Φόβοι για νέες τουρκικές προκλήσεις σε Αιγαίο και Κύπρο

Το κλίμα στις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις έχει κακο­φορ­μί­σει τούτη την περίοδο. Η υπόθεση των δύο ελλήνων στρα­τιω­τών που κρα­τού­νται στην Αδρια­νού­πολη με την κατη­γο­ρία της παρά­νο­μης εισόδου σε απα­γο­ρευ­μένη στρα­τιω­τική περιοχή έχει φέρει στην επι­φά­νεια τις δια­φο­ρές και την καχυ­πο­ψία μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας σε όλη τους την έκταση. Το στοι­χείο της αβε­βαιό­τη­τας για το πότε θα ξεκα­θα­ρί­σει η «ομίχλη» που καλύ­πτει το μέλλον των δύο στρα­τιω­τών απλώ­νε­ται στο τρίγωνο Μέγαρο Μαξίμου – υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών – υπουρ­γείο Εθνικής Αμυνας. Αυτή τη στιγμή, η αίσθηση που επι­κρα­τεί είναι ότι αυτή η ιστορία θα κρα­τή­σει για απροσ­διό­ρι­στο χρονικό διά­στημα. Ουδείς εκφρά­ζει αισιο­δο­ξία για μια άμεση και καλή έκβαση, ενώ την ίδια στιγμή η ατζέντα των διμερών σχέσεων έχει βαρύνει επι­κίν­δυνα. Στη διμερή ατζέντα θα πρέπει φυσικά να προ­στε­θούν όσα λαμ­βά­νουν χώρα στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και συγκε­κρι­μένα στην Κύπρο, όπου η ανα­κά­λυψη σημα­ντι­κών ποσο­τή­των φυσικού αερίου δεν ευνοεί, αντι­θέ­τως απο­θαρ­ρύ­νει προς το παρόν οποια­δή­ποτε σκέψη συνερ­γα­σίας.

Εμπει­ροι παρα­τη­ρη­τές σχο­λιά­ζουν σε ιδιω­τι­κές συνο­μι­λίες τους ότι η Αγκυρα δεν πρό­κει­ται να κάνει βήμα πίσω στις διεκ­δι­κή­σεις της. Προ­σθέ­τουν δε ότι είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι τα περι­στα­τικά του Εβρου και των Ιμίων συνέ­βη­σαν επειδή η Τουρκία πιέ­ζε­ται λόγω των επι­χει­ρή­σεων στο Αφρίν κατά των Κούρδων της Συρίας και έχει απο­φα­σί­σει να εξάγει τα προ­βλή­ματα εις δυσμάς. Οι παρα­τη­ρη­τές αυτοί επι­μέ­νουν ότι η τουρ­κική συμπε­ρι­φορά καθο­δη­γεί­ται από δύο παρά­γο­ντες. Ο πρώτος είναι η ξεκά­θαρη επι­δί­ωξη της Αγκυρας να δηλώσει παρούσα στο μέτωπο των υδρο­γο­ναν­θρά­κων. Ο δεύ­τε­ρος είναι η βαθιά εθνι­κι­στική στροφή τόσο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν όσο και της ίδιας της τουρ­κι­κής κοι­νω­νίας. «Δεν πρέπει να περι­μέ­νουμε άμεσα κάποια αχτίδα αλλαγής. Πρέπει να προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για το χει­ρό­τερο. Τι θα μπο­ρούσε να είναι αυτό; Δεν μπο­ρούμε να είμαστε σίγου­ροι, αλλά δεν θα είναι έκπληξη να έχουμε ένα επει­σό­διο τύπου Ιμίων κάθε 15 ημέρες» επι­ση­μαί­νει ανώτερη διπλω­μα­τική πηγή.

