Η χώρα έχει 736 τρόπους να χάνει νερό και η κυβέρνηση θέλει μόνο 3

Ας το πούμε όπως είναι. Μια χώρα των 10 εκατομμυρίων κατοίκων με 736 φορείς ύδρευσης δεν έχει σύστημα διαχείρισης νερού, έχει 736 συλλόγους με δικό τους λογότυπο. Κάθε ΔΕΥΑ με δικό της διοικητικό συμβούλιο, δικό της λογιστήριο, δικές της προμήθειες σωλήνων και δικά της ανείσπρακτα, ενώ το νερό που φεύγει από τις τρύπες του δικτύου δεν ρωτάει σε ποιον δήμο ανήκει. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε 700 στην ομιλία, 600 στη συνέντευξη και το επιτελείο μέτρησε 736, και αυτή η αβεβαιότητα είναι από μόνη της το καλύτερο επιχείρημα για την ενοποίηση: όταν ούτε το κράτος δεν ξέρει πόσοι φορείς διαχειρίζονται το πιο πολύτιμο αγαθό του, κάτι πρέπει να αλλάξει. Ψηφιακή παρακολούθηση απωλειών, κεντρικό σχέδιο έργων και τιμολόγηση υπό τη ΡΑΑΕΥ αντί για αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων που φοβούνται τις κάλπες. Δεν είναι ιδιωτικοποίηση, είναι ενηλικίωση.

Στη Ρόδο το ψήφισμα 271/2024 ψηφίστηκε ομόφωνα, και ομόφωνα ψηφίζεται στους δήμους κάθε ψήφισμα που λέει «αφήστε μας ήσυχους». Ο Σωτήρης Βαγιανός μιλά για αφαίρεση περιουσιακών στοιχείων των δημοτών, αλλά τα περιουσιακά στοιχεία των δημοτών είναι ένα δίκτυο που χάνει νερό κάθε καλοκαίρι και γεωτρήσεις που αλμυρίζουν. Ο Λευτέρης Καρανικόλας παραδέχεται ο ίδιος ότι οι ΔΕΥΑ υποστελεχώθηκαν συστηματικά επί χρόνια, κάτι που δύσκολα λύνεται με ακόμη έναν φορέα των 30 υπαλλήλων στη Σύμη. Μια ενιαία επιχείρηση Νοτίου Αιγαίου με 8 νησιά μπορεί να πληρώσει μηχανικούς, αφαλατώσεις και τηλεμετρία που κανένας μεμονωμένος δήμος δεν αντέχει. Το ερώτημα για τα δίκτυα και τα χρέη είναι δίκαιο, αλλά απαντιέται με νομοσχέδιο, όχι με αναβολές από το 2023.