Πρωτοβουλία του Μ.Κόνσολα για χρηματοδότηση αποκατάστασης του Εθνικού Θεάτρου από το Ίδρυμα Νιάρχου

Μία νέα σημα­ντική πρω­το­βου­λία ανέλαβε ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας.

Με επι­στολή τους προς τον Πρόεδρο και Νομικό Σύμ­βουλο του Ιδρύ­μα­τος «Σταύρος Νιάρχος», προ­τεί­νει τη χρη­μα­το­δό­τηση του έργου της απο­κα­τά­στα­σης και λει­τουρ­γίας του Εθνικού Θεάτρου στη Ρόδο από το Ίδρυμα Νιάρχου, στα πλαίσια της πολύ­πλευ­ρης κοι­νω­νι­κής και πολι­τι­στι­κής προ­σφο­ράς που έχει ανα­πτύ­ξει.

Ο Βου­λευ­τής ανα­φέ­ρε­ται με λεπτο­μέ­ρειες στο σύνολο, το είδος και το εύρος των έργων που απαι­τού­νται για την απο­κα­τά­σταση του κτηρίου και των εσω­τε­ρι­κών χώρων, εκφρά­ζο­ντας την ελπίδα η ιστορία, η δυνα­μική και η εμβέ­λεια του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου να προ­σελ­κύ­σει το ενδια­φέ­ρον του Ιδρύ­μα­τος.

Ο κ. Κόν­σο­λας είχε συνά­ντηση και συζή­τηση και με τον Πρόεδρο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, κ. Θεο­δω­ρό­πουλο, σχετικά με το αντι­κεί­μενο μιας μελ­λο­ντι­κής συνερ­γα­σίας και επέ­κτα­σης των δρα­στη­ριο­τή­των και των εκδη­λώ­σεων της Ε.Λ.Σ. στη Ρόδο.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής-πρότασης του κ. Κόνσολα προς το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, έχει ως εξής:

Αγαπητέ Πρόεδρε,

Η δρα­στη­ριό­τητα του Ιδρύ­μα­τος Σταύρου Νιάρχου, ιδιαί­τερα, μάλιστα, οι δωρεές και το χορη­γικό πρό­γραμμα για τις τέχνες και τον πολι­τι­σμό, μου δίνουν το θάρρος να σας κατα­θέσω μία πρόταση, που αφορά στο Εθνικό Θέατρο της Ρόδου.

Ευελ­πι­στώ ότι θα τύχει του ενδια­φέ­ρο­ντος και της προ­σο­χής σας, προ­κει­μέ­νου να εντα­χθεί στο πρό­γραμμα δωρεών του Ιδρύ­μα­τος.

Το Εθνικό Θέατρο της Ρόδου κτί­στηκε το 1936, κατά τη διάρ­κεια της Ιτα­λι­κής Κατοχής, με σχέδια του αρχι­τέ­κτονα Armando Bernabiti και έφερε την ονο­μα­σία Τeatro Giacomo Puccini, προς τιμήν του διά­ση­μου Ιταλού συνθέτη της όπερας.

Απο­τε­λεί σπάνιο μνημείο αρχι­τε­κτο­νι­κής και πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, με σκηνή και υπο­δο­μές που ελά­χι­στα λυρικά θέατρα δια­θέ­τουν.

Το 2006 το Εθνικό Θέατρο Ρόδου έκλεισε, εξαι­τίας καταρ­ρεύ­σεων δομικών στοι­χείων από τη φθορά του χρόνου, και ξεκί­νη­σαν οι προ­σπά­θειες απο­κα­τά­στα­σης του.

Μέχρι σήμερα, έχει ολο­κλη­ρω­θεί η πρώτη φάση του έργου που περι­λαμ­βά­νει τη μετα­στέ­γαση του εξο­πλι­σμού και των εργα­στη­ρίων του θεάτρου σε νέο κτήριο στην πόλη της Ρόδου και βρί­σκε­ται σε εξέλιξη η μερική απο­κα­τά­σταση των όψεων του θεάτρου.

Παράλ­ληλα, έχουν ολο­κλη­ρω­θεί ή βρί­σκο­νται σε εξέλιξη μια σειρά μελετών συνο­λι­κής απο­κα­τά­στα­σης.