Καμία πρό­βλεψη για την επι­στροφή των «2»

Τα σύννεφα πάνω από το ελλη­νικό Πεντά­γωνο είναι πάντως πολύ βαριά τις τελευ­ταίες ημέρες. Με τον υπο­λο­χαγό Μηχα­νι­κού Αγγελο Μητρε­τώδη και τον λοχία Μηχα­νι­κού (ΕΠΟΠ) Δημήτρη Κου­κλά­τζη να κρα­τού­νται στις φυλακές υψίστης ασφα­λείας «τύπου F» της Αδρια­νού­πο­λης εδώ και 10 ημέρες, οι επι­τε­λείς του ΓΕΕΘΑ προ­σπα­θούν να μείνουν ψύχραι­μοι. Απορ­ρί­πτουν τα σενάρια περί ενέδρας και στη­ρί­ζουν την άποψη ότι όλα έγιναν από μια λαν­θα­σμένη κίνηση. Το περι­στα­τικό που συνέβη το πρωί της Πέμπτης 1η Μαρτίου έθεσε σχεδόν άμεσα σε συνα­γερμό τον μηχα­νι­σμό του Πεντα­γώ­νου, αλλά κατέστη αδύ­να­τον να επι­λυ­θεί το ζήτημα με την «εθιμική» δια­δι­κα­σία που είχε ακο­λου­θη­θεί σε ανά­λο­γες περι­πτώ­σεις στο παρελ­θόν ανάμεσα στους επι­κε­φα­λής των δύο φυλα­κίων. Σε μια περιοχή ιδιαί­τερα ευαί­σθητη, όπου το ελλη­νικό από το τουρ­κικό φυλάκιο δεν απέχουν παρά περίπου 250-300 μέτρα, οι δύο άνδρες είχαν βγει για την περι­πο­λία που πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε μια δια­δρομή συνο­λι­κού μήκους 480 μέτρων. Για να αντι­λη­φθεί κανείς τις απο­στά­σεις, η «παράλ­ληλη» περι­πο­λία από τουρ­κι­κής πλευράς δεν υπερ­βαί­νει τα 215 μέτρα. Η αρχική προ­σπά­θεια να λυθεί το ζήτημα «επί τόπου», μέσω της επι­κοι­νω­νίας των δύο φυλα­κίων, δεν ευδο­κί­μησε. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι η πολι­τική ηγεσία και ο υπουρ­γός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμ­μέ­νος ενη­με­ρώ­θη­καν ενώ βρι­σκό­ταν σε εξέλιξη η συνά­ντησή του με την ανα­πλη­ρώ­τρια Γενική Γραμ­μα­τέα του ΝΑΤΟ Ρόουζ Γκο­τμέ­λερ, το μεση­μέρι της Πέμπτης. Αν και αρχικώς υπήρξε ελπίδα, δεν απέφερε καρπούς ούτε η τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία του έλληνα Α/ΓΕΕΘΑ, ναυάρ­χου Ευάγ­γε­λου Απο­στο­λάκη με τον τούρκο ομόλογό του, στρα­τηγό Χου­λουσί Ακάρ. Πλέον στον Εβρο οι εντολές είναι σαφείς: περι­πο­λίες μάχης 7 ατόμων, με πλήρη εξάρ­τυση. Δεν υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για λάθος υπο­λο­γι­σμούς.

Τόσο από το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών όσο και από το υπουρ­γείο Εθνικής Αμυνας απο­φεύ­γε­ται κάθε πρό­βλεψη. Τα επόμενα βήματα είναι γνωστά. Πρέπει να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί το πόρισμα του τούρκου εισαγ­γε­λέα, που στη συνέ­χεια θα δοθεί στο δικα­στή­ριο. Η εξέταση των κινητών τηλε­φώ­νων των δύο στρα­τιω­τών έχει λάβει μεγάλη έκταση στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, αλλά όσοι γνω­ρί­ζουν λένε ότι η επι­βά­ρυνση του κατη­γο­ρη­τη­ρίου πέραν της παρά­νο­μης εισόδου (π.χ. με την κατη­γο­ρία της κατα­σκο­πείας) δεν θα κριθεί από αυτό. Το δικα­στή­ριο θα απο­φα­σί­σει για τον ορισμό δικα­σί­μου, από πολλές πλευρές όμως τονί­ζε­ται ότι η υπόθεση ίσως τρα­βή­ξει ως και τα τέλη Απρι­λίου. Ποια είναι η ποινή για την παρά­νομη είσοδο; Κυμαί­νε­ται από δύο ως και πέντε χρόνια, έστω με ανα­στολή, σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες. Στην ελλη­νική πλευρά κυριαρ­χεί η εκτί­μηση ότι το ζήτημα δεν πρέπει να πολι­τι­κο­ποι­η­θεί, του­λά­χι­στον όχι στο ανώτατο επίπεδο, αλλά σε ορι­σμέ­νους κύκλους εδραιώ­νε­ται η πεποί­θηση ότι αυτό έχει ήδη συμβεί. Δεν πρέπει επίσης να λησμο­νεί­ται ότι στην Τουρκία υπάρχει κατά­σταση εκτά­κτου ανάγκης και αναμ­φί­βολα τον τελευ­ταίο λόγο τον έχει ο πρό­ε­δρος. Ολα αυτά επη­ρε­ά­ζουν την τελική έκβαση.

