Οι Πάτμιοι της Ρόδου γιορτάζουν τον πολιούχο τους

Τη μνήμη του πολιού­χου της Πάτμου Οσίου Χρι­στο­δού­λου του Λατρη­νού γιορ­τά­ζουν τα μέλη και οι φίλοι του παροι­κια­κού Συλ­λό­γου της Ρόδου την Κυριακή 15 Μαρτίου 2015 στον Ιερό Ναό του Αγίου Παντε­λε­ή­μονα της Μεσαιω­νι­κής  πόλης με αρτο­κλα­σία και προ­σφορά στο τέλος πατμια­κών εδε­σμά­των.

Ο Σύλ­λο­γος Πατμίων Ρόδου απο­φά­σισε τον εορ­τα­σμό μία ημέρα ενω­ρί­τερα ( 16 Μαρτίου του 1093 κοι­μή­θηκε ο ΄Οσιος) ώστε να συμπέ­σει με την μεγάλη εορτή της Κυρια­κής Σταυ­ρο­προ­σκυ­νή­σεως.

Γεν­νη­μέ­νος από δύο ευσε­βείς γονείς, τον Θεόδωρο και την Άννα, σε μία κωμό­πολη κοντά στη Νίκαια της μικρα­σια­τι­κής Βιθυ­νίας περί το 1020 ο κατά κόσμον Ιωάννης εγκα­τα­λεί­πει τα εγκό­σμια και κινού­με­νος από θείο έρωτα ασκη­τεύει αρχικά στον Όλυμπο της Βιθυ­νίας. Στη συνέ­χεια μετα­βαί­νει στη Ρώμη και αργό­τερα επι­σκέ­πτε­ται τους Αγίους Τόπους. Η δίψα του για άσκηση τον οδηγεί στην έρημο της Παλαι­στί­νης, αλλά η προ­έ­λαση των Τούρκων τον ανα­γκά­ζει να μεταβεί στο όρος Λάτρος κοντά στη Μίλητο της Μ. Ασίας (1076-1079). Εκεί ιδρύει μονα­στήρι με πολλούς μονα­χούς και δημιουρ­γεί αξιό­λογη βιβλιο­θήκη. Όμως νέες επι­δρο­μές αλλο­φύ­λων τον ανα­γκά­ζουν να μεταβεί στο όρος Στρό­βι­λος της Λυκίας (1709-1080) και στη συνέ­χεια στην Κω, όπου ιδρύει μονα­στήρι της Πανα­γίας (1080-1088).

Το 1080 εγκα­τα­λεί­πει την Κω και ανα­ζη­τεί τόπο έρημο για να συνε­χί­σει τους ασκη­τι­κούς του αγώνες. Ο πόθος του αυτός εκπλη­ρώ­νε­ται φτά­νο­ντας στο έρημο και άνυδρο νησί της Πάτμου, το οποίο του παρα­χω­ρεί­ται με χρυ­σό­βουλο του αυτο­κρά­το­ρος Αλεξίου Α΄ του Κομνη­νού. Στην Πάτμο, όπου το 95μ.Χ. ο Ευαγ­γε­λι­στής Ιωάννης ο Θεο­λό­γος γράφει την Απο­κά­λυψη, ιδρύει το 1088 μονα­στήρι επ’ ονόματι του αγα­πη­μέ­νου μαθητού του Κυρίου, του Αγίου Ιωάννου του Θεο­λό­γου και Ευαγ­γε­λι­στού. Το μονα­στήρι αυτό απο­τέ­λεσε το μεγάλο έργο της ζωής του, ανα­δει­κνύ­ο­ντας με αυτόν τον τρόπο το άσημο και άγονο νησί της Πάτμου σε Ιερό Νησί και σε τόπο παγκό­σμιας πνευ­μα­τι­κής και ιστο­ρι­κής ακτι­νο­βο­λίας. Η φήμη του Οσίου εξα­πλώ­νε­ται παντού, αφού με τη χάρη του Θεού και την αδιά­λει­πτη προ­σευχή επι­τε­λεί θαύματα. HYPERLINK “http://www.imchiou.gr/images/stories/Grafeio_Diadyktiou/Agiologika/OsiosXristodoulos_2.jpg” \t “_blank” \o “Ιερός Ναός Οσίου Χρι­στο­δού­λου Καρ­τε­ρά­δος Σαντο­ρί­νης.”

Στις 8 Μαΐου του 1091 συντάσ­σει την περί­φημη «Υπο­τύ­πωση», στην οποία κατα­γρά­φο­νται κανόνες, που ρυθ­μί­ζουν τη ζωή του μονα­στη­ριού και των μοναχών. Το 1093 εγκα­τα­λεί­πει την Πάτμο εξαι­τίας των αλλε­πάλ­λη­λων τουρ­κι­κών επι­δρο­μών και κατα­φεύ­γει μαζί με τους συντρό­φους του στη περιοχή της Λίμνης στη βόρεια Εύβοια, όπου μέχρι σήμερα σώζεται η σκήτη του Οσίου.

