Περισσότερα αντισταθμιστικά οφέλη θα ζητήσει από τους επενδυτές της μαρίνας ο δήμος Ρόδου

• Οπως απο­φα­σί­στη­κε σε σύ­σκε­ψη με­τα­ξύ του δη­μάρ­χου και επι­κε­φα­λής δη­μο­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων • Το χρο­νι­κό κα­τα­σκευ­ής της μα­ρί­νας από το 1984 

Σύ­σκε­ψη με τους επι­κε­φα­λής των δη­μο­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων και εκ­προ­σώ­πους του ΤΕΕ συ­γκά­λε­σε χθες ο δή­μαρ­χος Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης σε συ­νέ­χεια της συ­νε­δρί­α­σης του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε τη Δευ­τέ­ρα με βα­σι­κό θέμα συ­ζή­τη­σης την επέν­δυ­ση στη μα­ρί­να.

Στη σύ­σκε­ψη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην αί­θου­σα εθι­μο­τυ­πί­ας του δη­μαρ­χεί­ου, πα­ρα­βρέ­θη­καν ο επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης «Αρχή Ορ­γά­νω­σης για το νησί μας», Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας, ο επι­κε­φα­λής της Λαϊ­κής Συ­σπεί­ρω­σης, Τάκης Πό­τσος, η πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Δω­δε­κα­νή­σου Μαίρη Πα­παν­δρέ­ου και ο αντι­πρό­ε­δρος του ΤΕΕ, Ιά­κω­βος Γρύλ­λης. Δεν συμ­με­τεί­χε ο επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φί­ας «Με Δύ­να­μη για τη Ρόδο», Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η πα­ρά­τα­ξη του κ. Κα­μπου­ρά­κη απεί­χε και από τη συ­νε­δρί­α­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου.

Σύμ­φω­να με όσα έγι­ναν γνω­στά, απο­φα­σί­στη­κε να δη­μιουρ­γη­θεί μία επι­τρο­πή που με το συ­ντο­νι­σμό του ΤΕΕ θα προ­χω­ρή­σει στη διεκ­δί­κη­ση αντι­σταθ­μι­στι­κών μέ­τρων στο πλαί­σιο της επέν­δυ­σης.

Το ΤΕΕ σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες, θα συμ­βά­λει στον κα­θο­ρι­σμό του διεκ­δι­κη­τι­κού πλαι­σί­ου με στόχο τα αντα­πο­δο­τι­κά έργα να επι­κε­ντρω­θούν στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της μα­ρί­νας και να μη γί­νουν σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές. Στό­χος είναι πα­ράλ­λη­λα με την επέν­δυ­ση να ανα­βαθ­μι­στεί η πε­ριο­χή, η ει­κό­να της οποί­ας δεν είναι η κα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή.

Ση­μειώ­νε­ται ότι στη συ­νε­δρί­α­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου ο κ. Κο­λιά­δης δή­λω­σε ότι τάσ­σε­ται υπέρ της επέν­δυ­σης. Τό­νι­σε ότι η επέν­δυ­ση απο­τε­λεί πλέον νόμο του κρά­τους και ότι ο δήμος Ρόδου δεν θα μπο­ρού­σε να «ση­κώ­σει» τις συ­νέ­πειες της κα­τάρ­γη­σής της και της ανα­τρο­πής της επέν­δυ­σης. Θα πρέ­πει όμως ο δήμος να διεκ­δι­κή­σει το με­γα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό αντι­σταθ­μι­στι­κό όφε­λος.

Ο κ. Ιά­κω­βος Γρύλ­λης δή­λω­σε ότι τα αντι­σταθ­μι­στι­κά έργα δεν πρέ­πει να αφο­ρούν στις υπο­δο­μές που απαι­τού­νται για τις λει­τουρ­γι­κές ανά­γκες της μα­ρί­νας, αλλά που θα εξυ­πη­ρε­τούν τους δη­μό­τες.

