Κανείς δεν φαίνεται να ακούει

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός έχει αρχίσει και ανη­συ­χεί σοβαρά -και καλά κάνει- για την ευρω­παϊκή τακτική στο θέμα της ενέρ­γειας και των τιμών φυσικού αερίου και ρεύ­μα­τος, καλώ­ντας την να πάρει απο­φά­σεις χθες. Όπως  την επιβολή πλαφόν στο φυσικό αέριο και την απο­σύν­δεση του από τις τιμές του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος. Κανείς δεν φαί­νε­ται να ακούει ή και να ακούει, κάνει πως δεν άκουσε.  Δεν υπάρχει ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη και δεν δια­φαί­νε­ται διέ­ξο­δος. Κοινώς, πολλές ελπίδες δεν πρέπει να έχει κανείς για την ευρω­παϊκή στάση σε αυτή τη συγκυ­ρία. Κάτι που σημαί­νει ότι θα πρέπει να ευχό­μα­στε καλή τύχη σε όλους μας και (πολι­τικά) στην κυβέρ­νηση. Η οποία οφείλει να επι­νο­ή­σει τρόπους αντί­δρα­σης στο πρό­βλημα, με παρεμ­βά­σεις και απο­φά­σεις out of the box. Κάθε μέρα που περνάει γίνεται ακόμα πιο ξεκά­θαρο ότι η ακρί­βεια και ο πλη­θω­ρι­σμός, λει­τουρ­γούν σαν μια ατομική βόμβα στα θεμέλια της πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας και της κοι­νω­νι­κής συνοχής στην Ευρώπη του­λά­χι­στον και πάντως σε κάθε περί­πτωση και στη χώρα μας. Ενα απτό παρά­δειγμα είναι οι εκλογές στη Γαλλία, όπου η ακρί­βεια μετα­τρέ­πει τον «περί­πατο» Μακρόν σε ντέρμπι με την ακρο­δε­ξιά Λεπέν. Και πού είμαστε ακόμα. Ας ευχη­θούμε, λοιπόν, ο… Θεός της Ευρώπης να βάλει το χέρι του σε δύο βδο­μά­δες από τώρα που θα κριθούν πολλά και σημα­ντικά για όλους μας!