Δ. Παπαδημούλης: «Η κυβέρνηση πιάστηκε απροετοίμαστη στο μεταναστευτικό-προσφυγικό»

Θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με με το προ­σφυ­γι­κό-με­τα­να­στευ­τι­κό, που πα­ρα­μέ­νει ένα με­γά­λο «αγκά­θι» για τη χώρα μας. Πώς σχο­λιά­ζε­τε τα μέτρα που ανα­κοί­νω­σε η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη; Είναι ικανά για να απο­τρα­πούν οι ροές και να βελ­τιω­θεί η κα­τά­στα­ση ως προς την φι­λο­ξε­νία των ατό­μων που έρ­χο­νται στην Ελ­λά­δα;

Στο προ­σφυ­γι­κό-με­τα­να­στευ­τι­κό ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης έρ­χε­ται πλέον αντι­μέ­τω­πος με την προ­ε­κλο­γι­κή του ρη­το­ρι­κή, όταν καλ­λιερ­γού­σε ως αντι­πο­λί­τευ­ση τη θε­ω­ρία, για τα ψη­φα­λά­κια, ότι για όλα φταί­ει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κι ο Τσί­πρας. Σή­με­ρα, ως κυ­βέρ­νη­ση, είναι ανα­γκα­σμέ­νος να απο­δε­χθεί την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα: τους γε­ω­πο­λι­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες, τα «παι­χνί­δια» του Ερ­ντο­γάν, την ανε­παρ­κή ευ­ρω­παϊ­κή απά­ντη­ση.

Η κυ­βέρ­νη­ση πιά­στη­κε απρο­ε­τοί­μα­στη στο προ­σφυ­γι­κό, ενώ στε­ρεί­ται ρε­α­λι­σμού και ει­λι­κρί­νειας. Η δέ­σμευ­σή της ότι σε έναν χρόνο θα στεί­λει πίσω 10 ή 20 χι­λιά­δες αν­θρώ­πους είναι εξω­πραγ­μα­τι­κή. Υπο­σχέ­θη­κε άμεση απο­συμ­φό­ρη­ση των νη­σιών του Αι­γαί­ου και σή­με­ρα η Λέ­σβος και η Σάμος έχουν βου­λιά­ξει, ενώ στη Μόρια οι φι­λο­ξε­νού­με­νοι έχουν ξε­πε­ρά­σει τις 15.000. Η κα­τά­στα­ση, δυ­στυ­χώς, χει­ρο­τε­ρεύ­ει κα­θη­με­ρι­νά, με τρα­γι­κή κο­ρύ­φω­ση τους θα­νά­τους της άτυ­χης γυ­ναί­κας στη φωτιά στη Μόρια και του 5χρο­νου, που πα­ρα­σύρ­θη­κε από φορ­τη­γό έξω από τη δομή.

Το δε νο­μο­σχέ­διο της κυ­βέρ­νη­σης, που ψη­φί­στη­κε πριν λίγες ημέ­ρες στη Βουλή με σκοπό να δώσει λύση στο προ­σφυ­γι­κό, είναι γε­μά­το αντιαν­θρω­πι­στι­κά μέτρα. Για πα­ρά­δειγ­μα, αυτό που μέχρι σή­με­ρα απο­τε­λού­σε έσχα­τη λύση, η διοι­κη­τι­κή κρά­τη­ση, ανά­γε­ται σε κα­νό­να, με το νόμο πλέον να ανα­γνω­ρί­ζει στην πο­λι­τεία τη δυ­να­τό­τη­τα κρά­τη­σης ατό­μων, χωρίς δι­κα­στι­κή από­φα­ση και χωρίς να υπάρ­χουν σα­φείς και συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Θα πε­ρι­μέ­νω, ωστό­σο, την εφαρ­μο­γή τους με τη νέα χρο­νιά, γιατί προ­τι­μώ να κρίνω εκ τους απο­τε­λέ­σμα­τος. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, στη φάση αυτή η κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λει να πιέ­σει τους δι­κούς της στην Ευ­ρώ­πη, γιατί είναι δε­ξιοί αυτοί που αντι­δρούν πε­ρισ­σό­τε­ρο σε μια πιο ανα­λο­γι­κή κα­τα­νο­μή των προ­σφύ­γων στα κράτη-μέλη, ενώ μέσα στην Ελ­λά­δα θα πρέ­πει να βρού­με άμε­σες κι απο­τε­λε­σμα­τι­κές λύ­σεις, που θα προ­σφέ­ρουν ανα­κού­φι­ση στα νησιά.

