Τίθεται σε προτεραιότητα η κατασκευή ξύλινου πεζόδρομου

Ο ξύλινος πεζό­δρο­μος και τα συνοδά έργα, είναι εκείνα που θέτει ως προ­τε­ραιό­τητα το Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου για να εντα­χθούν και να χρη­μα­το­δο­τη­θούν από το Ειδικό Ανα­πτυ­ξιακό Πρό­γραμμα.

Σε σύσκεψη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο γραφείο του δημάρ­χου Ρόδου με την συμ­με­τοχή των αρμο­δίων αντι­δη­μάρ­χων, εκπρο­σώ­που του Λιμε­νι­κού Ταμείου και υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων από την Διεύ­θυνση Προ­γραμ­μα­τι­σμού, συζη­τή­θη­καν οι προ­τά­σεις του Δήμου Ρόδου με αφορμή την πρό­σκληση που βγήκε στις 13 Ιουνίου για το Ειδικό Ανα­πτυ­ξιακό Πρό­γραμμα του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης 2017-2020 (με χρη­μα­το­δό­τηση από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων) το οποίο είχε εξαγ­γεί­λει η κυβέρ­νηση ως αντι­στάθ­μι­σμα των επι­πτώ­σεων που έχει επι­φέ­ρει το μετα­να­στευ­τικό στα νησιά του Αιγαίου.

«Είμαστε ένας από τους φορείς που μπο­ρούμε να υπα­χθούμε στο πρό­γραμμα. Το Λιμε­νικό Ταμείο προ­έ­ταξε να προ­ω­θή­σει προς ένταξη στον συγκε­κρι­μένο άξονα που ανα­φέ­ρε­ται στην ‘βελ­τί­ωση των λιμε­νι­κών υπο­δο­μών και εγκαταστάσεων’, τις υπο­δο­μές τοπικού ενδια­φέ­ρο­ντος –προ­ε­ξάρ­χο­ντος του ξύλινου πεζό­δρο­μου. Παράλ­ληλα, θα προ­τεί­νουμε να εντα­χθεί στον άξονα που ανα­φέ­ρε­ται στην ‘βελ­τί­ωση των λιμε­νι­κών υπο­δο­μών μεί­ζο­νος ενδιαφέροντος’, έναν μώλο που αφορά ένα από τα συνοδά έργα του πεζό­δρο­μου μήκους 158 μέτρων, με στόχο την απο­συμ­φό­ρηση του Μαν­δρα­κίου από τα ημε­ρό­πλοια που εκτε­λούν πλόες από και προς την Σύμη και άλλα νησιά. Έτσι θα απε­λευ­θε­ρω­θεί η μαρίνα και θα μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει για τα πολυ­τελή γιώτ που θα ελλι­με­νί­ζο­νται εκεί», δήλωσε στην «δημο­κρα­τική» ο πρό­ε­δρος του Λιμε­νι­κού Ταμείου κ. Μιχάλης Χρι­στο­δού­λου.

Το έργο του ξύλινου πεζό­δρο­μου, είναι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού δαπάνης των 3.250.000 ευρώ, ενώ ο μώλος (σαν συνοδό έργο) είναι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 1.300.000ευρώ.

Τι γίνεται με το λιμα­νάκι των Φανών

Σε ερώτηση πού βρί­σκε­ται η δια­δι­κα­σία με τον καθα­ρι­σμό του αλιευ­τι­κού κατα­φυ­γίου των Φανών, ο κ. Χρι­στο­δού­λου, δήλωσε:

«Για το έργο που αφορά τον καθα­ρι­σμό στο αλιευ­τικό κατα­φύ­γιο της περιο­χής των Φανών, έχει προ­χω­ρή­σει ο ηλε­κτρο­νι­κός δια­γω­νι­σμός και έχει ανα­δει­χθεί ο ανά­δο­χος. Πρό­κει­ται για μια εται­ρεία με έδρα την Αθήνα και από εκεί και πέρα, βρι­σκό­μα­στε σε αναμονή της έγκρι­σης του φακέλου από την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου για να προ­χω­ρή­σουμε στην δια­δι­κα­σία. Φυσικά, πρέπει μετά την ολο­κλή­ρωση μιας σειράς γρα­φειο­κρα­τι­κών και τυπικών δια­δι­κα­σιών και εφόσον προη­γη­θεί ο προ­συμ­βα­τι­κός έλεγχος από τον Επί­τροπο, να εγκα­τα­στα­θεί ο εργο­λά­βος στην περιοχή και να ξεκι­νή­σει τις εργα­σίες. Αυτά όλα θα ξεκι­νή­σουν σύντομα».

Όπως έγραψε η «δ», τον περα­σμένο Φεβρουά­ριο, απο­φα­σί­στηκε από το Λιμε­νικό Ταμείο, να δια­τε­θεί ποσό της τάξης των 245.000 ευρώ, σύμφωνα με ομόφωνη απόφαση που ελήφθη σε προη­γού­μενη συνε­δρί­αση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, αλλά οι αυστη­ρές δια­δι­κα­σίες που απαι­τού­νται, έχουν καθυ­στε­ρή­σει την έναρξη των εργα­σιών.

Θυμί­ζουμε μάλιστα ότι τόσο ο πρό­ε­δρος της τοπικής κοι­νό­τη­τας Φανών κ. Βασίλης Νικο­λί­τσης, όσο και αλιείς αλλά και κάτοι­κοι της περιο­χής έχουν ‘αγανακτήσει’ και έχουν φτάσει στα όριά τους, καθώς δεν δίδεται λύση και δεν υπάρχει περι­θώ­ριο προ­σέγ­γι­σης των αλιέων στο συγκε­κρι­μένο λιμα­νάκι.

Σημειώ­νε­ται πως η πλευρά του Λιμε­νι­κού Ταμείου έχει δηλώσει πως οι καθυ­στε­ρή­σεις σημειώ­νο­νται αφενός λόγω των γρα­φειο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών και αφε­τέ­ρου, λόγω της αλλαγής της νομο­θε­σίας καθώς με τον νέο Νόμο 4412/2016 έχουν στα­μα­τή­σει οι απ’ ευθείας ανα­θέ­σεις για έργα προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού άνω των 20.000 ευρώ. Συνεπώς, δεν μπορούν να γίνουν ούτε υπερ­βά­σεις, ούτε παρα­τυ­πίες,

Θυμί­ζουμε πως για το ταλαί­πωρο αλιευ­τικό κατα­φύ­γιο των Φανών, είχε επι­βλη­θεί πρό­στιμο από το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών ύψους 75.000 ευρώ, το οποίο με δικα­στική απόφαση, τελικώς ακυ­ρώ­θηκε. Ωστόσο, η τελική απόφαση δεν έχει ακόμη εκδοθεί ώστε η οποια­δή­ποτε δια­δι­κα­σία να θεω­ρεί­ται νομό­τυπη. Ειδάλ­λως, είναι πολύ εύκολο να κατη­γο­ρη­θούν τόσο οι υπη­ρε­σια­κοί παρά­γο­ντες όσο και η δημο­τική αρχή και η ηγεσία του Λιμε­νι­κού Ταμείου, για απιστία.