποί­η­σης ή της εθε­λο­ντι­κής ενα­σχό­λη­σης, για να μπο­ρέ­σουμε να μεγα­λώ­σουμε ακόμα περισ­σό­τερο στην κάλπη το ποσοστό που μας δίνουν σήμερα οι δημο­σκο­πή­σεις.

Οι δημο­σκο­πή­σεις δίνουν ήδη διψήφια νούμερα στο ΚΙΝ.ΑΛ./ΠΑ.ΣΟ.Κ. ακόμη και τώρα παρά τις δύσκο­λες πολι­τικά, συγκυ­ρίες. Ποιες είναι οι εκτι­μή­σεις σας για την πορεία του κόμ­μα­τος, και θα είστε έτοιμοι σε περί­πτωση πρόωρων εκλογών;

Δεν έχουμε την επιλογή να μην είμαστε. Όχι για το κόμμα, αλλά για τη χώρα. Για όλους αυτούς που πλήτ­το­νται εδώ και μια δωδε­κα­ε­τία από το ντόμινο της οικο­νο­μι­κής, της υγειο­νο­μι­κής, της κλι­μα­τι­κής και τώρα της ενερ­γεια­κής κρίσης. Για όλους εμάς που ανή­κουμε σ’ αυτές τις κοι­νω­νι­κές και οικο­νο­μι­κές ομάδες και ανα­ζη­τούμε μέσα από την πολι­τική τις λύσεις για ένα βιώσιμο παρόν και ένα ευοίωνο μέλλον.

Το απο­τέ­λε­σμα των δημο­σκο­πή­σεων δεν είναι κάτι θεω­ρη­τικό, ούτε ευκαι­ριακό. Απορ­ρέει από την ανάγκη των πολιτών να βρουν ένα νέο πολι­τικό «στή­ριγμα». Ο κ. Μητσο­τά­κης, μέσα από τη δια­κυ­βέρ­νησή του, απέ­δειξε πως ούτε μπορεί, ούτε θέλει να στη­ρί­ξει τα χαμη­λό­τερα και μεσαία οικο­νο­μικά στρώ­ματα. Ο κ. Τσίπρας είναι σήμερα ο παλαιό­τε­ρος εκ των πολι­τι­κών αρχηγών, καθ’ ότι προ­ε­δρεύει του ΣΥΡΙΖΑ από τον Φεβρουά­ριο του 2008, συνεπώς ό,τι ήταν να δούμε από μέρους του, το έχουμε δει. Και οι δύο είναι θια­σώ­τες επι­δο­μα­τι­κών πολι­τι­κών δια­χεί­ρι­σης της μιζέ­ριας και όχι προ­ο­δευ­τι­κών πολι­τι­κών με στόχο την επί­τευξη ανο­δι­κής κοι­νω­νι­κής κινη­τι­κό­τη­τας.

Σήμερα, το πολι­τικό σκηνικό ανα­νε­ώ­νε­ται, με την έλευση ενός νέου αρχηγού στην ηγεσία της Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης. Ο Νίκος Ανδρου­λά­κης, κομίζει το νέο, όχι μόνο ως ένα «φρέσκο» πρόσωπο στα κοι­νο­βου­λευ­τικά δρώμενα, αλλά κυρίως επειδή επα­να­φέ­ρει την πολι­τική στην ανθρω­πο­κε­ντρική της διά­σταση.

Είναι ο πρώτος πολι­τι­κός αρχηγός που μίλησε, από τον Δεκέμ­βριο του 2021, για την ανα­γκαιό­τητα λήψης άμεσων μέτρων για την προ­στα­σία των αδυ­νά­μων από το «τσου­νάμι» της ακρί­βειας.

Είναι ο πρώτος πρό­ε­δρος που έθεσε το θέμα της έκτα­κτης φορο­λό­γη­σης των υπερ­κερ­δών των παρόχων ενέρ­γειας.

