Η τοποθέτηση του κ. Δ. Κρεμαστινού στην Βουλή για τα προβλήματα στον χώρο υγείας

Η Επι­τροπή Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων της Βουλής συνε­δρί­ασε με θέμα την ενη­μέ­ρωση των μελών της από τον Υπουργό Υγείας κ. Μ. Βορίδη και τους Διοι­κη­τές της 1ης , της 2ης και της 6ης Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας σχετικά με τα πεπραγ­μένα των διοι­κή­σεων στις αντί­στοι­χες υγειο­νο­μι­κές περι­φέ­ρειες.

Ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής, καθη­γη­τής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, τοπο­θε­τή­θηκε για τα δια­χρο­νικά προ­βλή­ματα της Υγείας με κορυ­φαίο την χρη­μα­το­δό­τησή της και ζήτησε απα­ντή­σεις για την πλήρωση θέσεων μόνιμων και αγρο­τι­κών ιατρών και την αρνη­τική ανα­λο­γία του αριθμού γιατρών – νοση­λευ­τών στα νοσο­κο­μεία.

Ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής, τόνισε ότι αντι­λαμ­βά­νε­ται τις αδυ­να­μίες του συστή­μα­τος υγείας, τις ελλεί­ψεις που επι­σή­μα­ναν οι Δήμαρ­χοι των μικρών νησιών αλλά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά: ούτε αερο­δρό­μια στα μικρά νησιά, ούτε αερο­πλάνα για να μετα­φέ­ρουν τους βαριά πάσχο­ντες, ούτε ασθε­νο­φόρα του ΕΚΑΒ.

Ο καθη­γη­τής Δ. Κρε­μα­στι­νός συνέ­χισε, λέγο­ντας: «Σήμερα μέσα στις οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα, δηλαδή τη συγκε­κα­λυμ­μένη χρε­ο­κο­πία, θα πρέπει όλα αυτά να ξανα­λει­τουρ­γή­σουν όπως λει­τουρ­γού­σαν στο τέλος της δεκα­ε­τίας του 1990 και στις αρχές του 2000. Στο ίδιο πλαίσιο τίθε­νται και οι ελλεί­ψεις στο υγειο­νο­μικό προ­σω­πικό, σε νοση­λευ­τές και για­τρούς των μεγάλων και μικρών υγειο­νο­μι­κών μονάδων.

Όμως, χωρίς λεφτά τίποτα δε γίνεται. Ακούω συνέ­χεια τους πάντες να έχουν έναν καταγ­γελ­τικό λόγο τον οποίο και συμ­με­ρί­ζο­μαι απόλυτα. Όμως, θα επα­να­λάβω αυτό που μας έχουν πει οι ξένοι ειδικοί εμπει­ρο­γνώ­μο­νες και που υπο­κρι­νό­μα­στε ότι δεν κατα­λα­βαί­νουμε: για να γίνουν όλα αυτά που ζητούμε στην Υγεία και στην Πρόνοια, πρέπει κάποιος να πλη­ρώ­σει.

Και όταν λέμε «πλη­ρώ­νει το κράτος», δεν πλη­ρώ­νει ούτε η Κυβέρ­νηση ούτε ο Πρω­θυ­πουρ­γός. Δυστυ­χώς, πλη­ρώ­νουμε εμείς. Δηλαδή, οι πολίτες που ήδη φορο­λο­γού­νται σκληρά. Είναι όμως καιρός όλα τα κόμματα να στη­ρί­ξουν το λεγό­μενο –από τους οικονομολόγους- «φόρο της αμαρ­τίας».

Δηλαδή, όχι υπο­χρε­ω­τικά μια αύξηση της τιμής του τσι­γά­ρου ή των αλκο­ο­λού­χων ποτών αλλά επι­πλέον φορο­λο­γία στον τζόγο, στα τυχερά παι­χνί­δια στα λαχεία, στα καζίνο και σε ότι συν­δέ­ε­ται με αυτά. Βεβαίως, θα χάσουν πολλοί ισχυροί οικο­νο­μι­κοί παρά­γο­ντες αλλά είναι προ­τι­μό­τερο να χάσουν αυτοί παρά να χάνει κάθε μέρα όλος ο υπό­λοι­πος κόσμος.

Για αυτό, καλώ όλα τα κόμματα να πάρουν ξεκά­θαρη θέση πάνω σε αυτό το θέμα και όχι να υπο­κρί­νο­νται λέγο­ντας «να τα πλη­ρώ­σει το κράτος». Γιατί «κράτος» είμαστε όλοι εμείς. Ήδη, από το 1995 δια­τύ­πωσα αυτήν την άποψη δημόσια ακο­λου­θώ­ντας τις ειση­γή­σεις των 7 λεγο­μέ­νων «σοφών» που ήταν καθη­γη­τές οικο­νο­μο­λό­γοι στα καλύ­τερα πανε­πι­στή­μια της Ευρώπης, αλλά μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει γίνει. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

Αντί­θετα, ακού­γε­ται ο καταγ­γελ­τι­κός λόγος από την εκά­στοτε αντι­πο­λί­τευση προς την εκά­στοτε κυβέρ­νηση η οποία όταν, με τη σειρά της, έρθει στην αντι­πο­λί­τευση συνε­χί­ζει την ίδια τακτική. Πρέπει να βάλουμε προ­τε­ραιό­τητα στις ελλεί­ψεις που υπάρ­χουν στην Υγεία και στην Πρόνοια και να εφαρ­μό­σουμε ρεα­λι­στι­κές προ­τά­σεις του δόγ­μα­τος «ποιος πλη­ρώ­νει το βαρκάρη» και πρέπει αναμ­φι­σβή­τητα τον βαρκάρη να τον πλη­ρώ­σει η παρα­οι­κο­νο­μία σε συν­δυα­σμό με την επι­πλέον φορο­λό­γηση του τζόγου.»

Ακο­λου­θούν απο­σπά­σματα από τη συζή­τηση στην Επι­τροπή Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων:

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής): Κύριε Υπουργέ και κύριε Διοι­κητά εδώ έχουμε μια σειρά εγγρά­φων με δια­μαρ­τυ­ρίες δια­φό­ρων δημάρ­χων που θα σας δώσουμε, που λένε ότι σε ορι­σμένα νησιά δεν υπάρ­χουν μόνιμοι ιατροί και σε ορι­σμένα, πολύ λίγα, και αγρο­τι­κοί ιατροί. Μπο­ρείτε να μας πείτε τι ακριβώς συμ­βαί­νει στα νησιά από πλευράς μονίμων και αγρο­τι­κών ιατρών; Πού υπάρ­χουν ακόμη προ­βλή­ματα και πού δεν υπάρ­χουν;

Επίσης, κύριε Υπουργέ στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου ολο­κλη­ρώ­θηκε ένα σπου­δαίο έργο, η εγκα­τά­σταση ενός αιμο­δυ­να­μι­κού εργα­στη­ρίου όπου δίδεται η δυνα­τό­τητα να γίνο­νται επεμ­βά­σεις καρ­διο­λο­γι­κές στο πιο απο­μα­κρυ­σμένο μεγάλο νησί της χώρας και της Δωδε­κα­νή­σου γενι­κό­τερα, από όπου οι ασθε­νείς μετα­φέ­ρο­νταν με ελι­κό­πτερα στην Αθήνα. Μάλιστα, πριν από μερικά χρόνια ένα ελι­κό­πτερο έπεσε και σκο­τώ­θη­καν οι άνθρω­ποι. Αυτό είναι πράγ­ματι σπου­δαίο έργο, αλλά το δεύτερο σπου­δαίο έργο το οποίο καρ­κι­νο­βα­τεί είναι το ογκο­λο­γικό κέντρο.

Έχουν ήδη προ­κη­ρυ­χθεί θέσεις ιατρών, αλλά δεν έχει φτια­χτεί ακόμα το κτήριο. Δεν φταίει το Υπουρ­γείο, να το ξεκα­θα­ρίσω, αλλά η δια­δι­κα­σία. Δηλαδή, έχουν κάνει δύο μελέτες, οι οποίες έχουν απορ­ρι­φθεί από τους αρμό­διους ότι δεν είναι επαρ­κείς και τώρα βρι­σκό­μα­στε στην τρίτη μελέτη ανε­γέρ­σεως του κτηρίου, όπου θα εγκα­τα­στα­θούν τα ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τικά μηχα­νή­ματα που κάνουν ακτι­νο­βο­λίες.

Επειδή και εδώ υπάρχει πρό­βλημα, διότι όλη η περιοχή της Δωδε­κα­νή­σου έρχεται για τα θέματα αυτά στην Αθήνα, θα πρέπει να μας ενη­με­ρώ­σει η 2η ΥΠΕ τι προ­ο­πτι­κές υπάρ­χουν για αυτό το θέμα.

