Φυλάκιση 3 ετών σε δύο Ροδίτες, πατέρα και γιο, για υπεξαίρεση

Ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 7 ευρώ ημε­ρη­σίως, επέβαλε χθες το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, σε δύο Ροδίτες, πατέρα και γιο, που κρί­θη­καν ένοχοι με ελα­φρυ­ντικά, υπε­ξαί­ρε­σης, ενώ έπαυσε η σε βάρος τους δίωξη για πλα­στο­γρα­φία.

Το δικα­στή­ριο επα­νε­ξέ­τασε την υπόθεση μετά από αναί­ρεση προη­γού­με­νης από­φα­σής του.

Είχαν κατα­δι­κα­στεί συγκε­κρι­μένα σε ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών, μετα­τρέ­ψιμη προς 7 ευρώ ημε­ρη­σίως, που επρό­κειτο να κατα­βλη­θούν σε 36 ισό­πο­σες δόσεις. Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των είχε επι­βά­λει στους κατη­γο­ρού­με­νους ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών.

Ο Αρειος Πάγος έκρινε ότι υπήρξε απόλυτη ακυ­ρό­τητα στη δια­δι­κα­σία που ακο­λου­θή­θηκε, λόγω παρά­τυ­πης, παρά­στα­σης της πολι­τι­κής αγωγής.

Ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής τους κ. Γιάννης Βρούχος εξέθεσε χθες στο δικα­στή­ριο ότι με βάση τα δια­λαμ­βα­νό­μενα στην απόφαση του Αρείου Πάγου το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου θα πρέπει να δια­τά­ξει την επα­νά­ληψη της δίκης και στον πρώτο βαθμό, αφού και ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των παρα­στά­θηκε η πολι­τική αγωγή, γεγονός που προ­κα­λεί απόλυτη ακυ­ρό­τητα.

Η ένστασή του αυτή απορ­ρί­φθηκε από το δικα­στή­ριο.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος στο πλαίσιο συνερ­γα­σίας επι­χεί­ρη­σής του με μια ομόρ­ρυθμη εται­ρεία του νησιού, με βάση την από 27 Δεκεμ­βρίου 2004 σύμβαση απο­κλει­στι­κής αντι­προ­σώ­πευ­σης και δια­νο­μής προ­ϊ­ό­ντων, ως εν τοις πράγ­μασι συν­δια­χει­ρι­στής και εμφα­νι­ζό­με­νος στις συναλ­λα­γές ως ιδιο­κτή­της και νόμιμος εκπρό­σω­πός της, κατήρ­τισε και νόθευσε επι­τα­γές στις οποίες έθεσε κατ’ απο­μί­μηση την υπο­γραφή του νομίμου εκπρο­σώ­που της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας, καθώς και σφρα­γίδα ώστε να φαί­νε­ται ότι η εται­ρεία τις οπι­σθο­γρά­φησε.

Πιο συγκε­κρι­μένα πλα­στο­γρά­φησε 4 επι­τα­γές της Εθνικής Τρά­πε­ζας με ημε­ρο­μη­νία έκδοσης το 2005 ποσού 780,05 ευρώ, 340,70 ευρώ, 4.039,39 ευρώ, 3.698,69 ευρώ. Επι­πλέον κατη­γο­ρή­θηκε ότι νόθευσε επιταγή της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου, με ημε­ρο­μη­νία έκδοσης 31-11-2005 ποσού 2.000 ευρώ.

Με τις ανωτέρω πράξεις εφέρετο να ήθελε να παρα­πλα­νή­σει τους υπαλ­λή­λους της Alpha Tράπεζας, στην οποία κατα­τέ­θη­καν οι επι­τα­γές ως αξία λόγω ενε­χύ­ρου, καθώς και τη νόμιμη εκπρό­σωπο της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας.

Επίσης, με τον τρόπο αυτό θέλησε να παρα­πλα­νή­σει την εκπρό­σωπο της ΟΕ και ως προς το γεγονός ότι δύο άτομα τα ονόματα των οποίων απει­κο­νί­ζο­νται στις επι­τα­γές και προς τους οποίους πωλούσε εμπο­ρεύ­ματα η εται­ρεία, είχαν ανα­λά­βει έγκυρα υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής των ποσών προ­ερ­χό­με­νων από τίμημα πωλή­σεως, προς την εται­ρεία προ­κει­μέ­νου να καλύψει αντί­στοιχο έλλειμμα που είχε προ­κύ­ψει, εξαι­τίας του ό,τι είχε εισπρά­ξει τα παρα­πάνω ποσά για λογα­ρια­σμό της με βάση την σύμβαση αντι­προ­σώ­πευ­σης.

Ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται, μεταξύ του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 6-11-2004 έως 30-9-2005, να χρη­σι­μο­ποί­ησε 5 επι­τα­γές στην Alpha Τράπεζα, ενώ γνώριζε ότι αυτές ήταν πλαστές, καθόσον είχαν καταρ­τι­στεί και είχαν νοθευ­τεί από τον συγκα­τη­γο­ρού­μενό του, ο οποίος υπέ­γραψε σε κάθε μία από αυτές ο ίδιος στη θέση του οπι­σθο­γρά­φου, εν αγνοία της φερό­με­νης ως οπι­σθο­γρά­φου εται­ρείας, θέτο­ντας πλαστή σφρα­γίδα αυτής και πλαστή υπο­γραφή της νομίμου εκπρο­σώ­που της.