123 εκατομμύρια φτωχοί, 342 δισεκατομμυριούχοι στην Ευρώπη

Η φτώχεια και η ανι­σό­τητα στην Ευρώπη έχουν φτάσει σε συγκλο­νι­στικά επίπεδα, σύμφωνα με έκθεση της Oxfam που δόθηκε σήμερα στη δημο­σιό­τητα. Περίπου 123 εκ. ανθρώ­πων υπο­λο­γί­ζε­ται ότι ζουν σε συν­θή­κες ακραίας φτώ­χειας, ενώ την ίδια ώρα η ήπειρος φιλο­ξε­νεί 342 δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χους.

Μεταξύ του 2009 και του 2013, ο αριθμός των Ευρω­παίων που ζουν σε συν­θή­κες σοβαρής υλικής στέ­ρη­σης, δηλαδή χωρίς επαρκή χρήματα για να θερ­μά­νουν τα σπίτια τους ή να αντι­με­τω­πί­σουν απρό­βλε­πτες δαπάνες, αυξή­θηκε από 7.500.000 μέχρι 50.000.000 άτομα.

Ο αριθμός αυτός συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται μεταξύ των 123 εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων – σχεδόν το ένα τέταρτο του πλη­θυ­σμού της ΕΕ – οι οποίοι αντι­με­τω­πί­ζουν τον κίνδυνο της φτώ­χειας, την ίδια στιγμή που η ήπειρος φιλο­ξε­νεί 342 δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χους.

Η έκθεση με τίτλο «Μια Ευρώπη για τους πολλούς, όχι για τους λίγους» στο πόρισμά της επι­βε­βαιώ­νει, συν­δυα­στικά με έρευνα του ΔΝΤ και άλλων οργα­νι­σμών, το πώς η αυξα­νό­μενη ανι­σό­τητα καθιστά τη μάχη κατά της φτώ­χειας πολύ δύσκολο να κερ­δη­θεί.

Σύμφωνα πάντα με τα στοι­χεία της έρευνας, η πλειο­νό­τητα των ευρω­παϊ­κών χωρών αντι­με­τω­πί­ζουν σημα­ντικά προ­βλή­ματα οικο­νο­μι­κής ανι­σό­τη­τας. Ειδι­κό­τερα, οι πολίτες στη Γερ­μα­νία, την Ελλάδα και την Πορ­το­γα­λία αντι­με­τω­πί­ζουν τα υψη­λό­τερα επίπεδα ανι­σό­τη­τας εισο­δή­μα­τος προ φόρων.

Το μεγα­λύ­τερο ποσοστό ανι­σό­τη­τας τού δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος βρί­σκε­ται στη Βουλ­γα­ρία, τη Λετονία και τη Λιθουα­νία, ενώ μια σειρά από χώρες, όπως η Γαλλία και η Δανία, αντι­με­τώ­πι­σαν επίσης μια αύξηση της ανι­σό­τη­τας του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος μεταξύ 2005 και 2013.

Τα ποσοστά φτώ­χειας μεταξύ των απα­σχο­λου­μέ­νων είναι υψη­λό­τερο στη Ρου­μα­νία και την Ελλάδα, αλλά αυξη­τι­κές τάσεις παρου­σιά­ζο­νται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως στη Γερ­μα­νία και τη Σλο­βε­νία.

Επι­πλέον, οι γυναί­κες στη Γερ­μα­νία, την Αυστρία και την Τσεχία αντι­με­τω­πί­ζουν τις μεγα­λύ­τε­ρες δια­φο­ρές στις αμοιβές των δύο φύλων στην Ευρώπη, ενώ η διαφορά μεταξύ του μισθού των εργα­ζο­μέ­νων και των διευ­θυ­ντι­κών στε­λε­χών είναι μεγα­λύ­τερη σε χώρες όπως η Λετονία.

Ο βαθ­μο­λο­γι­κός πίνακας της έρευνας δείχνει ότι οι κυβερ­νη­τι­κές πολι­τι­κές μπορούν να οδη­γή­σουν την ανι­σό­τητα σε αύξηση ή μείωση. Για παρά­δειγμα, στη Σουηδία οι εκεί πολι­τι­κές έχουν συμ­βά­λει στη μείωση της εισο­δη­μα­τι­κής ανι­σό­τη­τας κατά 53%.

Η έκθεση της Oxfam προει­δο­ποιεί ότι η υπερ­βο­λική επιρροή των πλού­σιων ιδιωτών, επι­χει­ρή­σεων και ομάδων συμ­φε­ρό­ντων στη χάραξη πολι­τι­κής σε εθνικό και ευρω­παϊκό επίπεδο, επι­δει­νώ­νει τη φτώχεια και την ανι­σό­τητα σε ολό­κληρη την ήπειρο.

Ενδει­κτικά, επι­ση­μαί­νε­ται ότι οι εκπρό­σω­ποι των ιδιω­τι­κών και εμπο­ρι­κών συμ­φε­ρό­ντων απο­τε­λούν το 82% των ομάδων που είναι αρμό­διες για την παροχή συμ­βου­λών στην Ευρω­παϊκή Επι­τροπή για τη φορο­λο­γική μεταρ­ρύθ­μιση.

«Ζούμε σε μια πλούσια ήπειρο όπου η φτώχεια και η ανι­σό­τητα είναι σε άνοδο, κάτι το οποίο είναι το προϊόν πολι­τι­κών επι­λο­γών, και όχι της μοίρας. Για την αντι­με­τώ­πιση της ανι­σό­τη­τας και της φτώ­χειας στην Ευρώπη, πρέπει να μειώ­σουμε την επιρροή των πλου­σίων και ισχυρών στη δια­μόρ­φωση των κυβερ­νη­τι­κών πολι­τι­κών, η οποία απο­βαί­νει υπέρ τους και εις βάρος της πλειο­ψη­φίας των ευρω­παίων πολιτών» δήλωσε η Ναταλία Αλόνσο, ανα­πλη­ρώ­τρια διευ­θύ­ντρια για τις καμπά­νιες της Oxfam στην Ευρώπη. Τόνισε δε, ότι «περισ­σό­τερη δια­φά­νεια στη χάραξη πολι­τι­κής θα ήταν μια σημα­ντική αρχή».

Η έκθεση τονίζει ότι τα μέτρα λιτό­τη­τας σε συν­δυα­σμό με την άδικη και οπι­σθο­δρο­μική φορο­λό­γηση, είναι οι δύο βασικοί παρά­γο­ντες για την ανι­σό­τητα στην Ευρώπη. «Οι κυβερ­νή­σεις πρέπει να επα­να­προσ­διο­ρί­σουν το αθέμιτο φορο­λο­γικό μας σύστημα, έτσι ώστε οι επι­χει­ρή­σεις να πλη­ρώ­νουν το μερίδιό τους σε φόρους. Οι κυβερ­νή­σεις πρέπει επίσης να επα­νε­ξε­τά­σουν τη λιτό­τητα, να επα­νε­πεν­δύ­σουν στις δημό­σιες υπη­ρε­σίες και να εγγυ­η­θούν αξιο­πρε­πείς μισθούς, έτσι ώστε οι φτω­χό­τε­ρες κοι­νω­νίες μας να μην είναι ανα­γκα­σμέ­νες να συνε­χί­ζουν να πλη­ρώ­νουν το τίμημα της οικο­νο­μι­κής κρίσης» κατέ­ληξε η κα Αλόνσο.