Καταδίκη αρτοποιού για τοκογλυφία από το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου

Ποινή φυ­λά­κι­σης 4 ετών με­τα­τρέ­ψι­μη προς 10 ευρώ ημε­ρη­σί­ως, επί της οποί­ας δύ­να­ται να ασκή­σει αί­τη­μα για δο­σο­ποί­η­ση, επέ­βα­λε χθες το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου σε έναν Καρ­πά­θιο αρ­το­ποιό, που κρί­θη­κε ένο­χος το­κο­γλυ­φί­ας.

Η υπό­θε­ση επα­νε­ξε­τά­στη­κε, μετά την υπ’ αριθμ. 1804/2018 από­φα­ση του Ε’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου, με την οποία έγινε δεκτή εν μέρει η αναί­ρε­σή του. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος υπέ­βα­λε με την έναρ­ξη της δια­δι­κα­σί­ας έν­στα­ση για την πα­ρα­γρα­φή της υπο­θέ­σε­ως με τον νέο Ποι­νι­κό Κώ­δι­κα και το αί­τη­μά του απορ­ρί­φθη­κε διότι η αναί­ρε­ση της προη­γού­με­νης κα­τα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης αφο­ρού­σε μόνο το σκέ­λος της ανα­στο­λής της ποι­νής του και όχι το κύριο αντι­κεί­με­νο της δίκης το οποίο έχει κρι­θεί αμε­τα­κλή­τως. Κάτω από αυτό το πρί­σμα δεν επρό­κει­το για συ­νο­λι­κή επα­νε­ξέ­τα­ση της υπο­θέ­σε­ως με απο­τέ­λε­σμα να μην δύ­να­ται να βρεί εφαρ­μο­γή στην πε­ρί­πτω­σή του η ευ­νοϊ­κή διά­τα­ξη του νέου ποι­νι­κού κώ­δι­κα για αδι­κή­μα­τα του εί­δους.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Τον μήνα Ιού­λιο του έτους 2007, επι­χει­ρη­μα­τί­ας που δια­τη­ρεί επι­χεί­ρη­ση αρ­το­ποι­ί­ας με πρα­τή­ριο άρτου, αντι­με­τώ­πι­σε πρό­βλη­μα ρευ­στό­τη­τας και μη έχο­ντας τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις να λάβει δά­νειο από τρά­πε­ζα, κα­τέ­φυ­γε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο κα­θό­σον είχε πλη­ρο­φο­ρη­θεί ότι ο τε­λευ­ταί­ος είχε αυτή την δυ­να­τό­τη­τα. Περί τα τέλη Ιου­λί­ου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τού δά­νει­σε το ποσό των 40.000 ευρώ με χρόνο απο­πλη­ρω­μής την 30.01.2008 και προς εξα­σφά­λι­ση της απαί­τη­σής του, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την αδυ­να­μία και την ανά­γκη του, αξί­ω­σε αφε­νός μεν να εγ­γυ­η­θεί την εξό­φλη­ση του ποσού ο αδελ­φός του και αφε­τέ­ρου ως τόκο για διά­στη­μα έξι μηνών το ποσό των 34.000 ευρώ. Προς εκ­πλή­ρω­ση των συμ­φω­νη­θέ­ντων ο δα­νει­ζό­με­νος φέ­ρε­ται να εξέ­δω­σε και να πα­ρέ­δω­σε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο, με χρέ­ω­ση του λο­γα­ρια­σμού που δια­τη­ρού­σε σε Τρά­πε­ζα, 9 επι­τα­γές συ­νο­λι­κού ύψους 74.000 ευρώ. Εν όψει δε της αδυ­να­μί­ας απο­πλη­ρω­μής του δα­νεί­ου και προ­κει­μέ­νου να πα­ρά­σχει νέα προ­θε­σμία απο­πλη­ρω­μής ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να απαί­τη­σε και να πέ­τυ­χε την υπο­γρα­φή ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού με­τα­ξύ των δύο πλευ­ρών την 17.11.2007.

