Κ. Συνολάκης: «Η διάβρωση των ακτών της Ρόδου προφανώς και δεν μπορεί να περιμένει»

Τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου κρού­ει με δη­λώ­σεις του προς την «δη­μο­κρα­τι­κή» για την κα­τά­στα­ση με το φαι­νό­με­νο της διά­βρω­σης των ακτών στην Ρόδο, ο πρό­ε­δρος της Εθνι­κής Επι­τρο­πής για την Κλι­μα­τι­κή Αλ­λα­γή, Κων­στα­ντί­νος Συ­νο­λά­κης:

«Η διά­βρω­ση των ακτών στην Ρόδο, προ­φα­νώς και δεν μπο­ρεί να πε­ρι­μέ­νει. Οι πα­ρα­λί­ες χρειά­ζο­νται από τώρα εμπλου­τι­σμό με άμμο και μά­λι­στα άμεσα!», επι­ση­μαί­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Επι­πλέ­ον, μι­λώ­ντας ει­δι­κά για την κλι­μα­τι­κή κρίση που έχει προ­κα­λέ­σει την εμ­φά­νι­ση ακραί­ων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων σε πολ­λές πε­ριο­χές του πλα­νή­τη, υπο­γραμ­μί­ζει ότι «ήρθε νω­ρί­τε­ρα απ’ ό,τι ανέ­με­ναν οι επι­στή­μο­νες».

• Κύριε Συ­νο­λά­κη, πρό­σφα­τα δη­λώ­σα­τε πως η κλι­μα­τι­κή κρίση ήρθε νω­ρί­τε­ρα από ό,τι πε­ρί­με­ναν οι επι­στή­μο­νες. Είναι κάτι που πρέ­πει να ανη­συ­χεί και την Ελ­λά­δα;

Αυτό που ανέ­φε­ρα είναι ότι έχου­με εν­δεί­ξεις της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, με με­ρι­κά ακραία φαι­νό­με­να να εμ­φα­νί­ζο­νται πιο έντο­να, πιο συχνά και νω­ρί­τε­ρα από ό,τι πε­ρι­μέ­να­με –σαν κι αυτό που εί­δα­με στη βό­ρεια Αμε­ρι­κή. Όσον αφορά στην Ελ­λά­δα, υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις ότι αρ­χί­ζει μια απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση του κλί­μα­τος που γνω­ρί­ζα­με. Κι αυτό είναι κάτι που πρέ­πει να μας απα­σχο­λεί. Για πα­ρά­δειγ­μα, σε όλη την Ελ­λά­δα πε­ρά­σα­με Χρι­στού­γεν­να με πολύ πιο ήπιο καιρό από πλευ­ράς θερ­μο­κρα­σί­ας (για την εποχή) σε σχέση με ό,τι εί­χα­με συ­νη­θί­σει. Ου­σια­στι­κά, ο βαρύς χει­μώ­νας, ακόμη δεν έχει αρ­χί­σει για το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της χώρας –κι ελ­πί­ζω ν’ αρ­χί­σει σύ­ντο­μα…

Τι ση­μαί­νει αυτό; Η αλ­λοί­ω­ση των επο­χών είναι κάτι το οποίο, μας απα­σχο­λεί και στην γε­ωρ­γία, αλλά επί­σης υπάρ­χουν ολό­κλη­ρες αλυ­σί­δες στα οι­κο­συ­στή­μα­τα που βα­σί­ζο­νται στις επο­χές του χρό­νου και την διάρ­κειά τους. Αν ο χει­μώ­νας είναι μι­κρό­τε­ρος, η άνοι­ξη έρ­χε­ται νω­ρί­τε­ρα, αυτό θα έχει πάρα πολύ με­γά­λες συ­νέ­πειες και στην Ελ­λά­δα.

• Ποια είναι η δια­φο­ρά ανά­με­σα στην κλι­μα­τι­κή κρίση και στην κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή; Θα ήθελα να μας το διευ­κρι­νί­σε­τε.

Όλοι κα­τα­λα­βαί­νου­με ότι η θερ­μο­κρα­σία του πλα­νή­τη, ανε­βαί­νει –λόγω του φαι­νο­μέ­νου του θερ­μο­κη­πί­ου. Αυτό, οδη­γεί σε μια κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή αφού δη­μιουρ­γού­νται δια­φο­ρε­τι­κές κλι­μα­τι­κές συν­θή­κες. Η λέξη κλι­μα­τι­κή κρίση, χρη­σι­μο­ποιεί­ται για να δεί­ξει ότι βρι­σκό­μα­στε πάρα πολύ κοντά στο ση­μείο που αν δεν πά­ρου­με μέτρα, μπο­ρεί να φτά­σου­με σε ση­μεία ανα­τρο­πής του κλί­μα­τος που ξέ­ρα­με. Συ­νε­πώς είναι ου­σια­στι­κά το ίδιο πράγ­μα.

• Είναι γε­γο­νός πως βρί­σκε­ται πολύ ψηλά στην ατζέ­ντα των ευ­ρω­παϊ­κών (και όχι μόνο) χωρών, το ζή­τη­μα της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Πώς είναι τα πράγ­μα­τα στην Ελ­λά­δα;

Όσον αφορά στον ευ­ρω­παϊ­κό κλι­μα­τι­κό νόμο, η Ελ­λά­δα ήταν από τις πρώ­τες χώρες που είχε πολύ υψη­λές προ­δια­γρα­φές. Και στη χώρα μας, υπάρ­χει κλι­μα­τι­κός νόμος που ψη­φί­στη­κε πέρσι. Το θέμα είναι πώς θα εφαρ­μο­στεί. Συ­νε­πώς, η Ελ­λά­δα, δεν έχει πάει πίσω σε αυτό το θέμα –θα έλεγα ότι βρί­σκε­ται σε καλή θέση.

