Η σπαζοκεφαλιά με τους 8 Τούρκους και μια πιθανή λύση

Το Δι­κα­στή­ριο του Στρα­σβούρ­γου θα μπο­ρού­σε να δώσει λύση στο δί­λημ­μα της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης σχε­τι­κά με την έκ­δο­ση ή όχι των οκτώ Τούρ­κων στρα­τιω­τι­κών. «Η δια­δι­κα­σία μπο­ρεί να βα­σι­στεί στο γε­γο­νός ότι οι οκτώ δεν θα έχουν δί­καιη δίκη στην Τουρ­κία», είπε στην «Κ» ο ομό­τι­μος κα­θη­γη­τής του Συ­νταγ­μα­τι­κού Δι­καί­ου Νίκος Αλι­βι­ζά­τος, που είχε προ­τεί­νει με άλ­λους νο­μι­κούς στην κυ­βέρ­νη­ση τη λύση αυτή. Και ο κα­θη­γη­τής Χρ. Μυ­λω­νό­που­λος, που υπε­ρα­σπί­ζε­ται κά­ποιους από τους οκτώ, έχει κάνει λόγο για πα­ρέμ­βα­ση του Δι­κα­στη­ρί­ου του Στρα­σβούρ­γου.

Μια σειρά κυ­βερ­νη­τι­κών στε­λε­χών επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί προς την ηγε­σία της Δι­καιο­σύ­νης, λέ­γο­ντας ότι στις υπο­θέ­σεις αυτές, εκτός των άλλων, «κρί­νο­νται και οι διε­θνείς σχέ­σεις της χώρας». Aπό την άλλη, μια σειρά από κυ­βερ­νη­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες πα­ρα­δέ­χε­ται –έστω εξω­δί­κως– ότι υπάρ­χει ζή­τη­μα με το αν δια­σφα­λί­ζε­ται δί­καιη δίκη των 8 στην Τουρ­κία. Δεν είναι ακρι­βώς γνω­στό πώς με­τα­φέ­ρο­νται αυτά τα επι­χει­ρή­μα­τα στα χα­μη­λό­τε­ρα κλι­μά­κια της Δι­καιο­σύ­νης, αλλά εν­δει­κτι­κή των δύο «γραμ­μών» που υπάρ­χουν είναι η αγό­ρευ­ση του ει­σαγ­γε­λέα, Γιώρ­γου Βούλ­γα­ρη, στη συ­νε­δρί­α­ση του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών της πε­ρα­σμέ­νης Πέμ­πτης, που απο­φά­σι­σε να μην εκ­δο­θούν ένας τε­χνι­κός και ένας πι­λό­τος ελι­κο­πτέ­ρου: «Κα­τα­πα­τού­νται τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα. Οι απο­κε­φα­λι­σμοί έχουν τε­λειώ­σει αιώ­νες πριν στην Ευ­ρώ­πη. Η Ελ­λά­δα δεν είναι διοι­κη­τι­κή πε­ρι­φέ­ρεια της οθω­μα­νι­κής αυ­το­κρα­το­ρί­ας. Ο ΟΗΕ, η Διε­θνής Αμνη­στία έχουν πει ότι κά­νουν βαρ­βα­ρό­τη­τες. Είστε σί­γου­ροι ότι αν τους εκ­δώ­σε­τε θα έχουν δί­καιη δίκη; Βα­ρέ­θη­κα να ακούω σε αυτή τη χώρα για διε­θνείς σχέ­σεις.

Το ένταλ­μα των τουρ­κι­κών αρχών είναι αό­ρι­στο. Σας πα­ρα­κα­λώ να απορ­ρί­ψε­τε το αί­τη­μα των τουρ­κι­κών αρχών».

Αντί­θε­τα, στην προη­γού­με­νη συ­νε­δρί­α­ση του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών, έπαι­ξε ρόλο, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Κ», το επι­χεί­ρη­μα ότι η Ελ­λά­δα και η Τουρ­κία συν­δέ­ο­νται με συμ­φω­νί­ες για τα σχε­τι­κά ζη­τή­μα­τα των εκ­δό­σε­ων και ότι «η Τουρ­κία είναι μέλος του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης». Βε­βαί­ως, νο­μι­κοί κύ­κλοι που είναι αντί­θε­τοι στην έκ­δο­ση των Τούρ­κων στρα­τιω­τι­κών ση­μειώ­ναν ότι και η Ελ­λά­δα διε­τέ­λε­σε μέλος του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης για μία διε­τία μετά το πρα­ξι­κό­πη­μα του 1967 και ότι χώρες, όπως το Αζερ­μπαϊ­τζάν και η Ρωσία, είναι επί­σης μέλη του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης.