Ανα­φε­ρό­με­νος στη σημασία της ύπαρξης οικο­νο­μο­τε­χνι­κής μελέτης για την σωστή προ­τε­ραιο­ποί­ηση και αντι­με­τώ­πιση των ελλεί­ψεων, ο καθη­γη­τής Δ. Κρε­μα­στι­νός είπε:

«Θα ήθελα να σχο­λιάσω ένα σημείο για να το αντι­λη­φθεί η Επι­τροπή καλύ­τερα. Το 1995 τότε που ήμουν εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κός Υπουρ­γός Υγείας σχε­διά­σθηκε η τηλεϊ­α­τρική, ούτως ώστε ο σχετικά άπειρος νέος ιατρός να μπορεί να είναι σε επαφή με ένα υπέρ-εξειδικευμένο κέντρο ανά πάσα στιγμή και να απο­φεύ­γο­νται οι δια­κο­μι­δές για μικρο­πράγ­ματα.

Είναι μία κατά­κτηση της τεχνο­λο­γίας παγκο­σμίως. Μετά γνω­ρί­ζετε τι ακο­λού­θησε; Η τηλεϊ­α­τρική εγκα­τα­στά­θηκε, αλλά επειδή οι ιατροί οι οποίοι αλλά­ζουν κάθε χρόνο δεν εκπαι­δεύ­ο­νταν στα μηχα­νή­ματα, δεν την δού­λε­ψαν.

Επειδή δεν υπήρχε service, τα μηχα­νή­ματα κατα­στρά­φη­καν και τώρα ακού­σατε από τον κ. Παπα­ρούπα ότι επα­νε­γκα­θί­στα­ται η τηλεϊ­α­τρική. Αν, όμως, δεν γίνουν αυτά τα δύο θα ξανα­συμ­βεί ακριβώς το ίδιο πράγμα. Δυστυ­χώς, επειδή αλλά­ζουν και οι υπουρ­γοί, οι Υ.ΠΕ. κ.λπ., ορι­σμένα πράγ­ματα είναι σαν να αρχί­ζουν από την αρχή. Δεν είναι όμως από την αρχή, είναι συνέ­χεια και το ίδιο πράγμα συμ­βαί­νει και με τα ασθε­νο­φόρα.

Τότε, το ΕΚΑΒ δεν είχε ούτε για­τρούς μέσα στα ασθε­νο­φόρα του, ούτε είχε επε­κτα­θεί σε όλη την Ελλάδα, ήταν μόνο για την Αθήνα. Όταν, όμως, έγινε επέ­κταση σε όλη την Ελλάδα – ανα­φέ­ρο­μαι στο 1995 – δεν προ­βλέ­φθηκε στους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς, από τότε έως σήμερα, ότι για να δου­λέ­ψουν τα αυτο­κί­νητα χρειά­ζο­νται προ­σω­πικό, δηλαδή οδηγούς. Κάθε ασθε­νο­φόρο ήθελε, του­λά­χι­στον, τρεις βάρδιες οδηγών και αυτοί είναι ανά 8ωρο. Εάν, λοιπόν, δεν υπάρχει η δαπάνη πρό­σλη­ψης των οδηγών, αντι­λαμ­βά­νε­σθε ότι τα ασθε­νο­φόρα δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν.

Πρέπει να γίνει τελικά μία ολο­κλη­ρω­μένη οικο­νο­μο­τε­χνική μελέτη, που να μας λέει πόσα μπο­ρούμε να ξοδέ­ψουμε για το σύστημα Υγείας και από πού μπο­ρούμε να πάρουμε αυτά τα χρήματα. Θα ήθελα να με συγ­χω­ρέ­σετε που ανα­φέ­ρο­μαι στην περίοδο που ήμουν στο Υπουρ­γείο Υγείας, αλλά επειδή τα προ­βλή­ματα σε αυτόν τον χώρο επα­να­λαμ­βά­νο­νται για αυτό και τα λέω.

Τότε είχε γίνει οικο­νο­μο­τε­χνική μελέτη για αυτά τα θέματα. Είχαν έρθει οι ξένοι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες που είχαμε καλέσει και μας είπαν ότι θα πρέπει ή να οργα­νώ­σουμε ένα λαχείο για την υγεία ή να παίρ­νουμε ένα ορι­σμένο ποσοστό από τα τυχερά λαχεία και παι­χνί­δια αλλά και από τα καζίνο για την υγεία κατευ­θείαν και χωρίς αυτό να πηγαί­νει στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών.

