Μητσοτάκης: Αντί για φιέστες, εκλογές στις 20 Αυγούστου-Τι απαντά το Μαξίμου

Εφ’ όλης της ύλης συ­νέ­ντευ­ξη έδωσε ο αρ­χη­γός της ΝΔ, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, την πρώτη που πα­ρα­χώ­ρη­σε μετά από τα τρα­γι­κά γε­γο­νό­τα που εκτυ­λί­χθη­καν στην Ανα­το­λι­κή Ατ­τι­κή.

«Έχω επι­σκε­φτεί πολ­λούς τό­πους κα­τα­στρο­φής, αλλά τα αι­σθή­μα­τα, τα οποία μου προ­κά­λε­σε αυτή η τρα­γω­δία, ήταν πάρα πολύ έντο­να. Ένα με­γά­λο γιατί. Γιατί έπρε­πε να γίνει αυτό; Γιατί τόσοι άν­θρω­ποι έχα­σαν – κατά την άποψή μου τε­λεί­ως άδικα – τη ζωή τους;», ση­μεί­ω­σε ο πρό­ε­δρος της ΝΔ, το­νί­ζο­ντας, πα­ράλ­λη­λα, πως η στιγ­μή που επι­σκέ­φθη­κε το οι­κό­πε­δο στο οποίο έχα­σαν τη ζωή τους 26 συ­μπο­λί­τες μας, αγκα­λια­σμέ­νοι, που δεν μπο­ρού­σαν να ξε­φύ­γουν από την πύ­ρι­νη λαί­λα­πα, ήταν ότι χει­ρό­τε­ρο έχει αι­σθαν­θεί στη ζωή του. «Δεν πε­ρι­γρά­φε­ται με λόγια», ση­μειώ­νει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην Athens Voice.

«Και σή­με­ρα ακόμα δεν έχου­με επί­ση­μο κα­τά­λο­γο νε­κρών, να μπο­ρέ­σου­με να τους πεν­θή­σου­με, να τους θρη­νή­σου­με, όπως τους αρ­μό­ζει. Είναι βαθιά προ­σβο­λή, ξέ­ρε­τε, στην μνήμη των νε­κρών. Ίσως κά­ποιοι αι­σθά­νο­νται ότι, αν δώ­σουν στη δη­μο­σιό­τη­τα τα ονό­μα­τά τους, θα ξε­κι­νή­σει ένας και­νούρ­γιος κύ­κλος προ­σω­πι­κών ιστο­ριών. Αλλά κάθε νε­κρός έχει τη δική του, προ­σω­πι­κή ιστο­ρία. Και κάθε οι­κο­γέ­νεια σή­με­ρα ζει ένα προ­σω­πι­κό δράμα. Το ελά­χι­στο, το οποίο μπο­ρού­με να κά­νου­με, είναι να τους κα­τα­γρά­ψου­με και να τους τι­μή­σου­με μετά, όπως τους αξί­ζει», τό­νι­σε επι­προ­σθέ­τως ο αρ­χη­γός της ΝΔ.

Πα­ράλ­λη­λα, ζητά την προ­κή­ρυ­ξη εκλο­γών, στις 20 Αυ­γού­στου, ώστε να υπάρ­ξει μια επα­νεκ­κί­νη­ση για τη χώρα, αντί για φιέ­στες κα­θα­ρής εξό­δου. «Το μόνο το οποίο μένει στον κ. Τσί­πρα να κάνει, είναι στις 20 Αυ­γού­στου, ημε­ρο­μη­νία ορό­ση­μο κατά τον ίδιο – έξο­δος από το πρό­γραμ­μα-, αντί να στή­σει φιέ­στες, να προ­κη­ρύ­ξει εκλο­γές. Και μετά από 4 εβδο­μά­δες να απο­φα­σί­σει ο ελ­λη­νι­κός λαός για το πώς και με ποιον τρόπο και με ποιους πρέ­πει να πο­ρευ­τού­με στο μέλ­λον», υπο­γραμ­μί­ζει, συ­μπλη­ρώ­νο­ντας πως θε­ω­ρεί ότι ο τόπος χρειά­ζε­ται «ένα πο­λι­τι­κό restart που μπο­ρεί να προ­κύ­ψει μόνο μέσα από εκλο­γές».

