Aνδρέας Λοβέρδος, υποψήφιος πρόεδρος KINAΛ: «Ή θα αναγεννηθούμε ή θα αφανιστούμε»

Κύριε Λοβέρδο, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη, από τον στόχο σας για την επόμενη ημέρα του ΚΙΝΑΛ. Αν εκλε­γείτε πρό­ε­δρος στις προ­σε­χείς εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές, πού θα επι­κε­ντρω­θείτε τόσο για την οργά­νωση του κόμ­μα­τος όσο και για τη θέση του στην κοι­νω­νία;

Το κόμμα θα πάψει να κινεί­ται γύρω από τον μικρό, ομο­λο­γου­μέ­νως και δυστυ­χώς, εαυτό του.

Έχω πει από την πρώτη στιγμή ότι πιστεύω πως μπορώ να εγγυηθώ το μέλλον της παρά­τα­ξης. Δεν μιλώ για επι­στροφή στο ΠΑΣΟΚ. Ανα­φέ­ρο­μαι σε ολική επα­να­φορά με το ΠΑΣΟΚ. Η φορά της πολι­τι­κής μου σκέψης είναι προς τα εμπρός. Έχουμε το ιδε­ο­λο­γικό υπό­βα­θρο, έχουμε τα στελέχη, υπάρχει προσ­δο­κία της κοι­νω­νίας για τη σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία. Και ακόμη έχουμε έναν φαλη­ρη­μένο ως αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση ΣΥΡΙΖΑ και σε επίπεδο τελευ­ταίας ανά­λυ­σης έχουμε δημο­κρα­τία του ενός κόμ­μα­τος με τη Νέα Δημο­κρα­τία να κυριαρ­χεί.

Εάν εκλεγώ αρχηγός της παρά­τα­ξης με προ­με­τω­πίδα το ΠΑΣΟΚ του 21ου αιώνα προ­σω­πικά θα απο­τε­λέσω τη σφήνα ανάμεσα στον Μητσο­τάκη και τον Τσίπρα, η παρά­ταξη θα ανα­κτή­σει κύρος και ποσοστά και η χώρα θα απο­κτή­σει πατριω­τική, προ­ο­δευ­τική και μεταρ­ρυθ­μι­στική, αντι­πο­λί­τευση.

Εχετε χαρα­κτη­ρί­σει απα­ξιω­τικό το ερώτημα που τίθεται εντόνως στα τελευ­ταία χρόνια στο ΚΙΝΑΛ, «με ποιον θα πάτε». Είναι εφικτό να έχει το κόμμα, μια αυτό­νομη πορεία, με βάση τα σημε­ρινά δεδο­μένα;

Ρωτώ ευθέως: τί πάει να πει αυτό­νομη πορεία; Από πότε τα δεδο­μένα έγιναν ζητού­μενα; Όλα τα κόμματα έχουν αυτό­νομη πορεία. Αλλιώς δεν θα υπήρχαν αυθύ­παρ­κτα αλλά θα συμ­με­τεί­χαν σε συνα­σπι­σμούς. Το ΠΑΣΟΚ, εν προ­κει­μένω, προ­φα­νώς είχε, έχει και θα έχει αυτό­νομη πορεία. Αυτό είναι το δεδο­μένο. Το ζητού­μενο είναι να πάψει να είναι αιχ­μά­λωτο σε χαμηλά ποσοστά ώστε να μην τίθεται το απα­ξιω­τικό, όπως πράγ­ματι χαρα­κτη­ρίζω, ερώτημα «με ποιον θα πάτε».

Αυτό­νομη πορεία είχαμε και το 2019 στις κάλπες, αυτό­νομη πορεία έχουμε και σήμερα που στις δημο­σκο­πή­σεις κατα­γρά­φουμε επι­δό­σεις του 5%, 6% το μάξι­μουμ 7%.

Η παρά­ταξη πρέπει να προ­χω­ρή­σει σε δομικές αλλαγές και να γίνει δύναμη εξου­σίας ώστε να πάψει αυτή η πολι­τική ταπεί­νωση που μας προ­βά­λει ως ουρα­γούς. Είναι εσω­στρε­φές να το δια­πι­στώ­νει κανείς αυτό;

Εγώ απαντώ ότι η αυτο­κρι­τική και η διόρ­θωση πορείας είναι κατε­ξο­χήν εξω­στρέ­φεια και είναι και ο μόνος δρόμος για την επι­τυ­χία. Γι΄αυτό και υπο­γραμ­μίζω ότι η παρά­ταξή μας έχει ανάγκη από τρεις αλλαγές: το πρώτο που χρειά­ζε­ται είναι η αλλαγή ηγεσίας. Το δεύτερο είναι να αλλάξει νοο­τρο­πία. Να πάψει να γυρνά γύρω από ένα μικρό εαυτό και να απο­κτή­σει την νοο­τρο­πία μεγάλου κόμ­μα­τος, μιας δύναμης εξου­σίας. Και το τρίτο που απαι­τεί­ται είναι αλλαγή θέσεων για τα μεγάλα ζητή­ματα της ασφά­λειας, της μετα­νά­στευ­σης και του ριζο­σπα­στι­κού μετα­σχη­μα­τι­σμού του κράτους.