Από όλα αυτά, τίποτα δεν έγινε και δεν υπάρ­χουν και χρήματα, διότι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός δεν μπορεί να ανα­λά­βει ένα τόσο μεγάλο έργο για την υγεία και να την παρέχει δωρεάν στους πολίτες. Λοιπόν, λέμε ότι όποιος μιλάει για «δωρεάν υγεία» χωρίς να έχει κάνει οικο­νο­μο­τε­χνική μελέτη, είναι σαν να μην λέει απο­λύ­τως τίποτα. Πρέπει να βρεθούν οι πόροι που θα πλη­ρώ­σουν τελικά την υγεία και φυσικά δεν μπορεί να την πλη­ρώ­νει ο κόσμος.

Υπάρ­χουν όμως διά­φο­ροι τρόποι όπως μας πρό­τει­ναν 7 επι­κε­φα­λής συστη­μά­των Υγείας σε όλη την Ευρώπη από την London School of Economics οι οποίοι δεν εφαρ­μό­στη­καν ποτέ. Αυτή είναι η κατά­σταση στην υγεία.

Και απευ­θυ­νό­με­νος στον Υπουργό Υγείας, συμπλή­ρωσε:

« Κύριε Υπουργέ, όσο ήσασταν στην Ολο­μέ­λεια συζη­τή­θη­καν περίπου οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νησιών του Αιγαίου και ειδικά της Δωδε­κα­νή­σου. Είχα πει στην κυρία Ρεπούση, ότι είχαμε το 1995 το σχέδιο «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ», το οποίο ήταν ένα ορθο­λο­γικό σχέδιο. Δηλαδή, υπο­λο­γί­ζαμε τι χρήματα έχουμε, ποιες προ­τε­ραιό­τη­τες και τι μπο­ρούμε να κάνουμε.

Πράγ­ματι, μπορεί να έχουμε ανοίξει το ΕΚΑΒ και το καλο­καίρι επειδή δεν υπάρ­χουν οδηγοί μπορεί τελικά να μετα­φέ­ρουν έναν ασθενή με φορτηγό ή με ημι­φορ­τηγό. Πρέπει αυτά τα θέματα, η 2η Υ.ΠΕ, να τα δει συνο­λικά και με βάση ενός οικο­νο­μι­κού προ­γραμ­μα­τι­σμού, ο οποίος θα της επι­τρέ­ψει να βάλει προ­τε­ραιό­τη­τες. Είναι αδύ­να­τον όλα αυτά να επι­λυ­θούν κατά ιδεατό τρόπο, γιατί δεν υπάρχει η απαι­τού­μενη δαπάνη. Όταν, όμως, γίνει μια μελέτη που θα περι­λαμ­βά­νει έναν ορθο­λο­γικό τρόπο κατα­νο­μής των προ­τε­ραιο­τή­των, θα έχουμε σημα­ντικά απο­τε­λέ­σματα.»

Για τη χρη­μα­το­δό­τηση της Υγείας, ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός απά­ντησε σε βου­λευτή του ΚΚΕ, λέγο­ντας:

«Πάντα ισχύει σε όλους τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς το «ποιος πλη­ρώ­νει τελικά». Εάν πλη­ρώ­νει η φορο­λο­γία και ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, είναι το ένα κεφά­λαιο. Εάν δεν πλη­ρώ­νει η φορο­λο­γία και ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, υπάρχει ο φόρος για την υγεία διεθνώς: είναι ο λεγό­με­νος από τους οικο­νο­μο­λό­γους «φόρος της αμαρ­τίας», όπου δηλαδή πλη­ρώ­νουν αυτοί που καπνί­ζουν, πλη­ρώ­νουν το αλκοόλ, πλη­ρώ­νουν όλα αυτά. Σήμερα το τσιγάρο στην Ελλάδα, είναι το φθη­νό­τερο τσιγάρο στην Ευρώπη, του­λά­χι­στον στην ευρω­ζώνη.

