Πυκνώνει ο προβληματισμός για την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να κάνει ένα δημοσκοπικό άλμα

• Στη «δ» μι­λούν: Βάιος Κα­λο­πή­τας, Πα­να­γιώ­της Μπου­λιέ­ρης, Αλέ­ξης Γιορ­δα­μνής, Κων/νος Σταυ­λάς, Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, Γιάν­νης Πε­ρί­δης, Σοφία Μα­ντι­κού και Ει­ρή­νη Αμε­ρι­κά­να

Η «κολ­λη­μέ­νη βε­λό­να» πα­ρα­μέ­νει ακού­νη­τη σε όλες τις δη­μο­σκο­πή­σεις δύο χρό­νια τώρα στο ΠΑΣΟΚ και φέρ­νει γκρί­νια και αμ­φι­σβή­τη­ση στο κόμμα από κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη, που υπο­στη­ρί­ζουν ότι με την Νέα Δη­μο­κρα­τία να κα­τα­γρά­φει τον έβδο­μο χρόνο δια­κυ­βέρ­νη­σης και ση­μα­ντι­κή φθορά, είναι αδια­νό­η­το να μην μπο­ρεί το ΠΑΣΟΚ να απο­κο­μί­σει οφέλη και να συ­σπει­ρώ­σει ψη­φο­φό­ρους, ενώ είναι κα­θη­με­ρι­νές οι συ­γκρού­σεις και η εσω­στρέ­φεια. Απο­φα­σι­σμέ­νος να μι­λά­ει έξω από τα δό­ντια εμ­φα­νί­ζε­ται ο Παύ­λος Γε­ρου­λά­νος, τη­λε­δια­σκέ­ψεις διορ­γα­νώ­νει ο Χάρης Δού­κας, μάχη για το Κέ­ντρο κό­ντρα σε όλους από την Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου.

Τον έντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό τους για την αδυ­να­μία του ΠΑΣΟΚ να κάνει ένα δη­μο­σκο­πι­κό άλμα και να ισχυ­ρο­ποι­ή­σει τη θέση του στο πεδίο των αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων με την Νέα Δη­μο­κρα­τία συ­ζη­τούν στε­λέ­χη και βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος στις πε­ριο­δεί­ες τους ανά την Ελ­λά­δα.

Την ίδια ώρα το ζή­τη­μα των με­τε­κλο­γι­κών συ­νερ­γα­σιών συ­νε­χί­ζει να προ­κα­λεί εντά­σεις, αφού συ­νε­χί­ζουν να υπάρ­χουν δύο «γραμ­μές» σχε­τι­κά με τα «όχι» και τα «ναι» που θα επι­λέ­ξει να πει το ΠΑΣΟΚ από την επό­με­νη μέρα των εκλο­γών στις πι­θα­νές κλή­σεις.

Στη «δ» μι­λούν στε­λέ­χη του ΠΑΣΟΚ στη Ρόδο: Βάιος Κα­λο­πή­τας, Πα­να­γιώ­της Μπου­λιέ­ρης, Αλέ­ξης Γιορ­δα­μνής, Κων/νος Σταυ­λάς, Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, Γιάν­νης Πε­ρί­δης, Σοφία Μα­ντι­κού, Ει­ρή­νη Αμε­ρι­κά­να και απα­ντούν στο ερώ­τη­μα: «Ο Παύ­λος Γε­ρου­λά­νος μί­λη­σε για την ανά­γκη “να ξε­κολ­λή­σει η βε­λό­να”, ενώ η Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου τό­νι­σε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέ­πει να με­τα­τρα­πεί σε κόμμα απλής αντί­δρα­σης, όπως συμ­βαί­νει με άλ­λους πο­λι­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς. Με βάση αυτές τις πα­ρα­τη­ρή­σεις, ποια στρα­τη­γι­κή θε­ω­ρεί­τε ότι πρέ­πει να ακο­λου­θή­σει το ΠΑΣΟΚ ώστε να ξα­να­βρεί τον δικό του δια­κρι­τό δρόμο και να εκ­φρά­σει ου­σια­στι­κά την κοι­νω­νία;».