Σύμ­φω­να με το συμ­φω­νη­τι­κό ο δα­νει­ζό­με­νος όφει­λε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο το ποσό των 104.000 ευρώ, δη­λα­δή για την ανα­νέ­ω­ση του χρέ­ους μέχρι την 30.03.2008 απαί­τη­σε τόκο 30.000 ευρώ και επι­πλέ­ον ζή­τη­σε να τεθεί ως εγ­γυ­η­τής ο αδελ­φός του δα­νει­ζό­με­νου, ενώ έλαβε και επι­τα­γή της Τρά­πε­ζας.

Κατά τη λήξη της ως άνω τα­χθεί­σας προ­θε­σμί­ας, την 30.03.2008, ο δα­νει­ζό­με­νος ζή­τη­σε και νέα, κα­θό­σον αδυ­να­τού­σε να απο­πλη­ρώ­σει έστω και μέρος του δα­νεί­ου και προς τούτο υπε­γρά­φη ανά­με­σα στις δύο πλευ­ρές νέο ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό με τους ίδιους ως άνω όρους για το ποσό των 115.000 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δη­λα­δή ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απαί­τη­σε για ποσό δα­νεί­ου 104.000 ευρώ τό­κους 11.000 για ένα μήνα.

Η ως άνω δια­δι­κα­σία και ενό­ψει της αδυ­να­μί­ας του δα­νει­ζό­με­νου να απο­πλη­ρώ­σει το δά­νειο επα­να­λή­φθη­κε την 30.04.2008, όπου απαι­τή­θη­κε ποσό 126.500 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δη­λα­δή συ­νο­λι­κός τόκος 11.500 ευρώ.

Ση­μειω­τέ­ον ότι στο ως άνω συμ­φω­νη­τι­κό φέ­ρε­ται ως ημε­ρο­μη­νία κα­τάρ­τι­σης η 30.03.2008 η οποία ετέθη προ­φα­νώς από πα­ρα­δρο­μή κα­θό­σον το προη­γού­με­νο με την ίδια ημε­ρο­μη­νία είχε ως προ­θε­σμία λήξης την 30.04.2008 και το εν λόγω έχει ως ημε­ρο­μη­νία την 30.05.2008, οπότε κατά την κοινή λο­γι­κή κα­ταρ­τί­στη­κε την 30.04.2008 οπότε και έληξε η προ­θε­σμία του προη­γού­με­νου.

Τέλος, την 30.05.2008 υπε­γρά­φη το τε­λι­κό ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό με­τα­ξύ των δύο πλευ­ρών με λήξη την 30.06.2008 και με συ­νο­λι­κό ποσό 141.200 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δη­λα­δή ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απαί­τη­σε για προ­θε­σμία ενός μηνός το ποσό των 14.700 ευρώ.

Επί­σης στο εν λόγω συμ­φω­νη­τι­κό ως ημε­ρο­μη­νία κα­τάρ­τι­σης φέ­ρε­ται η 30.06.2008. η οποία επί­σης ετέθη από προ­φα­νή πα­ρα­δρο­μή κα­θό­σον η ημε­ρο­μη­νία κα­τάρ­τι­σης δεν θα μπο­ρού­σε να συ­μπί­πτει με την ημέρα κα­τα­βο­λής που δη­λώ­νε­ται, δη­λα­δή την 30.06.2008.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι το αρ­χι­κό κε­φά­λαιο δα­νει­σμού ήταν 72.000 ευρώ το οποίο και αύ­ξη­σε στην πο­ρεία γιατί ο μη­νυ­τής του είχε υπο­σχε­θεί ότι θα έμπαι­νε συ­νέ­ται­ρος στην επι­χεί­ρη­σή του.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κώ­στας Δια­κο­νής.