Ο Σύλλογος Εργαζομένων στην ΥΠΑΡ, κατά αιρετών της Περιφέρειας και ΜΜΕ

Τα Παρά­δοξα των Ακραίων

Πολι­τεία μου, οι ταμπέ­λες στα σταυ­ρο­δρό­μια σου δεν είναι πια γερ­μα­νι­κές, αμε­ρι­κά­νι­κες είναι. Πότε θα δια­βά­σουμε τα ονόματα των οδών σου στη γλώσσα μας; Γ .Ρίτσος, Ανυ­πό­τα­χτη πολι­τεία

Οι σημε­ρι­νοί πατριώ­τες πολι­τι­κοί, της αιχμής του δόρατος του Τόπου, φρο­ντί­ζουν με κάθε τρόπο να τις ξανα­κά­νουν γερ­μα­νι­κές… και το πετυ­χαί­νουν.

Βλέπετε, συμπο­λί­τες και συμπο­λί­τισ­σες, η πραγ­μα­τική εθνική ανε­ξαρ­τη­σία και υπε­ρη­φά­νεια απ’ ότι φαί­νε­ται ήταν πάντοτε το ζητού­μενο γι’ αυτόν τον πολύ­παθο Τόπο. Το ζητού­μενο βέβαια είναι και ο μετρια­σμέ­νος λόγος που εξηγεί τα αυτο­νό­ητα.

Παρα­κο­λου­θούμε τελευ­ταία μια ακραία συν­θη­μα­το­λο­γική φρα­σε­ο­λο­γία από πολι­τι­κούς και δημο­σιο­γρά­φους που αντί να απα­ντή­σουν με προ­τά­σεις ή αντε­πι­χει­ρή­ματα στα λογικά επι­χει­ρή­ματα όσων δια­φω­νούμε στην φτηνή παρα­χώ­ρηση του εθνικού μας πλούτου, φωνα­σκούν χρη­σι­μο­ποιώ­ντας φράσεις όπως: ‘η επά­νο­δος της Σοβιε­τι­κής Ένωσης’, ‘συν­δι­κα­λι­στές ίσον κατα­στροφή της Χώρας’, ‘οι βολε­μέ­νοι του μισθού και του καναπέ’ και διά­φο­ρες άλλες κοινώς απο­κα­λού­με­νες εξυ­πνά­δες, που στόχο έχουν μόνον να καλύ­ψουν τη δική τους ασυ­νέ­πεια. Δεν απορεί κανείς για το επίπεδο της πολιτικό-οικονομικής κατά­πτω­σης στο οποίο έχει περιέλ­θει (δυστυ­χέ­στατα) η Ελλάδα, αφού ο παρα­γό­με­νος πολι­τικό–δημο­σιο­γρα­φι­κός λόγος βρί­σκε­ται σ’ αυτό το επίπεδο. Και μάλιστα από ανθρώ­πους που εκπρο­σω­πούν, υπο­τί­θε­ται, την άποψη της εξου­σίας. Μάλλον η διχα­στι­κό­τητα ευνοεί ένα χαοτικό κλίμα που θυμίζει τη λαϊκή παροι­μία «ο λύκος στην ανα­μπου­μπούλα χαί­ρε­ται».

Πρό­σφατη επι­φυλ­λίδα της εφη­με­ρί­δας Γνώμη (01/12/2014) ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά τον συν­δι­κα­λι­σμό ως «ομάδα κατα­στρο­φής της χώρας». Δείτε πόσο ωμή και ακραία είναι αυτή η φράση, που όχι απλά δεν αποτίει φόρο τιμής-μα τι λέμε τώρα;- στο συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα, δηλαδή στους αιμα­τη­ρούς αγώνες του 19ου και 20ου αιώνα, στους νεκρούς της εργα­τι­κής Πρω­το­μα­γιάς, στους αγω­νι­στές που έπεσαν, εξο­ρί­στη­καν, εκτο­πί­στη­καν, διώ­χθη­καν διεκ­δι­κώ­ντας το αυτο­νό­ητο, δηλ. αξιο­πρέ­πεια και ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες εργα­σίας, αλλά το λοι­δο­ρεί και το ειρω­νεύ­ε­ται, μεμ­φό­με­νος κάθε έννοια εργα­σια­κού δικαιώ­μα­τος.