Ο Βάιος Κα­λο­πή­τας, μέλος της Κε­ντρι­κής Πο­λι­τι­κής Επι­τρο­πής του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ και πρό­ε­δρος του Ανα­πτυ­ξια­κού Ορ­γα­νι­σμού του Δήμου Ρόδου «Κο­λοσ­σός ΑΕ» δη­λώ­νει στη «δ» ότι «σή­με­ρα η κοι­νω­νία ζητά κάτι πα­ρα­πά­νω από αντι­πο­λί­τευ­ση, ζητά ουσία, δι­καιο­σύ­νη, δια­φά­νεια και αξιο­κρα­τία. Το ΠΑΣΟΚ πρέ­πει να γίνει ξανά η δύ­να­μη που ενώ­νει και προ­τεί­νει, όχι απλώς που αντι­δρά. Η “βε­λό­να” θα ξε­κολ­λή­σει μόνο όταν μι­λή­σου­με με αλή­θεια, με σχέ­διο και με αν­θρώ­πους που εμπνέ­ουν εμπι­στο­σύ­νη.

Χρεια­ζό­μα­στε πο­λι­τι­κή ουσία, σο­βα­ρό­τη­τα και ανα­νέ­ω­ση — στα πρό­σω­πα, στις ιδέες, στις δομές. Να γί­νου­με κόμμα δια­νό­η­σης και δη­μιουρ­γί­ας, ένα κόμμα-πρό­τυ­πο για τη νέα εποχή. Ένα ΠΑΣΟΚ που δεν θυ­μί­ζει τη χρε­ο­κο­πη­μέ­νη λει­τουρ­γία των κομ­μά­των της Με­τα­πο­λί­τευ­σης, αλλά ούτε και τα προ­σω­πο­κε­ντρι­κά σχή­μα­τα του σή­με­ρα. Η ουσία δεν είναι να απο­φεύ­γου­με την αντί­δρα­ση, αλλά να τη με­τα­τρέ­που­με σε θε­τι­κή πρό­τα­ση και κοι­νω­νι­κή αλ­λα­γή. Το ΠΑΣΟΚ μπο­ρεί να ξα­να­γί­νει ο προ­ο­δευ­τι­κός πυ­λώ­νας στα­θε­ρό­τη­τας που χρειά­ζε­ται η χώρα. Φωνή ευ­θύ­νης, ελ­πί­δας και προ­ό­δου.

Το ζητά η κοι­νω­νία, το οφεί­λου­με στην ιστο­ρία μας».

Ο Πα­να­γιώ­της Μπου­λιέ­ρης, επί­σης μέλος της Κε­ντρι­κής Επι­τρο­πής του ΠΑΣΟΚ, σχο­λιά­ζει απα­ντώ­ντας στο ερώ­τη­μα: «Το ΠΑΣΟΚ κα­λεί­ται, σή­με­ρα, να απα­ντή­σει στην ιστο­ρι­κή συ­γκυ­ρία των επό­με­νων βου­λευ­τι­κών εκλο­γών. Ακού­γο­ντας τις δη­λώ­σεις του Παύ­λου Γε­ρου­λά­νου και της Άννας Δια­μα­ντο­πού­λου αντι­λαμ­βά­νο­μαι την αγω­νία τους προς τον ύψι­στο συλ­λο­γι­κό στόχο, όπου δεν είναι άλλος από την αλ­λα­γή των πο­λι­τι­κών συ­σχε­τι­σμών. Όλοι υπη­ρε­τού­με τον ίδιο σκοπό και οφεί­λου­με να εί­μα­στε στο «εμείς». Αν και, εκτι­μώ, ότι τέ­τοιου εί­δους δη­λώ­σεις στον δη­μό­σιο διά­λο­γο δεν είναι προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση, αφε­νός γιατί υπάρ­χουν όρ­γα­να για να συ­ζη­τη­θούν τέ­τοια ζη­τή­μα­τα, και αφε­τέ­ρου, διότι λίγες μέρες πριν ο πρό­ε­δρος εξήγ­γει­λε το κυ­βερ­νη­τι­κό μας πρό­γραμ­μα, όπου έχουν συμ­βά­λει όλα τα στε­λέ­χη για να βγει αυτό το απο­τέ­λε­σμα.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι η ηγε­σία του Νίκου Αν­δρου­λά­κη προ­σφέ­ρει ήδη κα­τεύ­θυν­ση. Με την ευ­ρω­παϊ­κή του εμπει­ρία, επι­χει­ρεί να επα­να­το­πο­θε­τή­σει το ΠΑΣΟΚ στον χώρο της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας, δί­νο­ντάς του προ­φίλ δύ­να­μης προ­τά­σε­ων και όχι απλής δια­μαρ­τυ­ρί­ας.

