Πατέντα και ταλέντο

Από προχθές, τον γύρο του κόσμου κάνει η είδηση  της πρό­τα­σης του Αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου Τζο Μπάϊ­ντεν για την άρση των πατε­ντών των εμβο­λίων κατά του κορω­ναϊού. Μέσα σε λίγες ώρες πολλοί ηγέτες υιο­θε­τού­σαν την πρόταση (πλην Μέρκελ… φυσικά) και με  την ΕΕ ασθμαί­νουσα να συνη­γο­ρεί μεν, αλλά με αρκετά αμφί­σημη δήλωση δε, παρότι μέχρι πρό­τι­νος δεν συζη­τούσε καν τέτοιο ζήτημα και δια της αλλο­πρό­σαλ­λης πολι­τι­κής της προ­κά­λεσε μείζον θέμα επάρ­κειας εμβο­λίων. Μια θετι­κό­τατη εξέλιξη όχι μόνο στη μάχη κατά της συγκε­κρι­μέ­νης παν­δη­μίας αλλά γενι­κό­τερα στον τρόπο που σαν ανθρω­πό­τητα απο­φα­σί­ζουμε να χει­ρι­ζό­μα­στε ζητή­ματα που επη­ρε­ά­ζουν τις ζωές όλων δεί­χνο­ντας ταυ­τό­χρονα ότι οι αδύ­να­μοι δεν είναι και ξεχα­σμέ­νοι. Κι εμείς εδώ τι κάνουμε; Ξεδι­πλώ­νουμε από προχθές το «ταλέντο» μας: Να μπο­ρούμε με κάθε τρόπο να μετα­τρέ­πουμε ένα σημα­ντικό, παγκό­σμιας εμβέ­λειας ζήτημα,  σε αντι­κεί­μενο εσω­τε­ρι­κής φαγω­μά­ρας. Δύσκολα μπορεί να φαντα­στεί κανείς άλλον να λαό να μας ξεπερνά σε αυτό το «ταλέντο». Πως μείζον για εμάς θέμα, δεν είναι η ίδια η ενδε­χό­μενη απε­λευ­θέ­ρωση της πατέ­ντας των εμβο­λίων,  αλλά ποιος από τους δύο Μητσο­τά­κης ή Τσίπρας το είπε πρώτος και κατ’ επέ­κταση πόσο είναι το σκορ μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.