Παρε­λαύ­νει λοιπόν στις γραμμές της Γνώμης ένας βίαιος και κίβδη­λος νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός που στη­ρί­ζε­ται, υπο­τί­θε­ται, στην αξιο­σύνη των ιδιωτών, που όμως εξυ­πη­ρε­τούν ξένα κρατικά συμ­φέ­ρο­ντα. Προ­φα­νώς απο­τε­λεί βαθιά και πάγια πεποί­θηση του εκδότη της εφη­με­ρί­δας οι Έλληνες και ο ροδίτης να δου­λεύ­ουν δέκα με δώδεκα ώρες την ημέρα, με ελά­χι­στη κοι­νω­νική ασφά­λιση, με ελά­χι­στα δικαιώ­ματα σύντα­ξης και με ευτε­λείς αμοιβές. Προ­φα­νώς επι­θυ­μεί ο εκδότης της Γνώμης, τη στιγμή που ο φτωχός κάτοι­κος της ψωρο­κώ­σται­νας δεν θα μπορεί να μετα­κι­νη­θεί στην πρω­τεύ­ουσα της Αθη­νο­κε­ντρι­κής Ελλάδας, να έχει και πολ­λα­πλώς υπο­πολ­λα­πλά­σια αμοιβή εν σχέση με τον Γερμανό ομόλογό του.

Σε μια εποχή, που η παρου­σία ξένης αρμο­στείας στην Ελλάδα, όπως άλλωστε ξεκά­θαρα είπε και ο σημε­ρι­νός αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης, απο­τε­λεί ντροπή για τον τόπο, όσοι προ­σπα­θούν να βολευ­τούν ακο­λου­θούν άραγε αυτή την πρα­κτική; Δια­κη­ρύσ­σουν ‘εμείς είμαστε καλοί με εσάς, ω ξένε δυνάστη, κοι­τάξτε τους άλλους’; Δικαιο­λο­γία πάντοτε απο­τε­λεί η λεγό­μενη κακή κατά­σταση των υπο­δο­μών μας, λες και δεν διοί­κη­σαν και κατή­υ­θη­ναν την πορεία των πραγ­μά­των αυτοί που τώρα κυβερ­νούν. Λες και οι διά­φο­ροι διοι­κη­τές και υπουρ­γοί δεν προ­έρ­χο­νταν από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν. Δημο­κρα­τία του κ. Χατζη­μάρ­κου και του κ. Φλεβάρη, αλλά του νυν απλού εργα­ζό­με­νου που μάλιστα εισήλθε στην υπη­ρε­σία με δια­δι­κα­σίες σκληρού ΑΣΕΠ (γραπτών εξε­τά­σεων).

Λες και οι εργα­ζό­με­νοι δεν επι­ση­μαί­νουν μέσα από καται­γι­σμό εγγρά­φων –και όχι non paper, όπως άκριτα είπε ο κ. Φλε­βά­ρης σε πρό­σφατη εκπομπή, όπου αντί για επι­χει­ρή­ματα φώναζε συν­θή­ματα και ειρωνείες- τα κακώς κείμενα που δημιουρ­γεί η κομ­μα­τική και απα­ξιω­τική δια­χεί­ριση των αερο­δρο­μίων. Λες και οι εργα­ζό­με­νοι, όπως οι ηλε­κτρο­λό­γοι και άλλοι, δεν έχουν ξεπε­ρά­σει τα όρια κάθε έννοιας υπη­ρε­σια­κού ωραρίου για να κάνουν ό,τι μπορούν προ­κει­μέ­νου να λει­τουρ­γή­σει ό,τι απα­ξιώ­νε­ται από το ακόμα κομ­μα­τικό κράτος.

Τους απα­ντάμε ευθέως: για την κατά­ντια της Χώρας δεν φταίει ο συν­δι­κα­λι­σμός ούτε η συν­δι­κα­λι­στική συσ­σω­μά­τωση, φταίει το όντως ανήθικό καπέ­λωμα που έκαναν το ΠΑΣΟΚ και η Ν. Δημο­κρα­τία σε κάθε μορφή του εθνικού μας βίου. Δεν είμαστε εμείς τα κατά­λοιπα του παρελ­θό­ντος, τα κομ­μα­τικά υπό­λοιπα του παρω­χη­μέ­νου δικομ­μα­τι­σμού, που μεταμ­φιέ­ζο­νται κάθε φορά ανάλογα, όχι με τις ανάγκες του Λαού, αλλά με τις απαι­τή­σεις δια­φό­ρων ισχυρών προ­κει­μέ­νου να τους εξυ­πη­ρε­τή­σουν. Γιατί αλλιώς καί ανα­δια­πραγ­μά­τευση θα είχε γίνει όπως υπο­σχέ­θηκε το κόμμα σας, καί το Νοσο­κο­μείο δεν θα ήταν σε αυτή την κατά­σταση, καί σχολεία δεν θα είχαν συγ­χω­νευ­θεί, και κυρίως: ως «αιχμή του δόρατος», όπως λέτε ότι είστε, θα δεχό­σα­σταν να συζη­τή­σετε σε επίπεδο περι­φέ­ρειας για δια­πράγ­μα­τευση, για διεκ­δί­κηση αντι­σταθ­μι­στι­κών οφελών μέσα από ένα, δια­φο­ρε­τικό ίσως, μοντέλο δια­χεί­ρι­σης του Κρα­τι­κού Αερο­λι­μένα. Αλλά ούτε αυτό δεν κάνετε. Ουσια­στικά εσάς σας εκφρά­ζει το ‘ό,τι βρέξει ας κατεβάσει’ σε συν­δυα­σμό με μια εχθρό­τητα σε κάθε μορφής κρατική υποδομή. Αν αλήθεια είστε κατά του ‘όχι’ και του ‘αντί’, που εμείς βέβαια δεν λέμε γιατί συνέ­χεια καταρ­τί­ζουμε προ­τά­σεις ανα­πτυ­ξια­κής αξιο­ποί­η­σης επεν­δυ­τι­κών κον­δυ­λίων στα οποία εσείς γυρνάτε το κεφάλι, τότε γιατί δεν προ­τεί­νατε ως Περι­φέ­ρεια κάτι μέχρι τώρα; Γιατί…; Γιατί οι κατευ­θυ­ντή­ριες γραμμές σας είναι συγκε­κρι­μέ­νες: να γίνει στην Ελλάδα ό,τι έγινε στην Αργε­ντινή και στη Χιλή: μια οιονεί κατα­κτη­τική επέλαση ξένων με αποι­κιο­κρα­τική εκμε­τάλ­λευση. Βέβαια εκεί αυτά έγιναν με αιμο­στα­γείς δικτα­το­ρίες. Θα ήσασταν άραγε αλλη­λέγ­γυοι και σ΄αυτά τα εγκλη­μα­τικά καθε­στώτα; Όπως νά ’ναι αρκεί να περάσει το δικό σας;

Μια πολύ κακή εντύ­πωση έδωσε ο ίδιος ο κ. Φλε­βά­ρης: σε πρό­σφατη εκπομπή «διέταζε» τον κεντρικό παρου­σια­στή να εκτο­πί­σει τον Πρόεδρο κ. Αλε­βι­ζό­πουλο από την συζή­τηση επειδή τόλμησε να δια­τυ­πώ­σει κάποιο χαρα­κτη­ρι­σμό για τον κ. Χατζη­μάρκο, αντι­δρώ­ντας σε βαρύ­τατο, ηθικά και ποινικά, υπαι­νιγμό που έκανε ο τελευ­ταίος σε άλλη εκπομπή. Μπο­ρείτε δηλ. να σπι­λώ­νετε τους άλλους αλλά όταν σας απα­ντούν δια­τά­ζετε την απο­μά­κρυνσή τους. Αλήθεια, πολύ δημο­κρα­τικά φρο­νή­ματα έχετε….

Ας πούμε λοιπόν πως αυτά έγιναν εκ παρα­δρο­μής…αλλά επι­τέ­λους…στα­μα­τή­στε αυτή την ακραία παρά­θεση θέσεων. Σας λέμε βέβαια πως το ‘όχι’ και το ‘αντί’ αρκετές φορές κάνει καλό. Σας θυμί­ζουμε ότι ήταν ένα μεγάλο ΟΧΙ που εξύψωσε διεθνώς τη Χώρα στο επίπεδο των ηρώων και όχι το ‘ναι σε όλα’ των πολι­τι­κών αρχηγών της τελευ­ταίας τετρα­ε­τίας.

