Προστασία ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων: Η συγκινητική επιστολή 17χρονου που έζησε σε Ασφαλή Περιοχή της ΖΕΥΞΙΣ στη Λέρο

«Σπίτι μου, σπιτάκι μου. Δεν υπάρχει κανένα μέρος σαν κι αυτό. Αν γνωρίζω τι είναι η αγάπη, αυτό είναι εξαι­τίας της Ασφα­λούς Περιο­χής της ΖΕΥΞΙΣ στη δομή της Λέρου. Είμαι τόσο χαρού­με­νος και υπε­ρή­φα­νος που μπορώ να σας αποκαλώ πραγ­μα­τική μου οικο­γέ­νεια. Είστε το μεγα­λύ­τερο δώρο που έχω λάβει ποτέ», γράφει ένας 17χρονος ασυ­νό­δευ­τος από την Λιβερία που έμεινε στη δομή της Λέρου την περα­σμένη άνοιξη, σε ένα γράμμα που άφησε στο προ­σω­πικό της δομής φεύ­γο­ντας προ­κει­μέ­νου να τους ευχα­ρι­στή­σει για την φρο­ντίδα που έλαβε. «Υπό­σχο­μαι, καθώς θα φύγω στις 11 του μήνα για να αντι­με­τω­πίσω τον κόσμο ότι θα σας κάνω όλους υπε­ρή­φα­νους και θα γίνω δικη­γό­ρος ή επαγ­γελ­μα­τίας ποδο­σφαι­ρι­στής και θα είμαι καλό παιδί όπως πάντα», κατα­λή­γει το συγκι­νη­τικό γράμμα του 17χρονου.

Η ζωή του ένα μεγάλο ταξίδι γεμάτο δυσκο­λίες και μοναξιά, από πολύ νεαρή ηλικία. Για πολύ καιρό, δεν είχε οικο­γέ­νεια, φίλους ή ένα μέρος που να μπορεί να απο­κα­λέ­σει σπίτι, όπως εκμυ­στη­ρεύ­τηκε στο προ­σω­πικό της δομής της Λέρου.

«Όμως, όταν βρέθηκα στην ασφαλή περιοχή της Λέρου με τη βοήθεια της ΖΕΥΞΙΣ, τα πάντα άλλαξαν. Εδώ, βρήκα την αγάπη και την υπο­στή­ριξη που έψαχνα. Οι άνθρω­ποι της ΖΕΥΞΙΣ δεν με βοή­θη­σαν απλώς. Έγιναν η οικο­γέ­νειά μου. Ένιωσα για πρώτη φορά ότι ανήκω κάπου, ότι με νοιά­ζο­νται. Με έμαθαν ότι η δύναμη δεν είναι μόνο να αντέ­χεις τις καται­γί­δες, αλλά και να βοηθάς άλλους να σηκω­θούν. Μέσα από τη φρο­ντίδα, την εκπαί­δευση, τα ρούχα, το φαγητό -και ναι, τα λατρε­μένα κρουα­σάν!- ένιωσα ξανά ασφά­λεια και αγάπη», είπε στο προ­σω­πικό ανα­χω­ρώ­ντας από την Ασφαλή Περιοχή της Λέρου.

Μερι­μνώ­ντας για την ευη­με­ρία των ασυ­νό­δευ­των παιδιών προ­σφύ­γων καθώς και για τη δια­σφά­λιση των δικαιω­μά­των τους όπως αυτά προ­βλέ­πο­νται από το ευρω­παϊκό, το διεθνές δίκαιο και τις διε­θνείς συμ­βά­σεις, οι υπη­ρε­σίες που παρέ­χο­νται από το εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό της ΖΕΥΞΙΣ περι­λαμ­βά­νουν μια ολι­στική προ­σέγ­γιση καθώς και εξει­δι­κευ­μένη βοήθεια στις ανάγκες που εντο­πί­ζο­νται σε κάθε νησί και ανάλογα με τις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες των ανή­λι­κων παιδιών προ­σφύ­γων.

