Στο εφετείο Πειραιώς προσέφυγε η ΔΕΥΑΡ για τα αντλιοστάσια της Ιαλυσού

Στο Εφετείο Πειραιά (τελικώς) και όχι στο ΣτΕ προ­σέ­φυγε η ΔΕΥΑΡ για το έργο με τα αντλιο­στά­σια της Ιαλυσού.

Ομι­λώ­ντας προς την «δ» ο γενικός διευ­θυ­ντής της ΔΕΥΑΡ κ. Γιώργος Υψη­λά­ντης, έδωσε όλες τις λεπτο­μέ­ρειες και το ιστο­ρικό του πολύ­πα­θου έργου που οδήγησε την ανάδοχο εται­ρεία και την επι­χεί­ρηση στα δικα­στή­ρια:

«Μιλάμε για εφτά συνο­λικά αντλιο­στά­σια της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού που ξεκι­νούν από την καρδιά του οικι­σμού της Ιαλυσού, δια­τρέ­χουν όλο το παρα­λιακό μέτωπο και το τελευ­ταίο φτάνει μέχρι τον φούρνο, στον οικισμό των Κρη­τι­κών.

Όλα αυτά τα αντλιο­στά­σια είχαν προ­βλή­ματα πολλά χρόνια. Η ΔΕΥΑ Ρόδου, (ενιαία) όπως προ­έ­κυψε μετά την συγ­χώ­νευση των ΔΕΥΑ το 2011 τα βρήκε σε λει­τουρ­γία –αλλά με βλάβες και δυσκο­λίες. Γίνο­νταν όμως προ­σπά­θειες για να δια­τη­ρού­νται σε ικα­νο­ποι­η­τικό επίπεδο και να περιο­ρί­ζο­νται οι ζημιές. Επειδή όμως αυτή η κατά­σταση δεν μπο­ρούσε να διαιω­νί­ζε­ται επί μακρόν (με βλάβες, οσμές, δια­κο­πές ρεύ­μα­τος που πλημ­μύ­ρι­ζαν τα αντλιο­στά­σια και καί­γο­νταν ηλε­κτρι­κοί πίνακες κ.λπ.) έπρεπε να μελε­τη­θεί και να γίνει μια πλήρης ανα­κα­τα­σκευή των αντλιο­στα­σίων ώστε να λυθούν όλα τα προ­βλή­ματα. Τα ίδια, ωστόσο, προ­βλή­ματα σημειώ­νο­νταν και από την πλευρά της Καλ­λι­θέας με τα αντλιο­στά­σια (από τις Καλυ­θιές έως και το Βόδι). Το 2015 συντά­χθηκε μία μελέτη από ένα μελε­τη­τικό γραφείο για τον τρόπο ανα­κα­τα­σκευής και για τις δύο περι­πτώ­σεις. Επειδή όμως το κόστος ήταν μεγάλο, η διοί­κηση τότε ζήτησε να γίνουν δύο μελέτες για να βρεθεί ευκο­λό­τερα χρη­μα­το­δό­τηση. Η μελέτη για την Καλ­λι­θέα, εντά­χθηκε σε χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα και δημο­πρα­τή­θηκε. Στην δημο­πρα­σία, μετεί­χαν πολλές εται­ρείες και ανα­δεί­χθηκε μειο­δό­της η ‘Κοι­νο­πρα­ξία Στή­ρι­ξις Τεχνική Α.Ε. – Μηχα­νική Περι­βάλ­λο­ντος Α.Ε.’ που έδωσε μεγάλη έκπτωση (55%). Η εργο­λα­βία συνε­χί­ζε­ται».

Όσον αφορά όμως τα αντλιο­στά­σια της Ιαλυσού, τα πράγ­ματα πήραν άλλη τροπή. Όπως δηλώνει ο κ. Υψη­λά­ντης:

«Η ΔΕΥΑΡ δεν ανα­ζή­τησε χρη­μα­το­δό­τηση γι’ αυτά και απο­φά­σισε να το κάνει με ίδιους πόρους. Ωστόσο, το έργο ήταν πιο μεγάλο. Δηλαδή, εκτός από την απο­κα­τά­σταση, στην μελέτη μπήκε να λει­τουρ­γεί τα αντλιο­στά­σια για δύο χρόνια και ο ανά­δο­χος με προ­αί­ρεση τρίτου έτους και να προ­μη­θεύ­σει κάποια υλικά που θα θεω­ρού­νται ανα­γκαία εκείνη την χρονική στιγμή. Συνεπώς, το έργο, βγήκε στον ‘αέρα’ με ένα πολύ μεγα­λύ­τερο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό από ό,τι το έργο για την Καλ­λι­θέα και φυσικά, με ίδιους πόρους. Όταν δημο­πρα­τή­θηκε, μετεί­χαν 3 εται­ρείες: οι δύο στην ουσία δεν υπέ­βα­λαν προ­σφορά, ενώ συμ­με­τεί­χαν. Οπότε μειο­δό­της έμεινε η ίδια εται­ρεία (Κοι­νο­πρα­ξία Στή­ρι­ξις Τεχνική Α.Ε. – Μηχα­νική Περι­βάλ­λο­ντος Α.Ε.)

