Αυξήθηκαν κατά 65% οι μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα

Τα ευρω­παϊκά κράτη της Μεσο­γείου έχουν, εδώ και μήνες, τεθεί για μια ακόμη φορά σε κατά­σταση συνα­γερ­μού εξαι­τίας της ενί­σχυ­σης των μετα­να­στευ­τι­κών – προ­σφυ­γι­κών κυμάτων και των αφίξεων στις ακτές τους.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία και το ρεπορ­τάζ της «Εl Pais», στις τρεις μεγα­λύ­τε­ρες χώρες «πρώτης υπο­δο­χής», δηλαδή Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα, ο αριθμός των ανθρώ­πων που έφτασαν παρά­τυπα στις ακτές τους κατά το πρώτο επτά­μηνο του έτους (1η Ιανουα­ρίου – 31η Ιουλίου) ανήλθε σε 115.072, έναντι 64.391 στο ίδιο διά­στημα του 2022 – μια αύξηση, δηλαδή, της τάξης του 80%.

Αξίζει, ωστόσο, να σημειω­θεί ότι ανάμεσα στα τρία αυτά κράτη-μέλη της ΕΕ η Ισπανία μοιάζει να απο­τε­λεί, για την ώρα του­λά­χι­στον, εξαί­ρεση.

Πράγ­ματι, την ώρα που στην Ιταλία οι αφίξεις το παρα­πάνω διά­στημα παρου­σιά­ζο­νται αυξη­μέ­νες κατά 115% και στην Ελλάδα κατά σχεδόν 65%, στην Ισπανία κατα­γρά­φε­ται μια, οριακή έστω, μείωση της τάξης του 3,3%. Κάτι, μάλιστα, που γίνεται πιο σημα­ντικό καθώς έρχεται να προ­στε­θεί σε μια μείωση της τάξης του 70% για όλη τη διάρ­κεια του 2022.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως η Ισπανία ήταν για κάποια χρόνια – το 2018 και το 2020, σύμφωνα με τα στοι­χεία – η βασική «πύλη» εισόδου προ­σφύ­γων και μετα­να­στών στην ΕΕ. Ωστόσο, μια σειρά παρά­γο­ντες, από τις εξε­λί­ξεις στις χώρες προ­έ­λευ­σης μέχρι τις αλλαγές στα δίκτυα των δια­κι­νη­τών, συνέ­βα­λαν ώστε η εικόνα αυτή να αλλάξει και το κέντρο βάρους να μετα­φερ­θεί πιο ανα­το­λικά και κυρίως στην πλευρά της Ιταλίας, η οποία σηκώνει σήμερα το μεγα­λύ­τερο βάρος.

«Κλειδί» η συμ­φω­νία με το Μαρόκο

Ανάμεσα σε όσα έπαιξαν καθο­ρι­στικό ρόλο, πάντως, είναι και η επα­να­προ­σέγ­γιση της Ισπα­νίας με το Μαρόκο. Ηταν κάτι που συνέβη το 2022, μετά το «άδεια­σμα» της Μαδρί­της στο Μέτωπο Πολι­σά­ριο, που μάχεται για την ανε­ξαρ­τη­σία της Δυτικής Σαχάρα (της οποίας το 80% ελέγχει το Μαρόκο) και υπο­στη­ρί­ζε­ται από την Αλγερία. Η κίνηση αυτή είχε ως συνέ­πεια την έντονη αντί­δραση της τελευ­ταίας, η οποία ανέ­στειλε τη συνθήκη φιλίας και συνερ­γα­σίας με την Ισπανία. Ομως, η κυβέρ­νηση του Πέδρο Σάντσεθ φαί­νε­ται πως εκτί­μησε ότι ήταν πιο σημα­ντική η συνερ­γα­σία με το Μαρόκο για την αντι­με­τώ­πιση του Μετα­να­στευ­τι­κού – Προ­σφυ­γι­κού – για να δικαιω­θεί εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος.

Δεν είναι τυχαίο ότι ως συνέ­πεια του «φλερτ», οι Αρχές του Μαρόκου υιο­θέ­τη­σαν πολύ πιο αυστηρά μέτρα που κλεί­νουν σε μεγάλο βαθμό τις διόδους προς την Ισπανία. Αυτά περι­λαμ­βά­νουν ενί­σχυση των φραχτών στους (ισπα­νι­κούς) θυλά­κους της Θέουτα και Μελίγια, αύξηση των μπλόκων στους δρόμους, εφόδους σε κέντρα δια­κι­νη­τών και συγκέ­ντρω­σης προ­σφύ­γων και μετα­να­στών, ακόμη και τη χρήση πραγ­μα­τι­κών πυρών. Ισως δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι τα περά­σματα προς την Ισπανία παρα­μέ­νουν από τα πλέον θανα­τη­φόρα στη Μεσό­γειο: Μόνο το πρώτο επτά­μηνο του 2023 έχουν χάσει τη ζωή τους 473 άνθρω­ποι, κάτι που σημαί­νει ότι στον δρόμο προς την Ισπανία «χάνο­νται» οι δύο στους δέκα στη Μεσό­γειο.

Παρ’ όλα αυτά, όπως προει­δο­ποιεί η «Εl Pais» επι­κα­λού­μενη αξιω­μα­τού­χους της ισπα­νι­κής κυβέρ­νη­σης, τίποτα δεν εγγυά­ται ότι η σχετικά καλή εικόνα που υπάρχει σήμερα θα συνε­χι­στεί και τους επό­με­νους μήνες. Το σίγουρο είναι ότι ο Σάντσεθ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην τη χαλάσει (αδια­φο­ρώ­ντας φυσικά για τα αίσχη που εκτυ­λίσ­σο­νται στο έδαφος του Μαρόκου), καθώς είναι ανοιχτό το μπρα-ντε-φερ για τον σχη­μα­τι­σμό της επό­με­νης κυβέρ­νη­σης μετά τις πρό­σφα­τες εκλογές.

Πηγή in.gr