Ιδε­ο­λο­γι­κός αντί­πα­λος του ΠΑΣΟΚ δια­χρο­νικά ήταν και παρα­μέ­νει η Νέα Δημο­κρα­τία. Υπαρ­ξια­κός αντί­πα­λος της παρά­τα­ξής μας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Τα όρια είναι και σαφή και δια­κριτά. Θέλω όμως να είμαστε απο­λύ­τως συνεν­νοη­μέ­νοι: μακριά από μένα τα «ούτε-ούτε». Εάν κάτι έχει κατο­χυ­ρώ­σει η σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία είναι η συμπό­ρευση με τη λογική και τις ανάγκες της κοι­νω­νίας.

Στόχος μου δεν είναι να εξα­πο­λύω εφόδους ενα­ντίον της δεξιάς ή της αρι­στε­ράς μόνο και μόνο για να προ­σποιού­μαι ότι κάνω τη διαφορά. Έχω τις θέσεις και τις ιδέες μου και με γνώμονα το συμ­φέ­ρον των συμπο­λι­τών μου τοπο­θε­τού­μαι. Όπου συμφωνώ υπερ­θε­μα­τίζω και όπου διαφωνώ αντι­πο­λι­τεύ­ο­μαι με ρεα­λι­στική αντι­πρό­ταση. Και ασφαλώς δεν ετε­ρο­κα­θο­ρί­ζο­μαι. Αλίμονο εάν πρέπει να ελέγξω τί λένε οι άλλοι για να μιλήσω. Αυτό κατα­δει­κνύει ένδεια θέσεων.

Ως υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος, σε ποια μέλη αλλά και ψηφο­φό­ρους απευ­θύ­νε­στε; Είναι γεγονός ότι υπάρχει μια μεγάλη μερίδα πολι­τικά άστεγων πολιτών αλλά και στελέχη που δια­δρα­μά­τι­σαν σημα­ντικό ρόλο δια­χρο­νικά στην πορεία του κινή­μα­τος, που σήμερα βρί­σκο­νται εκτός.

Απευ­θύ­νο­μαι σε όλους όσοι αυτο­προσ­διο­ρί­ζο­νται κεντρώοι, κεντρο­α­ρι­στε­ροί, σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες, σε όλους όσοι παρα­μεί­ναμε μαζί δια­χρο­νικά στο ΠΑΣΟΚ, σε όλους εκεί­νους που απο­γοη­τεύ­τη­καν και απο­στα­σιο­ποι­ή­θη­καν και τελικά απευ­θύ­νο­μαι σε 11.000.000 Ελλήνων που αγαπούν την πατρίδα και που θέλουν απο­τε­λε­σμα­τική και υπεύ­θυνη αντι­πο­λί­τευση.

Καλώ όλους να έρθουν μαζί μας όσοι απο­στρέ­φο­νται τον λαϊ­κι­σμό και τη δημα­γω­γία και θέλουν στη Βουλή ένα κόμμα που θα υπε­ρα­σπί­ζε­ται με σοβα­ρό­τητα τα συμ­φέ­ρο­ντα του πολίτη.

Η Ελλάδα έχει περισ­σό­τερο ανάγκη από ποτέ τον προ­ο­δευ­τικό πολι­τικό πρω­τα­γω­νι­στή. Γι’ αυτό και μπαίνω μπροστά. Για να κάνουμε τη θετική ανα­τροπή και με όνομά μας το ΠΑΣΟΚ, σύμβολό μας τον ήλιο, να δημιουρ­γή­σουμε το ΠΑΣΟΚ του 21ου αιώνα.

Θα ήθελα ένα σχόλιό σας για το σημε­ρινό πολι­τικό σκηνικό, όπως δια­μορ­φώ­νε­ται σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα με πολλά μέτωπα ανοικτά. Ελλη­νο­τουρ­κικά, παν­δη­μία, εμβο­λια­σμοί…

Πράγ­ματι η πατρίδα μας αντι­με­τω­πί­ζει πολλά και κρίσιμα ζητή­ματα αυτή την περίοδο. Δεν είναι δυνατόν να ανα­φερθώ εδώ εκτενώς σε κάθε ένα από τα ζητή­ματα που θέτετε και που το καθένα από αυτά έχει δια­φο­ρε­τι­κές παρα­μέ­τρους.

