Ελλείψεις…

Κι ενώ η του­ρι­στική σεζόν του 2022 στη χώρα μας βρί­σκε­ται τώρα στο κλεί­σιμό της, ο κλάδος της φιλο­ξε­νίας έχει ήδη ξεκι­νή­σει τη… μάχη της προ­σέλ­κυ­σης των εργα­ζο­μέ­νων για την επόμενη θερινή σεζόν. Στην Ελλάδα, οι ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού φτάνουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, το 25% επί του συνο­λι­κού αριθμού εργα­ζο­μέ­νων ή 55.000 θέσεις εργα­σίας, σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία της ΗOTREC, του Ευρω­παϊ­κού Οργα­νι­σμού Ξενο­δο­χίας, Εστί­α­σης και Ανα­ψυ­χής, Το φαι­νό­μενο είναι παγκό­σμιο. Δεν είναι μόνο στα ελλη­νικά νησιά που δεν βρί­σκουν σερ­βι­τό­ρους για να βγει το «ελλη­νικό καλο­καίρι». Το ίδιο συμ­βαί­νει και στην Ισπανία. Είναι εύκολο να το απο­δώ­σει κανείς στην επι­δο­μα­τική πολι­τική  της τελευ­ταίας διετίας -λόγω παν­δη­μίας -σε όλη την Ευρώπη, και να αρχί­σουμε πάλι τις δοξα­σίες για τους «τεμπέ­λη­δες του Νότου», αλλά όλα αυτά είναι και λίγο πονηρά. Ή εκ του πονηρού. Για να συνε­χί­σει το σύστημα που κράσαρε με την Covid-19 να λει­τουρ­γεί σαν να μη συνέβη τίποτα. Το «υπάρ­χουν δου­λειές, αλλά οι νέοι δεν τις θέλουν» πάει μαζί με τα «η κρίση, κρίση αλλά γεμάτα τα καφέ, τα μπου­ζού­κια», «όλο κρίση λένε αλλά όλοι iPhone έχουν». Συμπε­ρά­σματα καφε­νείου. Ένα άλλο συμπέ­ρα­σμα, πιο πραγ­μα­τικό, είναι πως  δεν είναι και τόσο παρά­λογο ότι αρνού­νται πολλοί πλέον, να δου­λέ­ψουν 14ωρα στη γαλέρα των νησιών, στοι­βαγ­μέ­νοι σε κοντέι­νερ. Ή ότι λένε όχι σε κακο­πλη­ρω­μέ­νες δου­λειές που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται κατ’ ελά­χι­στο στο βιο­γρα­φικό τους. Ή δεν δέχο­νται να δου­λεύ­ουν για εργο­δό­τες που κατα­θέ­τουν κανο­νικά τα δεδου­λευ­μένα στους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς τους και μετά τους ζητούν μέρος των χρη­μά­των πίσω, βρί­σκο­ντας αυτόν τον τρόπο για να …μειώ­νετε το μισθο­λο­γικό κόστος και να εμφα­νί­ζο­νται νομό­τυ­ποι.