Για την ανά­λη­ψη πο­λι­τι­κής ευ­θύ­νης από τον Αλέξη Τσί­πρα

Ο αρ­χη­γός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης ανα­φέρ­θη­κε και στην ανά­λη­ψη της πο­λι­τι­κής ευ­θύ­νης την οποία και ανέ­λα­βε ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, κατά τη διάρ­κεια του έκτα­κτου υπουρ­γι­κού συμ­βου­λί­ου στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου: «Δεν αντι­λαμ­βά­νο­μαι την αφη­ρη­μέ­νη ανά­λη­ψη πο­λι­τι­κής ευ­θύ­νης από τον πο­λι­τι­κό προϊ­στά­με­νο της Κυ­βέρ­νη­σης, από τον Πρω­θυ­πουρ­γό. Τι ση­μαί­νει «ανα­λαμ­βά­νω την πο­λι­τι­κή ευ­θύ­νη»; Όταν την ανέ­λα­βε, δεν έκανε απο­λύ­τως τί­πο­τα. Έπρε­πε, κάτω από τη με­γά­λη πίεση της κοι­νής γνώ­μης να αντι­λη­φθεί ότι έπρε­πε να προ­βεί στην αντι­κα­τά­στα­ση κά­ποιων υπη­ρε­σια­κών στε­λε­χών, που σί­γου­ρα έχουν τις δικές τους ευ­θύ­νες για αυτή την τρα­γω­δία. Αλλά, ξέ­ρε­τε, το πρό­βλη­μα δεν είναι μόνο η πρω­το­φα­νής ανι­κα­νό­τη­τα του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού.

Ενός κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού που κάθε μέρα που περ­νά­ει αδυ­να­τί­ζει και πε­ρισ­σό­τε­ρο. Πάντα είχε τις αδυ­να­μί­ες του, αλλά σή­με­ρα είναι σε πολύ χει­ρό­τε­ρη κα­τά­στα­ση, ως απο­τέ­λε­σμα συ­γκε­κρι­μέ­νων επι­λο­γών. Είναι και ο κυ­νι­σμός και η άθλια από­πει­ρα επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης μιας με­γά­λης τρα­γω­δί­ας. Αντί κά­ποιοι να σκύ­ψουν το κε­φά­λι, να συ­ναι­σθαν­θούν αυτό το οποίο έγινε, το μόνο που τους εν­διέ­φε­ρε ήταν να κου­νή­σουν το δά­κτυ­λο, να επιρ­ρί­ψουν ευ­θύ­νες σε άλ­λους, στους αυ­θαι­ρε­τού­χους, στους πο­λί­τες, οι οποί­οι κά­η­καν, στους ίδιους τους νε­κρούς. Και να πουν ότι εμείς δεν φταί­με για τί­πο­τα, διότι όλα αυτά είναι πα­θο­γέ­νειες 40 ετών. Όταν – προ­σέξ­τε – ο ίδιος ο κ. Τσί­πρας ήταν αυτός που έδωσε την εντο­λή να κα­τα­τε­θεί η τρο­πο­λο­γία τότε, που φέρει και την υπο­γρα­φή των αρ­μο­δί­ων υπουρ­γών, για την ανα­στο­λή των κα­τε­δα­φί­σε­ων. Να στα­μα­τή­σου­με, λοι­πόν, επι­τέ­λους σ’ αυτόν τον τόπο να προ­σποιού­μα­στε. Και ηγε­σία, για εμένα, ση­μαί­νει πραγ­μα­τι­κή ανά­λη­ψη ευ­θύ­νης. Εγώ πε­ρί­με­να, στα πρό­σω­πα των αν­θρώ­πων αυτών που δια­χει­ρί­στη­καν την κρίση, να δω – με πρώτο τον Πρω­θυ­πουρ­γό – πραγ­μα­τι­κή συ­ντρι­βή. Αντ’ αυτού, είδα πάλι χθες αυτή τη θλι­βε­ρή επι­κοι­νω­νια­κή φιέ­στα στο Λαύ­ριο, ούτε καν στο Μάτι, στο Λαύ­ριο, 30 χι­λιό­με­τρα μα­κριά από το Μάτι, χα­μό­γε­λα και χα­ριε­ντί­σμα­τα. Είναι ντρο­πή και είναι θλι­βε­ρό το θέαμα, για άλλη μια φορά».