Ο πρό­ε­δρος της εται­ρεί­ας Μα­ρί­νες Ρόδου Α.Ε. Θωμάς Τρια­ντα­φύλ­λου δή­λω­σε ότι δέ­χε­ται να εξε­τά­σει κάθε πρό­τα­ση, αρκεί να μην «θί­γε­ται» η βιω­σι­μό­τη­τα της επέν­δυ­σης.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, σύμ­φω­να με όσα απο­φα­σί­στη­καν στη χθε­σι­νή σύ­σκε­ψη, ο δή­μαρ­χος δεν προ­τί­θε­ται να υπο­γρά­ψει την τρο­πο­ποί­η­ση της σύμ­βα­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης της χρή­σης και εκ­με­τάλ­λευ­σης της ζώνης (χερ­σαί­ας και θα­λάσ­σιας) του Του­ρι­στι­κού Λι­μέ­να (ΜΑ­ΡΙ­ΝΑ) Ρόδου που σύμ­φω­να με το Υπουρ­γείο έπρε­πε να είχε υπο­γρα­φεί μέχρι χθες. Μά­λι­στα η υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης απο­τε­λεί βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση προ­κει­μέ­νου οι επεν­δυ­τές να λά­βουν τη χρη­μα­το­δό­τη­ση ύψους 10 εκατ. ευρώ από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης στις 31 Οκτω­βρί­ου. Όπως φαί­νε­ται, θα ανοί­ξει ένας νέος κύ­κλος διεκ­δι­κή­σε­ων αντι­σταθ­μι­στι­κών έργων από το δήμο Ρόδου.

Μπο­ρεί να μην υπάρ­χουν πε­ρι­θώ­ρια ανα­τρο­πής της επέν­δυ­σης, πα­ρό­λα αυτά (έστω για την τιμή των όπλων) η δη­μο­τι­κή αρχή σκο­πεύ­ει να εξα­σφα­λί­σει τα με­γα­λύ­τε­ρα δυ­να­τά οφέλη σε επί­πε­δο αντι­σταθ­μι­στι­κών έργων.

Το χρο­νι­κό κα­τα­σκευ­ής της μα­ρί­νας από το 1984 

Στα τέλη του 2028, καλώς εχό­ντων των πραγ­μά­των και «Θεού θέ­λο­ντος», θα ολο­κλη­ρω­θεί η λι­με­νι­κή επέ­κτα­ση της μα­ρί­νας και θα ανα­πτυ­χθούν όλες οι σύγ­χρο­νες χερ­σαί­ες κτη­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις. Μέχρι τότε, θα έχουν συ­μπλη­ρω­θεί πε­ρί­που 44 χρό­νια από την πρώτη με­λέ­τη για την κα­τα­σκευή του έργου που εξε­λί­χτη­κε σε σύγ­χρο­νο «γε­φύ­ρι της Άρτας».

Η μα­ρί­να απο­τε­λεί ένα από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα ανα­πτυ­ξια­κά έργα για το νησί της Ρόδου και σύμ­φω­να με όσα δή­λω­σε στην προ­χθε­σι­νή ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ρόδου ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της εται­ρεί­ας «Μα­ρί­νες Ρόδου Α.Ε.» Θωμάς Τρια­ντα­φύλ­λου το συ­νο­λι­κό έργο θα προ­σεγ­γί­ζει τα 450 εκατ. ευρώ μέχρι την ολο­κλή­ρω­σή του. Το έργο αυτό -όπως δυ­στυ­χώς και πολλά άλλα ανα­πτυ­ξια­κά έργα στην πε­ριο­χή μας- έχει μια μα­κραί­ω­νη ιστο­ρία, που αι­σί­ως φέτος συ­μπλη­ρώ­νει τα 40 χρό­νια. Σε αντί­θε­ση με τα όσα κα­τα­γρά­φο­νται στην εξέ­λι­ξη της μα­ρί­νας στο νησί μας, στα απέ­να­ντι τουρ­κι­κά πα­ρά­λια από το Bodrum μέχρι την Alanya έχουν ανα­πτυ­χθεί 20 μα­ρί­νες. To Marmaris ήδη δια­θέ­τει τρεις. Το γε­γο­νός αυτό δι­καιο­λο­γη­μέ­να προ­κα­λεί αντι­δρά­σεις στην το­πι­κή κοι­νω­νία η οποία έχει κο­ντι­νό «μέτρο σύ­γκρι­σης».