Επειδή, όμως, υπάρχει ο αντί­λο­γος ότι «ξέρετε, ο κόσμος ένα τσιγάρο καπνί­ζει και το απο­λαμ­βά­νει» – εάν κι εγώ προ­σω­πικά είμαι ενάντια σ’ αυτό το δόγμα σα γιατρός, αλλά ανε­ξάρ­τητα απ’ αυτό το δέχομαι -, γιατί να μην πλη­ρώ­νει η παρα­οι­κο­νο­μία των τυχερών παι­χνι­διών; Γιατί σήμερα, δηλαδή, το Τζόκερ να μοι­ρά­σει 17 εκα­τομ­μύ­ρια και να μην δώσει τα 15 εκα­τομ­μύ­ρια;

Εδώ, υπάρχει ένα ολό­κληρο κεφά­λαιο. Επειδή έχω αγω­νι­στεί γι’ αυτό το θέμα κι έχω γράψει επα­νει­λημ­μέ­νως, υπάρχει ο κόσμος, που δεν θέλει να πλη­ρώ­σει, που κερ­δί­ζει απ’ αυτά τα πράγ­ματα και κάνω έκκληση προς όλα τα Κόμματα. Όλοι πρέπει να πάρουμε θέση, διότι είναι ένα ξεκά­θαρο θέμα.»

Σε πρόταση βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ να οργα­νω­θεί μια συζή­τηση στην Επι­τροπή για το θέμα των μετα­μο­σχεύ­σεων στην Ελλάδα σήμερα, ο καθη­γη­τής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός απά­ντησε:

«Το θέμα των μετα­μο­σχεύ­σεων είναι ένα θέμα ιδιαί­τερα σοβαρό και ευαί­σθητο. Θα κάνουμε ότι είναι δυνατό. Πρέπει να σας πω, με βάση και τη γενι­κό­τερη γνώση και εμπει­ρία μου σε αυτό το θέμα, ότι δεν είναι μόνο το θέμα των Μονάδων μετα­μό­σχευ­σης, είναι και το θέμα της «καλ­λιέρ­γειας» της ευαι­σθη­σίας της κοι­νω­νίας. Όταν ήταν Υπουρ­γός ο Ανδρέας Λοβέρ­δος και είχε κάνει μία σχετική καμπά­νια, του είχα πει ότι δεν θα είχε μέλλον, γιατί ήξερα τις αντι­δρά­σεις και από πού προ­έρ­χο­νται.

Ξεκά­θαρα, γι’ αυτό το θέμα πρέπει να πάρει θέση η Εκκλη­σία, αν είναι υπέρ ή κατά των μετα­μο­σχεύ­σεων. Αν είναι υπέρ, να το περάσει ως μήνυμα ζωής μέσα από τις εκκλη­σίες. Αν δεν πάρει αυτό το μήνυμα ο κόσμος, πρω­τί­στως από την Εκκλη­σία, η οποία μπορεί να εξη­γή­σει, ότι με την δωρεά κάνει ένα βήμα για τη ζωή και όχι ένα βήμα κατά της ζωής, θα είναι πάντα κάτι το αρνη­τικό στο μυαλό των πιθανών δοτών. Συνεπώς, πρέπει να καλέ­σουμε στην Επι­τροπή και επίσημο εκπρό­σωπο της Εκκλη­σίας.»

Κατα­λή­γο­ντας, σχετικά με τη δια­χρο­νι­κό­τητα των θεμάτων χρη­μα­το­δό­τη­σης της Υγείας, ο καθη­γη­τής Δ. Κρε­μα­στι­νός παρα­τή­ρησε:

«Τα θέματα που έχουν θίξει μέχρι τώρα όλοι Βου­λευ­τές είναι τερά­στια και δια­χρο­νικά. Ο κ. Κώστας Μητρό­που­λος, ο σκι­τσο­γρά­φος, είχε την καλο­σύνη να μου στείλει μια γελοιο­γρα­φία από τα παλιά, όπου είχε εμένα να μιλάω τότε ως Υπουρ­γός στον τότε Πρω­θυ­πουργό και να του λέω «Η υγεία χρειά­ζε­ται 120.000 προ­σλή­ψεις» και τον κ. Παπα­ντω­νίου να απαντά, ότι «το Δημόσιο χρειά­ζε­ται 120.000 απο­λύ­σεις».

Αυτό δείχνει ότι τα προ­βλή­ματα είναι δια­χρο­νικά. Από τότε μέχρι τώρα, δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα. Ίδιος είναι ο λόγος των υπουρ­γών Υγείας, και ίδιες οι απα­ντή­σεις από τους αρμό­διους οικο­νο­μι­κούς Υπουρ­γούς.

