Πώς θα είναι άραγε η Ελλάδα αν όλα τα νησιά μας γίνουν σαν την Τήλο;

Η κυκλική οικο­νο­μία ως ανα­γκαιό­τητα για τη βιω­σι­μό­τητα των νησιών Σε απειλή για τη βιω­σι­μό­τητα μετα­τρέ­πο­νται από­βλητα που δημιουρ­γεί η μαζική προ­σέ­λευση του­ρι­στών στην νησιω­τική Ελλάδα. Παρότι, ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί ατμο­μη­χανή για την οικο­νο­μία, ωστόσο ο μεγάλος αριθμός του­ρι­στών που δια­χέ­ε­ται στα νησιά, σε συν­δυα­σμό με τις ανε­παρ­κείς υπο­δο­μές υπο­στή­ρι­ξής τους, προ­κα­λεί ανη­συ­χία.

Οι επι­πτώ­σεις από τον υπερ­του­ρι­σμό, είναι σοβαρές και πολ­λα­πλές, από το περι­βάλ­λον και την υγεία μέχρι την οικο­νο­μία.  Ως εκ τούτου, η ανάγκη για πρα­κτι­κές ανα­κύ­κλω­σης και δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των με αξιό­πι­στες πρα­κτι­κές κυκλι­κής οικο­νο­μίας είναι επι­τα­κτική.

Με την κυκλική οικο­νο­μία οι επι­πτώ­σεις στο περι­βάλ­λον από τα από­βλητα μπορούν όχι μόνο να αντι­με­τω­πι­στούν, αλλά και να ανα­τρα­πούν.  Το κυριό­τερο συστα­τικό για την επι­τυ­χία του εγχει­ρή­μα­τος είναι η καλή θέληση, η εκπαί­δευση και η συνερ­γα­σία. Κάπως έτσι, στην Τήλο έγινε ένα μικρό «θαύμα», με το πρό­γραμμα Just Go Zero Tilos της Polygreen που υλο­ποι­ή­θηκε σε συνερ­γα­σία με τον Δήμο Τήλου και με την υπο­στή­ριξη της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Το μικρό νησί των Δωδε­κα­νή­σων κατά­φερε να γίνει ο πρώτος Πιστο­ποι­η­μέ­νος Δήμος Μηδε­νι­κών Απο­βλή­των στην Ελλάδα, αλλά και το πρώτο νησί παγκο­σμίως που φέρει τη δια­πί­στευση αυτή.  Πρό­σφατα δια­κρί­θηκε ανάμεσα σε 442 υπο­ψη­φιό­τη­τες, κερ­δί­ζο­ντας  στη Βου­δα­πέ­στη την πρώτη θέση στον πανευ­ρω­παϊκό δια­γω­νι­σμό βιώ­σι­μης επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Οι επι­τυ­χίες αυτές την τοπο­θε­τούν στο επί­κε­ντρο της παγκό­σμιας οικο­νο­μίας και παράλ­ληλα αφυ­πνί­ζουν το ενδια­φέ­ρον πολλών ακόμη νησιών από την Ελλάδα και τον κόσμο να υιο­θε­τή­σουν ανά­λο­γες πρα­κτι­κές.

Η ανά­πτυξη του του­ρι­σμού μέσα από την υιο­θέ­τηση πρα­κτι­κών κυκλι­κής οικο­νο­μίας φαί­νε­ται πλέον ξεκά­θαρα ότι μπορεί να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τητα και να θέσει νέες πιο υγιείς βάσεις, κερ­δί­ζο­ντας τον σεβασμό της διε­θνούς του­ρι­στι­κής κοι­νό­τη­τας.  Φιλό­ξενα ελλη­νικά νησιά που δια­τη­ρούν ανέγ­γι­χτη την ταυ­τό­τητά τους και μερι­μνούν για την αει­φο­ρία τους, παρόλο που υπο­δέ­χο­νται μερικές εκα­το­ντά­δες επι­σκέ­πτες απ’ όλον τον κόσμο, με ό, τι αυτό συνε­πά­γε­ται, είναι η μεγα­λύ­τερη επι­τυ­χία.  Όπως έχει μάλιστα, δια­πι­στω­θεί, ο σεβα­σμός των κατοί­κων προς τον τόπο τους είναι μετα­δο­τι­κός. Του­ρί­στες που επι­λέ­γουν οικο­λο­γικά συνει­δη­τούς προ­ο­ρι­σμούς είναι πιο πιθανό να επι­σκε­φτούν νησιά που επι­δει­κνύ­ουν δέσμευση για τη βιω­σι­μό­τητα και την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, σεβό­με­νοι και οι ίδιοι την επι­θυ­μία των κατοί­κων τους.  Έτσι, η χώρα όχι μόνο αντι­στέ­κε­ται στις προ­κλή­σεις της κλι­μα­τι­κής κρίσης, αλλά δια­σφα­λί­ζει ότι η ανά­πτυξη του του­ρι­σμού θα γίνει σε υγιείς και στέρεες βάσεις.

Πηγή: kathimerini.gr