Συμπληρωματική κυρία ανάκριση για πρώην αιρετούς της ΔΕΥΑ Ρόδου

Στην τα­κτι­κή Ανα­κρί­τρια Ρόδου επε­στρά­φη από την Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου η δι­κο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στη­κε εις βάρος του πρώην δη­μάρ­χου Ρόδου και προ­έ­δρου της ΔΕΥΑ Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρ­νά, του πρώην αντι­δη­μάρ­χου και προ­έ­δρου της ίδιας επι­χεί­ρη­σης κ. Μα­νώ­λη Κα­μπου­ρό­που­λου, ενός υπαλ­λή­λου της ίδιας επι­χεί­ρη­σης (λο­γι­στή) κι ακόμη ενός υπαλ­λή­λου, που έχει συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί, για τη διε­νέρ­γεια συ­μπλη­ρω­μα­τι­κής κυ­ρί­ας ανά­κρι­σης.

Οι ανω­τέ­ρω βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με τα αδι­κή­μα­τα της κα­κουρ­γη­μα­τι­κής απι­στί­ας και της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος.

Ελέγ­χο­νται, ει­δι­κό­τε­ρα για τις δια­δι­κα­σί­ες που ακο­λού­θη­σαν προ­κει­μέ­νου να γίνει η κα­τα­βο­λή της μι­σθο­δο­σί­ας σε 47 συμ­βα­σιού­χους της επι­χεί­ρη­σης. Για την υπό­θε­ση η Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου είχε ει­ση­γη­θεί τον Ια­νουά­ριο του 2015 την αρ­χειο­θέ­τη­σή της, με το σκε­πτι­κό ότι οι ελεγ­χό­με­νοι δεν επι­χεί­ρη­σαν να ωφε­λή­σουν ή να βλά­ψουν συ­γκε­κρι­μέ­νο πρό­σω­πο και ούτε είχαν πρό­θε­ση να ζη­μιώ­σουν τη δη­μό­σια πε­ριου­σία.

Είχε κρι­θεί συ­γκε­κρι­μέ­να ότι υφί­στα­το δυ­σκο­λία στην εφαρ­μο­γή δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων που φέ­ρο­νται να είναι αντι­φα­τι­κές μά­λι­στα με­τα­ξύ τους.

Με την διά­τα­ξη αρ­χειο­θέ­τη­σης, δια­φώ­νη­σε ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, που έκρι­νε ότι οι δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις εκτε­λού­νται υπο­χρε­ω­τι­κά και πε­ραι­τέ­ρω ότι όταν ο Επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου επέ­στρε­ψε αθε­ώ­ρη­το το ένταλ­μα για την μι­σθο­δο­σία των συμ­βα­σιού­χων, δεν θα έπρε­πε να πλη­ρω­θεί, ως είχε.

Κα­τό­πιν τού­του ασκή­θη­κε δίωξη σε βάρος μελών της διοί­κη­σης και υπαλ­λή­λων.

Η έρευ­να ξε­κί­νη­σε κα­τό­πιν εξώ­δι­κης επι­στο­λής της πρώην ταμία προς τον διευ­θυ­ντή του Κε­ντρι­κού Κα­τα­στή­μα­τος Ρόδου της “Εθνι­κής Τρά­πε­ζας”, κ. Ηλία Ηλιά­δη.

Η εξώ­δι­κος εστά­λη, αφού ενη­με­ρώ­θη­κε ότι ενώ ακόμη βρι­σκό­ταν στη δια­δι­κα­σία ελέγ­χου – πε­ραί­ω­σης και πα­ρά­δο­σης του τα­μεί­ου της επι­χεί­ρη­σης εστά­λη στην τρά­πε­ζα από το γρα­φείο του ανα­πλη­ρω­τή γε­νι­κού διευ­θυ­ντή της ΔΕΥΑΡ μία κα­τά­στα­ση μι­σθο­δο­σί­ας χωρίς την αντί­στοι­χη εντο­λή προς την τρά­πε­ζα ανυ­πό­γρα­φη, αφο­ρώ­σα το ανυ­πό­γρα­φο και αθε­ώ­ρη­το υπ’ αριθ. 1.103/20-11-2013 ένταλ­μα – εντο­λή κα­τα­βο­λής πλη­ρω­μής, επί του οποί­ου εξέ­φρα­σε ρητά της αντιρ­ρή­σεις της, με τους λοι­πούς ως άνω μάρ­τυ­ρες.