Αυτό είναι το μεγάλο πρό­βλημα, γι’ αυτό είπα και προς τον Υπουργό Υγείας ότι χρειά­ζε­ται μια οικο­νο­μο­τε­χνική μελέτη και προ­τε­ραιό­τη­τες. Δεν μπορεί, δηλαδή, 50 χρόνια τώρα να συζη­τάμε για την υγεία και να λέμε περίπου τα ίδια πράγ­ματα. Αυτό είναι τραγικό. Κάθε φορά η εκά­στοτε Αντι­πο­λί­τευση και η εκά­στοτε Κυβέρ­νηση λέει τα ίδια λόγια. Αν δείτε τις συζη­τή­σεις στη Βουλή, τα ίδια λένε.

Η λύση είναι μια, την είπα προη­γου­μέ­νως. Το θέμα είναι, υπάρχει διάθεση από την Βουλή να υπο­στη­ρί­ξει μια τέτοια λύση, διότι τα συμ­φέ­ρο­ντα τα οποία δεν θέλουν να παρα­χω­ρή­σουν ούτε ένα ευρώ, είναι πάρα πολύ ισχυρά και χρειά­ζε­ται όλοι οι Βου­λευ­τές ενω­μέ­νοι να πάρουν θέση πάνω σε αυτό το θέμα.

Από τη μετα­πο­λί­τευση μέχρι τώρα επα­να­λαμ­βά­νε­ται το ίδιο θέμα, οι ίδιες δικαιο­λο­γίες, οι ίδιες ερω­τή­σεις, οι ίδιες απα­ντή­σεις. Άρα, λοιπόν, τί μπορεί να αλλάξει; Νομίζω ότι τα κόμματα πρέπει να δουν το θέμα εθνικά: όχι αντι­πο­λι­τευ­τικά όταν είναι στην Αντι­πο­λί­τευση ή κυβερ­νη­τικά, όταν είναι στην Κυβέρ­νηση».

Ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας το ρόλο της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων της Βουλής σε σχέση με το ρόλο του εκά­στοτε Υπουρ­γείου, ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός τόνισε:

«Γίνεται συχνά μια σύγχυση μεταξύ της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων και του εκά­στοτε Υπουρ­γείου. Η Επι­τροπή Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων δεν ταυ­τί­ζε­ται με το εκά­στοτε υπουρ­γείο, είναι μια προ­έ­κταση της Βουλής. Εδώ γίνεται κριτική του έργου του υπουρ­γείου και της διοί­κη­σης γενι­κό­τερα. Η επι­τροπή πιέζει, δεν απο­φα­σί­ζει και πιέζει έντονα όπως βλέπετε. Άλλο «πιέ­ζουμε» και άλλο «απο­φα­σί­ζουμε».

Παρά­δειγμα αυτού ήταν η περί­πτωση του νοσο­κο­μείου Καρ­πά­θου: ήταν ευτυχής συγκυ­ρία όταν ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας ήταν στην Κάσο όπου και πιέ­στηκε το αρμόδιο υπουρ­γείο, για να εξαγ­γεί­λει τη δαπάνη του νοσο­κο­μείου Καρ­πά­θου, του οποίου ο δια­γω­νι­σμός γινόταν τρίτη φορά.»

Εκείνο που θα ήθελα να τονίσω είναι τις δαπάνες. Σε όλη την Ελλάδα ζητούν –δικαίως- οδηγούς για τα ασθε­νο­φόρα. Παρά­κλησή μου είναι οι Διοι­κη­τές των ΥΠΕ να απα­ντή­σουν στους Υπουρ­γούς, στους Βου­λευ­τές και στους Δημάρ­χους που βρί­σκο­νται στην αίθουσα. Θα μας δώσετε απα­ντή­σεις –και μάλιστα γραπτές- τις οποίες θα δώσουμε και στους Βου­λευ­τές και στον Υπουργό.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής): Παρα­καλώ κύριε Παπα­ρούπα απα­ντή­στε τι είναι εφικτό να γίνει για τα νησιά των οποίων οι δήμαρ­χοι έχουν έρθει εδώ με αγωνία και έχουν θέσει ορι­σμένα θέματα. Μετά ανα­φερ­θείτε στα υπό­λοιπα κατά σειρά.