ΑΠΟΨΕΙΣ

«Tῶν λόγων τοῦ βασιλέως οὐκ ἀκουσόμεθα τοῦ παρελθεῖν τὴν λατρείαν ἡμῶν δεξιὰν ἢ ἀριστεράν» (Α’ Μακκαβ. 2,22)

news room
5 λεπτά ανάγνωση

Αυτά είπαν οι γεν­ναίοι Μακ­κα­βαίοι της Παλαιάς Δια­θή­κης, όταν ο ειδω­λο­λά­τρης βασι­λιάς Αντί­ο­χος ο Επι­φα­νής έβγαλε διά­ταγμα σε όλη την βασι­λεία του όλα τα έθνη και οι φυλές να γίνουν ένας λαός και να εγκα­τα­λεί­ψουν τα νόμιμά τους. Δηλαδή την θρη­σκεία και τις ιερές παρα­δό­σεις τους. Πολλοί Ισραη­λί­τες υπά­κου­σαν στη διαταγή του βασι­λέως, εθυ­σί­α­σαν στα είδωλα και εβε­βή­λω­σαν το Σάββατο που ήταν η αγία ημέρα των Ιου­δαίων. Όποιος δεν θα πει­θαρ­χούσε στη διαταγή αυτή του βασι­λέως θα έπρεπε να πεθάνει.

Κάτι παρό­μοιο συμ­βαί­νει εδώ και ένα περίπου χρόνο και στην πατρίδα μας. Όχι με διά­ταγμα κάποιου βασι­λέως αλλά με ύπουλες ενέρ­γειες σκο­τει­νών δυνά­μεων που ακούουν στο όνομα Νέα εποχή – Παγκο­σμιο­ποί­ηση και με αφορμή τον κορω­νοϊό. Όλοι οι Ορθό­δο­ξοι Έλληνες κλεί­στη­καν στα σπίτια τους, έπαθαν κατά­θλιψη και δεν είχαν το δικαί­ωμα να μπουν στην Εκκλη­σία, να ανάψουν κερί, να προ­σευ­χη­θούν, να λει­τουρ­γη­θούν και να κοι­νω­νή­σουν των αχρά­ντων Μυστη­ρίων, για να πάρουν θάρρος και δύναμη. Ανα­γκά­σθη­καν να φορέ­σουν μάσκα για να προ­φυ­λά­γο­νται από τον ιό και να μην τον μετα­δί­δουν, κυρίως όμως για να μάθουν να μην ομιλούν ούτε να δια­μαρ­τύ­ρο­νται για όσα συμ­βαί­νουν και θα συμβούν.

Και εις μεν τους Ιου­δαί­ους, εμφα­νί­στη­καν άνδρες ευσε­βείς και ανδρείοι, οι Μακ­κα­βαίοι, οι οποίοι αντι­στά­θη­καν στον Αντίοχο και επο­λέ­μη­σαν με θάρρος υπέρ των ιερών και οσίων της φυλής τους. Εδώ όμως στην Ελλάδα μας δεν συνέβη το ίδιο. Αφού μετά ένα χρόνο η κυβέρ­νηση επέ­τρεψε να βγουν οι Χρι­στια­νοί από τα σπίτια τους και όλοι εχά­ρη­σαν, βγήκε διαταγή από τον Καίσαρα εφέτος η Ανά­σταση να μην γίνει τα μεσά­νυ­κτα όπως εγίνετο εδώ και εκα­το­ντά­δες χρόνια, αλλά στις 9 η ώρα το βράδυ του Μ. Σαβ­βά­του. Τι κρίμα! Η χαρά μετε­τράπη σε λύπη. Όλοι περί­με­ναν την Διοι­κούσα Εκκλη­σία, τους Επι­σκό­πους μας, της Ελλη­νι­κής Επι­κρά­τειας, να μιλή­σουν. Και μίλησαν. Αλλά τι είπαν;

Όλοι σχεδόν εκτός κάποιων εξαι­ρέ­σεων προ­σπά­θη­σαν να δικαιο­λο­γή­σουν τα αδι­καιο­λό­γητα και να επι­βάλ­λουν στους Ιερείς να κάμουν την Ανά­σταση όχι μεσά­νυ­κτα, ξημε­ρώ­νο­ντας Κυριακή της Ανα­στά­σεως, όπως γινόταν μέχρι τώρα αλλά Σάββατο.

Να γίνει δεύτερη Θεία Λει­τουρ­γία την ίδια ημέρα, πράγμα απα­γο­ρευ­μένο από τους Ιερούς Κανόνες (Ιερόν Πηδά­λιον Αγίου Νικο­δή­μου του Αγιο­ρεί­του, Άγιος Ιγνά­τιος ο Θεο­φό­ρος, δέκατος κανόνας της εν Αντι­σιο­δώρω τοπικής Συνόδου επί Ηρα­κλείου το 613: «Διὰ νὰ μὴ διπλα­σιά­ζη­ται ὁ μονα­δι­κὸς θάνατος τοῦ Χριστοῦ, ἐδιώ­ρισε καὶ ἡ ἐν Ἀντι­σιο­δώρῳ τῇ πόλει Τοπικὴ Σύνοδος ἐπὶ Ἡρα­κλείου κατὰ τὸ χιγ΄ ἔτος συνα­χθε­ῖσα νὰ μὴ γίνω­νται δύω λει­τουρ­γίαι ἐν μιᾶ ἡμέρα εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν τρά­πε­ζαν ὅπερ παρα­βαί­νου­σιν οἱ Λατίνοι»). Πέραν αυτών έχουμε και το Ιερό Σύμβολο της Πίστεώς μας, το Πιστεύω εις ένα Θεόν, στο οποίο ομο­λο­γούμε την τρι­ή­μερη Ανά­σταση του Κυρίου «Και ανα­στά­ντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς».

Σεβα­σμιώ­τα­τοι και αγα­πη­τοί μου Πατέρες και Αδελφοί. Τι συμ­βαί­νει; Τι πάθαμε; Είπατε ότι η άλλη ημέρα αρχίζει με τον Εσπε­ρινό.

Όμως το Μ. Σάββατο το πρωί που γίνεται ο Εσπε­ρι­νός της Ανα­στά­σεως δεν ψάλ­λουμε το Χριστός Ανέστη, αλλά το ἀνάστα ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν. Άλλο ἀνάστα και άλλο ἀνέστη.

«Ο ῾Αβραὰμ οὐχὶ ἐν πει­ρα­σμῷ εὑρέθη πιστός, καὶ ἐλο­γί­σθη αὐτῷ εἰς δικαιο­σύ­νην;» (Α᾽ Μακκαβ. 2,52). Δεν ήταν λίγο να του ειπεί ο Θεός να σφάξει το μονά­κριβο παιδί του, τον Ισαάκ και να του το προ­σφέ­ρει θυσία.

«Ο ᾿Ιωσὴφ ἐν καιρῷ στε­νο­χω­ρίας αὐτοῦ ἐφύ­λα­ξεν ἐντολὴν καὶ ἐγένετο κύριος Αἰγύ­πτου» (Α’ Μακκαβ. 2,53)

«’Ασεβεῖν γὰρ εἰς τοὺς θείους νόμους οὐ ρᾴδιον» (Β’ Μακκαβ. 4,17)

«Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαβ­βά­των Μαρία ἡ Μαγδα­ληνὴ ἔρχεται πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνη­με­ῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον» (Ιωάννου 20,1). Μία των Σαβ­βά­των είναι η ΚΥΡΙΑΚΗ.

«Πει­θαρ­χεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώ­ποις» (Πράξεων 5,29)

«‘Ως δὲ διε­πο­ρεύ­ο­ντο τὰς πόλεις, παρε­δί­δουν αὐτοῖς φυλάσ­σειν τὰ δόγματα τὰ κεκρι­μένα ὑπὸ τῶν ἀπο­στό­λων καὶ τῶν πρε­σβυ­τέ­ρων τῶν ἐν ῾Ιερουσαλήμ» (Πράξεων 16,4)

«’Επαινῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὅτι πάντα μου μέμνη­σθε καὶ καθὼς παρέ­δωκα ὑμῖν τὰς παρα­δό­σεις κατέ­χετε» (Α’ Προς Κοριν­θί­ους 11,2)

«Κἂν γάρ τις ᾖ τέλειος ἐν υἱοῖς ἀνθρώ­πων, τῆς ἀπὸ σοῦ σοφίας ἀπούσης, εἰς οὐδὲν λογι­σθή­σε­ται» (Σοφ. Σολ. 9,6)

«‘Έως τοῦ θανάτου ἀγώ­νι­σαι περὶ τῆς ἀλη­θείας, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολε­μή­σει ὑπὲρ σοῦ» (Σοφ. Σειρ. 4,28)

«’Επὶ τοὺς ποι­μέ­νας παρω­ξύνθη ὁ θυμός μου» (Ζαχ. 10,3)

«Διότι οἱ ἡγού­με­νοι τοῦ λαοῦ μου ἐμὲ οὐκ ᾔδεισαν, υἱοὶ ἄφρονές εἰσι καὶ οὐ συνετοί·» (Ιερ. 4,22)

«Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθέ­νειαν, καὶ ἀσθε­νή­σου­σιν ἐν αὐτῷ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα, γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπο­λο­ῦνται» (Ιερ. 6,21)

«’Αγαθὸν ἐλπί­ζειν ἐπὶ Κύριον ἢ ἐλπί­ζειν ἐπ᾿ ἄρχουσι» (Ψαλμ. 117,9)

«Μὴ πεποί­θατε ἐπ᾿ ἄρχο­ντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώ­πων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145,3)

«Μὴ ἴσθι φρό­νι­μος παρὰ σεαυτῷ, φοβοῦ δὲ τὸν Θεὸν καὶ ἔκκλινε ἀπὸ παντὸς κακοῦ·» (Παρ. Σολ. 3,7)

«Μὴ μέταιρε ὅρια αἰώνια, ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου» (Παρ. Σολ. 22,28)

«Οὐ δύνασθε Θεῷ δου­λεύ­ειν καὶ μαμωνᾷ» (Ματθ. 6.24)

«Πᾶς οὖν ὅστις ὁμο­λο­γή­σει ἐν ἐμοὶ ἔμπρο­σθεν τῶν ἀνθρώ­πων, ὁμο­λο­γήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπρο­σθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρα­νοῖς·» (Ματθ. 10,32)

«’Απόδοτε οὖν τὰ Καί­σα­ρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ» (Ματθ. 22,21)

«Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ» (Μάρκ. 13,5)

«‘Ά δὲ ὑμῖν λέγω, πᾶσι λέγω· γρη­γο­ρε­ῖτε» (Μάρκ. 13,37)

«Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώ­που ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;» (Λουκ. 18,8).

«Μὴ φοβε­ῖσθε μηδὲ δει­λιά­σητε» (Δευτερ. 1,21)

«Πᾶσα παρά­βα­σις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθα­πο­δο­σίαν» (Εβρ. 1,10)

«Ενός κακού δοθέ­ντος μύρια έπονται» (Σοφο­κλής)

Σεβα­σμιώ­τα­τοι πατέρες και αδελφοί, ζητώ συγ­γνώμη. Δεν είμαι άξιος να κάμω υπο­δεί­ξεις σε κανέναν και μάλιστα σε πρόσωπα αξιο­σέ­βα­στα όπως είσθε εσείς.

Να ευχα­ρι­στή­σουμε τον Κύριον μας που ετηρήθη η κανο­νική τάξη στο Άγιον Όρος, στην Εκκλη­σία της Κύπρου, στην Ιερά Αρχιε­πι­σκοπή Αμε­ρι­κής, και ιδιαί­τερα στο Σεπτό Οικου­με­νικό μας Πατριαρ­χείο, που το δια­κρί­νει πάντα η πολυ­πει­ρία και η σύνεση.

Έτσι ανα­κου­φί­στηκε κάπως ο κου­ρα­σμέ­νος και πονε­μέ­νος λαός μας. Μακάρι να είναι η τελευ­ταία φορά που συμ­βαί­νουν τέτοια πράγ­ματα στην ταλαι­πω­ρη­μένη πατρίδα μας.

Ας μεί­νουμε στο κλίμα της Ανα­στά­σεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού που μας παρη­γο­ρεί και μας εμπνέει.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Ευλο­γείτε Πατέρες

Ρόδος Πάσχα 2021

† ‘Ο Γάνου και Χώρας Αμφι­λό­χιος

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. S.P.

    Ας έχουμε τις ευχές του αγίου Αρχιερέως Αμφιλοχίου. Είναι πολύπειρος και ταπεινός κληρικός και οι απόψεις του είναι βαρύνουσες σίγουρα.