 Πώς σχο­λιά­ζε­τε τις προει­δο­ποι­ή­σεις για ένα μα­ζι­κό κύμα πλει­στη­ρια­σμών και εξώ­σε­ων ακόμα και πρώ­της κα­τοι­κί­ας;

Επει­δή τον πε­ρισ­σό­τε­ρο κόσμο τον απα­σχο­λεί κυ­ρί­ως η οι­κο­νο­μία, η τσέπη και το σπίτι του, οι πο­λί­τες πρέ­πει να γνω­ρί­ζουν ότι με κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη και ΝΔ έρ­χε­ται από τον Ια­νουά­ριο του 2020, ένα μα­ζι­κό κύμα πλει­στη­ρια­σμών και εξώ­σε­ων, που θα αφορά ακόμη και στην 1η κα­τοι­κία. Κάτι που, μπρο­στά σε όσα μέχρι τώρα έχου­με δει, θα είναι ολο­καύ­τω­μα. Διότι έχουν βάλει στο φουλ τις μη­χα­νές οι τρά­πε­ζες, στέλ­νο­ντας εξώ­δι­κα και αγω­γές.

Παύει να υπάρ­χει με το σχέ­διο «Ηρα­κλής» η προ­στα­σία που πέ­τυ­χε, στον βαθμό που μπό­ρε­σε, η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα και αυτή τη στιγ­μή έχου­με διε­θνή funds, εξει­δι­κευ­μέ­να στη δια­χεί­ρι­ση αυτών των δα­νεί­ων, που λει­τουρ­γούν ως «κο­ρά­κια», τα οποία αγό­ρα­σαν τα δά­νεια στο 5 ή 10% του ποσού του δα­νεί­ου και τώρα ζη­τά­νε από τους δα­νειο­λή­πτες το 90 ή και το 100% των δα­νεί­ων. Αυτό βα­ραί­νει πο­λι­τι­κά και κοι­νω­νι­κά και πρέ­πει να το δούμε έγκαι­ρα. Ζητώ από την κυ­βέρ­νη­ση να πάψει η ασυ­δο­σία των funds, που μπο­ρούν να αγο­ρά­ζουν στο 5%, αλλά να ζη­τούν το 100%, αλ­λιώς απει­λούν με έξωση.  Ζητώ από την κυ­βέρ­νη­ση να βάλει ένα φρένο με νο­μο­θε­τι­κή πρό­τα­ση, που να λέει ότι δεν μπο­ρούν τα διε­θνή funds να ζη­τούν το 10πλά­σιο ή το 20πλά­σιο από όσο αγό­ρα­σαν. Μπο­ρούν φυ­σι­κά να έχουν ένα θε­μι­τό κέρ­δος, αλλά όχι να γδέρ­νουν τον κόσμο.

Γιατί μπο­ρεί αυτό να ευ­νο­εί τα funds, που αγο­ρά­ζουν δά­νεια ή αυτά που κά­νουν realestate και επεν­δύ­ουν στην αγορά ακι­νή­των στην Ελ­λά­δα, αλλά τον φτωχό που δεν μπο­ρεί να πλη­ρώ­σει το στε­γα­στι­κό του δά­νειο τον στή­νει στον τοίχο.

Ση­μειώ­νω δε ότι μέχρι σή­με­ρα 1η κα­τοι­κία, χα­μη­λής αντι­κει­με­νι­κής αξίας, δεν είχε βγει ποτέ σε πλει­στη­ρια­σμό. Κι αυτό πλέον δυ­στυ­χώς αλ­λά­ζει.

Να πε­ρά­σου­με στο θέμα της έναρ­ξης της εντα­ξια­κής πο­ρεί­ας της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας και της Αλ­βα­νί­ας. Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την απόρ­ρι­ψη της Ε.Ε.;

Φυ­σι­κά και δεν είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος. Πώς θα μπο­ρού­σα, άλ­λω­στε, όταν με το μπλο­κά­ρι­σμα αυτό σα­μπο­τά­ρε­ται η ευ­ρω­παϊ­κή προ­ο­πτι­κή των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων, η οποία υπη­ρε­τεί αναμ­φί­βο­λα και τα δικά μας εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα;

Πρό­κει­ται για ένα ιστο­ρι­κό λάθος της ΕΕ, που επι­φέ­ρει τε­ρά­στιο πλήγ­μα στην αξιο­πι­στία της. Είναι με­γά­λο βήμα οπι­σθο­χώ­ρη­σης για την ευ­ρω­παϊ­κή προ­ο­πτι­κή των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων και ανοί­γει τον ασκό του Αιό­λου στην πε­ριο­χή.

