Δημοκρατική: Προμηθείς και όχι επιμηθείς!

Από την πρώτη ημέρα που κυκλο­φό­ρησε η εφη­με­ρίδα αυτή, πριν από 33 χρόνια, γράφει στην προ­με­τω­πίδα της «Στην υπη­ρε­σία του δωδε­κα­νη­σια­κού λαού», στη σελ. 9 (Α-κριτικά) γράφει «θάρσει· λέγων τ’ αληθές, ου σφαλεί ποτέ» (Σοφο­κλής) και στη σελ. 10 (δημο­κρα­τικά) γράφει «υπάρχει αντι­κει­με­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα η οποία δίνει το μέτρο της αλή­θειας» (Αρι­στο­τέ­λης).

Και τους τρεις αυτούς «νόμους» η εφη­με­ρίδα τήρησε και τηρεί με θρη­σκευ­τική ευλά­βεια, με απο­τέ­λε­σμα να δικαιώ­νε­ται ΔΙΑΡΚΩΣ, και για όσα καλά γράφει και για όσα κακά, γιατί ΟΛΑ απηχούν την πραγ­μα­τι­κό­τητα και κατα­τεί­νουν στην εκπλή­ρωση ενός και μόνον σκοπού: Να υπη­ρε­τή­σει το καλώς εννο­ού­μενο εθνικό συμ­φέ­ρον και το εξ’ αντι­κει­μέ­νου συμ­φέ­ρον της Δωδ/σου και του δωδ/κού λαού.

Δεν ήμασταν πάντα ιδιαι­τέ­ρως ευτυ­χείς, που δικαιω­νό­μα­σταν. Είχαμε, όμως, πάντα και έχουμε και σήμερα ΑΠΟΛΥΤΩΣ καθαρή την συνεί­δησή μας, ότι ΟΥΔΕΠΟΤΕ προ­δώ­σαμε τον λαό αυτόν. Πάντα αγω­νι­στή­καμε, πάντα αντι­στα­θή­καμε, παρά τα μύρια εμπόδια, τις απειλές και τους εκβια­σμούς, γιατί δεν υπάρχει ωραιό­τερο πράγμα, από το να υπη­ρε­τείς αυτόν τον λαό, τον πάντα ταλαι­πω­ρη­μένο και τον πάντα προ­δο­μένο.

Προει­δο­ποιού­σαμε επί Ανδρέα Παπαν­δρέου για τη δράση των πρα­σι­νο­φρου­ρών, για τα λαμόγια και τις συνέ­πειες.

Προει­δο­ποιού­σαμε επί Κώστα Σημίτη για τις εγκλη­μα­τι­κές οργα­νώ­σεις των μιζα­δό­ρων και των ληστών.

Προει­δο­ποιού­σαμε επί Κ. Καρα­μανλή α) να δεχθεί τις προ­τά­σεις του Γ. Αλο­γο­σκούφη για έγκαιρη λήψη μέτρων, β) να μην πέσει ο λαός θύμα του αστείου ΓΑΠ γιατί θα το μετα­νοιώ­σει.

Προει­δο­ποιού­σαμε επί Γιώργου Παπαν­δρέου, να συγκρα­τη­θεί γιατί θα κατα­στρέ­ψει και το κόμμα του και τη χώρα. Προη­γου­μέ­νως «συνι­στού­σαμε» στον Κ. Σημίτη, να μην αφήσει να τον δια­δε­χθεί γιατί θα καθί­στατο συνέ­νο­χος.

Επί δια­κυ­βερ­νή­σεως Σαμαρά-Βενιζέλου, προει­δο­ποιού­σαμε ότι πρέπει να τους αφήσουν να ολο­κλη­ρώ­σουν το έργο που ανέ­λα­βαν, γιατί μόνον έτσι θα βγει η χώρα από την κρίση. Μάλιστα συνεχώς γράφαμε και σχο­λιά­ζαμε, επι­κα­λού­με­νοι την λαϊκή παροι­μία ότι «όποιος καλά εκά­θου­ντο και πιο καλά γυρεύει, ο διάολος του κώλου του, κουκιά του μαγει­ρεύει».

