Suddeutsche Zeitung: Η Ελλάδα αξίζει βοήθεια

Η κρίση, ο ρόλος του ΔΝΤ και οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις στο ασφα­λι­στικό σχο­λιά­ζο­νται στον γερ­μα­νικό τύπο, ενώ ξεχω­ρί­ζει σχόλιο της Suddeutsche Zeitung, που απευ­θύ­νει έκκληση για πιο επιεική μετα­χεί­ριση στην Ελλάδα.

Όπως επι­ση­μαί­νει η Suddeutsche Zeitung, «αυτές τις μέρες η Ελλάδα θα είχε αρκε­τούς λόγους να απελ­πί­ζε­ται με την κατά­σταση της ΕΕ. Καθώς στις Βρυ­ξέλ­λες θεωρούν ότι η λύση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης βρί­σκε­ται στην Τουρκία, αλλά όχι στις ακτές της, η ΕΕ υπό­σχε­ται στην υπο­ψή­φια προς ένταξη Τουρκία οικο­νο­μική βοήθεια δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ ή ακόμα και κατάρ­γηση της βίζας. Αντι­θέ­τως η Ελλάδα, που υπο­φέ­ρει από την κρίση, βρί­σκε­ται ενώπιον απο­κλει­σμού από το Σένγκεν, γιατί δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει την κατά­σταση. Είναι περί­εργο το πώς συμπε­ρι­φέ­ρε­ται η ΕΕ σε ένα κράτος-μέλος της. Αλλά και στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις για το τρίτο πακέτο βοή­θειας, σύμφωνα με τους τεχνο­κρά­τες της, τίποτα δεν γίνεται αρκετά γρήγορα.

» Ωσάν να μην ήταν ξεκά­θαρο για όλους το καλο­καίρι, κατά την υπο­γραφή του τρίτου πακέτου, ότι η χώρα δεν θα μπο­ρούσε να αντα­πο­κρι­θεί στο ασφυ­κτικό χρο­νο­διά­γραμμα. Σχεδόν κάθε εβδο­μάδα η κυβέρ­νηση του Αλέξη Τσίπρα ψηφίζει μεταρ­ρυθ­μί­σεις στο κοι­νο­βού­λιο, περι­κό­πτο­ντας δισε­κα­τομ­μύ­ρια. Κάθε νομο­σχέ­διο φέρνει νέα οδυνηρά μέτρα. Οποια­δή­ποτε άλλη χώρα θα είχε δια­λυ­θεί από μία τόσο σκληρή πολι­τική. Η κυβέρ­νηση Τσίπρα, με μία πλειο­ψη­φία μόνο τριών ψήφων, εμφα­νί­ζε­ται απρό­σμενα ανθε­κτική, όπως φαί­νε­ται και από την υπερ­ψή­φιση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού λιτό­τη­τας για το 2016».

«Πτωχά Χρι­στού­γεννα» στην Ελλάδα προ­βλέ­πει η εφη­με­ρίδα Tagesspiegel του Βερο­λί­νου. Όπως επι­ση­μαί­νει, «για την Ελλάδα ολο­κλη­ρώ­νε­ται μία ακραία χρονιά. Όπως θα ταί­ριαζε στους προη­γού­με­νους μήνες οι οποίοι περιε­λάμ­βα­ναν εκλογές, νέες εκλογές, δημο­ψή­φι­σμα, δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, νυχτε­ρι­νές συνε­δριά­σεις της Βουλής, ύβρεις, δια­δη­λώ­σεις και τη διά­σπαση του (κυβερ­νώ­ντος) κόμ­μα­τος, ο αρι­στε­ρός πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας μας απο­χαι­ρετά για τα Χρι­στού­γεννα όχι με ευχές, αλλά με έναν ακόμη γύρο λιτό­τη­τας». Σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα «στην Ελλάδα η κοινή γνώμη ταλα­ντεύ­ε­ται μεταξύ παραί­τη­σης και οργής. Πολλοί βλέπουν τον Τσίπρα ως προδότη, καθώς είχε υπο­σχε­θεί να τερ­μα­τί­σει την πολι­τική λιτό­τη­τας των προ­κα­τό­χων του πριν από τις εκλογές του Ιανουα­ρίου, αλλά τώρα υπο­χρε­ώ­νε­ται να συνερ­γα­στεί με τις Βρυ­ξέλ­λες πιο στενά από ποτέ».

Το ΔΝΤ και οι συντά­ξεις

«Στα μαχαί­ρια Τσίπρας και ΔΝΤ» επι­γρά­φε­ται ανάλυση της Frankfurter Allgemeine. Ο αρθρο­γρά­φος υπο­στη­ρί­ζει ότι «στο ΔΝΤ ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας είχε βρει μέχρι σήμερα έναν σύμμαχο στην απαί­τησή του για κούρεμα χρέους» αλλά οι τελευ­ταίες δηλώ­σεις του αφήνουν να εννοη­θεί ότι έχει προ­κλη­θεί «βαθιά ρήξη».

