Ασφάλεια

Για τις δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις  που αφο­ρούν τον δο­λο­φό­νο του Αλέξη Γρη­γο­ρό­που­λου, δεν αι­σθά­νο­μαι επαρ­κής για να επι­χει­ρη­μα­το­λο­γή­σω. To μόνο που έρ­χε­ται ως σκέψη, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας και όλες αυτές τις ομά­δες αστυ­νο­μι­κών που βγή­καν ή θα βγουν στους δρό­μους, με βαρύ οπλι­σμό και ονό­μα­τα (Μαύ­ροι Πάν­θη­ρες!) είναι πως ασφά­λεια δεν ση­μαί­νει μόνο αί­σθη­ση προ­στα­σί­ας απέ­να­ντι στους «κα­κούς» και τους εγκλη­μα­τί­ες, από μαυ­ρο­ντυ­μέ­νους πά­νο­πλους, αλλά και αί­σθη­ση σι­γου­ριάς ότι τα όπλα που έχεις δώσει στους προ­στά­τες σου δεν θα στρα­φούν κά­πο­τε ενα­ντί­ον σου, όσο προ­κλη­τι­κή κι αν γίνει η κα­τά­στα­ση.