Προει­δο­ποιού­σαμε κάθε μέρα για τις συνέ­πειες που θα είχε μια πρόωρη προ­σφυγή στην κάλπη και τονί­ζαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας παρα­μύ­θια­ζαν τον ελλη­νικό λαό με τις «υπο­σχέ­σεις» τους και ότι επί των ημερών τους η χώρα θα κατα­στρε­φό­ταν ολο­κλη­ρω­τικά, γιατί το μόνο σχέδιο που είχαν ήταν η συνέ­χιση του έργου του ΓΑΠ και η επι­στροφή στη Δραχμή.

Διώξαμε τον Καρα­μανλή και φέραμε τον YORGOS για να μας «σώσει». Δεν διδα­χθή­καμε από τα παθή­ματα και διώξαμε και τον Σαμαρά, για να φέρουμε τον Τσίπρα, για να μας στείλει… απευ­θείας στον Παρά­δεισο, χωρίς… ενδιά­με­σους σταθ­μούς.

Επί 6 μήνες γράφαμε και σχο­λιά­ζαμε ότι οδηγούν τη χώρα με μαθη­μα­τική ακρί­βεια στα βράχια, αλλά εισπράτ­ταμε ύβρεις και απειλές από τους νέους «πρα­σι­νο­φρου­ρούς» (με παραλ­λαγή στο πορ­το­καλί χρώμα).

Προει­δο­ποιού­σαμε, μαζί με άλλους συνε­τούς και υπεύ­θυ­νους ότι ψεύ­δο­νται και με το δημο­ψή­φι­σμα και ότι εξα­πα­τούν συνει­δητά τον ελλη­νικό λαό, ότι στόχος τους είναι να φέρουν μια καλύ­τερη συμ­φω­νία.

Ταχθή­καμε ανοικτά υπέρ του «ναι», γιατί ξέραμε ότι το «όχι» ήταν απλώς ένας «Δού­ρειος Ιππος» για την κυβέρ­νηση.

Οχι μόνο μια καλύ­τερη συμ­φω­νία δεν θα φέρουν (αν και εγκλώ­βι­σαν και τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς, ζητώ­ντας απ’ αυτούς που ύβριζαν, «συναί­νεση), αλλά μια εθνο­κτόνο, εκτός κι αν επι­μεί­νουν στο αρχικό τους σχέδιο για «έξοδο από την Ε.Ε. και την Ευρω­ζώνη και επι­στροφή στη δραχμή».

Επειδή, λοιπόν, έχουν πει συνει­δητά πολλά ψέματα, δεν έχουν κερ­δί­σει ποτέ την εμπι­στο­σύνη όλου του λαού. Προ­σευ­χό­μα­στε, παρ’ όλα αυτά και ευχό­μα­στε να μην μας οδη­γή­σουν σε έναν νέο εμφύλιο, την ώρα μάλιστα που η χώρα είναι περι­κυ­κλω­μένη από αρπα­χτικά!

Ελπί­ζουμε και ευχό­μα­στε, αυτή την φορά, να μην κατα­δι­κα­στούμε με δικαί­ωση. Προ­σευ­χό­μα­στε να δια­ψευ­στούμε.

Ας ελπί­σουμε, λοιπόν, ότι αυτή την ύστερη ώρα θα επι­κρα­τή­σουν σώφρο­νες φωνές στην κυβέρ­νηση, ώστε να απο­φευ­χθεί το Grexit, που θα προ­κα­λέ­σει Αρμα­γεδ­δώνα. Η ιστορία δεν θα συγ­χω­ρή­σει αυτούς που θα κατα­στρέ­ψουν ό,τι με αιμα­τη­ρές θυσίες κερ­δή­θηκε τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες.

(Σημ.: Το άρθρο αυτό δεν γρά­φτηκε για να απο­σεί­σουμε από πάνω μας τυχόν ευθύνες, αλλά αντι­θέ­τως, για να ανα­λά­βουμε τις ευθύνες που μας ανα­λο­γούν).

Η «δημο­κρα­τική»