«Οτι­δή­ποτε αφορά τα ασυ­νό­δευτα ανήλικα που φτάνουν στα τέσσερα αυτά νησιά, ανάλογα με το τι χρειά­ζο­νται το φρο­ντί­ζουμε. Τα συν­δέ­ουμε με τις δομές υγείας, παρέ­χουμε φαρ­μα­κευ­τική αγωγή όπου χρειά­ζε­ται, δίνουμε ρούχα, παπού­τσια, σνακ κάθε μέρα στα παιδιά, έχουμε ψυχο­λό­γους και κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς», εξηγεί ο διευ­θυ­ντής της ΖΕΥΞΙΣ, Πανα­γιώ­της Νίκας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Με άλλα λόγια, η οργά­νωση παρέχει τις υπη­ρε­σίες αυτές μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία κατα­γρα­φής των ανή­λι­κων μετά την άφιξή τους στα νησιά αυτά και μέχρι να τοπο­θε­τη­θούν σε μία από τις δομές της ηπει­ρω­τι­κής χώρας.

Η στήριξη αυτή έχει στόχο να συμ­βάλ­λει στην ενσω­μά­τωση χωρίς απο­κλει­σμούς και στην προ­ε­τοι­μα­σία των παιδιών για την επόμενη φάση που είναι εκείνη της μετά­βα­σής τους σε Κέντρα Φιλο­ξε­νίας Ασυ­νό­δευ­των Ανη­λί­κων στην ηπει­ρω­τική χώρα. Οι υπη­ρε­σίες παρέ­χο­νται σε συνερ­γα­σία με την υπη­ρε­σία Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης, την υπη­ρε­σία Ασύλου, τον Εθνικό Οργα­νι­σμό Δημό­σιας Υγείας, και τις Εισαγ­γε­λι­κές Αρχές.

Το έργο «Safe Areas for Unaccompanied Migrant Children (Samos, Leros, Chios and Kos islands)» συγ­χρη­μα­το­δο­τεί­ται από την Ελβε­τική Συνει­σφορά για τον περιο­ρι­σμό των οικο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των στην Ε.Ε. και από το υπουρ­γείο Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου και υλο­ποιεί­ται από την Zeuxis σε συνερ­γα­σία με την Γενική Γραμ­μα­τεία Ευά­λω­των Πολιτών και Θεσμι­κής Προ­στα­σίας.

«Η Ελλάδα, πρω­το­πό­ρος στην παιδική προ­στα­σία, με τις καλές πρα­κτι­κές της να ανα­γνω­ρί­ζο­νται σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο, με πολυ­βρα­βευ­μένα προ­γράμ­ματα, όπως ο Εθνικός Μηχα­νι­σμός Επεί­γου­σας Αντα­πό­κρι­σης, βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή και έχει ανάγκη τους συμ­μά­χους της.

Έχουμε πολλές φορές πει ότι οι νέοι, πολύ περισ­σό­τερο οι ασυ­νό­δευ­τοι νέοι, βρί­σκο­νται στο στό­χα­στρο του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος και της ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης, που έναντι ενός πιάτου φαγητού και ενός κρε­βα­τιού για να ξεκου­ρα­στούν επι­διώ­κουν να τους εργα­λειο­ποι­ή­σουν, να τους οδη­γή­σουν στην εξα­να­γκα­στική εγκλη­μα­τι­κό­τητα, στο τρά­φι­κινγκ, σε κάθε λογής εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, να τους μετα­τρέ­ψουν σε φορείς ναρ­κω­τι­κών ή σε φορείς εξτρε­μι­στι­κών ιδεών», τονίζει μιλώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η υφυ­πουρ­γός Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου, Σοφία Βούλ­τεψη, αρμόδια για το χαρ­το­φυ­λά­κιο της Ένταξης. «Η προ­στα­σία τους απο­τε­λεί συγ­χρό­νως και προ­στα­σία της κοι­νω­νι­κής συνοχής και της κοι­νω­νι­κής ειρήνης, εξα­σφα­λί­ζο­ντας ασφά­λεια και στον τοπικό πλη­θυ­σμό. Δεν πρό­κει­ται επο­μέ­νως για μια περιττή πολυ­τέ­λεια, αλλά για μια επεί­γουσα ανάγκη συλ­λο­γι­κής ευθύνης», επι­ση­μαί­νει κατα­λή­γο­ντας η κ. Βούλ­τεψη.

Φ. Δουλ­γκέρη

Πηγή: amna.gr