Η ανά­δει­ξη θε­σμι­κών ζη­τη­μά­των, όπως η υπό­θε­ση των πα­ρα­κο­λου­θή­σε­ων, ανέ­δει­ξε την προ­σή­λω­σή του στη δια­φά­νεια και στο κρά­τος δι­καί­ου. Πα­ράλ­λη­λα, οι πα­ρεμ­βά­σεις για την ακρί­βεια, την ενέρ­γεια, την υγεία, την παι­δεία, το ιδιω­τι­κό χρέος και τη στέ­γα­ση των νέων δεί­χνουν ότι το ΠΑΣΟΚ μπο­ρεί να αρ­θρώ­σει εφαρ­μό­σι­μες λύ­σεις με κοι­νω­νι­κό πρό­ση­μο.

Η στρα­τη­γι­κή που ανα­δύ­ε­ται είναι σαφής και ξε­κά­θα­ρη: θε­σμι­κή αξιο­πι­στία, συ­γκε­κρι­μέ­νες πο­λι­τι­κές για τη με­σαία τάξη και τους ευά­λω­τους, ανα­νέ­ω­ση προ­σώ­πων και δια­τή­ρη­ση ισχυ­ρής ευ­ρω­παϊ­κής ταυ­τό­τη­τας. Με αυτά τα στοι­χεία, το ΠΑΣΟΚ μπο­ρεί να επα­νέλ­θει ως ο βα­σι­κός εκ­φρα­στής μιας προ­ο­δευ­τι­κής αλλά υπεύ­θυ­νης πρό­τα­σης δια­κυ­βέρ­νη­σης- όχι ως κόμμα νο­σταλ­γί­ας ή απλής άρ­νη­σης, αλλά ως δύ­να­μη προ­ο­πτι­κής για την κοι­νω­νία και, ιδιαί­τε­ρα, για τους μη προ­νο­μιού­χους».

Ο Αλέ­ξης Γιορ­δα­μνής, στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ και κοι­νο­τάρ­χης Δι­μυ­λιάς-Ελε­ού­σας δή­λω­σε από την πλευ­ρά του: «Οποια­δή­πο­τε συ­ζή­τη­ση περί στρα­τη­γι­κής θα ήταν προ­τι­μό­τε­ρο να γίνει μέσω του επερ­χό­με­νου συ­νε­δρί­ου του ΠΑΣΟΚ. Όλα τα υπό­λοι­πα απο­τε­λούν προ­σω­πι­κές από­ψεις του κα­θε­νός. Δεν θεωρώ πως το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα απλής αντί­δρα­σης, όμως σί­γου­ρα πρέ­πει εξε­τα­σθεί το γε­γο­νός γιατί το κόμμα δεν έχει πεί­σει την κοι­νω­νία πως μπο­ρεί να ανα­λά­βει τα ηνία της χώρας μέχρι σή­με­ρα».

Ο Κων­στα­ντί­νος Σταυ­λάς επι­ση­μαί­νει: «Δεν συμ­φω­νώ με τις το­πο­θε­τή­σεις των συ­ντρό­φων Παύ­λου Γε­ρου­λά­νου και Άννας Δια­μα­ντο­πού­λου. Συμ­φω­νώ με τον Χάρη Δούκα, ότι αυτή την ώρα δεν μπο­ρείς να βά­ζεις θέμα… πρό­ε­δρου στο κόμμα! Ορ­γα­νω­μέ­να όπως πάει να γίνει, να γί­νο­νται ανοι­κτές συ­γκε­ντρώ­σεις με στε­λέ­χη του κόμ­μα­τος ανά την Ελ­λά­δα, να γί­νε­ται ενη­μέ­ρω­ση στον κόσμο τι συμ­βαί­νει σή­με­ρα, χωρίς υπερ­βο­λές και λαϊ­κι­σμούς. Δεν χρειά­ζο­νται εξάλ­λου μετά τα τόσα που συμ­βαί­νουν το τε­λευ­ταίο ει­δι­κά διά­στη­μα! Να δεί­ξου­με στον κόσμο ότι πράγ­μα­τι μας εν­δια­φέ­ρουν τα προ­βλή­μα­τά του… και αν μας εμπι­στευ­θεί… υπάρ­χουν τρό­ποι αντι­με­τώ­πι­σής τους!!».

Ο Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης υπο­στη­ρί­ζει ότι «πάντα στο ΠΑΣΟΚ υπήρ­χαν δια­φο­ρε­τι­κές φωνές και από­ψεις, οι συ­γκε­κρι­μέ­νες δη­λώ­σεις δεν επη­ρε­ά­ζουν την ενό­τη­τα της πα­ρά­τα­ξής μας, ίσα-ίσα, μόνο καλό κά­νουν, η ενό­τη­τα στην πα­ρά­τα­ξή μας είναι μπε­τόν αρμέ, προ­χω­ρά­με ενω­μέ­νοι γιατί εί­μα­στε η μόνη εναλ­λα­κτι­κή σο­βα­ρή πρό­τα­ση δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας, σε λίγες ημέ­ρες ξε­κι­νά­με την πο­ρεία προς τον λαό με την ελ­πί­δα να πεί­σου­με ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ μπο­ρεί να φέρει τη δι­καιο­σύ­νη, δια­φά­νεια και ελ­πί­δα στον λαό μας.

Ο Βα­σί­λης Καρ­νά­βας δη­λώ­νει πως «υπάρ­χει σε εξέ­λι­ξη ανά την Ελ­λά­δα ενη­μέ­ρω­ση των πο­λι­τών για το κυ­βερ­νη­τι­κό μας πρό­γραμ­μα από κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη και θα είναι εδώ, όπως η Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου υπεύ­θυ­νη πο­λι­τι­κού σχε­δια­σμού, την ερ­χό­με­νη Πα­ρα­σκευή, η να το ανα­λύ­σει και θα δοθεί η ευ­και­ρία σε όποιον επι­θυ­μεί να συμ­με­τέ­χει σε μια δια­δι­κα­σία ενη­μέ­ρω­σης και ανταλ­λα­γής από­ψε­ων. Κυρία Πα­μπρή, τον Δε­κέμ­βριο θα γίνει το συ­νέ­δριο του ΠΑΣΟΚ κι εκεί θα ακου­στούν όλες οι από­ψεις όχι μόνο του Παύ­λου Γε­ρου­λά­νου και της Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου. Θα απα­ντή­σω όμως στην ερώ­τη­σή σας, πώς εγώ βλέπω τις εξε­λί­ξεις να δρο­μο­λο­γού­νται. Η ΝΔ δεν θα σώσει την παρ­τί­δα στις επό­με­νες εκλο­γές και η ευ­θύ­νη που έχου­με εμείς στο ΠΑΣΟΚ να στα­θού­με στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων είναι με­γά­λη. Πάντα ήμουν υπέρ της σύν­θε­σης από­ψε­ων και μιας τα­κτι­κής που όλοι μαζί πρέ­πει να συμ­φω­νή­σου­με στη­ρί­ζο­ντας την κυ­βερ­νη­τι­κή μας πρό­τα­ση που είναι σο­βα­ρά δε­σμευ­τι­κή κι απο­λύ­τως κο­στο­λο­γη­μέ­νη. Εί­μα­στε σε καλό δρόμο κι είμαι αι­σιό­δο­ξος ότι πολύ σύ­ντο­μα θα έρ­θουν και οι με­τρή­σεις που μας ανα­λο­γούν για τη σο­βα­ρή και υπεύ­θυ­νη αντι­πο­λί­τευ­ση που κά­νου­με».