Στις 10 Μαρτίου του 1093 συναι­σθα­νό­με­νος το επίγειο τέλος του γράφει τη διαθήκη του, όπου περι­γρά­φει τα δύσκολα χρόνια στην Πάτμο, τη λιπο­ψυ­χία των πολυά­ριθ­μων συντρό­φων του παρά την πρόοδο του έργου του και τη φυγή τους στην Εύβοια. Στις 16 Μαρτίου του 1093 (ημέρα κατά την οποία εορ­τά­ζε­ται η μνήμη του), παρέ­δωσε το πνεύμα του στον Πανά­γαθο Θεό, τον οποίο σε όλη του τη ζωή αγάπησε και διη­κό­νησε, αφή­νο­ντας την εντολή στους συντρό­φους του να συνε­χί­σουν το έργο του στην Πάτμο και να μετα­φέ­ρουν το λείψανό του στο πολυα­γα­πη­μένο του νησί.

Το σκήνωμά του μετα­φέρ­θηκε σύμφωνα με την επι­θυ­μία του στη Μονή της Πάτμου στις 21 Οκτω­βρίου του 1094 (ημέρα κατά την οποία εορ­τά­ζε­ται η ανα­κο­μιδή του λει­ψά­νου του) και τοπο­θε­τή­θηκε σε μαρ­μά­ρινη λάρνακα στο δεξιό μέρος του εσω­νάρ­θηκα της Μονής, όπου κατόπιν οι μοναχοί έκτισαν παρεκ­κλή­σιο προς τιμήν του Οσίου. Αργό­τερα το θαυ­μα­τουργό λείψανό του τοπο­θε­τή­θηκε σε αργυ­ρο­χρυ­σο­ε­πέν­δυτη λάρνακα, που φέρει τη χρο­νο­λο­γία 1796 και απο­τε­λεί μέχρι σήμερα πηγή ιαμάτων και παρη­γο­ριά και στή­ριγμα για όσους προ­σέρ­χο­νται με πίστη και ευλά­βεια.

Εξ άλλου το Σάββατο 7 Μαρτίου παρα­δό­θηκε απο το Δ.Σ. του Συλ­λό­γου των Πατμίων  της Ρόδου στην Λυκειάρχη του Γέν­νειου Λυκείου Πάτμου κ. Χρυ­σούλα Γαμπιε­ράκη και η πλήρης γυναι­κεία φορεσιά της Πάτμου που ράφτηκε στη Ρόδο (εργα­στή­ριο Αλεξίας Κατσι­μπράκη)  και που ήδη κοσμεί την μεγάλη αίθουσα του Σχο­λείου. Στην επι­στολή που εστάλη απο το Δ.Σ. του Συλ­λό­γου προς την κ. Γαμπιε­ράκη ανα­φέ­ρο­νται τα εξής: ” Ο Σύλ­λο­γος Πατμίων Ρόδου Ο ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ  στο πλαίσιο των πολι­τι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των του και της δια­δρα­στι­κής σχέσης του με τον γενέ­θλιο τόπο, απο­φά­σισε να προ­σφέ­ρει στους μαθητές του ΓΕΝΝΕΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ  του νησιού μας  ένα αντί­γραφο παλιάς Πατμια­κής φορε­σιάς.

Υλο­ποιώ­ντας την συγκε­κρι­μένη απόφαση μας, σας στέλ­νουμε σήμερα, ημέρα γιορτής για όλους εμάς τους Δωδε­κα­νη­σί­ους,  την φορεσιά αυτή που κατα­σκευά­σαμε ειδικά για το σκοπό αυτό, ώστε τα παιδιά μας να έχουν την ευκαι­ρία να προ­σεγ­γί­σουν ένα μέρος του ιδιαί­τερα πλού­σιου Πατμια­κού πολι­τι­σμού.  Είμαστε πάντα στη διάθεσή σας να βοη­θή­σουμε σ΄ό,τι  μας ζητή­σετε.  Με τιμή.       ΤΟ. Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Ε.ΜΙΑΟΥΛΗΣ  ΠΡΟΕΔΡΟΣ,ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε.ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ,ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ Ε. ΓΡΥΛΛΗ  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ,ΕΥΘΥΜΙΟΣ Δ.ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑΣ  ΤΑΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ:ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ι.ΓΡΥΛΛΗΣ,ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΟΠΟΥΛΟΣ,ΝΤΙΝΑ Ε.ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Αρι­στεί­δης Ε.Μια­ού­λης και ο ταμίας κ. Ευθύ­μιος Δ. χατζη­κώ­στας με την Πατμιακή φορεσιά που εστάλη στο Γέννειο Λύκειο Πάτμου. Με τη φορεσιά και η κατα­σκευά­στριά της Αλεξία Κατσι­μπράκη.