Το γενι­κό­τερο σχόλιο που μπορώ να κάνω είναι ότι η χώρα ζει τη «δημο­κρα­τία του ενός κόμ­μα­τος» και αυτό εκτός από πρω­το­φα­νές είναι και επι­κίν­δυνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πανά­ξιος εκφρα­στής του λαϊ­κι­σμού και του ψέματος αδυ­να­τεί να σταθεί στο ύψος των περι­στά­σεων.

Η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη πορεύ­ε­ται με βαρύ­γδου­πους τίτλους αλλά χωρίς πραγ­μα­τικό μεταρ­ρυθ­μι­στικό έργο. Όταν υπο­χω­ρή­σει το πέπλο της παν­δη­μίας, τότε όλοι θα δια­πι­στώ­σουμε τις παρα­λεί­ψεις. Η οικο­νο­μία, όμως, και η κοι­νω­νία δεν μπορούν να περι­μέ­νουν.

Κλεί­νο­ντας τη συνέ­ντευξη, ποιο μήνυμα θέλετε να απευ­θύ­νετε στα μέλη και στα στελέχη του ΚΙΝ.ΑΛ. ενόψει των εσω­κομ­μα­τι­κών δια­δι­κα­σιών.

Το πιο σημα­ντικό για μένα στις επερ­χό­με­νες εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές είναι η μαζική συμ­με­τοχή. Εάν υπάρχει μία καθο­ρι­στική στιγμή για το μέλλον της παρά­τα­ξής μας αυτή είναι τώρα. Η απλή ανα­λο­γική που θα ισχύσει στις επό­με­νες εθνικές εκλογές είναι ορόσημο για το πολι­τικό μας μέλλον. Ή θα ανα­γεν­νη­θούμε ή θα αφα­νι­στούμε. Όλα τα μέλη, όλα τα στελέχη, όλοι οι φίλοι της ιστο­ρι­κής παρά­τα­ξης του ΠΑΣΟΚ να προ­σέλ­θουν στις εσω­κομ­μα­τι­κές κάλπες.

Η μαζική συμ­με­τοχή είναι ένα μήνυμα δύναμης, αισιο­δο­ξίας και ελπίδας για την παρά­ταξή μας, την πατρίδα μας και τη Δημο­κρα­τία. Χωρίς ισχυρό ΠΑΣΟΚ η πολι­τική σκηνή θα είναι φτω­χό­τερη.

Έχουμε μια τελευ­ταία ευκαι­ρία να ξεμπερ­δέ­ψουμε ορι­στικά με τον λαϊ­κι­σμό του ΣΥΡΙΖΑ. Θα είναι έγκλημα να μην την αξιο­ποι­ή­σουμε.

Θέλω επίσης να υπο­γραμ­μίσω ότι οι εκλογές αυτές πρέπει να γίνουν με ισο­πο­λι­τεία.

Όσοι έχουμε εκφρά­σει την πρόθεση να συμ­με­τέ­χουμε ως υπο­ψή­φιοι για την αρχηγία του κόμ­μα­τος και όσοι ενδε­χο­μέ­νως εμφα­νι­σθούν στη συνέ­χεια αγω­νι­ζό­μα­στε για τον ίδιο σκοπό και πιστεύω και για τον ίδιο λόγο: το καλό της παρά­τα­ξης.

Οι πολίτες θα απο­φα­σί­σουν ποιος είναι εκείνος που θα κάνει την παρά­ταξη ξανά μεγάλη. Συνεπώς κανείς από εμάς δεν έχει το δικαί­ωμα να μετα­τρέ­ψει αυτή την παρα­τα­ξιακή υπόθεση σε προ­σω­πική.

Σε ένα τέτοιο σημα­ντικό εγχεί­ρημα δεν υπάρχει περι­θώ­ριο για εκμε­τάλ­λευση κομ­μα­τι­κών κεκτη­μέ­νων.

Σε ό,τι με αφορά θέλω οι συμπο­λί­τες μου να γνω­ρί­ζουν ότι θα φθάσω στις κάλπες με όρους πολι­τι­κούς. Αυτόν τον αγώνα τον ξεκί­νησα λέγο­ντας ότι πιστεύω ότι μπορώ να εγγυηθώ το μέλλον της παρά­τα­ξης και μπορώ να συμβάλω στο μέλλον της πατρί­δας.

Έχοντας στο νου μου την πατρίδα και την παρά­ταξη θα πορευθώ και ζητώ από τα στελέχη και τα μέλη του κόμ­μα­τός μας να μην το κατα­δι­κά­σουμε στη στα­σι­μό­τητα, να ξεκολ­λή­σουμε επι­τέ­λους από τα χαμηλά ποσοστά ώστε όλοι μαζί να επι­τύ­χουμε την ολική επα­να­φορά με το ΠΑΣΟΚ.