Στόχος η ενεργειακή αυτονομία κάθε Δήμου

Ο πρό­ε­δρος της Κεντρι­κής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, Δημή­τρης Παπα­στερ­γίου συμ­με­τείχε χθες στο 7ο Οικο­νο­μικό Forum Δελφών με τίτλο «New Realities», το οποίο πραγ­μα­το­ποιεί­ται στους Δελφούς και θα διαρ­κέ­σει έως το Σάββατο, 9 Απρι­λίου.

Στο ερώτημα «ποια μαγική λύση ονει­ρεύ­ε­ται για την πόλη του» ο κ. Παπα­στερ­γίου απά­ντησε ως εξής:

«Νομίζω ότι θα ήθελα να άλλαζα το ενερ­γειακό ισο­ζύ­γιο των πόλεών μας. Θα ήθελα να φτά­σουμε σε ένα μοντέλο ενερ­γειακά ουδέ­τε­ρων Δήμων. Δεν

είναι εύκολο, παρόλα αυτά θα ήθελα ο κάθε δήμος να είναι ενερ­γειακά αυτό­νο­μος και να μη χρειά­ζε­ται να παρά­γουμε ενέρ­γεια από ορυκτά καύσιμα.

Ο κ. Παπα­στερ­γίου μιλώ­ντας για την ανα­κύ­κλωση και την κυκλική οικο­νο­μία τόνισε ότι στο θέμα της ανα­κύ­κλω­σης πρέπει να γίνει πολλή δουλειά ακόμη, παρότι από το 2017 και μετά και ειδι­κό­τερα τα δύο τελευ­ταία χρόνια, έγιναν πολλά βήματα μπροστά και πλέον πάρα πολλές μονάδες βρήκαν το δρόμο τους με διά­φο­ρους τρόπους και χρη­μα­το­δο­τή­σεις.

Ωστόσο σημεί­ωσε ότι από τη στιγμή που σχε­διά­ζο­νται μέχρι να ωρι­μά­σουν τα έργα, η τεχνο­λο­γία έχει προ­χω­ρή­σει, οι στόχοι έχουν δια­φο­ρο­ποι­η­θεί. «Άρα, είπε, θα πρέπει από την επόμενη ημέρα της υπο­γρα­φής και αφού θα ξεκι­νή­σουμε να κάνουμε τα πρώτα έργα, να επι­και­ρο­ποι­ή­σουμε τις μελέτες έτσι ώστε οι μονάδες να είναι πλέον πιο συμ­βα­τές».

Το δεύτερο ζήτημα είναι πως «να επι­μεί­νουμε να ανα­κυ­κλώ­νουμε στην πηγή. Είναι τρελό σε μια χώρα όπως είναι η Ελλάδα, με την γεω­μορ­φο­λο­γία που έχει, στα νησιά για παρά­δειγμα, τα σκου­πί­δια να ταξι­δεύ­ουν από νησί σε νησί και ακόμα χει­ρό­τερα στην ενδο­χώρα σε μεγάλες ποσό­τη­τες, ενώ θα μπο­ρούμε τοπικά και κυκλικά να τα δια­χει­ρι­ζό­μα­στε».

Τρίτο και εξίσου σοβαρό ζήτημα, είπε είναι η αντι­με­τώ­πιση της εισφο­ρο­δια­φυ­γής στην ανα­κύ­κλωση, που φτάνει το 45% ήτοι 22 εκ. ευρώ κατ΄ έτος.

Ο πρό­ε­δρος της ΚΕΔΕ υπο­γράμ­μισε επίσης πως «πρέπει να ξεκα­θα­ρι­στεί ότι η δια­χεί­ριση των απορ­ριμ­μά­των θα παρα­μεί­νει υπόθεση του α΄ βαθμού Αυτο­διοί­κη­σης. Δεν έχει βοη­θή­σει νομίζω ο κατα­κερ­μα­τι­σμός αλλά και οι εκχω­ρή­σεις που γίνο­νται από το υπουρ­γείο προς άλλες αρχές. Πήγαν πίσω τα έργα, οι Δήμοι περι­μέ­νουν να κάνουν διαλογή στην πηγή, χωρίς να υπάρχει ο απα­ραί­τη­τος εξο­πλι­σμός».

