Κύριλλος, Μητροπολίτης Ρόδου: Μόνο η Μονή στην Υψενή υπέστη σοβαρές ζημιές

Την δια­βε­βαί­ωση ότι η μονα­δική μονή που υπέστη ζημιές κατά τις πρό­σφα­τες κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές, ήταν η Υψενή αλλά και πολλά ελαιό­δε­ντρα, έδωσε χτες σε δηλώ­σεις που έκανε στους δημο­σιο­γρά­φους ο Σεβα­σμιό­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος –ενώ διέ­ψευσε ότι υπέστη ζημιές η μονή στα Λάερμα.

«Ζημιές, σε εκκλη­σια­στικό χώρο όσον αφορά στα κτήρια, υπέστη μόνον η μονή της Υψενής. Εκεί κάηκε η οροφή της παλιάς πτέ­ρυ­γας που υπήρχε αλλά επειδή κάτω από τα κερα­μί­δια υπήρχε το τσι­μέ­ντο, δεν μετα­δό­θηκε η φωτιά στους εσω­τε­ρι­κούς χώρους. Οπότε, η ζημιά αφορά μόνο στην κερα­μο­σκεπή της μίας πτέ­ρυ­γας. Ωστόσο, κάηκαν γύρω στις 500 ελιές –μεγάλης ηλικίας 150 έως 200 ετών- ξινό­δε­ντρα και βέβαια, η γύρω περιοχή, μετα­τρά­πηκε σε ‘κρανίου τόπο’. Δεν υπάρχει, δηλαδή πράσινο. Παρό­μοιες κατα­στρο­φές του περι­βάλ­λο­ντος χώρου, υπέ­στη­σαν και άλλοι ναοί, κυρίως εξωκ­κλή­σια αλλά τα κτήρια, δεν υπέ­στη­σαν ζημιές. Αυτό που ειπώ­θηκε ότι σημειώ­θη­καν κατα­στρο­φές στον κοι­μη­τη­ριακό ναό των Λαέρμων, δεν είναι αλήθεια –εκεί κάηκαν μόνο τα δέντρα στον περι­βάλ­λο­ντα χώρο. Όμως, και η περι­βαλ­λο­ντική κατα­στροφή των λατρευ­τι­κών μας χώρων, είναι δυστυ­χώς μεγάλη και σίγουρα θα πάρει πολύ χρόνο μέχρι να απο­κα­τα­στα­θεί. Κι αν λάβουμε υπόψη ότι εκείνες οι περιο­χές είχαν καεί ξανά το 2008, δεν είμαστε σε θέση να γνω­ρί­ζουμε πότε θα μπο­ρέ­σει να απο­κα­τα­στα­θεί το δάσος. Επι­πλέον, υπέ­στη­σαν ολο­κλη­ρω­τική –σχεδόν- κατα­στροφή, οική­ματα που ήταν πίσω από το Ναό της Μετα­μορ­φώ­σεως στο Κιοτάρι –αλλά πρό­κει­ται για ιδιω­τι­κούς χώρους, και όχι για εκκλη­σια­στι­κούς» -εκφράζοντας την λύπη του για την κατα­στροφή που υπέστη το νησί, ευχό­με­νος: «Ο Θεός να βοη­θή­σει, αφενός να ξεπε­ρά­σουμε αυτή την κατά­σταση, αφε­τέ­ρου να μην επι­τρέ­ψει να ξανα­ζή­σουμε τέτοια περι­στα­τικά στο μέλλον…»

Παράλ­ληλα, εξήρε το θάρρος και το κου­ρά­γιο των (γυναι­κών) μοναχών που έμειναν στην Υψενή για να την υπε­ρα­σπι­στούν

«Η Υψενή, εάν δεν παρέ­με­ναν οι μοναχές στον και­νούρ­γιο ναό και να βγουν αμέσως λαμ­βά­νο­ντας την πρω­το­βου­λία να αρχί­σουν να σβήνουν τη φωτιά, θα είχε υποστεί ολο­κλη­ρω­τική κατα­στροφή. Κι αυτό γιατί, είχαν πάρει φωτιά και άλλα μέρη οπότε θα βρί­σκαμε όλο το μονα­στήρι καμένο. Η απόφασή τους να παρα­μεί­νουν, ήταν σωτήρια, τελικά!»

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, Ο ΜΗΝΑΣ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Μιλώ­ντας για τον Δεκα­πε­νταύ­γου­στο, που είναι ο ‘μήνας της Παναγίας’ ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου, υπο­γράμ­μισε τα εξής:

«Ο Αύγου­στος, ως γνωστόν, είναι ο μήνας της Πανα­γίας. Είχε θεσπι­στεί στους βυζα­ντι­νούς χρόνους με αυτο­κρα­το­ρικό διά­ταγμα, αφιε­ρω­μένο στην Παναγία.

