Οργανωμένη απόπειρα απόδρασης αλλοδαπών από τα κρατητήρια της Ρόδου

Μια καλά οργα­νω­μένη από­πειρα από­δρα­σης από κρα­τη­τή­ρια της αστυ­νο­μίας στο Νότιο Αιγαίο απο­κα­λύ­φθηκε το από­γευμα της 9ης Ιουλίου, όταν αστυ­νο­μι­κοί που εκτε­λού­σαν χρέη σκοπού στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα εντό­πι­σαν ύπο­πτους ήχους προ­ερ­χό­με­νους από ένα κελί. Η παρέμ­βασή τους έφερε στο φως ένα εντυ­πω­σιακά συντο­νι­σμένο σχέδιο, στο οποίο συμ­με­τεί­χαν δέκα αλλο­δα­ποί κρα­τού­με­νοι, δια­φό­ρων εθνι­κο­τή­των και ηλικιών από 23 έως 43 ετών.

Η επι­χεί­ρηση δια­φυ­γής, αν και τελικά απέτυχε, περι­λάμ­βανε προ­σε­κτικό σχε­δια­σμό, κατα­με­ρι­σμό ρόλων και χρήση πρό­χει­ρων αλλά λει­τουρ­γι­κών εργα­λείων, τα οποία οι εμπλε­κό­με­νοι είχαν κατα­σκευά­σει ή απο­σπά­σει από την υποδομή των ίδιων των κρα­τη­τη­ρίων.

Περί ώρα 17:10, ύποπτοι ήχοι ανα­στά­τω­σαν τους σκοπούς των κρα­τη­τη­ρίων, οι οποίοι ενη­μέ­ρω­σαν άμεσα τον αξιω­μα­τικό υπη­ρε­σίας. Ακο­λού­θησε συντο­νι­σμέ­νος έλεγχος από αστυ­νο­μι­κούς του τοπικού τμή­μα­τος και της υπο­διεύ­θυν­σης δίωξης εγκλη­μά­των. Η έρευνα απο­κά­λυψε σε κελί δύο κρα­τού­με­νους κρυμ­μέ­νους πίσω από ένα σεντόνι, το οποίο ήταν δεμένο με αυτο­σχέ­διο σχοινί.

Πίσω από το σεντόνι εντο­πί­στηκε η «καρδιά» της από­πει­ρας: ένα άνοιγμα δια­στά­σεων περίπου ενός επί ογδόντα εκα­το­στά, σκαμ­μένο στον τοίχο σε βάθος περίπου σαράντα εκα­το­στών. Από το εσω­τε­ρικό του κελιού είχαν αφαι­ρε­θεί τμήματα της μεταλ­λι­κής κάσας της τουα­λέ­τας, λαμα­ρί­νες από τον τοίχο, σωλη­νώ­σεις, καθώς και άλλα εξαρ­τή­ματα που μετα­τρά­πη­καν σε αυτο­σχέ­δια εργα­λεία.

Το σχέδιο φέρεται να εκπο­νή­θηκε και να εκτε­λέ­στηκε από δέκα κρα­τού­με­νους με κατα­γωγή από την Τουρκία, το Αζερ­μπαϊ­τζάν και τη Συρία. Ηλι­κιακά, οι συμ­με­τέ­χο­ντες κυμαί­νο­νται από νεαρούς άνδρες 23 ετών έως μεσή­λι­κες 43 ετών, οι οποίοι είναι όλοι προ­φυ­λα­κι­σμέ­νοι στο σωφρο­νι­στικό κατά­στημα Κορυ­δαλ­λού.

Κατά την προ­α­νά­κριση προ­έ­κυψε ότι οι εμπλε­κό­με­νοι είχαν οργα­νω­θεί με σαφή κατα­με­ρι­σμό ευθυνών. Δύο άτομα κάθε φορά είχαν ανα­λά­βει το σκάψιμο, ενώ οι υπό­λοι­ποι είτε λει­τουρ­γού­σαν ως τσι­λια­δό­ροι είτε φρό­ντι­ζαν για την από­κρυψη των μπαζών. Η «αλυσίδα» λει­τουρ­γίας φαί­νε­ται πως είχε στηθεί με στόχο την ελα­χι­στο­ποί­ηση του κιν­δύ­νου εντο­πι­σμού, παρότι η ασφά­λεια του χώρου περιο­ρι­ζό­ταν σε παρα­κο­λού­θηση του δια­δρό­μου και όχι του εσω­τε­ρι­κού των κελιών.

Η εφευ­ρε­τι­κό­τητα των κρα­του­μέ­νων ήταν εντυ­πω­σιακή. Μεταξύ των ευρη­μά­των, που κατα­σχέ­θη­καν κατά την έρευνα, περι­λαμ­βά­νο­νται:

Ένα κομμάτι σιδήρου 10×10 εκα­το­στών με εμφανή ίχνη χρήσης.

Δύο τμήματα μεταλ­λι­κής κάσας μήκους 60 εκα­το­στών, που είχαν αφαι­ρε­θεί από την πόρτα τουα­λέ­τας.

Ένα φύλλο λαμα­ρί­νας ενός τετρα­γω­νι­κού μέτρου.

Χαλ­κο­σω­λή­νες δια­φό­ρων δια­στά­σεων (15-30 εκα­το­στά).

Μαύρη σακούλα σκου­πι­διών γεμάτη με μπάζα, τα οποία είχαν καλυ­φθεί με άδεια μπου­κά­λια νερού, προ­κει­μέ­νου να μην γίνουν αντι­λη­πτά κατά πιθανό έλεγχο.

Η δημιουρ­γία των εργα­λείων και η δια­χεί­ριση των μπαζών υπο­δει­κνύει πρόνοια, εμπει­ρία και σημα­ντικό βαθμό εσω­τε­ρι­κής οργά­νω­σης.

Σε βάρος των εμπλε­κο­μέ­νων σχη­μα­τί­στηκε δικο­γρα­φία για από­πειρα από­δρα­σης κρα­του­μέ­νων κατά συναυ­τουρ­γία, φθορά ξένης ιδιο­κτη­σίας, καθώς και λοιπές παρα­βά­σεις του Ποι­νι­κού Κώδικα. Η υπόθεση δια­βι­βά­στηκε στην Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών για τις προ­βλε­πό­με­νες ενέρ­γειες.