Αυτή την φορά έδωσαν: 22% προ­σφορά για το κατα­σκευα­στικό κομμάτι, 12% για την λει­τουρ­γία και 6% για την τελευ­ταία προ­αί­ρεση. Η δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία, θεω­ρη­τικά, τελεί­ωσε την 1η Αυγού­στου 2019 όπου η νέα δημο­τική αρχή Ρόδου και η νέα διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ δεν είχαν ανα­λά­βει καθή­κο­ντα. Οπότε, η Επι­τροπή Δια­γω­νι­σμού είχε κατα­λή­ξει να ανα­κη­ρύ­ξει μειο­δότη την εν λόγω εται­ρεία. Ωστόσο, δεν προ­χώ­ρησε στις τελικές δια­δι­κα­σίες: να πάρει έγκριση από την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση και να πάρει έγκριση από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο για την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης κ.λπ. μέχρι να υπο­γρα­φεί η τελική σύμβαση. Ήρθαν περί τις 18 Νοεμ­βρίου 2019 όλες οι εγκρί­σεις και απέμενε, η Επι­τροπή Αντα­γω­νι­σμού να καλέσει τον μειο­δότη για να υπο­γρά­ψει. Δεν το έκανε όμως, διότι είχε ανα­πτυ­χθεί ένας προ­βλη­μα­τι­σμός στην διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ ότι αυτό το έργο δεν είναι συμ­φέ­ρον για την επι­χεί­ρηση. Όλα αυτά τα είχα δηλώσει μέσα στο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο (τον περα­σμένο Δεκέμ­βρη) όπου εξη­γούσα τους λόγους για τους οποίους ο δια­γω­νι­σμός έπρεπε να ματαιω­θεί.

Δηλαδή: Με την συνο­λική τεχνική λύση δια­φω­νού­σαμε ως νέα διοί­κηση καθώς και με τον υπο­τι­θέ­μενο αντα­γω­νι­σμό που επί της ουσίας δεν υπήρξε. Επι­πλέον, είχε ανα­λη­φθεί μία υπο­χρέ­ωση 6εκ. ευρώ τα οποία δεν… υπήρχαν στα ταμεία!

Κατα­λα­βαί­νετε ότι το έργο δεν μπο­ρούσε να γίνει διότι δεν μπο­ρούσε να πλη­ρω­θεί. Κι εδώ να σημειώσω ότι την ίδια μέρα, ματαιώ­σαμε ακόμη δύο δια­γω­νι­στι­κές δια­δι­κα­σίες. Στα­μα­τή­σαμε δηλαδή ακόμη δύο έργα: α. έναν αγωγό ομβρίων στις Μαρίνες Ρόδου και β. ένα έργο στον Έμπωνα.

Η ‘Κοι­νο­πρα­ξία Στή­ρι­ξις Τεχνική Α.Ε. – Μηχα­νική Περι­βάλ­λο­ντος Α.Ε.’ θεώρησε (ως είχε και δικαί­ωμα εκ του νόμου) να προ­σφύ­γει στην ΑΕΠ (Αρχή Εξέ­τα­σης Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών) και να ζητήσει την ακύρωση της από­φα­σης της ΔΕΥΑΡ. Εμείς αντι­κρού­σαμε αλλά βγήκε η απόφαση που τους δικαί­ωνε. Ο Νόμος όμως, δίνει και σ’ εμάς δικαιώ­ματα. Γι αυτό προ­σφύ­γαμε στα διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια (Εφετείο Πει­ραιώς και όχι στο ΣτΕ). Από εδώ και στο εξής, θα περι­μέ­νουμε τις απο­φά­σεις των δικα­στη­ρίων και ανα­λό­γως θα πρά­ξουμε», όπως δήλωσε ο κ. Υψη­λά­ντης.

Σημειώ­νε­ται ότι χτες, ήταν η τελευ­ταία ημέρα προ­θε­σμίας για την προ­σφυγή της ΔΕΥΑΡ –η οποία και αξιο­ποι­ή­θηκε.