Ξεκι­νάει λοιπόν, η 1η Αυγού­στου με παρα­κλή­σεις αυτές τις 15 ημέρες, τελειώ­νουν με την Κοίμηση της Πανα­γίας (εορτή της Κοι­μή­σεως) συνε­χί­ζουμε με την Απόδοση της Εορτής. Αξίζει να πούμε ότι σε πολλά μονα­στή­ρια, και μάλιστα σ’ εκείνα του Αγίου Όρους, η Απόδοση της Εορτής της Πανα­γίας, γίνεται στις 28 Αυγού­στου –δηλαδή όλος ο μήνας, είναι, λει­τουρ­γικά αφιε­ρω­μέ­νος στην Παναγία. Και κλείνει, με την Εορτή της Αγίας Ζώνης.

Η κύρια Θεο­μη­το­ρική Εορτή είναι αυτή της Κοι­μή­σεως, στις 15 Αυγού­στου και γύρω από αυτή, περι­στρέ­φε­ται όλος ο μήνας Αύγου­στος. Συντρέ­χουν και οι ευνοϊ­κές συν­θή­κες της εποχής, συντρέ­χουν οι ευνοϊ­κές συν­θή­κες των δια­κο­πών, των αδειών κ.λπ. με όλο τον κόσμο να συμ­με­τέ­χει σε αυτές τις εορτές. Η αθρόα συμ­με­τοχή, είναι αυτή που συνέ­βαλε στο να ονο­μα­στεί η εορτή και ‘Πάσχα του Καλοκαιριού’.

Στο νησί της Ρόδου, υπάρ­χουν πάρα πολλοί ναοί αφιε­ρω­μέ­νοι στην Κοίμηση της Θεο­τό­κου, υπάρ­χουν τα προ­σκυ­νή­ματά της που συγκε­ντρώ­νουν πάρα πολύ κόσμο. Σ’ εμάς, η Εορτή της Κοι­μή­σεως, επι­κε­ντρώ­νε­ται στις 15 Αυγού­στου στον Ιερό Ναό της Κοι­μή­σεως της Θεο­τό­κου Ιαλυσού, ενώ η Απόδοση της εορτής στις 23 Αυγού­στου, επι­κε­ντρώ­νε­ται στον Ιερό Ναό της Πανα­γίας Καθο­λι­κής Κρε­μα­στής (και με την πανή­γυρη κλείνει ο Θεο­μη­τρο­τι­κός Αύγου­στος στο νησί μας).

Παράλ­ληλα, έχουμε κι άλλους ναούς που πανη­γυ­ρί­ζουν με συρροή πολλών πιστών, όπως είναι ο Ναός της Πανα­γίας στη Λίνδο, στον Ασκλη­πειό, η Καθο­λική στ’ Αφάντου, η Σάλακος, η Έμπωνα και πολλά άλλα παρεκ­κλή­σια. Επι­πλέον, η εορτή απο­δί­δε­ται και στην Υψενή, στις 23 Αυγού­στου που τώρα, λόγω της αδελ­φό­τη­τας που υπάρχει εκεί, έχει γίνει πολύ γνωστή και συγκε­ντρώ­νει πολύ κόσμο.

Αυτό που χαρα­κτη­ρί­ζει αυτές τις ημέρες του Αυγού­στου, είναι οι παρα­κλή­σεις προς την Παναγία Θεοτόκο, που αγγί­ζουν την ψυχή του λαού μας».

Είπε ακόμη ότι η δική του παρου­σία θα είναι στον Ιερό Ναό της Ιαλυσού (13 Αυγού­στου για τον Επι­τά­φιο και την Λιτα­νεία) ενώ την παρα­μονή θα παρα­στεί στην Κρε­μα­στή όπου θα γίνει Επι­τά­φιος και Λιτα­νεία. Ανήμερα, θα βρί­σκε­ται και πάλι στον Ναό της Ιαλυσού.

Ερω­τη­θείς, για την προ­σω­πική σχέση που έχει ο κάθε χρι­στια­νός με την Παναγία, ο Σεβα­σμιό­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Ρόδου, δήλωσε:

«Η Παναγία, είναι το αρχέ­τυπο της Μητέρας –της μάνας. Ο κάθε πιστός, θα μας απα­ριθ­μή­σει συγκε­κρι­μέ­νες ευερ­γε­σίες της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου προς αυτόν ενώ η προ­σω­πική ευλά­βεια προς το πρόσωπό της είναι θρο­νια­σμένη στην ψυχή του κάθε πιστού Έλληνα –γι αυτό βλέ­πουμε και την κοσμο­συρ­ροή στην γιορτή της».