Αρ­χί­ζει η …πε­ρι­πέ­τεια

Η με­λέ­τη για την υλο­ποί­η­ση του έργου ανα­τέ­θη­κε από τον ΕΟΤ το 1984 και η αρ­χι­κή θέση την οποία κλή­θη­καν οι με­λε­τη­τές να αξιο­λο­γή­σουν, ήταν το Φα­λη­ρά­κι. Η με­λέ­τη ολο­κλη­ρώ­θη­κε και το έργο δη­μο­πρα­τή­θη­κε το 1989. Όταν ο ανά­δο­χος του έργου πήγε να εγκα­τα­στή­σει το ερ­γο­τά­ξιο, η το­πι­κή κοι­νω­νία αντέ­δρα­σε έντο­να προ­βάλ­λο­ντας την αλ­λοί­ω­ση της το­πι­κής αγο­ράς και την υπο­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος της πε­ριο­χής!

Η Νο­μαρ­χία Δω­δε­κα­νή­σου, όντας απο­δέ­κτης των αι­τη­μά­των των κα­τοί­κων της πε­ριο­χής, πρό­τει­νε στον ΕΟΤ την εξεύ­ρε­ση νέας θέσης, υιο­θε­τώ­ντας την ει­σή­γη­ση του ΛΤΔ για τη δη­μιουρ­γία Μα­ρί­νας στα πα­λαιά σφα­γεία. Στην πρό­τα­ση αυτή αρ­χι­κά αντι­τέ­θη­κε το ΤΕΕ τμ. Δω­δε­κα­νή­σου θε­ω­ρώ­ντας ότι η πε­ριο­χή δεν ήταν κα­τάλ­λη­λη κυ­ρί­ως λόγω των ισχυ­ρών ΝΑ και ΒΑ ανέ­μων που πλήτ­τουν την πε­ριο­χή κυ­ρί­ως κατά τη διάρ­κεια του χει­μώ­να.

Ο ΕΟΤ από την πλευ­ρά του συ­νέ­στη­σε επι­τρο­πή για την εξεύ­ρε­ση …νέας θέσης για την κα­τα­σκευή της Μα­ρί­νας. Η επι­τρο­πή εξέ­τα­σε πέντε εναλ­λα­κτι­κές θέ­σεις κα­τα­λή­γο­ντας στην αρ­χι­κή εναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση, αυτή των Πα­λαιών Σφα­γεί­ων!

Ταυ­τό­χρο­να, το ΤΕΕ/ Τμ. Δω­δε­κα­νή­σου συ­γκρό­τη­σε ομάδα για την εξέ­τα­ση του θέ­μα­τος η οποία συ­νη­γό­ρη­σε στην ίδια θέση, αφού εξέ­τα­σε 5 εναλ­λα­κτι­κές. Στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του ‘90 μετά από τα πο­ρί­σμα­τα των επι­τρο­πών, ο ΕΟΤ ανέ­θε­σε σε νέα ομάδα με­λε­τη­τών την προ­με­λέ­τη για την υλο­ποί­η­ση του έργου στη θέση των Πα­λαιών Σφα­γεί­ων.

Ταυ­τό­χρο­να προ­ω­θή­θη­κε η χω­ρο­θέ­τη­ση της Μα­ρί­νας με το Νόμο 2160/93, όπου κα­θο­ρί­στη­καν οι όροι δό­μη­σης και οι φά­σεις ανά­πτυ­ξης του έργου. Συ­γκε­κρι­μέ­να προ­τεί­νε­ται η υλο­ποί­η­ση του έργου σε δύο φά­σεις με συ­νο­λι­κή χω­ρη­τι­κό­τη­τα 1.000 σκα­φών.

Η πρώτη φάση εκτεί­νε­ται από την πε­ριο­χή Ζέ­φυ­ρος μέχρι και την πε­ριο­χή ΚΑΪΡ και έχει χω­ρη­τι­κό­τη­τα 567 σκάφη. Η δεύ­τε­ρη φάση συ­μπλη­ρώ­νει την πρώτη και εκτεί­νε­ται μέχρι την πε­ριο­χή των Πα­λαιών Σφα­γεί­ων. Μετά τη χω­ρο­θέ­τη­ση του έργου ο ΕΟΤ ανέ­θε­σε την ορι­στι­κή με­λέ­τη των λι­με­νι­κών και χερ­σαί­ων εγκα­τα­στά­σε­ων της Α’ φάσης του Έργου συ­νο­λι­κής χω­ρη­τι­κό­τη­τας 567 σκα­φών. Το λι­με­νι­κό έργο της με­λέ­της αυτής εντά­χθη­κε στο ΠΕΠ Ν. Αι­γαί­ου 1994-99. Το έργο δη­μο­πρα­τή­θη­κε το 1996 και δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε στα πλαί­σια της ερ­γο­λα­βί­ας αυτής, με απο­τέ­λε­σμα να μεί­νει ημι­τε­λές. Μετά από την εξέ­λι­ξη αυτή η μα­ρί­να πέ­ρα­σε στα χέρια του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Πα­ρέμ­βα­ση  του δήμου Ρόδου