Ο Γιάν­νης Πε­ρί­δης ανα­φέ­ρει από την πλευ­ρά του: «Θα απα­ντή­σω με λίγα λόγια, το ΠΑΣΟΚ πρέ­πει να στα­μα­τή­σει τις άσκο­πες αντι­πα­ρα­θέ­σεις με την κυ­βέρ­νη­ση. Οφεί­λει ως κόμμα, που θέλει να κυ­βερ­νή­σει τη χώρα, να επι­κοι­νω­νή­σει το κυ­βερ­νη­τι­κό του πρό­γραμ­μα στην κοι­νω­νία. Αυτή είναι η μο­να­δι­κή του στρα­τη­γι­κή».

Η Σοφία Μα­ντι­κού υπο­γραμ­μί­ζει ότι «ο Παύ­λος Γε­ρου­λά­νος και η Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου είναι δύο πρό­σω­πα με δια­φο­ρε­τι­κό στίγ­μα στο ΠΑΣΟΚ, αν και οι δύο ανή­κουν στη γενιά που συν­δέ­θη­κε με την “εκ­συγ­χρο­νι­στι­κή” πτέ­ρυ­γα του κόμ­μα­τος. Δεν θα δια­φω­νή­σω ούτε με την άποψη του ενός ούτε με την άποψη του άλλου! Όμως το ΠΑΣΟΚ πρέ­πει να ξα­να­βρεί τον δικό του δια­κρι­τι­κό δρόμο για να εκ­φρά­σει ξανά την κοι­νω­νία. Πρέ­πει λοι­πόν να κι­νη­θεί σε τρεις βα­σι­κούς άξο­νες: ταυ­τό­τη­τα – επαφή με τον κόσμο – αξιο­πι­στία στην πράξη. Ακο­λου­θούν με­ρι­κές συ­γκε­κρι­μέ­νες τα­κτι­κές:

1. Ενί­σχυ­ση πο­λι­τι­κής ταυ­τό­τη­τας

Σαφές αφή­γη­μα: Να ξε­κα­θα­ρί­σει με απλό τρόπο ποια είναι η θέση του ανά­με­σα στη ΝΔ και τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ώστε να μη φαί­νε­ται απλώς “εν­διά­με­ση επι­λο­γή”.

Επι­κέ­ντρω­ση σε κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα: Υγεία, παι­δεία, ερ­γα­σία, κοι­νω­νι­κό κρά­τος – το­μείς όπου ιστο­ρι­κά είχε ισχυ­ρό απο­τύ­πω­μα.

Νέο πρά­σι­νο κοι­νω­νι­κό συμ­βό­λαιο: Σύν­δε­ση με πρά­σι­νη ανά­πτυ­ξη, πε­ρι­βάλ­λον, ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές, αλλά πάντα με κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη.

2. Επαφή με την κοι­νω­νία

Το­πι­κές ορ­γα­νώ­σεις: Ενερ­γο­ποί­η­ση σε δή­μους και γει­το­νιές, όχι μόνο σε τη­λε­ο­πτι­κά πάνελ.

Ακρό­α­ση πο­λι­τών: Ορ­γά­νω­ση ανοι­χτών συ­νε­λεύ­σε­ων, όπου θα κα­τα­γρά­φο­νται ανά­γκες και θα εντάσ­σο­νται στο πρό­γραμ­μα.