Αν κήδεσθε για το οικο­νο­μικό μέλλον του Τόπου, θα πρέπει να πείτε ένα ηχηρό όχι και στο θέμα της αύξησης του ΦΠΑ στα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα, διότι είμαστε μια του­ρι­στική και ξενο­δο­χειακή περιοχή. Γενικά η πολι­τική σας, κύριοι της Περι­φέ­ρειας, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από μια ανω­ρι­μό­τητα: χωρίς να έχετε δει τη σύμβαση, χωρίς να ζητάτε ενη­μέ­ρωση, χωρίς να έχετε κάποιες απαι­τή­σεις από αυτήν, χωρίς να συμ­βου­λεύ­ε­στε όσους γνω­ρί­ζουν τα πράγ­ματα από μέσα, δεί­χνετε περισ­σό­τερο μια υπε­ρο­ψία παρα­θέ­το­ντας σπο­ρά­δην κάποιες δήθεν νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες ρετσέ­τες, καθώς και την απόλυτη βεβαιό­τητα ότι όλα θα είναι καλύ­τερα. Θα είναι καλύ­τερα η Πολι­τεία να μην μπορεί να αξιο­ποι­ή­σει το αερο­δρό­μιο των Μαρι­τσών προς όφελος των πολιτών και του αντα­γω­νι­σμού; Σας ρωτάμε ευθέως: ξέρετε καμία περιοχή της Ευρώπης που να μην δια­θέ­τει σε από­σταση δυο ωρών εναλ­λα­κτικό αερο­δρό­μιο; Αυτό το «θαύμα» έγινε στην πρω­τεύ­ουσα της Ελλάδος από το Σημίτη και τους συνερ­γά­τες του, τις επι­λο­γές των οποίων, απ’ ότι φαί­νε­ται, εσείς και ο εκδότης της Γνώμης υπο­στη­ρί­ζετε με φανα­τι­σμό. Χώρια που δεν υπο­στη­ρί­ζετε την οικο­νο­μία της αγοράς αλλά το «Γερ­μα­νικό Κρατικό καπι­τα­λι­σμό» σε ρόλο μονο­πω­λίου.

Συγ­χα­ρη­τή­ρια στον πατριω­τι­σμό σας κ. Χατζη­μάρκο και κ. Φλεβάρη. Μάλιστα κ. Φλεβάρη εσείς ήσασταν και σωμα­τικά παρών -όχι απλώς ωσεί παρών όπως ο κ. Χατζημάρκος- στο ομόφωνο ψήφισμα του προη­γού­με­νου Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, το οποίο είναι κατα­πέλ­της ενάντια στην ιδιω­τι­κο­ποί­ηση του Αερο­δρο­μίου Ρόδου. Ψηφί­σατε ενεργά και συνει­δητά κατά της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης. Ή μήπως όχι κ. Φλεβάρη;…γιατί τώρα που παίρ­νετε πίσω την ψήφο σας φαί­νε­ται πως δεν ψηφί­σατε συνει­δητά· κι αν δεν ψηφί­σατε συνει­δητά, ψηφί­σατε ασυ­νεί­δητα και ασυ­νεί­δη­τους πολι­τι­κούς δεν θέλει ο Τόπος. Αρκε­τούς είχαμε από δαύτους. Ελπί­ζουμε η «αιχμή του δόρατος», όπως αυτο­α­πο­κα­λεί­σθε, να μην στη­ρί­ζε­ται σε τέτοιες νοο­τρο­πίες γιατί αλλιώς είναι απλά στο­μω­μένη. Βέβαια δεν θα σας ακο­λου­θή­σουμε στη λογική της συλ­λο­γι­κής ευθύνης (π.χ. φταίνε όλοι οι συν­δι­κα­λι­στές), με το να πούμε φταίτε όλοι εσείς οι πολι­τι­κοί και γι΄αυτό δεν δικαιού­στε δια να ομι­λείτε. Αυτή η λογική αίρει τη δημο­κρα­τι­κό­τητα, ενώ το ότι ακο­λου­θή­θηκε από τη Ναζι­στική Γερ­μα­νία και άλλα ολο­κλη­ρω­τικά καθε­στώτα, δεν είναι τυχαίο.