• Θα ήθελα να μας μι­λή­σε­τε για τις νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές. Οι επι­στή­μο­νες, έχουν ανα­φέ­ρει ότι υπάρ­χει σο­βα­ρό πρό­βλη­μα με την αύ­ξη­ση της στάθ­μης της θά­λασ­σας. Κατά πόσο μπο­ρεί αυτό να επη­ρε­ά­σει τα νησιά; Ένα σο­βα­ρό ζή­τη­μα που αντι­με­τω­πί­ζουν τα νησιά μας όπως η Ρόδος, είναι η διά­βρω­ση των ακτών που έχει κάνει πλέον την εμ­φά­νι­σή της σε επι­κίν­δυ­νο βαθμό…

Στα νησιά μας, θα ει­σπρά­ξου­με την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή με δύο τρό­πους: ο ένας είναι η διά­βρω­ση των ακτών, λόγω της ανό­δου της στάθ­μης της θά­λασ­σας (επει­δή θερ­μαί­νε­ται αυ­ξά­νε­ται ο όγκος). Για τις αμ­μώ­δεις πα­ρα­λί­ες που δια­θέ­τουν τα νησιά όπως π.χ. η Ρόδος, ακόμη και πολύ μι­κρές αυ­ξή­σεις της στάθ­μης που πε­ρι­μέ­νου­με έως το 2050 έως το 2100, ση­μαί­νει ότι θα εξα­φα­νι­στούν δε­κά­δες μέτρα πα­ρα­λί­ας.

Οι πα­ρα­λί­ες, μας προ­σφέ­ρουν έναν ‘προ­φυ­λα­κτή­ρα’ απέ­να­ντι στα ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να και πλημ­μύ­ρες. Συ­νε­πώς, όσο συρ­ρι­κνώ­νε­ται η πα­ρα­λία, αφε­νός δη­μιουρ­γεί οι­κο­νο­μι­κό κό­στος, αφε­τέ­ρου χά­νε­ται αυτός ο προ­φυ­λα­κτή­ρας. Δεν υπάρ­χει καμία αμ­φι­βο­λία ότι έως το 2050, στη Ρόδο θα υπάρ­χει πρό­βλη­μα έντο­νης διά­βρω­σης στο πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο –σε πολλά ση­μεία η διά­βρω­ση θα υπο­σκά­πτει δρό­μους.

Ο άλλος τρό­πος με τον οποίο θα ει­σπρά­ξουν την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή τα νησιά μας, είναι οι ακραί­ες ξη­ρα­σί­ες. Θα έχου­με πολύ με­γα­λύ­τε­ρο ρίσκο για με­γά­λες πυρ­κα­γιές –και φυ­σι­κά, η έλ­λει­ψη νερού κ.λπ.

Και φυ­σι­κά, τα ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να, όπως οι ακραί­ες κα­ται­γί­δες και καύ­σω­νες θα είναι πιο συχνά και πιο έντο­να.

• Τα πρό­σφα­τα στοι­χεία που έχουν δώσει οι το­πι­κές αρχές, έδει­ξαν ότι το 85% των ακτών στην Ρόδο, αντι­με­τω­πί­ζουν πολύ σο­βα­ρό πρό­βλη­μα στην ακτο­γραμ­μή και μά­λι­στα σε ση­μείο που να μην μπο­ρούν να προ­γραμ­μα­τί­σουν δη­μό­σια έργα, να χά­νο­νται πε­ριου­σί­ες και να απει­λού­νται επεν­δύ­σεις.

Η διά­βρω­ση των ακτών στην Ρόδο, προ­φα­νώς και δεν μπο­ρεί να πε­ρι­μέ­νει. Οι πα­ρα­λί­ες χρειά­ζο­νται από τώρα εμπλου­τι­σμό με άμμο και μά­λι­στα άμεσα.

Ένα πράγ­μα που μά­θα­με σαν επι­στη­μο­νι­κή κοι­νό­τη­τα από τα έντο­να και­ρι­κά φαι­νό­με­να στη βό­ρεια Αμε­ρι­κή που μόλις εί­δα­με, είναι ότι δεν μπο­ρού­σε κα­νείς από πριν να εκτι­μή­σει την έντα­ση και την διάρ­κεια του φαι­νο­μέ­νου. Κα­νέ­νας δεν μπο­ρού­σε να προ­βλέ­ψει τις συ­νέ­πειες.

Γι’ αυτό και πρέ­πει να προ­σπα­θή­σου­με να μην υπερ­βού­με τους στό­χους της συμ­φω­νί­ας των Πα­ρι­σί­ων ώστε να έχου­με κλι­μα­τι­κή ου­δε­τε­ρό­τη­τα έως το 2050. Αν φτά­σου­με αυ­τούς τους στό­χους, τότε έχου­με κά­ποια ελ­πί­δα να πε­ριο­ρί­σου­με τις συ­νέ­πειες της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής –η οποία ήδη συμ­βαί­νει.