Το φάντα­σμα που πλα­νά­ται και ουδείς τολμά δημο­σίως να ομο­λο­γή­σει είναι μια μελ­λο­ντική συσχέ­τιση της υπό­θε­σης των δύο ελλήνων στρα­τιω­τών με εκείνη των 8 τούρκων αξιω­μα­τι­κών που διέ­φυ­γαν στην Ελλάδα μετά την από­πειρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τος της 15ης Ιουλίου 2016, την έκδοση των οποίων έχει επίμονα ζητήσει η Αγκυρα. Οι δύο υπο­θέ­σεις είναι τελείως δια­φο­ρε­τι­κές και ο αντι­πρό­ε­δρος της τουρ­κι­κής κυβέρ­νη­σης Μπεκίρ Μποζ­ντάγ απέ­κλεισε πριν από μερικές ημέρες το ενδε­χό­μενο συμ­ψη­φι­σμού, αλλά η καθυ­στέ­ρηση στον χει­ρι­σμό της υπό­θε­σης των ελλήνων στρα­τιω­τών επι­τεί­νει την καχυ­πο­ψία. Αυτή τρο­φο­δο­τεί­ται από το γεγονός ότι η Αθήνα θα κληθεί σύντομα να λάβει κάποιες κρί­σι­μες απο­φά­σεις για τους «8». Στον πυρήνα αυτών των απο­φά­σεων βρί­σκε­ται το γεγονός ότι στα τέλη Απρι­λίου λήγει το χρονικό διά­στημα για το οποίο αυτοί μπορούν να παρα­μεί­νουν προ­φυ­λα­κι­σμέ­νοι.

Η επόμενη ημέρα στην υπόθεση αυτή είναι ασαφής και εγκυ­μο­νεί κιν­δύ­νους. Μέσα στις επό­με­νες ημέρες ανα­μέ­νε­ται να εκδι­κα­στεί στο Διοι­κη­τικό Εφετείο η αίτηση που κατέ­θεσε το Ελλη­νικό Δημόσιο για την ανα­στολή της από­φα­σης χορή­γη­σης ασύλου σε έναν εκ των «8». Λίγο αργό­τερα, το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας θα πρέπει να απο­φα­σί­σει επί της προ­σφυ­γής που έχουν ομαδικά κατα­θέ­σει οι «8» ενα­ντίον της αίτησης ανα­στο­λής. Αν η απόφαση του ΣτΕ είναι αρνη­τική, τότε θα μπο­ρούσε να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Η Τουρκία επι­μέ­νει ότι έχει παρά­σχει σαφείς εγγυ­ή­σεις περί μιας δίκαιης δίκης. Η Αθήνα τι θα πράξει; Εχουν δια­τυ­πω­θεί σκέψεις για δίκη τους στην Ελλάδα, ακόμη και για διοι­κη­τική απέλαση. Τι θα συμβεί όμως αν οι «8», χωρίς άσυλο και χωρίς να μπορούν να κρα­τη­θούν περαι­τέρω, βρεθούν εν μιά νυκτί π.χ. στη Γερ­μα­νία; Υπάρχει άραγε η πιθα­νό­τητα αυτή η υπόθεση να αναχθεί σε δια­κρα­τική διαφορά; Ουδείς απο­κλείει τίποτα, καθώς το τοπίο είναι ομι­χλώ­δες.