Για τις εξαγ­γε­λί­ες Τσί­πρα για τα αυ­θαί­ρε­τα και την πο­λι­τι­κή προ­στα­σία

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ανα­φέρ­θη­κε και στις χθε­σι­νές πρω­το­βου­λί­ες που ανα­κοί­νω­σε από το Λαύ­ριο ο Αλέ­ξης Τσί­πρας: «Κυ­βερ­νά­ει 3,5 χρό­νια. Αν είχε πραγ­μα­τι­κή διά­θε­ση, θα είχε αντι­με­τω­πί­σει το υπαρ­κτό αυτό πρό­βλη­μα πολύ πιο νωρίς. Μι­λά­τε σε έναν άν­θρω­πο, ο οποί­ος εδώ και μια δε­κα­ε­τία – γιατί ασχο­λού­μαι πολλά χρό­νια με το θέμα αυτό – έχει πει δη­μό­σια ότι πρέ­πει να προ­χω­ρή­σου­με σε κα­τε­δα­φί­σεις αυ­θαι­ρέ­των, σε αι­για­λούς, σε ρέ­μα­τα, σε ανα­δα­σω­τέ­ες εκτά­σεις. Πα­ρα­βιά­ζει, λοι­πόν, ο κ. Τσί­πρας ανοι­κτές θύρες. Το ερώ­τη­μα είναι, γιατί δεν το έκανε, 3,5 χρό­νια; Και τι μά­θα­με τε­λι­κά και σή­με­ρα από αυτή την τρα­γω­δία; Μι­λά­με για επι­χει­ρη­σια­κούς υπεύ­θυ­νους. Ξέ­ρε­τε τι θα πε­ρί­με­να από τον κ. Τσί­πρα; Στην κρί­σι­μη θέση του Γραμ­μα­τέα Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας να κάνει πραγ­μα­τι­κά μια προ­σπά­θεια να επι­λέ­ξει – αν είναι δυ­να­τόν και με δια­κομ­μα­τι­κή συ­ναί­νε­ση – ένα πρό­σω­πο ανα­γνω­ρι­σμέ­νου κύ­ρους και επι­χει­ρη­σια­κής επάρ­κειας. Αντ’ αυτού, επέ­λε­ξε ένα κομ­μα­τι­κό στέ­λε­χος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, το οποίο μά­λι­στα έχει ένα γκρί­ζο πα­ρελ­θόν σε εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα. Έμαθε άραγε τί­πο­τα ο κ. Τσί­πρας από όλα αυτά τα τρα­γι­κά τα οποία έγι­ναν τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες; Φο­βά­μαι πως όχι. Άρα, τα κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα και η δήθεν προ­σπά­θεια να μας πει ότι κάτι αλ­λά­ζει, δεν επι­βε­βαιώ­νε­ται από τις ίδιες τις επι­λο­γές τις οποί­ες κάνει»

«Τι θα κάνω εγώ για την Πο­λι­τι­κή Προ­στα­σία»

Επε­κτά­θη­κε στο πως θα ήταν το δικό του κρι­τή­ριο για την κα­τάλ­λη­λη επι­λο­γή του υπευ­θύ­νου για την πο­λι­τι­κή προ­στα­σία. «Έχω πει ότι θα επι­κοι­νω­νή­σω με τους κα­λύ­τε­ρους και αυτήν την εντο­λή ζητώ από τον ελ­λη­νι­κό λαό. Μία επα­να­φο­ρά στην αξιο­κρα­τία και στη δυ­να­τό­τη­τα να μπο­ρού­με να επι­λέ­γου­με τους κα­λύ­τε­ρους αν­θρώ­πους για τις κα­τάλ­λη­λες θέ­σεις. Χρεια­ζό­μα­στε άν­θρω­πο με με­γά­λη επι­χει­ρη­σια­κή επάρ­κεια. Με τε­χνο­κρα­τι­κή γνώση και με δυ­να­τό­τη­τα, σε μία στιγ­μή κρί­σης, να ανα­λά­βει ο ίδιος την προ­σω­πι­κή ευ­θύ­νη, να πάρει δύ­σκο­λες απο­φά­σεις.

Αυτό ση­μαί­νει Γραμ­μα­τέ­ας Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας. Και βέ­βαια τη δυ­να­τό­τη­τα να χτί­σει και από κάτω του έναν Ορ­γα­νι­σμό, ο οποί­ος θα κάνει πρό­λη­ψη, θα εκ­πο­νεί σχέ­δια εκ­κέ­νω­σης, θα κα­τα­τάσ­σει πε­ριο­χές στη χώρα ανά­λο­γα με την επι­κιν­δυ­νό­τη­τά τους. Πράγ­μα­τα για τα οποία έχω μι­λή­σει πολ­λές φορές, εδώ και πολλά χρό­νια. Δεν τα ανα­κά­λυ­ψα τώρα αυτά. Γι’ αυτό και θλί­βο­μαι, πε­ρισ­σό­τε­ρο, γιατί έχου­με κάνει πολ­λές φορές αυτές τις συ­ζη­τή­σεις και δεν εξαι­ρώ τις προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις από ευ­θύ­νες. Μόνο που αυ­θαί­ρε­τα υπήρ­χαν και στο πα­ρελ­θόν, αλλά τώρα χα­θή­καν 91 άν­θρω­ποι χωρίς κα­νείς να μπει στον κόπο, έστω και την τε­λευ­ταία στιγ­μή, να δώσει μία εντο­λή εκ­κέ­νω­σης. Και για αυτό υπάρ­χουν ευ­θύ­νες. Και οι ευ­θύ­νες θα διε­ρευ­νη­θούν από τη Δι­καιο­σύ­νη. Έχω με­γά­λη εμπι­στο­σύ­νη στη Δι­καιο­σύ­νη. Θα απο­δο­θούν. Οι πο­λι­τι­κές ευ­θύ­νες όμως είναι εδώ και αυτό το οποίο, σας λέω, ενο­χλεί ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο, είναι ότι όσο αυ­ξά­νει το δια­ζύ­γιο που παίρ­νει ο κύ­ριος Τσί­πρας με την κοι­νω­νία, τόσο εντεί­νε­ται η αλα­ζο­νεία του. Και αυτό είναι ασυγ­χώ­ρη­το».

Για τη στάση της ΝΔ

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης αι­τιο­λό­γη­σε και την με­τριο­πα­θή στάση που επέ­λε­ξε συ­νει­δη­τά, όπως ση­μεί­ω­σε, να κρα­τή­σει το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. «Ήταν αυ­το­νό­η­τη πράξη ευ­θύ­νης και σε­βα­σμού σε μία πρω­το­φα­νή συ­γκυ­ρία, σε μία πρω­το­φα­νή τρα­γω­δία. Θέ­λε­τε να τσα­κω­νό­μα­στε την ώρα που δεν γνω­ρί­ζου­με καν τον αριθ­μό των νε­κρών; Κα­τέ­θε­σα συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις. Επι­κοι­νώ­νη­σα με το Ίδρυ­μα Νιάρ­χος, να πα­ρέ­χω τη στή­ρι­ξή μου σε μία πολύ με­γά­λη και τολ­μη­ρή δωρεά. Επι­κοι­νώ­νη­σα για να ζη­τή­σω κι­νη­το­ποί­η­ση και του ιδιω­τι­κού τομέα και των Μη Κυ­βερ­νη­τι­κών Ορ­γα­νώ­σε­ων, για να δεί­ξου­με επι­τέ­λους ότι συλ­λο­γι­κά μπο­ρού­με να αντι­με­τω­πί­σου­με αυτήν την κρίση. Έστει­λα επι­στο­λή στον κ. Γιούν­κερ να ζη­τή­σω μια πιο ευ­νοϊ­κή αντι­με­τώ­πι­ση από τους ευ­ρω­παϊ­κούς χρη­μα­το­δο­τι­κούς μη­χα­νι­σμούς. Έκανα αυτό το οποίο πι­στεύω ότι ήταν το σωστό σε αυτή τη συ­γκυ­ρία. Aλλά – ξέ­ρε­τε – κά­ποιοι έχουν μάθει να κά­νουν πο­λι­τι­κή μόνο όταν έχουν κά­ποιον αντί­πα­λο. Πρέ­πει να τσα­κώ­νο­νται κά­ποιοι, εν προ­κει­μέ­νω οι κυ­βερ­νώ­ντες. Και όταν εμείς δεν τους δώ­σα­με αυτή τη δυ­να­τό­τη­τα, κα­τέ­λη­ξαν να τσα­κώ­νο­νται με­τα­ξύ τους. Αλλά, σε στιγ­μές κρί­σης, αυτό το οποίο απαι­τεί­ται είναι ανά­λη­ψη ευ­θύ­νης και πρω­το­βου­λί­ας.

Σή­με­ρα, εδώ που έχου­με φτά­σει, η χώρα σέρ­νε­ται μέσα σε ένα νέφος το­ξι­κό­τη­τας, κα­χυ­πο­ψί­ας και κα­τά­θλι­ψης. Το μόνο το οποίο μένει στον κ. Τσί­πρα να κάνει, είναι στις 20 Αυ­γού­στου, ημε­ρο­μη­νία ορό­ση­μο κατά τον ίδιο, έξο­δος από το πρό­γραμ­μα, αντί να στή­σει φιέ­στες, να προ­κη­ρύ­ξει εκλο­γές. Και μετά από 4 εβδο­μά­δες να απο­φα­σί­σει ο ελ­λη­νι­κός λαός για το πώς και με ποιον τρόπο και με ποιους πρέ­πει να πο­ρευ­τού­με στο μέλ­λον».

Για τη με­τα­γω­γή Κου­φο­ντί­να

Οσον αφορά τη με­τα­γω­γή Κου­φο­ντί­να στις αγρο­τι­κές φυ­λα­κές, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε εν κρυπώ, όπως ο ίδιος είχε το­νί­σει, ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ση­μεί­ω­σε πως εδώ και τρία χρό­νια ισχυ­ρί­ζε­ται με στοι­χεία ότι η κυ­βέρ­νη­ση αυτή κάνει ό,τι μπο­ρεί για να διευ­κο­λύ­νει κα­τα­δι­κα­σμέ­νους τρο­μο­κρά­τες, κατά συρ­ροή δο­λο­φό­νους, ικα­νο­ποιώ­ντας αργά, αλλά στα­θε­ρά όλα τους τα αι­τή­μα­τα.

«Θα ρω­τή­σε­τε τον κ. Τσί­πρα και τους υπουρ­γούς του ποιες είναι οι ανά­γκες που τους υπα­γο­ρεύ­ουν να κά­νουν τέ­τοιες διευ­κο­λύν­σεις απέ­να­ντι στους κα­τα­δι­κα­σμέ­νους τρο­μο­κρά­τες. Δεν έχω καμία πρό­θε­ση και καμία διά­θε­ση ούτε να προ­σω­πο­ποι­ή­σω αυτή τη συ­ζή­τη­ση. Και κα­τα­λα­βαί­νε­τε ότι, για μένα, δεν είναι μια συ­ζή­τη­ση συ­ναι­σθη­μα­τι­κά αδιά­φο­ρη, ούτε να μπω σε οποια­δή­πο­τε αντι­πα­ρά­θε­ση με τον κάθε κ. Κο­ντο­νή.