Νε­ο­λαία: Να βρει νέο τρόπο επι­κοι­νω­νί­ας με τους νέους (π.χ. TikTok, podcast), όχι μόνο με “πα­ρα­δο­σια­κές” κομ­μα­τι­κές δομές.

3. Αξιο­πι­στία στην πράξη

Συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις: Όχι αό­ρι­στες υπο­σχέ­σεις, αλλά με­τρη­μέ­νες πο­λι­τι­κές που να φαί­νε­ται ότι μπο­ρούν να εφαρ­μο­στούν.

Δια­φά­νεια και ήθος: Να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί από παλιά λάθη δια­φθο­ράς και πε­λα­τεια­κών σχέ­σε­ων, δεί­χνο­ντας νέα πρό­σω­πα και πρα­κτι­κές.

Συ­νερ­γα­σί­ες με όρους: Να δεί­ξει ότι μπο­ρεί να είναι δύ­να­μη κυ­βερ­νη­τι­κής ευ­θύ­νης, χωρίς όμως να χά­νε­ται η αυ­το­νο­μία του.

4. Επι­κοι­νω­νια­κή στρα­τη­γι­κή

Απλή γλώσ­σα: Όχι τε­χνο­κρα­τι­κά κεί­με­να, αλλά κα­τα­νοη­τά για τον μέσο πο­λί­τη.

Ανά­δει­ξη επι­τυ­χιών του πα­ρελ­θό­ντος: Υπεν­θύ­μι­ση ότι πολ­λές κοι­νω­νι­κές κα­τα­κτή­σεις (π.χ. ΕΣΥ) προ­ήλ­θαν από το ΠΑΣΟΚ.

Συ­νε­πής πα­ρου­σία στα ΜΜΕ και social media: Κα­θη­με­ρι­νή επι­κοι­νω­νία με ξε­κά­θα­ρα, σύ­ντο­μα μη­νύ­μα­τα.

5. Σύν­δε­ση με τα ση­με­ρι­νά προ­βλή­μα­τα

Ακρί­βεια και μι­σθοί: Να δεί­ξει πώς μπο­ρεί να βελ­τιω­θεί το βιο­τι­κό επί­πε­δο.

Κα­τοι­κία και νέοι: Προ­τά­σεις για στέ­γα­ση, φθηνά ενοί­κια, στή­ρι­ξη οι­κο­γέ­νειας.

Υγεία – Παι­δεία: Επεν­δύ­σεις και με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που αφο­ρούν όλους.

Η Ει­ρή­νη Αμε­ρι­κά­να, υπο­στη­ρί­ζει τα εξής: «Εν­νο­εί­ται συμ­φω­νώ με τον Παύλο Γε­ρου­λά­νο. Όχι μόνο να ξε­κολ­λή­σει η βε­λό­να, αλλά να εί­μα­στε και πρώτο κόμμα… Ίσως να έχου­με πρό­βλη­μα να πε­ρά­σου­με σωστά το πρό­γραμ­μά μας (όλοι μας), γιατί έχου­με πρό­γραμ­μα. Το ΠΑΣΟΚ πα­ρα­μέ­νει κόμμα εξου­σί­ας. Κι εγώ ως απλή ψη­φο­φό­ρος, ναι, πι­στεύω πως με τόσα σκάν­δα­λα, με τόση δια­φθο­ρά αυτής της κυ­βέρ­νη­σης, έπρε­πε οι δη­μο­σκο­πή­σεις να μας έβγα­ζαν πρώτο κόμμα. Η κα­λύ­τε­ρη δη­μο­σκό­πη­ση, όμως, είναι η μέρα των εκλο­γών, (όποτε κι αν γί­νουν), απλά να πάμε όλοι στην κάλπη. Γιατί σαν λαός αξί­ζου­με τα κα­λύ­τε­ρα».