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Κοτζιάς προ­χώ­ρησε τις προη­γού­με­νες ημέρες σε μια ρημα­τική δια­κοί­νωση (όχι διάβημα) προς τον τούρκο πρε­σβευτή στην Αθήνα με βασικό σκοπό να ζητήσει απο­κλι­μά­κωση. Ιδιω­τι­κώς παρα­δέ­χε­ται ότι η κατά­σταση είναι πολύ δύσκολη και προ­φα­νώς η δια­πί­στωση ότι η Τουρκία περνά περίοδο νευ­ρι­κό­τη­τας έχει εξα­ντλή­σει τη χρη­σι­μό­τητά της. Η κυβέρ­νηση έχει επι­λέ­ξει την τακτική της «στα­δια­κής διε­θνο­ποί­η­σης» μέσω ΟΗΕ, ΕΕ και ΝΑΤΟ. Αξιο­ποιού­νται επίσης παρα­σκη­νια­κοί δίαυλοι. Ωστόσο, παρα­μέ­νει αμφί­βολο αν αυτή η διε­θνο­ποί­ηση μπορεί να απο­δώ­σει καρπούς. Το ΝΑΤΟ δεν πρό­κει­ται να εγκα­τα­λεί­ψει τη λογική των ίσων απο­στά­σεων, ενώ οι δηλώ­σεις της ύπατης εκπρο­σώ­που της ΕΕ για την εξω­τε­ρική πολι­τική Φεντε­ρίκα Μογκε­ρίνι υπήρξαν αναι­μι­κές. Παρα­μέ­νει δε αμφί­βολο αν μπορούν να επη­ρε­ά­σουν τη σημε­ρινή τουρ­κική ηγεσία σε μια περίοδο «χαμηλού βαρο­με­τρι­κού» στις σχέσεις Δύσης – Τουρ­κίας.

Αυτό προ­κύ­πτει από την άποψη που δια­τύ­πωσε δημο­σίως ο πρω­θυ­πουρ­γός Μπιναλί Γιλ­ντι­ρίμ, ενώ τη μοι­ρά­ζο­νται και τούρκοι διπλω­μά­τες στην Αγκυρα. Τα απο­τε­λέ­σματα της εκστρα­τείας ενη­μέ­ρω­σης της ΕΕ υπο­βαθ­μί­ζο­νται, ενώ εκφρά­ζο­νται σοβα­ρό­τα­τες αμφι­βο­λίες για την παρεμ­βα­τική δυνα­τό­τητα της Ουά­σιγ­κτον, στην οποία ο Λευκός Οίκος σπα­ράσ­σε­ται από εσω­τε­ρι­κές δια­φω­νίες και το Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ μοιάζει αδύναμο. Η παρου­σία στις 14 και 15 Μαρτίου στην Αθήνα του υφυ­πουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών για θέματα Ευρώπης και Ευρα­σίας Γουές Μίτσελ θα δείξει τα περι­θώ­ρια των αμε­ρι­κα­νι­κών κινή­σεων. Η αμε­ρι­κα­νική ανη­συ­χία είναι έκδηλη και ουδείς την εκφρά­ζει εναρ­γέ­στερα από τον πρε­σβευτή των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ.

Στις 26 Μαρτίου, στη Βάρνα της Βουλ­γα­ρίας, έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί να διε­ξα­χθεί Σύνοδος ΕE – Τουρ­κίας με τη συμ­με­τοχή του προ­έ­δρου του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου Ντό­ναλντ Τουσκ, του προ­έ­δρου της Επι­τρο­πής Ζαν-Κλοντ Γιούν­κερ και του πρω­θυ­πουρ­γού της Βουλ­γα­ρίας Μπόικο Μπο­ρί­σοφ (η χώρα του οποίου ασκεί την εκ περι­τρο­πής Προ­ε­δρία του Συμ­βου­λίου) με τον τούρκο πρόεδρο Ερντο­γάν. Εκ των πραγ­μά­των, η συνά­ντηση αυτή λαμ­βά­νει ιδιαί­τερη σημασία για την Αθήνα (αλλά και τη Λευ­κω­σία). Είναι σαφές, όπως παρα­δέ­χο­νται διπλω­μα­τι­κές πηγές, ότι «αλλιώς θα προ­σεγ­γί­σουμε τη συνά­ντηση της Βάρνας αν έχουμε εικόνα τι θα συμβεί με τους έλληνες στρα­τιώ­τες και δια­φο­ρε­τικά αν βρι­σκό­μα­στε στο σκοτάδι». Σύμφωνα με όσα συζη­τή­θη­καν στο πρό­σφατο έκτακτο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο, με αφορμή τα τεκται­νό­μενα στην κυπριακή ΑΟΖ, θα υπάρξει επα­νε­ξέ­ταση στο επόμενο (στις 22-23 Μαρτίου) για τις συν­θή­κες που θα επι­τρέ­πουν να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η Σύνοδος της Βάρνας. Δεν λείπουν αυτοί που επι­μέ­νουν «να φορ­τω­θεί η ατζέντα» με τις ελλη­νο­τουρ­κι­κές και κυπρο­τουρ­κι­κές σχέσεις. Θα γίνει όμως αυτό δεκτό από μεγάλες χώρες, όπως η Γερ­μα­νία, που εξέ­φρασε επι­φυ­λά­ξεις ακόμη και για τις πρό­σφα­τες δηλώ­σεις Τουσκ για την Τουρκία; Ουδείς είναι σίγου­ρος, ενώ μοιάζει δύσκολο να μπο­ρέ­σουν Αθήνα και Λευ­κω­σία να σηκώ­σουν μαζί το βάρος «να ανάψει κόκκινο» στη συνά­ντηση της Βάρνας.

Η ψυχρή ατμό­σφαιρα στα ελλη­νο­τουρ­κικά απο­τυ­πώ­νε­ται σχεδόν σε καθη­με­ρινή βάση στο Αιγαίο. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Σύμφωνα με τα στοι­χεία του ΓΕΕΘΑ, οι παρα­βιά­σεις των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων έχουν αυξηθεί από 414 το 2016 σε 1.998 το 2017. Μόνο εντός του πρώτου διμήνου του 2018 έχουν ανέλθει σε 244. Στον αέρα, οι παρα­βιά­σεις του Εθνικού Ενα­ε­ρίου Χώρου ήταν 1.671 το 2016 και 3.317 το 2017, ενώ το ίδιο διά­στημα οι εμπλο­κές από 68 εκτο­ξεύ­θη­καν στις 176. Μειώ­θη­καν οι υπερ­πτή­σεις (από 57 το 2016 σε 39 το 2017), αλλά την ίδια στιγμή οι οπλι­σμέ­νοι σχη­μα­τι­σμοί υπερ­δι­πλα­σιά­στη­καν (από 68 το 2016 σε 257 το 2017) – στοι­χείο που ενι­σχύει τους φόβους περί ατυ­χή­μα­τος.

Πιθα­νό­τητα οπι­σθο­χώ­ρη­σης της Αγκυρας δεν προ­βλέ­πε­ται ξεκα­θα­ρί­ζουν ξένες διπλω­μα­τι­κές πηγές. Επι­πλέον, φαί­νε­ται ότι έχει αρχίσει να δια­μορ­φώ­νε­ται στην τουρ­κική πρω­τεύ­ουσα η άποψη ότι ορι­σμέ­νοι κύκλοι στην Αθήνα επι­διώ­κουν να εκμε­ταλ­λευ­θούν τα ανοιχτά μέτωπα της Τουρ­κίας στη Μέση Ανατολή, ώστε να απο­κο­μί­σουν κέρδη στο Αιγαίο ή στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Αυτό δεν ανα­μέ­νε­ται να γίνει απο­δε­κτό, ενώ οι δηλώ­σεις τόσο του κ. Καμ­μέ­νου (κυρίως παλαιό­τερα) όσο και τους Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας Προκόπη Παυ­λό­που­λου έχουν προ­κα­λέ­σει πολύ αρνη­τική εντύ­πωση. Την ίδια στιγμή βέβαια τα όσα δημο­σίως εκτο­ξεύει ο προ­ε­δρι­κός σύμ­βου­λος Γιγίτ Μπου­λούτ, με προφανή απο­δέ­κτη το εσω­τε­ρικό ακρο­α­τή­ριο, έχουν αρχίσει να προ­κα­λούν… θυμηδία σε διπλω­μα­τι­κούς κύκλους των Αθηνών.

