Συμβατοί δότες αρνήθηκαν να δώσουν μυελό των οστών σε παιδιά • Παράπονα εκφράζει η πρόεδρος της «ΡΟΔΑΥΓΗΣ»

Η Ρόδος της προ­σφο­ράς και της αλλη­λεγ­γύης δίνει εμπρά­κτως το «παρών» κάθε φορά που παρί­στα­ται ανάγκη και με κάθε τρόπο και πολλές φορές με τη βοήθεια των δρα­στή­ριων συλ­λό­γων και των εθε­λο­ντών έχει επι­δεί­ξει θαυ­μα­στά απο­τε­λέ­σματα.

Πολλά παιδιά αλλά και ενή­λι­κες συμπο­λί­τες μας και όχι μόνο, έχουν κερ­δί­σει μια δεύτερη ευκαι­ρία στη ζωή, χάρις στα αντα­να­κλα­στικά των συμπο­λι­τών μας που σπεύ­δουν να συν­δρά­μουν με όποιον τρόπο τους ζητηθεί.

Ειδικά στα τελευ­ταία χρόνια η αλλη­λεγ­γύη έχει ανα­δει­χθεί ως ένα από τα κύρια χαρα­κτη­ρι­στικά της ροδια­κής κοι­νω­νίας, που στην περίοδο της απο­ξέ­νω­σης φρο­ντί­ζει πάντα να δείχνει το ανθρώ­πινο πρόσωπό της και να απλώνει δίχτυ προ­στα­σίας, να δίνει ελπίδα και να βάζει τον συνάν­θρωπο σε πρώτη προ­τε­ραιό­τητα.

Ωστόσο, σε κάθε κανόνα υπάρχει πάντα και η εξαί­ρεση. Η πρό­ε­δρος του Δωδε­κα­νη­σια­κού Συλ­λό­γου «ΡΟΔΑΥΓΗ» για τα παιδιά που χρήζουν μετα­μό­σχευ­σης μυελού των οστών κ. Κατε­ρίνα Παπα­χα­τζή, απευ­θύ­νει έκκληση μέσω της «δημο­κρα­τι­κής» σε όλους τους πολίτες που γίνο­νται δότες μυελού των οστών και κατα­γρά­φο­νται τα στοι­χεία τους στη βάση δεδο­μέ­νων, αν δεν έχουν πάρει απόφαση να βοη­θή­σουν και να υπο­στη­ρί­ξουν μέχρι τέλους τη δια­δι­κα­σία, να μην αντα­πο­κρί­νο­νται στις εκκλή­σεις που γίνο­νται κατά καιρούς.

Η ίδια, έκανε χθες γνωστό ότι η ΡΟΔΑΥΓΗ έχει στη­ρι­χθεί από εκα­το­ντά­δες Δωδε­κα­νή­σιους και έχει δημιουρ­γη­θεί μια τερά­στια βάση δεδο­μέ­νων, από την οποία μάλιστα βρέ­θη­καν συμ­βα­τοί δότες και σώθηκαν ζωές παιδιών που έχρηζαν μετα­μό­σχευ­σης μυελού των οστών.

Παρόλα αυτά, όπως η ίδια δήλωσε χθες στη «δημο­κρα­τική» εμφανώς απο­γοη­τευ­μένη, ενη­με­ρώ­θηκε από τον κ. Στέλιο Γραφάκο, τ. ανα­πλη­ρωτή καθη­γητή Παι­δια­τρι­κής Αιμα­το­λο­γίας, επι­στη­μο­νικό διευ­θυ­ντή του Κέντρου Εθε­λο­ντών Δοτών Μυελού των Οστών του Συλ­λό­γου «ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ», ότι ενώ βρέ­θη­καν στη βάση της ΡΟΔΑΥΓΗΣ τρεις συμ­βα­τοί δότες που θα μπο­ρού­σαν να βοη­θή­σουν παιδιά των οποίων η ζωή βρί­σκε­ται σε κίνδυνο, δεν δέχθη­καν να ολο­κλη­ρώ­σουν τη δια­δι­κα­σία.

«Είναι αδια­νό­ητο, να έχουμε στη ΡΟΔΑΥΓΗ ανθρώ­πους που βρέ­θη­καν συμ­βα­τοί και αρνή­θη­καν να βοη­θή­σουν παιδιά και να τους δώσουν μια δεύτερη ευκαι­ρία στη ζωή. Όπως ενη­με­ρώ­θηκα από τον κ. Γραφάκο, τρεις Δωδε­κα­νή­σιοι που βρί­σκο­νται στη βάση δεδο­μέ­νων του Συλ­λό­γου μας κλή­θη­καν να δώσουν μυελό των οστών και να σώσουν ζωές παιδιών και είπαν όχι. Και κάπως έτσι, οι γονείς των παιδιών αυτών που περι­μέ­νουν καθη­με­ρινά ενα­γω­νίως το ευχά­ρι­στο νέο για την εύρεση δότη, βρέ­θη­καν από τον παρά­δεισο στην κόλαση. Ξέρετε τι είναι να μετράς τα λεπτά καθη­με­ρινά μέχρι να πάρεις θετική απά­ντηση για την εύρεση δότη, για να μπο­ρέ­σει το παιδί σου να έχει μια δεύτερη ευκαι­ρία στη ζωή και τελικά ο δότης να αρνεί­ται να βοη­θή­σει; Τι άνθρω­ποι είναι αυτοί, πώς κοι­μού­νται τα βράδια γνω­ρί­ζο­ντας ότι είναι πιθανόν εξαι­τίας τους ένα παιδί να μην κατα­φέ­ρει να ζήσει αν δεν βρεθεί άλλος δότης;», λέει η κ. Κ. Παπα­χα­τζή, σημειώ­νο­ντας ότι η ίδια ντρέ­πε­ται για λογα­ρια­σμό τους και καλεί όσους έχουν δεύ­τε­ρες σκέψεις για τη δια­δι­κα­σία να μην γίνο­νται δότες και να μη χαρί­ζουν ψεύ­τι­κες ελπίδες στους γονείς και στα παιδιά.

«Λυπάμαι, αλλά προ­σω­πικά δεν μπορώ να κατα­νο­ήσω πώς γίνεται ένας εθε­λο­ντής να έχει δεύ­τε­ρες σκέψεις όταν μπορεί να σώσει τη ζωή ενός παιδιού; Δεν θέλω καν να πιστέψω ότι υπάρ­χουν άνθρω­ποι που αντα­πο­κρί­νο­νται στις εκκλή­σεις μας και σπεύ­δουν να γίνουν εθε­λο­ντές, μόνο για το θεα­θή­ναι και τις φωτο­γρα­φίες, γιατί να ξέρετε αν κάτι τέτοιο όντως συμ­βαί­νει απο­τε­λεί ντροπή και ντρέ­πο­μαι για λογα­ρια­σμό τους. Θέλω να απευ­θύνω έκκληση να έρχο­νται να γίνουν δότες μυελού των οστών μόνον όσοι πραγ­μα­τικά θέλουν να βοη­θή­σουν. Υπάρ­χουν παιδιά των οποίων η ζωή κιν­δυ­νεύει και η μόνη τους ελπίδα είναι οι δότες. Οι γονείς έχουν τον πόνο και την αγωνία τους, το τελευ­ταίο που χρειά­ζο­νται είναι ψεύ­τι­κες ελπίδες», λέει η κ. Κατε­ρίνα Παπα­χα­τζή πρό­ε­δρος του Δωδε­κα­νη­σια­κού Συλ­λό­γου «ΡΟΔΑΥΓΗ».

Είναι σημα­ντικό να σημειω­θεί πως μέχρι στιγμής, μέσω της βάσης δεδο­μέ­νων της ΡΟΔΑΥΓΗΣ έχουν γίνει 17 επι­τυ­χη­μέ­νες μετα­μο­σχεύ­σεις μυελού των οστών σε παιδιά.

Η βάση δεδο­μέ­νων της ΡΟΔΑΥΓΗΣ έχει 14.000 εθε­λο­ντές δότες μυελού των οστών από όλα τα Δωδε­κά­νησα και χάρις σε 17 συμπα­τριώ­τες μας 17 παιδιά, έχουν μια δεύτερη ευκαι­ρία στη ζωή.

«Είμαι υπε­ρή­φανη για τη δουλειά που κάνουμε στη ΡΟΔΑΥΓΗ και για την αντα­πό­κριση των Δωδε­κα­νή­σιων συμπα­τριω­τών μας σε κάθε έκκληση για παιδί που βρί­σκε­ται σε ανάγκη. Θα μπο­ρού­σαν αυτά τα 17 παιδιά να είναι 20 σήμερα που μιλάμε, αλλά δυστυ­χώς, βρέ­θη­καν τρεις που αρνή­θη­καν να βοη­θή­σουν. Αυτό που ανα­ρω­τιέ­μαι, είναι πώς οι τρεις αυτοί άνθρω­ποι κοι­μού­νται τα βράδια γνω­ρί­ζο­ντας ότι η ζωή ενός παιδιού κιν­δυ­νεύει και ενώ θα μπο­ρού­σαν να βοη­θή­σουν, τους γύρισαν την πλάτη. Είναι συνει­δητή επιλογή μου η δημο­σιο­ποί­ηση της άρνησης των τριών συμπα­τριω­τών μας να βοη­θή­σουν, διότι η ΡΟΔΑΥΓΗ δημιουρ­γή­θηκε για να σώζει ζωές, να δίνει ξανά χαμό­γελο και ελπίδα στα παιδιά που έχουν ανάγκη και που δίνουν αγώνα για να ξεπε­ρά­σουν τα σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας που αντι­με­τω­πί­ζουν. Ο κάθε μικρός ήρωας δίνει τον αγώνα του και εμείς οφεί­λουμε να είμαστε συμπα­ρα­στά­τες και να βοηθάμε όσο μπο­ρούμε. Οσοι δεν θέλουν να βοη­θή­σουν αυτά τα παιδιά, ας μην δηλώ­νουν εθε­λο­ντές γιατί δίνουν ψεύ­τι­κες ελπίδες στα παιδιά και στις οικο­γέ­νειές τους», λέει συγκι­νη­μένη στη «δημο­κρα­τική» η κ. Κατε­ρίνα Παπα­χα­τζή.