Το «όχι» της Γαλ­λί­ας, της Ολ­λαν­δί­ας και της Δα­νί­ας, που έβα­λαν φρένο σε αυτή τη συ­ζή­τη­ση -μπλο­κά­ρο­ντας μια δια­δι­κα­σία που απλά θα ξε­κι­νού­σε και θα κρα­τού­σε πολλά χρό­νια- δεν υπη­ρε­τεί τη στα­θε­ρό­τη­τα και τη δη­μο­κρα­τία, ούτε τα ευ­ρω­παϊ­κά συμ­φέ­ρο­ντα. Υπη­ρε­τεί τα συμ­φέ­ρο­ντα των εθνι­κι­στών, του Ερ­ντο­γάν, του Πού­τιν και της αστά­θειας. Και στην Ευ­ρώ­πη και στα Βαλ­κά­νια. Γι’ αυτό και θα πρέ­πει οι κυ­βερ­νή­σεις των τριών αυτών χωρών να επα­να­ξιο­λο­γή­σουν τη στάση τους απέ­να­ντι σε αυτό το πολύ κρί­σι­μο ζή­τη­μα.

Η τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα συ­νε­χί­ζε­ται απέ­να­ντι στην Ελ­λά­δα, όπως και οι εκ­βια­σμοί του Ερ­ντο­γάν προς την Ευ­ρώ­πη. Πώς μπο­ρού­με να πο­ρευ­τού­με με αυτή την κα­τά­στα­ση;

Υπάρ­χει μια ομό­φω­νη από­φα­ση των «28» για κυ­ρώ­σεις στην Τουρ­κία, στην οποία συ­νέ­βα­λαν ο Αλέ­ξης Τσί­πρας και ο πρό­ε­δρος Ανα­στα­σιά­δης, με αφορ­μή τις πα­ρα­βιά­σεις στο οι­κό­πε­δο της Κύ­πρου και την επι­θε­τι­κό­τη­τα Ερ­ντο­γάν απέ­να­ντι στην Ελ­λά­δα, η οποία όμως δεν έχει αρ­χί­σει ακόμα να εφαρ­μό­ζε­ται.

Και ενώ θα έπρε­πε αυτή η από­φα­ση να εξει­δι­κευ­τεί και να εφαρ­μο­στεί, δυ­στυ­χώς αυτό το εμπο­δί­ζουν κυ­βερ­νή­σεις, όπως της Γερ­μα­νί­ας και της Γαλ­λί­ας, λόγω οι­κο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων.

Στα θέ­μα­τα αυτά απαι­τεί­ται και ελ­λη­νι­κή πα­ρέμ­βα­ση, την οποία μέχρι στιγ­μής δεν βλέπω. Δεν έχω δει κά­ποια κί­νη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης, που να πιέ­ζει για την κα­τα­δί­κη και τις κυ­ρώ­σεις στην Τουρ­κία.

Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι να γίνει η ΕΕ πιο αυ­στη­ρή με τον Ερ­ντο­γάν, τόσο σε ό,τι αφορά την Ελ­λά­δα και την Κύπρο, όσο και σχε­τι­κά με τις απει­λές του περί ανοίγ­μα­τος των συ­νό­ρων. Είναι ώρα να στα­μα­τή­σει η Ευ­ρώ­πη να «χαϊ­δεύ­ει» τον Ερ­ντο­γάν, τη­ρώ­ντας χα­λα­ρή στάση, και να αρ­χί­σει να εφαρ­μό­ζει κυ­ρώ­σεις, όπως θα έπρε­πε να συμ­βαί­νει σε κάθε πε­ρί­πτω­ση που πα­ρα­βιά­ζε­ται το διε­θνές δί­καιο.