Το επει­σό­διο των Ιμίων είναι χαρα­κτη­ρι­στικό της στάσης που θα τηρήσει η Αγκυρα, καθώς θεωρεί πως πρέπει να παγώ­σουν οι κινή­σεις στην περιοχή. Την ίδια στιγμή η τουρ­κική Υδρο­γρα­φική Υπη­ρε­σία εξα­κο­λου­θεί να εκδίδει NAVTEX για ασκή­σεις, όπως αυτή της περα­σμέ­νης εβδο­μά­δας (0353/18) στο Κεντρικό Αιγαίο (περι­λαμ­βά­νει μια περιοχή ανάμεσα σε Εύβοια, Σκύρο και Ψαρά). Με αυτή δεσμεύ­ε­ται μια περιοχή για ασκή­σεις με πραγ­μα­τικά πυρά σε σειρά ημε­ρο­μη­νιών εντός του Μαρτίου και του Απρι­λίου. Δύο από αυτές (25-27 Μαρτίου και 6-10 Απρι­λίου) συμπί­πτουν με εθνικές εορτές και αργίες, παρα­βιά­ζο­ντας το Μνη­μό­νιο Παπού­λια – Γιλμάζ. Παράλ­ληλα, η ελλη­νική Υπη­ρε­σία Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας (ΥΠΑ) εξέδωσε ΝΟΤΑΜ (0585/18) με την οποία δεσμεύ­ο­νται 11 περιο­χές στο Αιγαίο για την πραγ­μα­το­ποί­ηση αερο­ναυ­τι­κής συνερ­γα­σίας με ή χωρίς πυρά, σε ημε­ρο­μη­νίες εντός Μαρτίου.

Οι γεω­τρή­σεις στην κυπριακή ΑΟΖ, η Exxon και ο φόβος θερμού καλο­και­ριού

Η κυριό­τερη ανη­συ­χία των έμπει­ρων παρα­τη­ρη­τών εντο­πί­ζε­ται σε όσα μπορεί να συμβούν τους προ­σε­χείς μήνες στην κυπριακή ΑΟΖ. «Ο φόβος θερμού καλο­και­ριού είναι παρών» προει­δο­ποιεί διπλω­μα­τική πηγή εν όψει και της εμφά­νι­σης του γεω­τρύ­πα­νου της αμε­ρι­κα­νι­κής ExxonMobil τον προσεχή Οκτώ­βριο στο «Οικό­πεδο 10», το πλέον υπο­σχό­μενο για τον εντο­πι­σμό μεγάλου κοι­τά­σμα­τος φυσικού αερίου. Η ανη­συ­χία είναι μεγάλη και στην Αθήνα, διότι τούτη τη φορά ίσως χρεια­στεί να δια­δρα­μα­τί­σει ουσια­στι­κό­τερο ρόλο. Αυτό απο­τέ­λεσε θέμα συζή­τη­σης κατά την επί­σκεψη στην Αθήνα του νέου υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών της Κύπρου Νίκου Χρι­στο­δου­λίδη.

