Βαθύτερο το πρόβλημα με τα τερματικά που εκκαθάριζαν τις εισπράξεις στο εξωτερικό

Η ιστορία με τα τερ­μα­τικά πιστω­τι­κών και χρε­ω­στι­κών καρτών (POS) που εκκα­θά­ρι­ζαν τις εισπρά­ξεις επι­χει­ρή­σεων σε τρά­πε­ζες του εξω­τε­ρι­κού ήταν γνωστή σε όλη την αγορά της Ρόδου. Στο νησί είναι στα σίγουρα δεκάδες οι επι­τη­δευ­μα­τίες που δέχθη­καν να κάνουν μια τέτοια δια­σύν­δεση με τράπεζα του εξω­τε­ρι­κού, καθώς οι δύο πωλητές της εν λόγω εται­ρείας (που εντο­πί­στηκε από το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών), «όργωναν» τα κατα­στή­ματα και προ­σπα­θού­σαν να πείσουν τους εμπό­ρους για τα οφέλη αυτής της επι­λο­γής. Εκείνο, που ωστόσο δεν είναι γνωστό, είναι το γεγονός της απου­σίας προ­σω­πι­κών στοι­χείων από όλες τις συναλ­λα­γές που εγί­νο­ντο μέσω των συγκε­κρι­μέ­νων τερ­μα­τι­κών. Ακόμα και οι κάρτες ανά­λη­ψης χρη­μά­των που έχουν στα χέρια τους οι συμ­βε­βλη­μέ­νοι κατα­στη­μα­τάρ­χες είναι χωρίς όνομα, παρά μόνο με έναν αριθμό.

Πιο συγκε­κρι­μένα, από την πρώτη ημέρα επι­βο­λής των capital controls, εκείνοι που πωλού­σαν POS με δια­σύν­δεση σε τρά­πε­ζες του εξω­τε­ρι­κού βρήκαν πρό­σφορο έδαφος για να δου­λέ­ψουν. Από τον πρώτο μήνα δεν ήταν λίγοι οι επι­τη­δευ­μα­τίες που δεν έκρυβαν το γεγονός ότι έκαναν μια τέτοια συμ­φω­νία και όλα τα χρήματα που εισέ­πρατ­ταν από πιστω­τι­κές και χρε­ω­στι­κές κάρτες κατέ­λη­γαν σε κάποιο τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό του εξω­τε­ρι­κού.

Στο πέρασμα των μηνών, όλο και περισ­σό­τε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες (έμποροι, εστιά­το­ρες, ιδιο­κτή­τες του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων) έβρι­σκαν την ιδέα ελκυ­στική και αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από την επιλογή της κεντρι­κής εται­ρείας πώλησης του συγκε­κρι­μέ­νου συστή­μα­τος να απο­στεί­λει στο νησί δύο πωλητές για την προ­ώ­θηση των «προ­ϊ­ό­ντων» τους. Οι τελευ­ταίοι ήρθαν με σκοπό να καλύ­ψουν την υψηλή ζήτηση, αλλά και να προ­κα­λέ­σουν το ενδια­φέ­ρον ακόμα περισ­σο­τέ­ρων επι­τη­δευ­μα­τιών.

Το πρό­βλημα μπορεί να είναι μεγα­λύ­τερο απ’ ό,τι φαί­νε­ται

Εκείνο που δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό είναι το γεγονός ότι τα συγκε­κρι­μένα τερ­μα­τικά δεν είναι συν­δε­δε­μένα με προ­σω­πι­κούς λογα­ρια­σμούς στο εξω­τε­ρικό. Ολοι οι λογα­ρια­σμοί της συνερ­γα­ζό­με­νης τρά­πε­ζας είναι κωδι­κο­ποι­η­μέ­νοι γεγονός που σημαί­νει πως, για παρά­δειγμα, ο ροδίτης εστιά­το­ρας που εγκα­τέ­στησε τέτοιο σύστημα, ως φυσικό πρόσωπο δεν υπάρχει σε κάποια από τις λίστες της.

Για να γίνει πιο κατα­νοητό όλο αυτό αρκεί να περι­γρα­φεί ο τρόπος με τον οποίο είναι στημένο το σύστημα: Ο επι­τη­δευ­μα­τίας που δέχεται να προ­μη­θευ­τεί τερ­μα­τικό, που εκκα­θα­ρί­ζει τις πράξεις στο εξω­τε­ρικό, λαμ­βά­νει μια κάρτα. Αυτή η κάρτα είναι ίδια με τις γνωστές χρε­ω­στι­κές και πιστω­τι­κές κάρτες των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών. Η μόνη διαφορά βρί­σκε­ται στην απουσία στοι­χείων ταυ­τό­τη­τας κατόχου της κάρτας. Το μόνο που υπάρχει πάνω στην κάρτα είναι το τσιπάκι και ένας τυπω­μέ­νος αριθμός.

