Πατέρας και γιός παραπέμφθηκαν σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου για την δολοφονία του Jani Topalli

Με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου παρα­πέ­μπο­νται σε δίκη ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου ένας 53χρονος ημε­δα­πός και ο 20χρονος γιος του για την πράξη της ανθρω­πο­κτο­νίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία του εργο­λά­βου οικο­δο­μών Τζάνη Τοπάλυ του Χαμίτ, 46 ετών, πατέρα τριών ανή­λι­κων παιδιών.

Με το ίδιο βού­λευμα δια­τά­χθηκε η συνέ­χιση της προ­σω­ρι­νής τους κρά­τη­σης μέχρι την 6η Μαρτίου του 2024.

Θυμί­ζουμε ότι με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έχει παρα­τα­θεί η προ­σω­ρινή κράτηση των κατη­γο­ρού­με­νων έως την 6η Σεπτεμ­βρίου 2023.

Συμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο την 28η Αυγού­στου 2022 κατόπιν συνα­πό­φα­σης και ενερ­γώ­ντας με κοινό δόλο αφαί­ρε­σαν από κοινού τη ζωή άλλου.

Ειδι­κό­τερα, στο Φαλη­ράκι Ρόδου, την 28η Αυγού­στου 2022 και περί ώρα 23:00, κατόπιν φρα­στι­κού επει­σο­δίου και δια­πλη­κτι­σμού με το Jani Topalli του Hamit, στον εξω­τε­ρικό χώρο ξενο­δο­χείου ιδιο­κτη­σίας του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου, ενερ­γώ­ντας από κοινού, κατα­φέ­ρο­ντας χτυ­πή­ματα στο κεφάλι και εν συνε­χεία με τη χρήση ενός σχοι­νιού χρώ­μα­τος μπλε, το οποίο τύλιξαν με βία γύρω από το λαιμό του ανωτέρω και σφίγ­γο­ντας αυτό, επέ­φε­ραν το θάνατό του.

Εν συνε­χεία, τοπο­θέ­τη­σαν το πτώμα του ανωτέρω στο αυτο­κί­νητο, μάρκας Mitsubishi, μοντέλο L200, ιδιο­κτη­σίας του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου και απέρ­ρι­ψαν αυτό σε ορεινή ερημική τοπο­θε­σία στην Ψίνθο, ενώ μετέ­φε­ραν και εγκα­τέ­λει­ψαν το αυτο­κί­νητο, μάρκας Honda ιδιο­κτη­σίας του θανό­ντος στην περιοχή της Αγίας Παρα­σκευής στις Καλυ­θιές.

Ακο­λού­θησε προ­σπά­θεια απο­προ­σα­να­το­λι­σμού των Αρχών, προ­κει­μέ­νου να μην απο­κα­λυ­φθεί η πράξη τους.

Ανα­φο­ρικά με τον τρόπο επέ­λευ­σης του θανάτου του απο­βιώ­σα­ντος, όπως ανέφερε στην προη­γού­μενη κρίση του το δικα­στικό συμ­βού­λιο, έπεσαν σε πλήθος αντι­φά­σεων κατά την προ­α­να­κρι­τική απο­λο­γία τους και στην απο­λο­γία τους ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Εκρινε ειδι­κό­τερα ότι δεν εναρ­μο­νί­ζε­ται με τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής η εκδοχή που υπο­στη­ρί­ζει ο πατέρας του 20χρονου ότι κατόρ­θωσε μόνος του, χωρίς την βοήθεια του προ­σφεύ­γο­ντος, να περάσει το σκοινί από το λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος, ο οποίος είχε τα χέρια του ελεύ­θερα και να τον τρα­βή­ξει με αυτό περίπου πέντε μέτρα σε ανη­φο­ρικό δρόμο, ενώ ο απο­βιώ­σας προ­σπα­θούσε να ελευ­θε­ρω­θεί από το σκοινί στο λαιμό του, μέχρι που έπεσε στο έδαφος αναί­σθη­τος.

Και τούτο λόγω της σωμα­τι­κής διά­πλα­σης του θανό­ντος, που είχε ύψος 1,90 μέτρα και βάρος περίπου 150 κιλών.

Επε­σή­μανε εξάλλου το δικα­στικό συμ­βού­λιο ότι και ο πατέρας του στην απο­λο­γία του ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, θεω­ρούσε ότι μόνο με τύχη θα μπο­ρούσε να κατα­φέ­ρει να δέσει τον λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος με το σκοινί, γιατί, αλλιώς, δεν είναι εφικτό, ανα­φέ­ρο­ντας αυτο­λε­ξεί στην ως άνω απο­λο­γία του, ότι «ήταν τύχη» που κατόρ­θωσε να περάσει το σκοινί από τον λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος.

Επίσης, υπέρ της συναυ­τουρ­γι­κής τέλεσης της αξιό­ποι­νης πράξης και από τους δύο συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νους συνη­γο­ρεί και η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση, η οποία, ανα­φέ­ρει, ότι «στο ινιακό οστό και στα όριά του με τα κρο­τα­φικά οστά, αμφο­τε­ρο­πλεύ­ρως, παρα­τη­ρού­νται δύο εμπιε­σμα­τικά κατάγ­ματα με ουσια­στικά πανο­μοιό­τυ­πους χαρα­κτή­ρες, ήτοι, κυκλι­κού σχή­μα­τος δια­μέ­τρου 3, 5 – 4 εκ.», κατάγ­ματα δηλαδή που προ­κλή­θη­καν και στις δύο πλευρές της κεφαλής του απο­βιώ­σα­ντος, ουσια­στικά πανο­μοιό­τυπα και τα οποία συνά­δουν με την αιτία θανάτου του απο­βιώ­σα­ντος, που σύμφωνα με την ως άνω ιατρο­δι­κα­στική έκθεση, ήταν η κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση, σε αντί­θεση με αυτά που ισχυ­ρί­ζε­ται ο προ­σφεύ­γων δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος στην προ­σφυγή του και επα­να­λαμ­βά­νει και στο επ’ αυτής υπό­μνημά του.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης και Δημή­τρης Δημη­τριά­δης και Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης και ως συνή­γο­ροι για την στήριξη της κατη­γο­ρίας οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης και Μαρίνα Κρανίτη – Τσέρκη.