Το μεγάλο πρό­βλημα είναι η χρη­μα­το­δό­τηση της πρό­τα­σης παρέμ­βα­σης στο κτήριο του Εθνικού Θεάτρου, το κόστος της οποίας υπο­λο­γί­ζε­ται σε 8 έως 10 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ενώ μέχρι στιγμής έχουν δια­σφα­λι­στεί 3 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Η πρόταση παρέμ­βα­σης περι­λαμ­βά­νει:

– Την αντι­με­τώ­πιση του κτηρίου, ως μνη­μείου, και την απο­κα­τά­στασή του στην αρχική του μορφή.

– Τον απα­ραί­τητο τεχνο­λο­γικό και λει­τουρ­γικό εξο­πλι­σμό, ώστε να είναι σε θέση να λει­τουρ­γή­σει εκ νέου.

– Τη χρήση ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας, υλικών και τεχνο­λο­γιών φιλικών προς το περι­βάλ­λον για τον φωτισμό και τον κλι­μα­τι­σμό του Θεάτρου.

– Την απο­κα­τά­σταση της κεντρι­κής αίθου­σας παρα­στά­σεων, χωρη­τι­κό­τη­τας 700 θεατών.

– Τη δημιουρ­γία μικρής πει­ρα­μα­τι­κής σκηνής 70-100 θεατών.

– Τη δημιουρ­γία χώρου βιβλιο­θή­κης και ιστο­ρι­κού αρχείου, προ­σβά­σι­μου και ανοι­χτού στο κοινό.

– Τη δημιουρ­γία χώρου πολ­λα­πλών χρήσεων, χωρη­τι­κό­τη­τας 20-30 θεατών, για θεα­τρι­κές ομάδες, μικρές προ­βο­λές και εκδη­λώ­σεις.

– Τη δια­μόρ­φωση studio ηχο­γρα­φή­σεων.

– Τη δημιουρ­γία χώρου ανα­ψυ­χής, ανοι­χτού στο κοινό, όλη την ημέρα.

Θεωρώ ότι η εμβέ­λεια και η δυνα­μική του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου μπορεί να προ­σελ­κύ­σει το ενδια­φέ­ρον και την προσοχή του Ιδρύ­μα­τος Σταύρος Νιάρχος.

Θα τολ­μούσα να πω ότι το Ίδρυμα αξίζει να συν­δέ­σει το έργο και την προ­σφορά του στον Πολι­τι­σμό, με τη χρη­μα­το­δό­τηση των έργων και των παρεμ­βά­σεων απο­κα­τά­στα­σης του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου.

Το μνημείο αυτό απο­τε­λεί από μόνο του προ­στι­θέ­μενη υπε­ρα­ξία, σε ένα νησί που απο­τε­λεί κορυ­φαίο του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό και σταυ­ρο­δρόμι ιστο­ρίας και πολι­τι­σμού.

Το Εθνικό Θέατρο της Ρόδου μπορεί να συν­δε­θεί με την Εθνική Λυρική Σκηνή και να φιλο­ξε­νή­σει παρα­στά­σεις της. Άλλωστε, η ΕΛΣ, χάρη στη δωρεά του Ιδρύ­μα­τος αποκτά, πλέον, νέες υπο­δο­μές και κυρίως νέα δυνα­μική και προ­ο­πτική.

Είναι δεδο­μένο ότι στην περί­πτωση που υπάρξει ενεργός συμ­με­τοχή και δωρεά του Ιδρύ­μα­τος στο έργο της απο­κα­τά­στα­σης του Εθνικού Θεάτρου, το Ίδρυμα θα πρέπει να συμ­με­τέ­χει στο Φορέα Δια­χεί­ρι­σης του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου μαζί με τους εκπρο­σώ­πους της αυτο­διοί­κη­σης αλλά και ανθρώ­πους της τέχνης και του πολι­τι­σμού.

Εύχομαι και ελπίζω να απο­τι­μή­σετε θετικά αυτή την πρόταση, να συνε­χί­σει το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος να συνει­σφέ­ρει στην τέχνη και στον πολι­τι­σμό, που απο­τε­λούν συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα για τη χώρα μας.

Σας επι­συ­νά­πτω τα σχέδια της αρχι­τε­κτο­νι­κής πρό­τα­σης, ενώ είμαι στη διάθεση σας για οποια­δή­ποτε ενη­μέ­ρωση αφορά στις μελέτες που έχουν ολο­κλη­ρω­θεί, βρί­σκο­νται σε εξέλιξη ή εκκρε­μούν.

Με εκτί­μηση

Μάνος Κόν­σο­λας

Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου

Επ. Καθη­γη­τής Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου