Η Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη «σπάει τη σιωπή» της για την υπόθεση Παλαιού

Πολι­τικό και ηθικό ρίγος από την παρέμ­βαση της Πρώτης Κυρίας • Παίρνει θέση υπέρ της μητέρας • Μία ανάρ­τηση με σαφή μηνύ­ματα από την Πρώτη Κυρία για τα παιδιά που «χάθηκαν» στη Ρόδο, φέρνει νέα διά­σταση στην υπόθεση και προ­κα­λεί πολι­τικό σεισμό • Στο στό­χα­στρο η οικο­γέ­νεια Απο­στο­λάκη

Με μία λιτή αλλά αιχμηρή ανάρ­τηση στον προ­σω­πικό της λογα­ρια­σμό στο Instagram, η Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη τάχθηκε χθες δημόσια υπέρ της Ροδί­τισ­σας μητέρας, κ. Μαρίας Παλαιού, η οποία καταγ­γέλ­λει ότι τα δύο της παιδιά απή­χθη­σαν με τη συν­δρομή παρα­σκη­νια­κών δικα­στι­κών κυκλω­μά­των.

Η ανάρ­τηση, που ακο­λού­θησε σχετικό δημο­σί­ευμα της εφη­με­ρί­δας «Παρα­πο­λι­τικά», έρχεται να φέρει νέο πολι­τικό βάρος σε μία ήδη εκρη­κτική υπόθεση.

Η σύζυγος του πρω­θυ­πουρ­γού φέρεται να είχε γνω­ρί­σει τη μητέρα των παιδιών στο Καστελ­λό­ριζο, ενώ χθες, με μία δημόσια δήλωση-παρέμβαση, έδειξε πως δεν αδια­φο­ρεί για τη φερό­μενη απώλεια της μητέρας από τη ζωή των παιδιών της, γρά­φο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Η γονική “αρπαγή” είναι έγκλημα. Η Μαρία Παλαιού από τη Ρόδο αναζητά ενα­γω­νίως από τον περα­σμένο Δεκέμ­βριο τα παιδιά της, χωρίς να γνω­ρί­ζει καν που βρί­σκο­νται. Ο Ιωάννης – Ραφαήλ και η Ειρήνη Απο­στο­λάκη απο­μα­κρύν­θη­καν από την αγκαλιά της μητέρας τους με βίαιο τρόπο. Κανένας δεν έχει δικαί­ωμα να παρα­βιά­ζει την ιερή σχέση ενός γονέα – μητέρας και παιδιών. Κάθε μορφή βίας είναι πάντα κατα­δι­κα­στέα (#stop childabuse)», σε ένα ξεκά­θαρο μήνυμα ότι η ίδια βλέπει σκιές στη δικα­στική δια­χεί­ριση της υπό­θε­σης.

Η ανάρ­τηση αυτή ήρθε σε συνέ­χεια των δημο­σιευ­μά­των που εμπλέ­κουν την οικο­γέ­νεια του πρώην αντι­προ­έ­δρου του Αρείου Πάγου και πρώην βου­λευτή της «Νίκης» κ. Γεωρ­γίου Απο­στο­λάκη, συζύγου της πρώην Προ­έ­δρου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου κ. Θωμα­ΐ­τσας Πατρώνα, όχι μόνο με την πολύ­κροτη υπόθεση της επι­μέ­λειας των δύο ανή­λι­κων παιδιών, αλλά και με το σκάν­δαλο της Πολε­ο­δο­μίας Ρόδου!

Οι καταγ­γε­λίες για παρα­δι­κα­στικό κύκλωμα, απειλές, παρα­κο­λου­θή­σεις και εξου­σια­στική κάλυψη, όπως αυτές είχαν δημο­σιευ­θεί από ΜΜΕ των Αθηνών που φιλο­ξέ­νη­σαν σχε­τι­κές δηλώ­σεις της μητέρας, ανα­ζω­πυ­ρώ­θη­καν, ενώ η δημόσια τοπο­θέ­τηση της Μαρέβας Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη δίνει πλέον και μία νέα πολι­τική διά­σταση.

Το γεγονός ότι η Πρώτη Κυρία επι­λέ­γει να παρέμ­βει σε μία τόσο ευαί­σθητη και αμφι­λε­γό­μενη υπόθεση δεν περνά απα­ρα­τή­ρητο.

Οι δηλώ­σεις της έρχο­νται σαν ηθική τοπο­θέ­τηση, αλλά ανα­πό­φευ­κτα προ­κα­λούν πολι­τικό αντί­κτυπο, με το ερώτημα να πλα­νά­ται: είναι προ­σω­πική ευαι­σθη­σία ή έμμεση απο­δο­κι­μα­σία σε θεσμι­κές πρα­κτι­κές;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ανάρ­τηση της Πρώτης Κυρίας ανε­βά­ζει ξανά στην κορυφή της δημό­σιας ατζέ­ντας την υπόθεση Παλαιού.

Πιο συγκε­κρι­μένα η χθεσινή ανάρ­τηση της Μαρέβας Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη δεν ήταν απλώς ένα συγκι­νη­σιακό ξέσπα­σμα υπέρ μίας μάνας που φωνάζει ότι της «πήραν τα παιδιά».

Ήταν ένα ηχηρό μήνυμα προς τη θεσμική και πολι­τική εξουσία ότι η υπόθεση της Μαρίας Παλαιού και τα όσα φέρεται να έχει υποστεί δεν είναι άλλη μία οικο­γε­νειακή διαμάχη – είναι κάτι πολύ βαθύ­τερο.

Η μητέρα, όπως έγραψαν τα «Παρα­πο­λι­τικά», με αφορμή την απο­κά­λυψη του κυκλώ­μα­τος στην Πολε­ο­δο­μία Ρόδου προέβη στις εξής αναρ­τή­σεις στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, στρε­φό­μενη ενα­ντίον των Απο­στο­λά­κη­δων.

«Και παιδιά και κτήρια… σε όλα μέσα. Αυτή τη φορά ελπίζω να κάνει σωστά τη δουλειά της», έγραψε μόλις απο­κα­λύ­φθηκε πως στο σκάν­δαλο της Πολε­ο­δο­μίας Ρόδου εμπλέ­κε­ται η πρώτη εξα­δέλφη του πρώην συζύγου της. Ακο­λού­θως ανέφερε σε άλλο σχόλιό της: «Μπαί­νουν σε σπίτια, απάγουν τα παιδιά μας, απει­λούν, παρα­κο­λου­θούν και δεν ανοίγει μυτούλα. Κάπου σε κάποιο συρτάρι θα είναι και οι μηνύ­σεις μου. Αραγε, υπάρχει παρα­δι­κα­στικό; Ντροπή, ντροπή όχι μόνο γι’ αυτούς που συμ­με­τέ­χουν, αλλά και για τους δειλούς υπε­ρα­σπι­στές της Θέμιδος, που παρα­κο­λου­θούν. Είναι συνυ­πεύ­θυ­νοι, ας βγει η αλήθεια στο φως».

Το νήμα που ενώνει τις δύο υπο­θέ­σεις

Αυτό που μέχρι πρό­τι­νος παρου­σια­ζό­ταν ως μία σφοδρή δικα­στική διαμάχη για την επι­μέ­λεια δύο παιδιών, έχει πια συν­δε­θεί ευθέως με το πολυ­ε­πί­πεδο σκάν­δαλο της Πολε­ο­δο­μίας Ρόδου.

Σύμφωνα με το ρεπορ­τάζ, ο πατέρας των παιδιών –καθη­γη­τής στις ΗΠΑ– είναι συγ­γε­νής με μία από τις βασικές κατη­γο­ρού­με­νες στην υπόθεση της Πολε­ο­δο­μίας, την ιδιώτη μηχα­νικό, που κατη­γο­ρεί­ται στο πολε­ο­δο­μικό κύκλωμα.

Το στοι­χείο αυτό έχει πυρο­δο­τή­σει μία εκρη­κτική φημο­λο­γία στο νησί.

Οι εξε­λί­ξεις που ακο­λού­θη­σαν –με πιο χαρα­κτη­ρι­στική την απόφαση να αφεθούν ελεύ­θε­ροι με περιο­ρι­στι­κούς όρους οι επτά κατη­γο­ρού­με­νοι του κυκλώ­μα­τος– προ­κά­λε­σαν ποικίλα σχόλια.

Ο Άρειος Πάγος προ­χώ­ρησε σε έλεγχο, το πόρισμα του οποίου δεν έγινε γνωστό, απο­κα­λύ­πτο­ντας έτσι ότι η υπόθεση έχει λάβει δια­στά­σεις που αγγί­ζουν την κορυφή της δικα­στι­κής πυρα­μί­δας.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι ένα θεσμικό τοπίο σε ασφυξία, ενώ χθες οι δικη­γό­ροι απείχαν από τα καθή­κο­ντά τους με αφορμή τον έλεγχο αυτό που θεω­ρή­θηκε ευθεία παρέμ­βαση στην δικαιο­δο­τική κρίση των δικα­στών.

Δικα­στική πίεση και δια­λυ­τικό κλίμα στη Ρόδο

Η σύνδεση της υπό­θε­σης Παλαιού με το σκάν­δαλο της Πολε­ο­δο­μίας Ρόδου έχει δημιουρ­γή­σει βαρύ­τατο κλίμα στους κόλπους του Πρω­το­δι­κείου και του Εφε­τείου του νησιού.

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής» δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί με πολυετή παρου­σία και ανα­γνω­ρι­σμένο κύρος φέρο­νται να εξε­τά­ζουν σοβαρά το ενδε­χό­μενο να ζητή­σουν μετά­θεση από το νησί.

Δεν πρό­κει­ται απλώς για μία κρίση εικόνας, αλλά για υπαρ­ξιακή κρίση της Δικαιο­σύ­νης σε τοπικό επίπεδο.

Αν κορυ­φαίοι λει­τουρ­γοί του δικα­στι­κού σώματος εγκα­τα­λεί­ψουν τη Ρόδο, τότε τίθεται θέμα άμεσης απο­δυ­νά­μω­σης της τοπικής δικαιο­σύ­νης, με ό,τι κιν­δύ­νους αυτό συνε­πά­γε­ται για την ασφά­λεια δικαίου.

Σημειώ­νε­ται μάλιστα ότι δεν φέρεται να έχει διε­νερ­γη­θεί έλεγχος μέχρι σήμερα στους χει­ρι­σμούς της δικαιο­σύ­νης στο θέμα των παιδιών.

Την 4η Δεκεμ­βρίου 2024 το Χαμό­γελο του Παιδιού είχε εκδώσει ανα­κοί­νωση σύμφωνα με την οποία η περι­πέ­τειά τους μετά την απαγωγή τους από τη μητέρα (!!!) είχε αίσιο τέλος.

Στην ανα­κοί­νωση ανα­φέρ­θη­καν τα εξής:

«Η περι­πέ­τεια του Ιωάννη – Ραφαήλ Απο­στο­λάκη, 8 ετών, και της Ειρήνης – Αγάπης Απο­στο­λάκη, 6 ετών, έληξε στις 01/12/2024 δίνο­ντας τέλος στην αγωνία των δικών τους ανθρώ­πων που τους ανα­ζη­τού­σαν. «To Χαμό­γελο του Παιδιού» ενη­με­ρώ­θηκε σήμερα 04/12/2024 και προ­χώ­ρησε άμεσα σε απε­νερ­γο­ποι­ήση του μηχα­νι­σμού.

Οι ανή­λι­κοι βρέ­θη­καν στην περιοχή του Ρεθύ­μνου Κρήτης από τις αστυ­νο­μι­κές αρχές, είναι καλά στην υγεία τους και έχουν επι­στρέ­ψει στο οικο­γε­νειακό τους περι­βάλ­λον.

Να υπεν­θυ­μί­σουμε ότι στις 13/07/2024 η μητέρα είχε προβεί σε αρπαγή των ανή­λι­κων Ιωάννη – Ραφαήλ Απο­στο­λάκη, 8 ετών και Ειρήνη – Αγάπη Απο­στο­λάκη, 6 ετών από την περιοχή της Ρόδου και έκτοτε αγνο­ού­νταν. «Το Χαμό­γελο του Παιδιού» ενη­με­ρώ­θηκε και προ­χώ­ρησε άμεσα στην ενερ­γο­ποί­ηση του μηχα­νι­σμού Amber Alert Hellas, καθώς πιθανόν συντρέ­χουν λόγοι που θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο.

«To Χαμό­γελο του Παιδιού» θα βρί­σκε­ται κοντά στον Ιωάννη – Ραφαήλ και την Ειρήνης – Αγάπης Απο­στο­λάκη αλλά και στην οικο­γέ­νειά τους για την παροχή ψυχο­λο­γι­κής υπο­στή­ρι­ξης και οτι­δή­ποτε άλλο χρεια­στεί.

Παρα­κα­λεί­σθε για την άμεση αφαί­ρεση της φωτο­γρα­φίας από όπου υπάρχει η ανα­κοί­νωση της εξα­φά­νι­σης».

Η πλευρά του πατέρα υπε­ρα­μύ­νε­ται εξάλλου των νομικών τους χει­ρι­σμών και μετά την ανεύ­ρεση των παιδιών ο πατέρας φέρεται να τα έχει μετα­φέ­ρει στις ΗΠΑ και να δια­μέ­νουν μαζί του επι­κα­λού­με­νος ότι προς τούτο έχουν εκδοθεί σχε­τι­κές απο­φά­σεις των εκεί δικα­στη­ρίων που τον δικαιώ­νουν απόλυτα.

Η Δικαιο­σύνη υπό δημόσια κρίση

Η δημόσια παρέμ­βαση όμως της Πρώτης Κυρίας έρχεται ως κατα­λύ­της, απο­κα­λύ­πτο­ντας πως ακόμα και σε ανώτατο επίπεδο εξου­σίας υπάρχει η αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά.

Η Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη δεν έχει θεσμικό ρόλο στη Δικαιο­σύνη. Ωστόσο, ο συμ­βο­λι­σμός της δημό­σιας τοπο­θέ­τη­σής της λει­τουρ­γεί ως «καμπα­νάκι» – όχι μόνο για τη συγκε­κρι­μένη υπόθεση, αλλά για τη συνο­λική αξιο­πι­στία των θεσμών.

Κι εδώ είναι που το πράγμα γίνεται επι­κίν­δυνο: Όταν η κοινή γνώμη αρχίζει να πιστεύει ότι ακόμη και οι πιο θεμε­λιώ­δεις λει­τουρ­γίες του κράτους δικαίου μπορεί να επη­ρε­ά­ζο­νται από συγ­γέ­νειες, γνω­ρι­μίες και παρα­σκη­νιακά δίκτυα, τότε δεν μιλάμε πια για «κρίση εμπι­στο­σύ­νης». Μιλάμε για κατάρ­ρευση.