Το μόνο που θα σας πω είναι ότι οι κα­τα­δι­κα­σμέ­νοι τρο­μο­κρά­τες πρέ­πει να βρί­σκο­νται σε φυ­λα­κές υψί­στης ασφά­λειας. Και εκεί θα βρε­θούν, εφό­σον ο ελ­λη­νι­κός λαός μας εμπι­στευ­θεί την δια­κυ­βέρ­νη­ση του τόπου. Αμε­τα­νό­η­τοι κα­τα­δι­κα­σμέ­νοι τρο­μο­κρά­τες. Ο κύ­ριος Κου­φο­ντί­νας έχει δο­λο­φο­νή­σει 11 αν­θρώ­πους. Έχει κα­τα­δι­κα­στεί σε 11 φορές ισό­βια. Δεν έχει ζη­τή­σει ποτέ καμία συγ­γνώ­μη και πα­ρα­μέ­νει σή­με­ρα ο ιδε­ο­λο­γι­κός κα­θο­δη­γη­τής της επό­με­νης γε­νιάς τρο­μο­κρα­τών. Και αυτόν τον άν­θρω­πο η κυ­βέρ­νη­ση, ο κ. Τσί­πρας, – για αυτό σε αυτόν τε­λι­κά κα­τα­λή­γουν όλα – τον έστει­λε στις αγρο­τι­κές φυ­λα­κές Βόλου για να κάνει έτσι πιο χα­λα­ρή την πα­ρα­μο­νή του».

Για τη λήξη του τρί­του προ­γράμ­μα­τος χρη­μα­το­δό­τη­σης

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης εξή­γη­σε πα­ράλ­λη­λα γιατί δεν υπάρ­χει κα­θα­ρή έξο­δος από το μνη­μό­νιο, καθώς υπάρ­χουν προ­ψη­φι­σμέ­να μέτρα, μειώ­σεις συ­ντά­ξε­ων, μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του και υπάρ­χει και ένας αυ­στη­ρός μη­χα­νι­σμός επο­πτεί­ας που θα μας συ­νο­δεύ­ει για πολλά χρό­νια ακόμα.

«Τε­λειώ­νει, πράγ­μα­τι, το τρίτο πρό­γραμ­μα χρη­μα­το­δό­τη­σης. Βγαί­νει η χώρα από τα μνη­μό­νια, όπως βγή­καν άλλες χώρες που ήταν σε μνη­μό­νια, όπως η Πορ­το­γα­λία, η Κύ­προς, η Ιρ­λαν­δία; Η απά­ντη­ση είναι όχι. Γιατί δεν βγαί­νει από τα μνη­μό­νια; Διότι δεν υπάρ­χει κα­θα­ρή έξο­δος.

Διότι υπάρ­χουν προ­ψη­φι­σμέ­να μέτρα, μειώ­σεις συ­ντά­ξε­ων, μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του και υπάρ­χει και ένας αυ­στη­ρός μη­χα­νι­σμός επο­πτεί­ας που θα μας συ­νο­δεύ­ει για πολλά χρό­νια ακόμα. Και υπάρ­χουν επί­σης δε­σμεύ­σεις για πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα 3,5% τα οποία δυ­σκο­λεύ­ουν πάρα πολύ τις δυ­να­τό­τη­τες δη­μο­σιο­νο­μι­κών ελιγ­μών της ελ­λη­νι­κής δη­μο­κρα­τί­ας, της χώρας μας. Για ποια έξοδο, λοι­πόν, από τα μνη­μό­νια, συ­ζη­τά­με; Και όλα αυτά λέ­γο­νται μια μέρα μετά την δή­λω­ση του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα του ESM ο οποί­ος είπε ξε­κά­θα­ρα ότι το 2014 η χώρα έβγαι­νε από τα μνη­μό­νια και μας προ­έ­κυ­ψε ο κ. Βα­ρου­φά­κης. Αλλά ο κύ­ριος Βα­ρου­φά­κης δεν προ­έ­κυ­ψε σε κενό. Όχι. Μας προ­έ­κυ­ψε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ο κύ­ριος Τσί­πρας, ο κ. Καμ­μέ­νος και όλος αυτός ο θί­α­σος που μας κυ­βερ­νού­σε τους πρώ­τους έξι μήνες, για να φτά­σει η χώρα στο χεί­λος του γκρε­μού, να ανα­γκα­στεί να υπο­γρά­ψει τρίτο πρό­γραμ­μα και να πα­ρα­τα­θεί αναί­τια η κρίση για του­λά­χι­στον μια τριε­τία».