Μιλώ­ντας ο κ. Παπα­στερ­γίου στο δεύτερο πάνελ με θέμα συζή­τη­σης την οικο­δό­μηση της αστικής ανθε­κτι­κό­τη­τας, ενσω­μα­τώ­νο­ντας το κλίμα και τους κιν­δύ­νους στην αστική ανά­πτυξη υπο­γράμ­μισε ότι οι ελλη­νι­κές πόλεις πρέπει να κάνουν μια μεγάλη μετά­βαση, αλλά­ζο­ντας τον τρόπο σκέψης και λει­τουρ­γίας τους.

«Άρα, είπε, θα πρέπει να ανοί­ξουμε τον ορί­ζο­ντά μας, να κάνουμε πραγ­μα­τικά σκέψεις και πολι­τι­κές μακράς πνοής, γιατί πρέπει να έχουμε άποψη για όλο το εύρος της ζωής των πολιτών μας όπως πχ. για την υγεία και ευεξία τους. Αλλά και για την ενέρ­γεια και το περι­βάλ­λον. Αυτή η πολύ βίαιη ενερ­γειακή μετά­βαση ανα­δει­κνύει το τι δεν έγινε τόσο καιρό προ­κει­μέ­νου να πάψουμε να είμαστε δεσμευ­μέ­νοι από τα ορυκτά καύσιμα.

Το τι θα κάνουμε για πολι­τι­κές πρό­νοιας. Η Ελλάδα είναι από τις χώρες που βάλ­λε­ται περισ­σό­τερο λόγω της ενερ­γεια­κής κρίσης και σε αυτό το επίπεδο οι Δήμοι έχουν ευθύνη. Άρα όντως η ολι­στική προ­σέγ­γιση που θα πρέπει να έχουμε είναι απα­ραί­τητη και αυτό σημαί­νει πως θα πρέπει να αλλά­ξουμε τον τρόπο σκέψης των Δήμων».

Ο πρό­ε­δρος της ΚΕΔΕ τόνισε ότι δύο είναι τα κρίσιμα θέματα: Το ένα είναι ότι όλοι αυτοί οι σχε­δια­σμοί για τις Ολο­κλη­ρω­μέ­νες Χωρικές Επεν­δύ­σεις, (ΟΧΕ), θα πρέπει να έρθουν πιο κοντά στους Δήμους.

Χρειά­ζε­ται, είπε, μεγα­λύ­τερη συμ­με­τοχή των δήμων, με τρόπο όμως συγκε­κρι­μένο και δομη­μένο τόσο στο ΕΣΠΑ, όσο και στις Ολο­κλη­ρω­μέ­νες Χωρικές Επεν­δύ­σεις.

Το δεύτερο είναι ότι οι δήμοι πρέπει να επι­διώ­ξουν τη συστη­μα­τική συμ­με­τοχή των πολιτών και να αφου­γκρα­στούν εκ νέου τις ανάγκες τους.

Σε ότι αφορά στην πολι­τική προ­στα­σία, ο κ. Παπα­στερ­γίου σημεί­ωσε πως «ο πρώτος σχε­δια­σμός είναι να προ­λά­βουμε φαι­νό­μενα, αξιο­ποιώ­ντας την τεχνο­λο­γία αλλά και τα χρήματα του Ταμείου Ανά­καμ­ψης. Το δεύτερο ζητού­μενο είναι να βρούμε λύσεις και περι­βαλ­λο­ντικά απο­δε­κτές και οικο­νο­μικά υλο­ποι­ή­σι­μες, όπως πχ οι λύσεις που βασί­ζο­νται στη φύση (natural based solutions) για τις πλημ­μύ­ρες».

Αυτό αλλά και ένα ισο­ζύ­γιο στα απορ­ρίμ­ματα. Να μην αφή­νουμε απο­τύ­πωμα στο περι­βάλ­λον ανα­κυ­κλώ­νο­ντας όλα τα απορ­ρίμ­ματα που παρά­γουμε. Και νομίζω δεν θα πρέπει να είναι μόνο ένα όνειρο. Θα μπο­ρού­σαμε να μην είναι μαγικά, αλλά να είναι ένας ρεα­λι­στι­κός στόχος για το 2030».