Η πρώην τα­μί­ας επε­σή­μα­νε μά­λι­στα ότι η τυχόν κα­τα­βο­λή του ποσού που αφο­ρού­σε η εν λόγω κα­τά­στα­ση θα επέ­φε­ρε σο­βα­ρές συ­νέ­πειες σε βάρος του διευ­θυ­ντή της τρά­πε­ζας, της ΔΕΥΑΡ, καθώς και της ίδιας προ­σω­πι­κά αφού ακόμη δεν είχε πα­ρα­δώ­σει τα­μείο.

Θυ­μί­ζου­με εξάλ­λου ότι την 22 Οκτω­βρί­ου 2013 κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στην ΔΕΥΑΡ η υπ’ αριθ. 1.766/2013 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Αθη­νών, δυ­νά­μει της οποί­ας εκρί­θη η μη ανα­γνώ­ρι­ση της ερ­γα­σια­κής σχέ­σης 45 απα­σχο­λού­με­νων πρώην υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΙ, αφού κρί­θη­κε ότι η υπ’ αριθ. 50/2006 από­φα­ση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΙ, δυ­νά­μει της οποί­ας ανα­γνω­ρί­σθη­κε η σχέση ερ­γα­σί­ας τους με την ως άνω επι­χεί­ρη­ση ως αο­ρί­στου χρό­νου ελή­φθη παρά το νόμο και δεν πα­ρά­γει σε καμία πε­ρί­πτω­ση έν­νο­μα γι’ αυ­τούς απο­τε­λέ­σμα­τα. Παρά ταύτα απο­φα­σί­σθη­κε από το Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ να πλη­ρω­θούν και οι 45 υπάλ­λη­λοι για το μήνα Οκτώ­βριο του 2013, χωρίς να έχει κοι­νο­ποι­η­θεί μέχρι τότε στο λο­γι­στή­ριο η πα­ρα­πά­νω από­φα­ση κι ενώ τόσο η κε­ντρι­κή τα­μί­ας τόσο και ο προϊ­στά­με­νος των Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών τε­λού­σαν σε άδεια!

Η από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Αθη­νών κοι­νο­ποι­ή­θη­κε τε­λι­κά στο λο­γι­στή­ριο το Νο­έμ­βριο του 2013 και τότε απο­φα­σί­στη­κε να μην συ­νη­γο­ρή­σουν στην κα­τα­βο­λή της μι­σθο­δο­σί­ας.

Ενώ­πιον της κ. Πται­σμα­το­δί­κη κα­τα­τέ­θη­κε εξάλ­λου ότι πα­ρό­ντες κατά την ως άνω συ­νε­δρί­α­ση ήταν και οι νο­μι­κοί σύμ­βου­λοι της επι­χεί­ρη­σης, αλλά και ο πλη­ρε­ξού­σιος δι­κη­γό­ρος των 45 υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΙ, οι οποί­οι επέ­με­ναν ότι η από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Αθη­νών δεν είναι εκτε­λε­στή, ότι δεν πα­ρά­γει έν­νο­μα απο­τε­λέ­σμα­τα, προ­σπα­θώ­ντας να πεί­σουν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι τους κοι­νο­ποι­ή­θη­κε απλά και μόνο προς ενη­μέ­ρω­ση.

Προ­σκό­μι­σαν εξάλ­λου και τα απο­μα­γνη­το­φω­νη­μέ­να πρα­κτι­κά της θυ­ελ­λώ­δους συ­νε­δρί­α­σης αλλά και την από­φα­ση του κ. Στά­γκα να κα­ταγ­γεί­λει την ταμία για υπε­ξαί­ρε­ση ποσού 58.089,39 €, που φέ­ρε­ται να έχει εξο­φλη­θεί στις 5 Νο­εμ­βρί­ου 2013, το οποίο κα­τε­βλή­θη σε 92 ερ­γα­ζο­μέ­νους της ΔΕΥΑΡ με βάση από­φα­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου. Αξί­ζει δε να επι­ση­μαν­θεί ότι το ως άνω ένταλ­μα εστά­λη στην υπη­ρε­σία Επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου ήδη στις 4 Νο­με­βρί­ου 2013 και ου­δό­λως φέρει την υπο­γρα­φή της ταμία, ενώ φέρει νο­μί­μως τις υπο­γρα­φές του προ­έ­δρου του Δ.Σ., καθώς και του γε­νι­κού διευ­θυ­ντή της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., οι οποί­οι είναι ομοί­ως ελεγ­χό­με­νοι.

Μέχρι τις 21 Νο­εμ­βρί­ου 2013 το ως άνω ένταλ­μα δεν είχε επι­στρα­φεί στην ΔΕΥΑΡ από την υπη­ρε­σία Επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου του Νομού Δω­δε­κα­νή­σου.

Ο πρώην Δή­μαρ­χος Ρόδου, απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα του απο­δί­δο­νται.

Κα­τέ­στη­σε σαφές ότι όταν η ΔΕΥΑΡ απέ­στει­λε προς έλεγ­χο το χρη­μα­τι­κό ένταλ­μα πλη­ρω­μής με αριθ­μό 126/2013, το οποίο αφο­ρού­σε στην πλη­ρω­μή της μι­σθο­δο­σί­ας όλου του προ­σω­πι­κού της επι­χεί­ρη­σης για την κα­τα­βο­λή της μι­σθο­δο­σί­ας του μηνός Νο­εμ­βρί­ου 2013 και μετά την έκ­δο­ση από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Αθη­νών η Υπη­ρε­σία Επι­τρό­που έκρι­νε ότι αυτό δεν υπό­κει­ται στον προ­λη­πτι­κό έλεγ­χο του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου.

Τό­νι­σε έτσι ότι τη­ρή­θη­κε απαρ­ρέκ­κλι­τα η κεί­με­νη νο­μο­θε­σία και δια­δι­κα­σία για την κα­τα­βο­λή των μι­σθών στους συμ­βα­σιού­χους.

Επε­σή­μα­νε επι­πλέ­ον ότι η ΔΕΥΑΡ λαμ­βά­νο­ντας υπόψη της τις δια­πι­στω­τι­κές πρά­ξεις των τέως διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λί­ων των συ­νε­νού­με­νων ΔΕΥΑ, απο­δέ­χτη­κε το σύ­νο­λο του προ­σω­πι­κού αυτών, σύμ­φω­να με την ονο­μα­στι­κή κα­τά­στα­ση και την ερ­γα­σια­κή σχέση ενός εκά­στου των ερ­γα­ζο­μέ­νων και τους ενέ­τα­ξε στη επι­χεί­ρη­ση.

Η απο­φα­σι­σθεί­σα προ­σω­ρι­νή κα­τά­τα­ξη τε­λού­σε εξάλ­λου υπό τον όρο της τε­λε­σι­δι­κί­ας ή κατ’ άλλο τρόπο τα­κτο­ποί­η­σης των εκ­κρε­μου­σών δια­φο­ρών ενώ­πιον δι­κα­στη­ρί­ων.

Εξή­γη­σε ακόμη ότι το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ δεν γνώ­ρι­ζε και ούτε όφει­λε να γνω­ρί­ζει τον τρόπο πρό­σλη­ψης του προ­σω­πι­κού των συγ­χω­νευό­με­νων επι­χει­ρή­σε­ων, ούτε ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νο στον έλεγ­χο του τρό­που πρό­σλη­ψης των υπαλ­λή­λων των πρώην ΔΕΥΑ.

Η με­τα­φο­ρά του προ­σω­πι­κού συ­ντε­λού­νταν σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που οι συγ­χω­νευό­με­νες ΔΕΥΑ πα­ρέ­δι­δαν στην υπό σύ­στα­ση νέα ενιαία επι­χεί­ρη­ση, χωρίς να ανα­φέ­ρε­ται οπου­δή­πο­τε, ότι έπρε­πε η τε­λευ­ταία να ελέγ­ξει τους φα­κέ­λους του προ­σω­πι­κού που ενέ­τασ­σε στο δυ­να­μι­κό της.

Εξάλ­λου, το ίδιο το διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ με την με αριθ­μό 484/18-11-2013 από­φα­σή του απο­δε­χό­με­νο γνω­μο­δό­τη­ση της Νο­μι­κής Υπη­ρε­σί­ας της ΔΕΥΑΡ έλαβε από­φα­ση σύμ­φω­να με την οποία, ως την δια­τύ­πω­ση της κρί­σης του ΑΣΕΠ η νέα ΔΕΥΑΡ δεν δύ­να­ται να αλ­λά­ξει το κα­θε­στώς της ερ­γα­σια­κής σχέ­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων στην πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού.

Επι­πλέ­ον επί προ­ε­δρί­ας του κ. Κου­σουρ­νά με νέα εγκρί­θη­κε κατά πλειο­ψη­φία η λύση της ερ­γα­σια­κής σχέ­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων που ανα­φέ­ρο­ντο σε έκ­θε­ση του ΑΣΕΠ, που έκρι­νε πα­ρά­νο­μη την απα­σχό­λη­ση τους. Ο πρώην δή­μαρ­χος Ρόδου, επε­σή­μα­νε επι­πλέ­ον ότι σύμ­φω­να με το άρθρο 39 του Ν. 4325/2015: «Αί­ρε­ται το αξιό­ποι­νο των πρά­ξε­ων, που έλα­βαν χώρα μέχρι τη δη­μο­σί­ευ­ση του πα­ρό­ντος νόμου και παύ­ουν ορι­στι­κά οι ποι­νι­κές, πει­θαρ­χι­κές διώ­ξεις και παύει κάθε δια­δι­κα­σία κα­τα­λο­γι­σμού σε βάρος αι­ρε­τών εκ­προ­σώ­πων των ορ­γα­νι­σμών το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης, καθώς και υπαλ­λή­λων των Ο.Τ.Α. και των υπαλ­λή­λων των Υπη­ρε­σιών Δη­μο­σιο­νο­μι­κού Ελέγ­χου, επί υπο­θέ­σε­ων σχε­τι­κών: α. με μη άσκη­ση έν­δι­κων μέσων επί υπο­θέ­σε­ων ερ­γα­τι­κών δια­φο­ρών του προ­σω­πι­κού των Ο.Τ.Α. και του προ­σω­πι­κού δη­μο­τι­κών νο­μι­κών προ­σώ­πων (Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ.) και β. με την πα­ρά­τα­ση ισχύ­ος συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας ορι­σμέ­νου χρό­νου και συμ­βά­σε­ων μί­σθω­σης έργου του εν λόγω προ­σω­πι­κού».

Με την εν λόγω διά­τα­ξη, άσχε­τα με την έλ­λει­ψη αντι­κει­με­νι­κής ευ­θύ­νης στο πρό­σω­πό του, ήρθη και το αξιό­ποι­νο όσων συμ­με­τεί­χαν σε απο­φά­σεις πα­ρά­τα­σης ισχύ­ος συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας.