Μήπως τώρα ακούσουν τα καμπανάκια;

Αντί­στοι­χες επισημάνσεις-διαμαρτυρίες-εξώδικα-απεργίες, όπως αυτές των σιδη­ρο­δρο­μι­κών, κάνουν και οι εργα­ζό­με­νοι στα δημόσια νοσο­κο­μεία,  επε­ρω­τή­σεις, επι­στο­λές  για την δημόσια υγεία και τις τρα­γι­κές ελλεί­ψεις στα νησιά, τονί­ζο­ντας πως η υπο­στε­λέ­χωση, η υπο­χρη­μα­το­δό­τηση θέτουν ζωές σε κίνδυνο. Προχθές με αφορμή την τρα­γω­δία στα Τέμπη οι ελεγ­κτές ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας, προ­χώ­ρη­σαν σε ανα­κοι­νώ­σεις, για  ελλεί­ψεις σε προ­σω­πικό και σύγ­χρονη υλι­κο­τε­χνική υποδομή, ανα­βαθ­μί­σεις των κρί­σι­μων συστη­μά­των. «Προ­βλή­ματα που έχουμε επι­ση­μά­νει πολλές φορές, σε όλους τους αρμό­διους» τονί­ζουν, χτυ­πώ­ντας ένα ηχηρό «καμπα­νάκι» ΞΑΝΑ και ζητώ­ντας την ανάληψη πρω­το­βου­λιών από τους υπεύ­θυ­νους. Ειδική αναφορά κάνουν για το Radar δια­δρο­μής (en route) στον Αττά­βυρο της Ρόδου το οποίο 2 χρόνια μετά από τον εμπρη­σμό και την ολική κατα­στροφή του, δεν έχει γίνει καμία ενέρ­γεια για την αντι­κα­τά­στασή του και όπως λένε στην ανα­κοί­νωσή τους: «Θα μπούμε στη θερινή περίοδο του 2023, η οποία ξεκι­νάει σε λίγες μέρες, με κάλυψη του νοτιο­α­να­το­λι­κού τομέα του FIR μόνο από το Radar Καρ­πά­θου το οποίο λόγω παλαιό­τη­τας εμφα­νί­ζει συχνά βλάβες; Τρέ­χουμε τώρα άρον άρον να εντά­ξουμε στο σύστημα το Radar της Κύπρου. Σε ενδε­χό­μενη βλάβη του radar Καρ­πά­θου το καλο­καίρι, θα μεί­νουμε με μονή κάλυψη από ένα Radar που ανήκει σε τρίτη χώρα;»  Ο του­ρι­σμός μας μάρανε και τα ρεκόρ κάθε καλο­καίρι…Στις θάλασ­σές μας ταξι­δεύ­ουν πλοία της ακτο­πλο­ΐας μεγάλης ηλικίας. Μην ισχυ­ρι­στεί κάποιος στο μέλλον ότι δεν το γνώριζε. Το 70% των πλοίων είναι ηλικίας άνω των 20 ετών, με τον μέσο όρο να είναι στα 27 έτη και στις άγονες και επι­δο­τού­με­νες γραμμές στα 35. Περισ­σό­τερα από 21 πλοία παρου­σί­α­σαν πέρυσι βλάβες. Ανέκ­δοτο έχει γίνει το «ΠΡΕΒΕΛΗΣ».  Έπειτα από κάθε τρα­γω­δία ζητάμε να πέσουν κεφάλια και ύστερα κλεί­νουμε τα μάτια και συνε­χί­ζουμε την ζωή μας σαν να μην συνέβη το παρα­μι­κρό. Εν ολίγοις το ζήτημα είναι μεγάλο και κρίσιμο, καθώς εδώ πρό­κει­ται για βασικές ευθύνες του κράτους απέ­να­ντι στους πολίτες, αλλά και όλων όσοι δρουν μέσα σε αυτό προ­σφέ­ρο­ντας υπη­ρε­σίες και μάλιστα όλο και πιο ακριβές, με τιμές όλο και πιο ανα­ντί­στοι­χες με την ποιό­τητα.