Κρί­σι­μα στοι­χεία

Η συ­νή­γο­ρος των Τούρ­κων, Σταυ­ρού­λα Το­μα­ρά, πα­ρου­σί­α­σε διά­ταγ­μα του Τούρ­κου προ­έ­δρου με το οποίο οι 8 εκ­ζη­τού­με­νοι στε­ρού­νται μια σειρά δι­καιω­μά­των τους «χωρίς δίκη» (π.χ. ακυ­ρώ­νο­νται οι τί­τλοι σπου­δών τους), στοι­χείο που ερ­μη­νεύ­θη­κε ως ενι­σχυ­τι­κό της άπο­ψης ότι εάν εκ­δο­θούν στην Τουρ­κία, δεν τους πε­ρι­μέ­νει μια «δί­καιη δίκη».

Να ση­μειω­θεί ότι οι 8 Τούρ­κοι ανή­κουν σε σύ­νταγ­μα της αε­ρο­πο­ρί­ας στρα­τού με έδρα τη Σα­μά­ντι­ρα. H δύ­να­μη ελι­κο­πτέ­ρων της Σα­μά­ντι­ρα ανή­κει στην τουρ­κι­κή 1η στρα­τιά που είχε τη μι­κρό­τε­ρη εμπλο­κή στην από­πει­ρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τος της 15ης Ιου­λί­ου, συ­γκρι­τι­κά βέ­βαια πάντα με άλ­λους σχη­μα­τι­σμούς του τουρ­κι­κού στρα­τού.

Οταν οι «8» ει­δο­ποιού­νται να ανα­λά­βουν υπη­ρε­σία, παίρ­νουν την εντο­λή να πάνε τρία ελι­κό­πτε­ρα –το σύ­νταγ­μα δια­θέ­τει Μπλακ Χοκ και Χιού­ιτ– στη λε­ω­φό­ρο Βατάν στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη για να με­τα­φέ­ρουν τραυ­μα­τί­ες από «τρο­μο­κρα­τι­κή επί­θε­ση». Η λε­ω­φό­ρος Βατάν βρί­σκε­ται στο Φατίχ, μια από τις γει­το­νιές-προ­πύρ­για τόσο του κυ­βερ­νη­τι­κού AKP όσο και του κι­νή­μα­τος Γκιου­λέν, καθώς η πλειο­νό­τη­τα των κα­τοί­κων του είναι άν­θρω­ποι ευ­σε­βείς, εσω­τε­ρι­κοί με­τα­νά­στες από την Ανα­το­λία. Στη λε­ω­φό­ρο Βατάν πε­τούν τρία ελι­κό­πτε­ρα με συ­νο­λι­κά 9 άτομα πλή­ρω­μα (3 στο κα­θέ­να). Αρ­γό­τε­ρα, όταν από τα κι­νη­τά τους τη­λέ­φω­να και τα τά­μπλετ, όπως λένε, αντι­λαμ­βά­νο­νται τι έχει συμ­βεί, επι­στρέ­φουν σε ένα δάσος στην ασια­τι­κή ακτή καθώς αξιω­μα­τι­κός της μο­νά­δας τους τούς ει­δο­ποιεί ότι «εδώ το στρα­τό­πε­δο δεν είναι ασφα­λές…».

Οι Tούρ­κοι αξιω­μα­τι­κοί πα­ρου­σί­α­σαν όλοι την ίδια εκ­δο­χή των γε­γο­νό­των, ακο­λου­θώ­ντας ωστό­σο δια­φο­ρε­τι­κές επι­λο­γές ως προς τους συ­νη­γό­ρους. Κά­ποιοι από αυ­τούς επέ­λε­ξαν να μην εκ­προ­σω­πη­θούν από τη μέχρι σή­με­ρα εκ­πρό­σω­πό τους Σταυ­ρού­λα Το­μα­ρά, κά­ποιοι επέ­λε­ξαν τον κα­θη­γη­τή του Ποι­νι­κού Δι­καί­ου Χρ. Μυ­λω­νό­που­λο και κά­ποιοι τον συ­νή­γο­ρο που επέ­λε­ξε το Δη­μό­σιο, Ομηρο Ζέλιο.