Παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής στην διαβούλευση για τη νέα Πολιτική Συνοχής – Τι ζήτησε για τα νησιά

Στη δια­βού­λευ­ση για τη νέα Πο­λι­τι­κή Συ­νο­χής της προ­γραμ­μα­τι­κής πε­ριό­δου 2028-2034, που διορ­γά­νω­σε η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία ΕΣΠΑ συμ­με­τεί­χε ο Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας Αι­γαί­ου και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής κ. Φώτης Μάγ­γος. Με ανα­κοί­νω­ση του ανα­φέ­ρει τα εξής:

Συμ­με­τεί­χα σή­με­ρα στη δια­βού­λευ­ση για τη νέα Πο­λι­τι­κή Συ­νο­χής της προ­γραμ­μα­τι­κής πε­ριό­δου 2028-2034, που διορ­γά­νω­σε η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία ΕΣΠΑ υπό την κα­θο­δή­γη­ση της Βα­σι­λι­κής Πα­ντε­λο­πού­λου. Είχα, μά­λι­στα, την τιμή να συμ­με­τά­σχω ως ομι­λη­τής στο τρίτο θε­μα­τι­κό πάνελ, όπου μου δό­θη­κε η ευ­και­ρία να κα­τα­θέ­σω τις από­ψεις και τις εμπει­ρί­ες μου για τις ανά­γκες των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών.

Μη μπο­ρώ­ντας να απεκ­δυ­θώ τη δω­δε­κα­ε­τή αυ­το­διοι­κη­τι­κή μου δια­δρο­μή ως δή­μαρ­χος, επέ­λε­ξα να εστιά­σω στα ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και στα σύν­θε­τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν τα νησιά μας, και ιδιαί­τε­ρα τα μικρά και απο­μα­κρυ­σμέ­να νησιά.

Τό­νι­σα ότι εξα­κο­λου­θεί να υπάρ­χει ση­μα­ντι­κή από­στα­ση ανά­με­σα στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που βιώ­νουν οι νη­σιω­τι­κές κοι­νω­νί­ες και στην αντί­λη­ψη που συχνά επι­κρα­τεί στα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων για το εύρος και τη φύση αυτών των προ­κλή­σε­ων.

Ανα­γνώ­ρι­σα ως ιδιαί­τε­ρα θε­τι­κό το γε­γο­νός ότι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση έχει πλέον κα­τα­νο­ή­σει πως η νη­σιω­τι­κό­τη­τα δεν απο­τε­λεί απλώς μια γε­ω­γρα­φι­κή ιδιαι­τε­ρό­τη­τα, αλλά μια πο­λυ­διά­στα­τη συν­θή­κη που επη­ρε­ά­ζει την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, την οι­κο­νο­μία, την κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή και τις ανα­πτυ­ξια­κές δυ­να­τό­τη­τες των νη­σιών. Για τον λόγο αυτό απαι­τού­νται στο­χευ­μέ­νες πο­λι­τι­κές και ευ­έ­λι­κτα χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία που θα λαμ­βά­νουν υπόψη τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες των μι­κρών νη­σιω­τι­κών κοι­νω­νιών και θα τους δί­νουν τη δυ­να­τό­τη­τα να αντα­γω­νί­ζο­νται επί ίσοις όροις, χωρίς να χά­νο­νται μέσα στον γε­νι­κό αντα­γω­νι­σμό των διεκ­δι­κή­σε­ων.

Η πα­ρέμ­βα­σή μου επι­κε­ντρώ­θη­κε στην ανά­γκη ενί­σχυ­σης της υδα­τι­κής και ενερ­γεια­κής ασφά­λειας των νη­σιών, στη δια­σφά­λι­ση ποιο­τι­κών υπη­ρε­σιών υγεί­ας και εκ­παί­δευ­σης, στη βελ­τί­ω­ση της προ­σβα­σι­μό­τη­τας και των ακτο­πλοϊ­κών συν­δέ­σε­ων, καθώς και στη δη­μιουρ­γία σύγ­χρο­νων υπο­δο­μών που θα επι­τρέ­ψουν στα νησιά να πα­ρα­μεί­νουν βιώ­σι­μα και ελ­κυ­στι­κά για κα­τοί­κους και επεν­δύ­σεις.

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δό­θη­κε επί­σης στην ανά­γκη στε­λέ­χω­σης των δη­μό­σιων υπη­ρε­σιών και των μο­νά­δων υγεί­ας με εξει­δι­κευ­μέ­νο προ­σω­πι­κό, στη στή­ρι­ξη της κα­τοι­κί­ας για ερ­γα­ζό­με­νους και δη­μό­σιους λει­τουρ­γούς, στην ενί­σχυ­ση της ψη­φια­κής συν­δε­σι­μό­τη­τας, στην προ­σαρ­μο­γή στην κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή και στην προ­στα­σία των φυ­σι­κών πόρων.

Πα­ράλ­λη­λα, υπο­γράμ­μι­σα την ανά­γκη δια­φο­ρο­ποί­η­σης της νη­σιω­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας, ώστε να μην εξαρ­τά­ται απο­κλει­στι­κά από τον του­ρι­σμό. Τα νησιά χρειά­ζο­νται ένα νέο πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο που θα ενι­σχύ­ει τον πρω­το­γε­νή τομέα, τη γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία, την και­νο­το­μία, την κοι­νω­νι­κή οι­κο­νο­μία και τις το­πι­κές επι­χει­ρή­σεις, δη­μιουρ­γώ­ντας θέ­σεις ερ­γα­σί­ας και προ­ο­πτι­κές καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους. Στό­χος πρέ­πει να είναι η οι­κο­δό­μη­ση κοι­νω­νιών με μό­νι­μο πλη­θυ­σμό, ενερ­γή οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και ίσες ευ­και­ρί­ες για όλους, και όχι κοι­νω­νιών δύο τα­χυ­τή­των ή δύο επο­χών.

Η νέα Πο­λι­τι­κή Συ­νο­χής οφεί­λει να ανα­γνω­ρί­σει στην πράξη ότι η εδα­φι­κή συ­νο­χή δεν επι­τυγ­χά­νε­ται με ίδιες λύ­σεις για άνι­σες συν­θή­κες. Ει­δι­κό­τε­ρα τα μικρά νησιά χρειά­ζο­νται ει­δι­κή μέ­ρι­μνα, απλού­στε­ρες δια­δι­κα­σί­ες, με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ε­λι­ξία και ου­σια­στι­κή προ­τε­ραιο­ποί­η­ση, ώστε να μπο­ρέ­σουν να με­τα­τρέ­ψουν τις προ­κλή­σεις της νη­σιω­τι­κό­τη­τας σε ευ­και­ρί­ες βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης και κοι­νω­νι­κής ευ­η­με­ρί­ας