Είναι αυτός που μίλησε, πριν ακόμα εκλεγεί, για το μεγάλο πρό­βλημα του δημο­γρα­φι­κού και την ανα­γκαιό­τητα στή­ρι­ξης των νέων ζευ­γα­ριών μέσω διά­θε­σης πόρων του ταμείου ανά­καμ­ψης για πολι­τι­κές κοι­νω­νι­κής στέ­γα­σης.

Για τους λόγους αυτούς, το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής είναι σήμερα το μόνο κοι­νο­βου­λευ­τικό κόμμα που διπλα­σιά­ζει τα ποσοστά του, όταν η Νέα Δημο­κρα­τία και ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν τη δημο­σκο­πική τους εικόνα να φθίνει διαρκώς.

Πρό­σφατα, ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Κυριά­κος Μητσο­τά­κης άνοιξε ένα… παρά­θυρο κυβερ­νη­τι­κής συνερ­γα­σίας μετά τις επό­με­νες εκλογές, αφού φαί­νε­ται ότι η ΝΔ δεν θα κατα­φέ­ρει την αυτο­δυ­να­μία (ούτε με απλή ούτε με ενι­σχυ­μένη ανα­λο­γική). Ποιες είναι οι δικές σας εκτι­μή­σεις;

Το κρίσιμο σ’ αυτή την αλλαγή στάσης και πολι­τι­κής ρητο­ρι­κής από μέρους του κ. Μητσο­τάκη είναι να ανα­ζη­τη­θεί ο λόγος που προέβη σε αυτή την ανα­δί­πλωση, όταν πριν από έξι μήνες, με τρόπο αλα­ζο­νικό και προ­σβλη­τικό για το εκλο­γικό σώμα, προ­ε­ξο­φλούσε ότι θα είναι αυτο­δύ­να­μος.

Από τον Δεκέμ­βριο του 2021 παρα­τη­ρεί­ται μια συνεχής καθί­ζηση του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος, ως απόρ­ροια των πολι­τι­κών του επι­λο­γών και της αδυ­να­μίας του να ανα­κό­ψει την όλο και μεγα­λύ­τερη διεύ­ρυνση των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των.

Είθι­σται στην πολι­τική, η δυσα­ρέ­σκεια του εκλο­γι­κού σώματος να υπο­βό­σκει για καιρό και να εκφρά­ζε­ται όταν ο λαός αρχίζει να δια­πι­στώ­νει ότι μπορεί να στη­ρι­χτεί σε κάποιο άλλο πολι­τικό υπο­κεί­μενο.

Σ’ αυτό το σημείο βρι­σκό­μα­στε σήμερα. Η συμ­με­τοχή 270.000 συμπο­λι­τών μας και οι προσ­δο­κίες που γέννησε η εκλογή του Νίκου Ανδρου­λάκη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής προ­κά­λεσε φυγό­κε­ντρες τάσεις, τόσο στην Νέα Δημο­κρα­τία, όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το πιο σημα­ντικό όμως είναι ότι λει­τούρ­γησε ως αφύ­πνιση σε μεγάλο αριθμό συμπο­λι­τών μας, που εδώ και χρόνια βρι­σκό­ταν σε φάση πολι­τι­κής αγρα­νά­παυ­σης, επι­λέ­γο­ντας την αποχή. Πλέον, στο χέρι μας είναι, μέσα από τη δια­μόρ­φωση του προ­γραμ­μα­τι­κού μας λόγου, να δικαιώ­σουμε αυτή την προσ­δο­κία, προ­τεί­νο­ντας πολι­τι­κές που θα συμ­βά­λουν στην ανα­δό­μηση της μεσαίας τάξης.

Αυτό είναι το ζητού­μενο στις παρού­σες συν­θή­κες και φιλο­δο­ξούμε να κερ­δί­σουμε, μετά από πολλά χρόνια, τη θετική ψήφο των Ελλήνων πολιτών, για να μπο­ρέ­σουμε να εφαρ­μό­σουμε το σοσιαλ­δη­μο­κρα­τικό μας πρό­γραμμα.