Όσο για τον εκδότη της Γνώμης: άρχισε να ανα­ρω­τιέ­ται για την ορθό­τητα των ισχυ­ρι­σμών της μεγάλης Ισραη­λι­νής εται­ρείας, όσον αφορά τα αερο­δρό­μια, αφού κατα­δεί­ξαμε δημο­σίως τη μη συμ­με­τοχή αυτης στον δια­γω­νι­σμό κατά την περίοδο που η ίδια η Γνώμη δημο­σί­ευε τα βέλ­τι­στα: έδινε την εντύ­πωση της σωτή­ριας παρέμ­βα­σης της Εται­ρίας που θα γέμιζε τη Ρόδο με χρήματα…Δρυός πεσού­σης πας ανήρ ξυλεύ­ε­ται… Αυτό σημαί­νει ότι ο εν λόγω εκδότης, που κρίνει την καθ’ όλου συν­δι­κα­λι­στική ιστορία ως κατα­στρο­φική για τη Χώρα, δεν τηρεί τον πρώτο βασικό κανόνα της δημο­σιο­γρα­φίας που είναι η δια­σταύ­ρωση των πλη­ρο­φο­ριών. Πλη­ρο­φο­ρούμε ότι βασικές αρχές ειδη­σε­ο­γρα­φίας περιέ­χο­νται στο βιβλίο Έκφραση Έκθεση της Β΄ λυκείου. Στο δε βιβλίο Πειθώ της Γ΄ λυκείου υπάρ­χουν πλη­ρο­φο­ρίες σχετικά με την επίθεση στο ήθος του αντι­πά­λου όπου φαί­νε­ται και η δεο­ντο­λο­γική υπό­σταση αυτού του τρόπου πειθούς. Εμείς πολλές φορές επι­στρέ­ψαμε στα σχολικά βιβλία γιατί εξε­τα­στή­καμε γραπτώς από τον ΑΣΕΠ. Μήπως ήρθε η ώρα κάποιοι αυτό­κλη­τοι δημό­σιοι φωστή­ρες να ξανα­κα­θί­σουν στα θρανία;

Υπεν­θυ­μί­ζουμε λοιπόν στους πάσης φύσεως ανα­κό­λου­θους, όσους π.χ. αντι­στρέ­φουν τις προ­ε­κλο­γι­κές τους θέσεις μόλις κάτσουν στην καρέκλα -αυτό ο λαός το λέει κ…τούμπα- ή ψηφί­ζουν ασυ­νεί­δητα ή αγνοούν βασικές αρχές του λει­τουρ­γή­μα­τος τους, ότι οι πολίτες πρέπει να βλέπουν τα ωραία λόγια να γίνο­νται πράξεις. Πρέπει να ακούν την αλήθεια ξεκά­θαρη αλλά και ολο­κλη­ρω­μένη. Αυτή είναι η ουσία του πατριω­τι­σμού. Οι φαν­φά­ρες και τα πυρο­τε­χνή­ματα που εξυ­πη­ρε­τούν εκεί­νους που επο­φθαλ­μιούν τον Τόπο και τον πλούτο του ενώ θολαί­νουν κάθε προ­σπά­θεια κρι­τι­κής διε­ρεύ­νη­σης, κάλ­λι­στα μπορούν να χαρα­κτη­ρι­στούν ως πατρι­δο­κα­πη­λία που συνιστά υπο­κρι­σία.

Επειδή λοιπόν το προ­πέ­τα­σμα καπνού δεν μας εκφρά­ζει, καλούμε κάθε περι­φε­ρειακό σύμ­βουλο, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη του τους προ­βλη­μα­τι­σμούς της κάθε πλευράς, να τοπο­θε­τη­θεί δημόσια πάνω στη συντε­λού­μενη πλέον παρα­χώ­ρηση των αερο­δρο­μίων του Ν. Αιγαίου. Τους καλούμε επίσης να ζητή­σουν το θέμα αυτό να έρθει στο περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο και να συζη­τη­θεί με ανοι­χτές δια­δι­κα­σίες. Ποιος φοβάται τον δημο­κρα­τικό διάλογο; Αυτός που τον απο­φεύ­γει, προ­φα­νώς έχει κάτι να κρύψει.

Εμείς οι εργα­ζό­με­νοι δηλώ­νουμε ότι θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να προ­χω­ρή­σει αυτή η συζή­τηση και να εκφρα­στεί θεσμικά η πεποί­θηση των πολιτών του Ν Αιγαίου. Πεποί­θηση, που όπως φαί­νε­ται από διά­φο­ρες έρευνες, είναι κατη­γο­ρη­μα­τικά αντί­θετη στην παρα­χώ­ρηση των αερο­δρο­μίων.

Υπεύ­θυνα

εκ του Δ.Σ

Ο Πρό­ε­δρος Ο Γεν. Γραμ­μα­τέας

Φώτης Λου­λου­δά­κης Κων/νος Γραμ­μά­τι­κας