Αλοίμονο στους νέους

Η Ελλάδα συμ­βάλ­λει ελά­χι­στα στην εξέλιξη των νέων, καθώς βρί­σκε­ται στην 32η θέση από τις 34 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ. Το ΑΕΠ των χωρών αυτών θα μπο­ρούσε να αυξηθεί κατά 1,2 τρις δολάρια αν οι νέοι εντάσ­σο­νταν καλύ­τερα στην οικο­νο­μία, όπως προ­κύ­πτει από την τελευ­ταία έκθεση των οικο­νο­μο­λό­γων της PwC, όπου συγκρί­νο­νται η συμ­με­τοχή των νέων στην απα­σχό­ληση, στην εκπαί­δευση και στην κατάρ­τιση σε 34 χώρες του ΟΟΣΑ. Η έκθεση κατα­λή­γει στα ακό­λουθα βασικά συμπε­ρά­σματα:

– Η Ελβετία και η Γερ­μα­νία βρί­σκο­νται στην κορυφή της κατά­τα­ξης των πιο επι­τυ­χη­μέ­νων χωρών για το 2014, ενώ ακο­λου­θούν η Αυστρία, η Ισλαν­δία, η Νορ­βη­γία και ο Καναδάς

– Στις περισ­σό­τε­ρες χώρες παρα­τη­ρεί­ται πτώση της βαθ­μο­λο­γίας μεταξύ 2006 και 2011, αντα­να­κλώ­ντας τις αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις που είχε η παγκό­σμια χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική κρίση στους νέους εργα­ζό­με­νους. Πολλές χώρες έχουν σημειώ­σει σημα­ντική βελ­τί­ωση σε σχέση με το 2011, όχι όμως όλες, για αυτό και η μέση βαθ­μο­λο­γία των χωρών του ΟΟΣΑ για το 2014 εξα­κο­λου­θεί να είναι σημα­ντικά χαμη­λό­τερη σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα του 2006.

– Εάν όλες οι χώρες μπο­ρού­σαν να μειώ­σουν τα ποσοστά των νέων μεταξύ 20 και 24 ετών που βρί­σκο­νται εκτός απα­σχό­λη­σης, εκπαί­δευ­σης ή κατάρ­τι­σης στα γερ­μα­νικά επίπεδα, οι περισ­σό­τε­ρες χώρες του ΟΟΣΑ θα μπο­ρού­σαν να πετύ­χουν σημα­ντική ενί­σχυση του ΑΕΠ τους μακρο­πρό­θε­σμα, από περίπου 1% στη Σουηδία και τη Δανία σε περίπου 3% στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασί­λειο και έως και 7-9% στην Ισπανία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Τουρκία.

– Σε τιμές ΑΕΠ 2015, το πιθανό μακρο­πρό­θε­σμο όφελος στο συνο­λικό ΑΕΠ των χωρών του ΟΟΣΑ θα μπο­ρούσε να φτάσει τα 1,2 τρις δολάρια.

Οι κεντρι­κές Ευρω­παϊ­κές οικο­νο­μίες της Ελβε­τίας, της Γερ­μα­νίας και της Αυστρίας κατα­λαμ­βά­νουν τις 3 πρώτες θέσεις του πρό­σφα­του Δείκτη Νέων Εργα­ζο­μέ­νων της PwC, στον οποίο απο­τυ­πώ­νε­ται η επι­τυ­χία -ή μη- των χωρών να αξιο­ποι­ή­σουν τους νέους κάτω των 25. Σύμφωνα με την έρευνα, οι χώρες που βρί­σκο­νται χαμηλά στην κατά­ταξη μπορούν να ενι­σχύ­σουν μακρο­πρό­θε­σμα τις οικο­νο­μίες τους με δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια εάν εφαρ­μό­σουν τις βέλ­τι­στες πρα­κτι­κές για την ενί­σχυση και αξιο­ποί­ηση αυτών των προ­ο­πτι­κών. Το μήνυμα είναι αντί­στοιχο με εκείνο που προ­έ­κυψε από τον Δείκτη της Χρυσής Ηλικίας που δημο­σί­ευσε για πρώτη φορά η PwC τον Ιούνιο του 2015 και αφο­ρούσε τους μεγα­λύ­τε­ρους σε ηλικία εργα­ζό­με­νους.

Ο Δείκτης Νέων Εργα­ζο­μέ­νων της PwC απο­τε­λεί τον σταθ­μικό μέσο 8 δεικτών που αντα­να­κλούν τη δρα­στη­ριο­ποί­ηση στην αγορά εργα­σίας και τη συμ­με­τοχή στην εκπαί­δευση και την επαγ­γελ­μα­τική κατάρ­τιση των νέων μέχρι 25 ετών σε 34 χώρες μέλη του Οργα­νι­σμού για την Οικο­νο­μική Συνερ­γα­σία και Ανά­πτυξη (ΟΟΣΑ).