Ο Δήμος Ρο­δί­ων, που μέχρι εκεί­νη τη στιγ­μή δεν είχε εμπλα­κεί, δια­πί­στω­σε ότι κιν­δύ­νευε το έργο να μεί­νει ημι­τε­λές, στε­ρώ­ντας από την πε­ριο­χή μια ση­μα­ντι­κή ανα­πτυ­ξια­κή επέν­δυ­ση και δη­μιουρ­γώ­ντας μια «ανοι­χτή πληγή» στην πόλη.

Ο Δήμος ξε­κί­νη­σε να ζητά από το υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης την πα­ρα­χώ­ρη­ση της μα­ρί­νας, προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει τις δια­δι­κα­σί­ες ολο­κλή­ρω­σης του έργου. Τρία χρό­νια αρ­γό­τε­ρα και μετά από μια σειρά δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με το Υπουρ­γείο επε­τεύ­χθη η υπο­γρα­φή σύμ­βα­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης της μα­ρί­νας στο Δήμο Ρο­δί­ων (13-6-2003) για 40 χρό­νια ένα­ντι ανταλ­λάγ­μα­τος.

Στο πλαί­σιο της σύμ­βα­σης ο Δήμος Ρο­δί­ων ανέ­λα­βε την υπο­χρέ­ω­ση της ολο­κλή­ρω­σης των έργων και τη λει­τουρ­γία της. Το Σε­πτέμ­βριο του 2004 ο Δήμος προ­χώ­ρη­σε σε «Δια­κή­ρυ­ξη Διε­θνούς Πλειο­δο­τι­κού Δια­γω­νι­σμού – Δη­μο­πρα­σί­ας για την ανά­δει­ξη μι­σθω­τή χρή­σης του Του­ρι­στι­κού Λι­μέ­να Ρόδου» ο οποί­ος απέβη άγο­νος.

Ο δια­γω­νι­σμός επα­να­λή­φθη­κε αμέ­σως μετά με τρο­πο­ποι­ή­σεις στη δια­κή­ρυ­ξη που προ­έ­κυ­ψαν μετά από συ­ζή­τη­ση με τις εται­ρεί­ες που είχαν εκ­δη­λώ­σει εν­δια­φέ­ρον στην πρώτη φάση.

Ο δια­γω­νι­σμός πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στις 25-5-2005 και κα­τα­τέ­θη­κε μια προ­σφο­ρά από κοι­νο­πρα­ξία εται­ρειών. Η δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης της πρό­τα­σης ολο­κλη­ρώ­θη­κε το Δε­κέμ­βριο του 2005 και αμέ­σως ξε­κί­νη­σε η δια­δι­κα­σία για την υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης του έργου για 35 χρό­νια στην εται­ρεία «Μα­ρί­νες Ρόδου Α.Ε.», η οποία έγινε στις 13-9-2006.

Η ανά­δο­χος εται­ρεία είχε υπο­χρέ­ω­ση να κα­τα­θέ­σει την ορι­στι­κή με­λέ­τη υλο­ποί­η­σης του έργου μέχρι το Μάιο του 2007, το οποίο και έκανε στις 26-4-2007 και πε­ριε­λάμ­βα­νε την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή με­λέ­τη των χερ­σαί­ων εγκα­τα­στά­σε­ων και την ορι­στι­κή με­λέ­τη των λι­με­νι­κών έργων. Η με­λέ­τη μετά από κά­ποιες διορ­θώ­σεις εγκρί­θη­κε από το Δήμο Ρο­δί­ων στις 29-2-2008.