Aναβλήθηκε η δίκη για την πολύκροτη υπόθεση οικονομικής διαχείρισης της ΡΟΔΑ

Επ’ αόρι­στον ανα­βλή­θηκε χθες από το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου η εξέταση της πολύ­κρο­της υπό­θε­σης της οικο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Συγκοι­νω­νιών “ΡΟΔΑ” με κατη­γο­ρού­μενο πρώην λογιστή της επι­χεί­ρη­σης στον οποίο έχει επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα.

Το δικα­στή­ριο δεν μπο­ρούσε να δικάσει την υπόθεση εξαι­τίας της μη δικαιο­λο­γη­μέ­νης απου­σίας του μάρτυρα κατη­γο­ρίας κ. Γ. Ρούσσου, προ­μη­θευτή της επι­χεί­ρη­σης, στον οποίο επι­βλή­θηκε πρό­στιμο λιπο­μαρ­τυ­ρίας, ενώ δια­τά­χθηκε και η βίαια προ­σα­γωγή του.

Το δικα­στή­ριο διέταξε επίσης να κλη­τευ­θεί ως μάρ­τυ­ρας και ο νέος πρό­ε­δρος της ΡΟΔΑ κ. Δημή­τρης Παρα­σκευάς, προ­κει­μέ­νου να δικαιο­λο­γη­θεί η παρά­ταση πολι­τι­κής αγωγής της επι­χεί­ρη­σης.

Ο λογι­στής έχει  κριθεί συγκε­κρι­μένα ένοχος με έναν ακόμη υπάλ­ληλο, που έχει απο­βιώ­σει, υπε­ξαί­ρε­σης και απι­στίας εις βάρος της επι­χεί­ρη­σης και για απάτη εις βάρος του προ­μη­θευτή κ. Γ. Ρούσσου.

Οι δύο υπάλ­λη­λοι κατη­γο­ρή­θη­καν για το ό,τι στο χρονικό διά­στημα από το έτος 2001 μέχρι και την 22-7-2004, ενερ­γώ­ντας από κοινού, αφού πλή­ρω­ναν με μετρητά τον προ­μη­θευτή κ. Γ. Ρούσσο παρα­κρα­τού­σαν χρη­μα­τικό ποσό που ανερ­χό­ταν κάθε φορά σε ποσοστό 20% επί της καθαρής αξίας εκάστου τιμο­λο­γίου – δελτίου απο­στο­λής που εξέδιδε. Φέρο­νται συγκε­κρι­μένα να παρα­κρά­τη­σαν 15.241,37 ευρώ από 11 τιμο­λό­για – δελτία απο­στο­λής του προ­μη­θευτή και συνο­λικά σε σύνολο συναλ­λα­γών ύψους 495.033,29 ευρώ με τον ίδιο προ­μη­θευτή το ποσό των 99.006,66 ευρώ. Από την άλλη οι υπό­λοι­ποι κατη­γο­ρή­θη­καν για παρά­τυπη απευ­θείας προ­μή­θεια 3 μετα­χει­ρι­σμέ­νων λεω­φο­ρείων, 2 μικρο­λε­ω­φο­ρείων και ενός του­ρι­στι­κού λεω­φο­ρείου.

Ο λογι­στής στην απο­λο­γία του αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά τις κατη­γο­ρίες ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι πίεζε τον κ. Ρούσσο για να δίνει χαμηλές τιμές στην επι­χεί­ρηση και να εκδίδει τιμο­λό­για. Υπο­στή­ριξε ότι υπήρξε αδυ­να­μία πλη­ρω­μής λόγω έλλει­ψης ρευ­στό­τη­τας τα έτη 2003 και 2004 και ότι τον Ιούλιο του 2004 του είχε δοθεί εντολή για την κατα­βολή των οφει­λο­μέ­νων στον Ρούσσο και με μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές, πράγμα που δεν δεχόταν ο ίδιος. Η επι­στολή που του παρέ­δωσε, όπως είπε, κακώς είχε ερμη­νευ­τεί ως δια­κα­νο­νι­σμός της «μίζας» καθώς με αυτή σκόπευε να τον εξα­να­γκά­σει να δεχτεί τις επι­τα­γές και να κρα­τή­σει, ως μέσο πίεσης για να συνε­χί­σει τις προ­μή­θειες, δύο εξ’́ αυτών.