Πώς βλέ­πε­τε την πο­ρεία της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, ιδω­μέ­νη μέσα από το πα­γκό­σμιο οι­κο­νο­μι­κό πρί­σμα;

Η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα ήταν αυτή που τον Αύ­γου­στο του ‘18 έβγα­λε τη χώρα από τα μνη­μό­νια, πε­τυ­χαί­νο­ντας ελά­φρυν­ση του χρέ­ους, εξυ­γί­αν­ση των δη­μό­σιων οι­κο­νο­μι­κών, θε­τι­κό ρυθμό ανά­πτυ­ξης,  μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας, δη­μιουρ­γώ­ντας πλε­ό­να­σμα.

Μέχρι στιγ­μής, λοι­πόν, η οι­κο­νο­μία βα­δί­ζει πα­τώ­ντας στα θε­τι­κά και στα έτοι­μα που άφησε η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα. Επο­μέ­νως, η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη θα κρι­θεί σε ό,τι απο­τε­λεί 100% δική της ιδιο­κτη­σία, δη­λα­δή στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2020.

Σε ό,τι αφορά, βέ­βαια, την προ­ε­κλο­γι­κή δέ­σμευ­ση Μη­τσο­τά­κη για ετή­σιο ρυθμό ανά­πτυ­ξης 4%, κα­νείς δεν τη θε­ω­ρεί εφι­κτή. Όσο για τα χα­μη­λό­τε­ρα πλε­ο­νά­σμα­τα, ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός τα έχει πα­ρα­πέμ­ψει στις ελ­λη­νι­κές κα­λέν­δες.

Την ίδια ώρα, η ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­νο­μία επι­βρα­δύ­νει και στην πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μία αυ­ξά­νουν οι κίν­δυ­νοι για έναν νέο υφε­σια­κό κύκλο. Πα­ρό­λα αυτά, η ευ­ρω­παϊ­κή ελίτ πα­ρα­μέ­νει μπλο­κα­ρι­σμέ­νη και αδύ­να­μη να στρί­ψει το τι­μό­νι της οι­κο­νο­μι­κής της πο­λι­τι­κής, μα­κριά από την ακι­νη­σία και το νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο δόγμα. Μέσα σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, οι δε­σμεύ­σεις Μη­τσο­τά­κη για ανά­πτυ­ξη 4% θα συ­ντρι­βούν στο έδα­φος μιας οδυ­νη­ρής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Τι πρέ­πει να αλ­λά­ξει στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ; Είναι απα­ραί­τη­τη, θε­ω­ρεί­τε, η απο­τί­μη­ση της μέχρι τώρα πο­ρεί­ας σας; 

Η συλ­λο­γι­κή απο­τί­μη­ση της πο­ρεί­ας μας είναι χρή­σι­μη και επι­βε­βλη­μέ­νη, καθώς θα μας βοη­θή­σει να ανα­κάμ­ψου­με τα­χύ­τε­ρα και να κερ­δί­σου­με τις προ­σε­χείς εκλο­γές. Και προ­σω­πι­κά δεν τη φο­βά­μαι, γιατί έχου­με ως ατού το ισχυ­ρό βάθρο του 31,5% και τον Τσί­πρα, έναν αδια­φι­λο­νί­κη­το ηγέτη. Χρειά­ζε­ται, βέ­βαια, προ­σο­χή και ευ­θύ­νη, προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γου­με μια ητ­το­πα­θή λα­θο­λο­γία.

Για να πε­τύ­χει η διεύ­ρυν­ση, που έχου­με δρο­μο­λο­γή­σει, απαι­τεί­ται ενω­τι­κή ανα­σύν­θε­ση και ο με­τα­σχη­μα­τι­σμός του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε ένα κόμμα του 31,5% και όχι του 4%. Κόμμα μο­ντέρ­νο, της σύγ­χρο­νης Αρι­στε­ράς του 21ου αιώνα, ικανό να συ­γκρο­τή­σει ευ­ρύ­τε­ρες προ­ο­δευ­τι­κές συμ­μα­χί­ες. Πιο γερά ρι­ζω­μέ­νο στην κοι­νω­νία, δη­μο­κρα­τι­κό, πιο ελ­κυ­στι­κό στη νέα γενιά, πιο ανοι­χτό στο μέλ­λον και τις νέες ιδέες. Ικανό να εκ­φρά­ζει και να «χω­ρά­ει» ισό­τι­μα τον Αρι­στε­ρό ρι­ζο­σπά­στη, τον Σο­σια­λι­στή, τον Οι­κο­λό­γο και τη Φε­μι­νί­στρια, το παλιό και το και­νού­ριο μέλος.