Η εφη­με­ρίδα κάνει μία ανα­δρομή στις σχέσεις της Αθήνας με το ΔΝΤ από το πρώτο πακέτο διά­σω­σης, ανα­φέ­ρο­ντας τα εξής: «Ιδιαί­τερα η καγκε­λά­ριος της Γερ­μα­νίας Άνγκελα Μέρκελ είχε επι­μεί­νει στη συμ­με­τοχή του ΔΝΤ κατά την έναρξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για την Ελλάδα. Κατ΄αυ­τόν τον τρόπο αφενός θα δεσμεύ­ο­νταν οι τεχνο­κρά­τες του ΔΝΤ, αφε­τέ­ρου θα προ­λαμ­βα­νό­ταν κάθε υποψία, ότι στην ΕΕ μπορούν να γίνουν ύποπτοι πολι­τι­κοί συμ­βι­βα­σμοί για όλα, ακόμα και για τους οικο­νο­μι­κούς όρους διά­σω­σης της Ελλάδας. Εν τω μεταξύ όμως, το ΔΝΤ θεωρεί υπερ­βο­λικά υψηλό το ελλη­νικό ρίσκο, γι αυτό και προ­βάλ­λει ένα γερό κούρεμα χρέους ως προ­ϋ­πό­θεση για μία εκ των υστέρων συμ­με­τοχή του στο πρό­γραμμα. Τελευ­ταία, το ΔΝΤ έχει εξαγ­γεί­λει συνο­μι­λίες περί ενδε­χό­με­νης συμ­με­το­χής του στο πρό­γραμμα για τον Ιανουά­ριο, ωστόσο οι Ευρω­παίοι προ­τι­μούν να μιλή­σουν αργό­τερα για διευ­κο­λύν­σεις ως προς το χρέος και σε καμία περί­πτωση δεν συζη­τούν για κούρεμα».

Σύμφωνα με την ανάλυση της Frankfurter Allgemeine, η ελλη­νική κυβέρ­νηση και το ΔΝΤ οδη­γού­νται σε σύγκρουση με αφορμή τις επι­κεί­με­νες αλλαγές στο συντα­ξιο­δο­τικό σύστημα: «Κατ΄ αρχήν η κυβέρ­νηση στην Αθήνα θα πρέπει να εκπλη­ρώ­σει τις απαι­τή­σεις των Ευρω­παίων για την επόμενη δόση, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων νέων μεταρ­ρυθ­μί­σεων για το συντα­ξιο­δο­τικό σύστημα, ώστε να μην προ­κλη­θούν νέα ελλείμ­ματα. Για τον σκοπό αυτό, ο Τσίπρας θέλει να αυξή­σεις τις εισφο­ρές. Ιδιαί­τερα οι τεχνο­κρά­τες του ΔΝΤ θεωρούν ότι αυτό θα έθετε σε κίνδυνο την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της Ελλάδας και επι­μέ­νουν σε περαι­τέρω μειώ­σεις συντά­ξεων».

«Ο χαμηλός πλη­θω­ρι­σμός ανήκει στο παρελ­θόν»

Συνέ­ντευξη εφ΄όλης της ύλης παρα­χω­ρεί στις εφη­με­ρί­δες Berliner Zeitung και Frankfurter Rundschau ο επι­κε­φα­λής της γερ­μα­νι­κής κεντρι­κής τρά­πε­ζας, της γνωστής «Μπού­ντε­σμπανκ», Γιενς Βάι­ντμαν. Προ­φα­νής αφορμή για τη συζή­τηση είναι η απόφαση της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας (ΕΚΤ) για επέ­κταση του προ­γράμ­μα­τος ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης με στόχο μία μικρή τόνωση του πλη­θω­ρι­σμού και κυρίως του απο­τροπή του απο­πλη­θω­ρι­σμού στην ευρω­ζώνη. Αλλά ο Βάι­ντμαν αντι­τεί­νει τα εξής: «Σε τελική ανάλυση δεν θεωρώ απα­ραί­τητη μία επι­πλέον χαλά­ρωση. Έχουμε ήδη μία ιδιαί­τερα επε­κτα­τική νομι­σμα­τική πολι­τική και το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΕΚΤ θεωρεί ότι τόνωση της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στην ευρω­ζώνη θα συνε­χι­στεί. Συνεπώς θα ανεβούν και πάλι οι τιμές κατα­να­λωτή, αν και αργό­τερα από ότι περι­μέ­ναμε».

Ένα από τα ερω­τή­ματα που θέτουν οι γερ­μα­νοί δημο­σιο­γρά­φοι στον Γιενς Βάι­ντμαν είναι, εάν οι αυξη­μέ­νες δαπάνες για την προ­σφυ­γική κρίση δικαιο­λο­γούν εκτρο­πές από τα αυστηρά κρι­τή­ρια του συμ­φώ­νου στα­θε­ρό­τη­τας. Η απά­ντησή του: «Σίγουρα, η προ­σφυ­γική κρίση απαιτεί να κατα­βά­λουμε αυξη­μένη προ­σπά­θεια σε πολλούς τομείς. Δεν απο­τε­λεί ωστόσο δικαιο­λο­γία για να χαλα­ρώ­σουμε το σύμφωνο στα­θε­ρό­τη­τας και ανά­πτυ­ξης. Ήδη σήμερα το σύμφωνο μας επι­τρέ­πει να συνυ­πο­λο­γί­σουμε τις απρό­βλε­πτες δαπάνες. Βέβαια οι χώρες που όντως αντι­με­τω­πί­ζουν αυξη­μέ­νες δαπάνες λόγω προ­σφύ­γων, όπως συμ­βαί­νει στη Γερ­μα­νία και στην Αυστρία, είναι λίγες. Και ασφαλώς αυτό δεν απο­τε­λεί αιτιο­λο­γία για να δικαιο­λο­γού­νται μονίμως υπερ­βο­λικά ελλείμ­ματα».

To BHMA