Ύμνος στα Ελληνικά κρασιά από την Wall Street Journal

«Μπο­ρεί η χώρα να βρί­σκε­ται σε δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση αλλά αν η Ελ­λά­δα έχει μια εξα­γώ­γι­μη πα­ρα­γω­γή με λα­μπρό μέλ­λον αυτή κρύ­βε­ται στα κρα­σιά της».

Αυτό είναι το ει­σα­γω­γι­κό σχό­λιο του αρ­θρο­γρά­φου της Wall Street Journal Γουίλ Λάιονς για τα ελ­λη­νι­κά κρα­σιά με τα οποία βρέ­θη­κε «αντι­μέ­τω­πος» πριν από λίγες εβδο­μά­δες.

«Βρέ­θη­κα σε μια γευ­σι­γνω­σία όπου μου έδω­σαν να δο­κι­μά­σω ένα λευκό κρασί, με απαλό κί­τρι­νο χρώμα, λου­λου­δέ­νιο άρωμα, μα­λα­κή υφή και μια τρα­γα­νή, ανα­ζω­ο­γο­νη­τι­κή και αλ­μυ­ρή επί­γευ­ση που με έκανε να αγαλ­λιά­σω» γρά­φει ο συ­ντά­κτης της WTJ. «Δεν ήταν ότι επρό­κει­το για το κα­λύ­τε­ρο κρασί που είχα δο­κι­μά­σει ποτέ, ήταν που είχε μια ιδιαί­τε­ρα ασυ­νή­θι­στη και απο­λαυ­στι­κή γεύση. Και μετά έμαθα ότι ήταν από την Ελ­λά­δα. Όχι ότι αυτό θα έπρε­πε να κάνει κά­ποια δια­φο­ρά, αλλά με δε­δο­μέ­νη την τρέ­χου­σα κα­τά­στα­ση της χώρας, τρά­βη­ξε την προ­σο­χή μου. Όπως ήπια μια δεύ­τε­ρη γου­λιά, σκέ­φτη­κα ότι αν η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να πα­ρά­γει κρα­σιά τέ­τοιας ποιό­τη­τας, θα χτί­σει μια γερή εξα­γω­γι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα». Για την ιστο­ρία, το κρασί που δο­κί­μα­σε ο Λάιονς ήταν το Ασύρ­τι­κο της Σα­ντο­ρί­νης.

Ανά­λο­γη είναι και η άποψη του Μαρκ Σκουάιρς, που κα­λύ­πτει την ελ­λη­νι­κή οι­νι­κή πα­ρα­γω­γή για λο­γα­ρια­σμό του Wine Advocate. «Χωρίς αμ­φι­βο­λία η Ελ­λά­δα είναι μια ανα­δυό­με­νη αγορά. Όταν βλέ­πεις αυτό που γί­νε­ται στην Ελ­λά­δα, δια­πι­στώ­νεις ότι πρό­κει­ται για μια σπου­δαία οι­νο­πα­ρα­γω­γι­κή πε­ριο­χή που απλά ακόμα δεν ξέρει πώς να το απο­δεί­ξει».

Η Ελ­λά­δα δια­θέ­τει δε­κά­δες ποι­κι­λί­ες στα­φυ­λιών, εκ των οποί­ων κά­ποιες – όπως το Ασύρ­τι­κο – έχουν τη δυ­να­μι­κή για να γί­νουν κρα­σιά πα­γκο­σμί­ου κλά­σε­ως. Το βα­σι­κό πρό­βλη­μα της Ελ­λά­δας είναι η έλ­λει­ψη εξοι­κεί­ω­σης με το προ­ϊ­όν.

Όποιος πά­ντως θέλει να εξε­ρευ­νή­σει τα συ­ναρ­πα­στι­κά ελ­λη­νι­κά κρα­σιά, μπο­ρεί να δο­κι­μά­σει το κόκ­κι­νο Αγιωρ­γί­τι­κο, το Λη­μνιό και το Ξι­νό­μαυ­ρο. Για λευκό κρασί, προ­τεί­νε­ται το Ασύρ­τι­κο, το Μο­σχο­φί­λε­ρο και ο Ρο­δί­της. Όσο για τις ανερ­χό­με­νες οι­νι­κές πε­ριο­χές; Προ­τεί­νο­νται η Μα­κε­δο­νία στο Βορρά, τα Ιόνια νησιά στη Δύση, η Κρήτη στο Νότο και τα νησιά του Αι­γαί­ου στην Ανα­το­λή – χωρίς να πα­ρα­λεί­πε­ται η Σα­ντο­ρί­νη.

Γε­γο­νός πά­ντως είναι ότι τα ελ­λη­νι­κά κρα­σιά φαί­νε­ται ότι κα­τα­κτούν όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο τους συ­ντά­κτες οίνου ανά τον κόσμο: πρό­σφα­τα ο εξπέρ Χιου Τζόν­σον έγρα­ψε στο twitter: «Συ­νέ­χι­σε να φτιά­χνεις έτσι τα κρα­σιά σου Ελ­λά­δα και θα πιω όλα σου τα προ­βλή­μα­τα.»

thetoc.gr