Κάθε φορά που για παρά­δειγμα ο εστιά­το­ρας δέχεται μια πληρωμή με χρε­ω­στική κάρτα κάποιου του­ρί­στα, τα χρήματα της συναλ­λα­γής μετα­φέ­ρο­νται αμέσως στον λογα­ρια­σμό του εστιά­τορα στο εξω­τε­ρικό. Ο εστιά­το­ρας, έχει άμεσα τη δυνα­τό­τητα να σηκώσει τα χρήματα από κάποιο ΑΤΜ της Ρόδου, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την κάρτα που του χορη­γή­θηκε. Επειδή η κάρτα είναι ανώνυμη, η ανάληψη των χρη­μά­των ολο­κλη­ρώ­νε­ται επίσης ανώνυμα. Η ταυ­τό­τητα του δικαιού­χου εστιά­τορα δεν φαί­νε­ται πουθενά. Εκείνο που παρα­μέ­νει άγνωστο είναι εάν η ταυ­τό­τητα του εστιά­τορα ή του εστια­το­ρίου υπάρχει στο αρχείο πλη­ρω­μών του τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού του του­ρί­στα  ή απλώς παρου­σιά­ζε­ται ότι έγινε η πληρωμή του ποσού σε κάποιον άγνωστο λογα­ρια­σμό.

Εχει δια­πι­στω­θεί ότι το γεγονός της ανω­νυ­μίας φαί­νε­ται ότι εν μέρει προ­στα­τεύει τους επι­τη­δευ­μα­τίες από τους ελέγ­χους που θα διε­νερ­γή­σει η εφορία. Θα είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο για τον ελεγ­κτικό μηχα­νι­σμό της εφορίας να δια­πι­στώ­σει ποιοι κατέ­χουν αυτά τα τερ­μα­τικά και ακο­λού­θως εάν οι συναλ­λα­γές που έγιναν, «χτυ­πή­θη­καν» στην ταμειακή μηχανή της επι­χεί­ρη­σης (διότι μόνον τότε στοι­χειο­θε­τεί­ται το αδίκημα της φορο­δια­φυ­γής).

Η ίδια ανω­νυ­μία, ωστόσο, μπορεί να αποβεί επι­ζή­μια για τον επι­τη­δευ­μα­τία, καθώς το ρίσκο είναι μεγάλο. Εάν η διοί­κηση της υπο­τι­θέ­με­νης τρά­πε­ζας στην Μάλτα, απο­φα­σί­σει να αλλάξει έδρα, ή όνομα, ή δρα­στη­ριό­τητα, τότε όλα τα χρήματα των συναλ­λασ­σό­με­νων χάνο­νται. Οι επι­τη­δευ­μα­τίες δεν έχουν ούτε ένα στοι­χείο στα χέρια τους που να δείχνει ότι τους ανήκουν τα χρήματα που υπάρ­χουν στο λογα­ρια­σμό με τον οποίο είναι δια­συν­δε­δε­μέ­νοι.

Είναι επίσης σημα­ντικό ότι οι ίδιοι οι επι­τη­δευ­μα­τίες που τώρα βρί­σκο­νται στη μέση όλης αυτής της κατά­στα­σης, θα πρέπει να ελέγ­ξουν ότι όντως υπάρχει η τράπεζα που δια­φη­μί­ζουν οι πωλητές της εται­ρείας με τα τερ­μα­τικά. Καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νες πηγές ανα­φέ­ρουν ότι γνωστός Ρόδιος έμπορος αρνή­θηκε να εγκα­τα­στή­σει το σύστημα στην επι­χεί­ρησή του, μιας και από έρευνα που έκανε δια­πί­στωσε ότι δεν υπήρχε τράπεζα στη Μάλτα με το όνομα που του είπαν.

Η πλήρης εικόνα, όπως αρχίζει να απο­κα­λύ­πτε­ται, έχει προ­κα­λέ­σει έντονη ανη­συ­χία σε όλους εκεί­νους που απο­φά­σι­σαν να παρα­τυ­πή­σουν έναντι των capital controls. Εάν είναι παρά­νομο το όλο σύστημα ή όχι, είναι κάτι που θα απα­ντη­θεί από τις έρευνες των νομικών. Η “δημο­κρα­τική” δημο­σί­ευσε προχθές ένα απο­λύ­τως ξεκά­θαρο ρεπορ­τάζ για το συγκε­κρι­μένο θέμα.

Το σίγουρο είναι ότι εδώ και δύο ημέρες είναι πολλοί οι επι­τη­δευ­μα­τίες στη Ρόδο που έχασαν τον ύπνο τους. Οι έλεγχοι της εφορίας, η πιθα­νό­τητα να απο­κα­λυ­φθούν και να αντι­με­τω­πί­σουν πρό­βλημα με τη δικαιο­σύνη, η πιθα­νό­τητα να τους κατα­λο­γι­στεί φορο­δια­φυγή (εάν δεν χτυ­πού­σαν στην ταμειακή τις εισπρά­ξεις της ημέρας) και να βρεθούν στη μαύρη λίστα του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, συνυ­πάρ­χει με την εξίσου σημα­ντική πιθα­νό­τητα να χάσουν όλες τους τις εισπρά­ξεις εξαι­τίας της ανω­νυ­μίας υπό το καθε­στώς της οποίας επέ­λε­ξαν να δου­λέ­ψουν.