Ο κ. John Hawksworth, επι­κε­φα­λής οικο­νο­μο­λό­γος της PwC και ένας από τους συντά­κτες της έκθεσης, ανα­φέ­ρει ότι «Σε αντί­θεση με την προη­γού­μενη έρευνα μας για τους μεγα­λύ­τε­ρους σε ηλικία εργα­ζό­με­νους και τις γυναί­κες στην αγορά εργα­σίας, στις οποίες οι Σκαν­δι­να­βι­κές χώρες βρί­σκο­νται συνεχώς στην κορυφή, σε αυτήν την έρευνα φαί­νε­ται ότι οι κεντρι­κές Ευρω­παϊ­κές χώρες όπως είναι η Γερ­μα­νία, η Ελβετία και η Αυστρία απο­τε­λούν τα καλύ­τερα πρότυπα ανά­πτυ­ξης των δυνα­το­τή­των των νέων ανθρώ­πων. Στις χώρες αυτές η αύξηση της ανερ­γίας στους νέους λόγω της παγκό­σμιας ύφεσης ήταν περιο­ρι­σμένη, καθώς χάρη στα συστή­ματα που εφαρ­μό­ζουν στην εκπαί­δευση, την επαγ­γελ­μα­τική κατάρ­τιση και τη μαθη­τεία ελα­χι­στο­ποιεί­ται ο αριθμός των νέων ανθρώ­πων που μένουν εκτός της αγοράς εργα­σίας».

Τα μέτρα κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής που θα μπο­ρού­σαν να βελ­τιώ­σουν τις βαθ­μο­λο­γίες περι­λαμ­βά­νουν μεταξύ άλλων, την αύξηση του μερι­δίου στις ευκαι­ρίες μαθη­τείας και στα μαθή­ματα επαγ­γελ­μα­τι­κής κατάρ­τι­σης που ανα­λο­γεί στους νέους ανθρώ­πους και την μεγα­λύ­τερη έμφαση στην κοι­νω­νική ένταξη ώστε να επα­νε­ντα­χτούν όσοι κιν­δυ­νεύ­ουν να εγκα­τα­λεί­ψουν το σχολείο και την εργασία. Η έκθεση της PwC ανα­δει­κνύει, για παρά­δειγμα, μια σειρά από πρω­το­βου­λίες της γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης όσον αφορά τη συγκε­κρι­μένη ηλι­κιακή ομάδα, συμπε­ραί­νο­ντας ότι θα μπο­ρού­σαν και άλλες χώρες να επω­φε­λη­θούν σημα­ντικά από την υιο­θέ­τηση διεθνών βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών.

Ο κ. Κυριά­κος Ανδρέου, επι­κε­φα­λής του τομέα συμ­βου­λευ­τι­κών υπη­ρε­σιών της PwC στην Ελλάδα σχο­λί­ασε ότι «Το πλέον δυνα­μικό τμήμα του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού μένει στο οικο­νο­μικό περι­θώ­ριο στην Ελλάδα. Η συστη­μα­τική επα­νέ­νταξή του με εξει­δι­κευ­μένα προ­γράμ­ματα και ειδικά κίνητρα θα μπο­ρούσε να προ­σθέ­σει στο ελλη­νικό ΑΕΠ 8 ποσο­στιαίες μονάδες, δηλαδή περίπου €15 δις, ποσό τόσο μεγάλο όσο και η δια­χρο­νική αδυ­να­μία της κρα­τι­κής πολι­τι­κής να ται­ριά­ξει καλύ­τερα τις δυνα­τό­τη­τες και δεξιό­τη­τες των νέων με την ζήτηση της αγοράς.»

Ο κ. Jon Andrews, επι­κε­φα­λής του παγκό­σμιου δικτύου της PwC στον τομέα διοί­κη­σης ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού και οργα­νι­σμών (People and Organisation), δήλωσε ότι «Οι επι­χει­ρή­σεις μπορούν να αντι­με­τω­πί­σουν βρα­χυ­πρό­θε­σμα τις δυσκο­λίες σε έλλειψη δεξιο­τή­των λόγω της μεγάλης ανερ­γίας στους νέους, όμως αυτό μπορεί να έχει και πιο μακρο­πρό­θε­σμο αντί­κτυπο με τη μορφή χαμηλής παρα­γω­γι­κό­τη­τας και έλλει­ψης και­νο­το­μίας. Είναι ζωτικής σημα­σίας για τις επι­χει­ρή­σεις να ανα­διορ­γα­νω­θούν με στόχο να προ­σελ­κύ­ουν και να δια­τη­ρούν νέα, και στην ηλικία και στο εργα­σιακό περι­βάλ­λον, ταλα­ντούχα στελέχη -επενδύοντας για παρά­δειγμα περισ­σό­τε­ρους πόρους στον θεσμό της μαθη­τείας και στην επαγ­γελ­μα­τική κατάρ­τιση των νεό­τε­ρων ηλι­κιακά εργα­ζο­μέ­νων».

Το ΒΗΜΑ