Ο Οκτώ­βριος είναι βέβαια μακριά ακόμη και αν επι­βε­βαιω­θούν ορι­σμέ­νες πλη­ρο­φο­ρίες που δια­θέ­τει η Λευ­κω­σία, ότι η Αγκυρα εξε­τά­ζει να στείλει το νεο­α­πο­κτη­θέν πλωτό γεω­τρύ­πανο «Deep Sea Metro II» στην κυπριακή ΑΟΖ ακόμη και εντός Μαρτίου, τότε η κατά­σταση θα χει­ρο­τε­ρεύ­σει νωρί­τερα. Το ερώτημα είναι βέβαια προς τα πού θα πορευ­θεί το γεω­τρύ­πανο, διότι αν π.χ. πάει στο «Οικό­πεδο 6», τότε η Αγκυρα θα πρέπει να αντι­πα­ρα­τε­θεί με τη γαλλική Total. Μιλώ­ντας με τουρ­κι­κές πηγές, αυτό ελά­χι­στη σημασία έχει, διότι από τα λεγό­μενά τους προ­κύ­πτει ότι η Αγκυρα δεν θα διστά­σει να αντι­πα­ρα­τε­θεί ακόμη και με τον αμε­ρι­κα­νικό ενερ­γειακό κολοσσό ExxonMobil, αν αυτό χρεια­στεί. Την ίδια ώρα, στο «Οικό­πεδο 3» εξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται σε ισχύ η NAVTEX 258/18 για ασκή­σεις με πυρά. Αυτό που είναι βέβαιο από τις συνο­μι­λίες με τουρ­κι­κές πηγές είναι ότι η Αγκυρα θα επι­μεί­νει να έχει λόγο στους υδρο­γο­νάν­θρα­κες. «Πολι­τική ισότητα σε όλα τα επίπεδα» είναι το μήνυμα που εκπέ­μπε­ται.

Η Λευ­κω­σία εμφα­νί­ζε­ται δια­τε­θει­μένη να παίξει το «γαλλικό χαρτί». Ο Πρό­ε­δρος Νίκος Ανα­στα­σιά­δης φέρεται ότι έχει μπροστά του πρόταση να παρα­χω­ρή­σει μόνιμη ναυτική βάση στη Γαλλία στην περιοχή Ζύγι. Το «γαλλικό χαρτί» είναι παρόν και σε επίπεδο Ηνω­μέ­νων Εθνών καθώς, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, ο γενικός γραμ­μα­τέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκου­τέ­ρες εξέτασε το ενδε­χό­μενο να διο­ρί­σει ως προ­σω­πικό του απε­σταλ­μένο για το Κυπριακό τον πολύ­πειρο γάλλο διπλω­μάτη Ζαν-Μαρί Γκενό. Την… όρεξη έκοψε, όπως φαί­νε­ται, ο μόνιμος αντι­πρό­σω­πος της Τουρ­κίας και γνώ­ρι­μος της Ελλάδος Φερι­ντούν Σινιρ­λί­ο­γλου.

Στην κυπριακή ΑΟΖ και πέριξ αυτής, πάντως, η συγκέ­ντρωση πολε­μι­κών πλοίων είναι μεγάλη. Το μείζον ερώτημα είναι τι θα πράξει η Ουά­σιγ­κτον όταν η ExxonMobil μπει στο παι­χνίδι. Τις τελευ­ταίες ημέρες, πλοία του 6ου Στόλου βρέ­θη­καν στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο για να συμ­με­τά­σχουν στην ισραη­λινή άσκηση «Juniper Cobra 2018» που πραγ­μα­το­ποιεί­ται το διά­στημα 4-15 Μαρτίου. Επρό­κειτο για σκάφη του Task Group του «USS Iwo Jima» (πλοίο αμφί­βιων επι­χει­ρή­σεων). Συν­δέ­ε­ται η παρου­σία τους με τις προ­κα­ταρ­κτι­κές έρευνες της ExxonMobil στο «Οικό­πεδο 10» που εκκι­νούν σήμερα 11 Μαρτίου; Το γραφείο του 6ου Στόλου, με επίσημη ανα­κοί­νωσή του, ξεκα­θά­ρισε ότι «δεν είναι αληθής ο ισχυ­ρι­σμός ότι ο 6ος Στόλος βρί­σκε­ται στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο για να προ­στα­τεύ­σει την ExxonMobil», αλλά για προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες ασκή­σεις. Δυστυ­χώς, σε Αθήνα και Λευ­κω­σία ορι­σμέ­νοι προ­τρέ­χουν…