«Ηλικιωμένοι: Το χρέος της πολιτείας» το θέμα στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων υπό την προεδρία του Δ. Κρεμαστινού

Συνήλθε στη Βουλή η Διαρκής Επι­τροπή Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων υπό την προ­ε­δρία του καθη­γητή Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού, με θέμα: «Ηλι­κιω­μέ­νοι: Το χρέος της πολι­τείας», σε ειδική ημερίδα που διορ­γά­νωσε σε συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Εργα­σίας, Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης και Πρό­νοιας και τη Γενική Γραμ­μα­τεία Δια­φά­νειας και Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης.

Στην τοπο­θέ­τησή του ο κ. Κρε­μα­στι­νός ανέφερε τα εξής:

«Αγα­πη­τές και αγα­πη­τοί συνά­δελ­φοι, αξιό­τι­μοι κυρίες και κύριοι, έχουμε τη χαρά στη σημε­ρινή συνε­δρία να παρα­βρί­σκε­ται ο Σεβα­σμιό­τα­τος, κ κ. Δαμα­σκη­νός, του οποίου το ενδια­φέ­ρον για όλα τα κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα και ιδιαί­τερα για το θέμα που θα μας απα­σχο­λή­σει σήμερα, που είναι «οι Ηλι­κιω­μέ­νοι και το Χρέος της Πολι­τείας», είναι γνωστό.

Η σημε­ρινή συνε­δρί­αση της Διαρ­κούς Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων της Βουλής πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Εργα­σίας, Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης και Πρό­νοιας και τη Γενική Γραμ­μα­τεία Δια­φά­νειας και Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των. Όπως βλέπετε στο πρό­γραμμα, χαι­ρε­τι­σμούς θα απευ­θύ­νουν οι Υφυ­πουρ­γοί, κ.κ. Βασίλης Κεγκέ­ρο­γλου και Κατε­ρίνα Παπα­κώ­στα και φυσικά τον λόγο θα έχει ο Γεν. Γραμ­μα­τέας Δια­φά­νειας και Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης κ. Σούρλας, ο οποίος είναι και ο εμπνευ­στής της σημε­ρι­νής συνε­δρί­α­σης, καθώς τον χαρα­κτη­ρί­ζει ευαι­σθη­σία για τα κοι­νω­νικά θέματα και για θέματα δικαιο­σύ­νης και γενι­κό­τερα.

Άλλοι αξιό­λο­γοι ομι­λη­τές είναι η κ. Μπέκου, Γενική Γραμ­μα­τέας Πρό­νοιας του Υπουρ­γείου Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης, η κ. Κανελ­λο­πού­λου, Αντι­πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για τα Δικαιώ­ματα του Ανθρώ­που και η κ. Αδάμ, Καθη­γή­τρια του Τμή­μα­τος Δημό­σιας Διοί­κη­σης στο Πάντειο Πανε­πι­στή­μιο.

Το θέμα, όπως γνω­ρί­ζετε, αφορά τους ηλι­κιω­μέ­νους που – σύμφωνα με τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Υγεία – δεν χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως τέτοιοι με βάση κατ’ ανάγκη την αριθ­μη­τική ηλικία, δηλαδή, την ηλικία των ετών, αλλά την βιο­λο­γική και την ψυχο­λο­γική τους κατά­σταση.

Σημα­ντικά σήμερα για τον ηλι­κιω­μένο και τον γέροντα είναι η δυνα­τό­τητά του να έχει αυτο­τέ­λεια, δηλαδή, κινη­τι­κό­τητα, για να μπορεί να αυτο­ε­ξυ­πη­ρε­τεί­ται και καλή εγκε­φα­λική λει­τουρ­γία. Εάν αυτά τα δύο υπάρ­χουν, τότε δεν υπάρχει όριο, εάν είναι τα 70, τα 75, τα 80 ή τα 85 έτη ηλικίας για να χαρα­κτη­ρι­στεί κάποιος ηλι­κιω­μέ­νος. Απε­να­ντίας, αν δεν υπάρ­χουν αυτά τα δύο στοι­χεία, άτομα πολύ νεα­ρό­τε­ρων ηλικιών όταν έχουν απο­λέ­σει τις δύο βασικές ιδιό­τη­τες, την εγκε­φα­λική βιο­λο­γική και την ψυχο­λο­γική, μπορούν να χαρα­κτη­ρι­στούν γέρο­ντες.

Αυτή είναι λοιπόν η κατη­γο­ρία των ανθρώ­πων που θα μας απα­σχο­λή­σει σήμερα, στη βάση όμως των υπο­χρε­ώ­σεων που η Πολι­τεία έχει απέ­να­ντί τους. Το χρέος της Πολι­τείας, βέβαια, είναι τερά­στιο, αφού αυτοί οι άνθρω­ποι οικο­δό­μη­σαν την Πολι­τεία. Η Πολι­τεία έχει γίνει από τη δική τους προ­σφορά, από τη δική τους εργασία, από τη δική τους δρα­στη­ριό­τητα, πέραν του ό,τι εξα­σφά­λι­σαν και τους απο­γό­νους τους. Και κάθε οργα­νω­μένη Πολι­τεία δίνει εξε­τά­σεις και κρί­νε­ται από τον τρόπο που αντι­με­τω­πί­ζει αυτό το θέμα.

Άλλωστε, Σεβα­σμιό­τατε, μία από τις δέκα εντολές λέει, «τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου», που σημαί­νει με λίγα λόγια, ότι πρέπει να σεβό­μα­στε τις ρίζες μας και οι ρίζες μας, είναι οι γονείς μας και όλοι οι ηλι­κιω­μέ­νοι άνθρω­ποι. Κατά συνέ­πεια, είναι ένα ιδιαί­τερα, ευαί­σθητο θέμα αυτό που θα ανα­πτύ­ξουμε σήμερα.

Σε κάθε περί­πτωση, θα επα­να­λάβω, δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι η βιο­λο­γική ηλικία δεν έχει καμία σχέση με την ημε­ρο­λο­γιακή ηλικία. Για παρά­δειγμα, αυτός που καπνί­ζει από νεανική ηλικία δύο πακέτα τσιγάρα, είναι πιο γέρος βάσει όλων των δεικτών γήρατος, από αυτόν που δεν καπνί­ζει, στην αντί­στοιχη ηλικία των 50, 60, 70 ετών. Να θυμίσω ότι ο Αντε­νά­ουερ εξελέγη για πρώτη φορά Βου­λευ­τής 70 ετών, 73 ετών έγινε Υπουρ­γός και 76 ετών έγινε Καγκε­λά­ριος και υπήρξε από τους πλέον επι­τυ­χη­μέ­νους Καγκε­λά­ριους της Γερ­μα­νίας. Αυτό σημαί­νει ότι η εγκε­φα­λική λει­τουρ­γία και η πείρα είναι πρώτη στη ζωή. Βεβαίως, αν θέλει κανείς να δημιουρ­γή­σει μια ποδο­σφαι­ρική ομάδα, δεν θα βάλει τον Αντε­νά­ουερ να παίξει σέντερ φορ.  Θα τον αξιο­ποι­ή­σει όμως αν χρειά­ζε­ται πείρα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα στη δια­χεί­ριση και τη διοί­κηση.»