Για τον φη­μο­λο­γού­με­νο ανα­σχη­μα­τι­σμό

Ο πρό­ε­δρος της ΝΔ, τέλος, ανα­φέρ­θη­κε και στον ρι­ζι­κό ανα­σχη­μα­τι­σμό που φη­μο­λο­γεί­ται πως δρο­μο­λο­γεί­ται από τον Αλέξη Τσί­πρα. «Κα­νείς ανα­σχη­μα­τι­σμός δεν πρό­κει­ται να σώσει αυτή την κυ­βέρ­νη­ση. Οι ανα­σχη­μα­τι­σμοί των κυ­βερ­νή­σε­ων, κατά κα­νό­να δεν αφή­νουν κα­νέ­να ου­σια­στι­κό πο­λι­τι­κό απο­τύ­πω­μα. Η κοι­νω­νία έχει βγά­λει τα συ­μπε­ρά­σμα­τά της με τον κύριο Τσί­πρα. Ο κύ­ριος Τσί­πρας δεν αξί­ζει μια τρίτη ευ­και­ρία να κυ­βερ­νή­σει την χώρα. Και όπως σας είπα και πριν, όσο πιο γρή­γο­ρα φύγει τόσο κα­λύ­τε­ρα θα είναι για τον τόπο. Οι εκλο­γές θα γί­νουν.

Το ζή­τη­μα είναι να γί­νουν μια ώρα αρ­χύ­τε­ρα. Δεν έχου­με το πε­ρι­θώ­ριο για άλλο χα­μέ­νο χρόνο. Τα προ­βλή­μα­τα συσ­σω­ρεύ­ο­νται, η κυ­βέρ­νη­ση είναι ανί­κα­νη να τα αντι­με­τω­πί­σει. Χρειά­ζε­ται μια δρα­στι­κή επα­νεκ­κί­νη­ση που μόνο με εκλο­γές μπο­ρεί να γίνει σή­με­ρα πια,, και μια με­γά­λη, πλα­τειά πλειο­ψη­φία.

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης δεν μπο­ρεί να κρύ­ψει τον κυ­νι­σμό του

Το μόνο που απα­σχο­λεί τον Κ. Μη­τσο­τά­κη «είναι η αγω­νία του να ξα­να­γυ­ρί­σει αυτός και το σύ­στη­μα που εκ­προ­σω­πεί σε θέ­σεις εξου­σί­ας, η οποία του λεί­πει τόσο, που δεν μπο­ρεί να κρύ­ψει πια ούτε τη βου­λι­μία του ούτε τον κυ­νι­σμό του» ανα­φέ­ρουν κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές. «Είναι πια σε όλους σαφές, ότι ου­δό­λως απα­σχο­λούν τον κ. Μη­τσο­τά­κη η χώρα, οι άν­θρω­ποί της και τα προ­βλή­μα­τά τους» υπο­γραμ­μί­ζουν.

Όπως ανα­φέ­ρουν οι ίδιες πηγές, «την ώρα που η κυ­βέρ­νη­ση έδινε τη μάχη της δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους δα­νει­στές, πριν από κρί­σι­μες αξιο­λο­γή­σεις, ο κ. Μη­τσο­τά­κης ζή­τα­γε εκλο­γές.Την ώρα που η οι­κο­νο­μία γύ­ρι­ζε σε­λί­δα από τον δη­μο­σιο­νο­μι­κό εκτρο­χια­σμό και την ύφεση στην υπε­ρα­πό­δο­ση και την ανά­πτυ­ξη, ο κ. Μη­τσο­τά­κης πάλι ζή­τα­γε εκλο­γές. Την ώρα που η χώρα ανα­λάμ­βα­νε ξανά τον ηγε­τι­κό της ρόλο στα Βαλ­κά­νια και διε­θνώς και δε­χό­ταν συγ­χα­ρη­τή­ρια από όλους, ο κ. Μη­τσο­τά­κης πάλι ζή­τα­γε εκλο­γές. Την ώρα που η χώρα βιώ­νει μια εθνι­κή τρα­γω­δία δεν πα­ρα­λεί­πει να ζητά εκλο­γές. Την ώρα και τη μέρα που η χώρα μετά από 8 ολό­κλη­ρα χρό­νια βγαί­νει από τα μνη­μό­νια στα οποία η πα­ρά­τα­ξή του μας έριξε, ο κ. Μη­τσο­τά­κης τι άλλο; Ζη­τά­ει εκλο­γές…».