Βαρθολομαίος : Σκληρή γλώσσα για τις πράξεις «των κρατούντων» στην Τουρκία που «μας προσβάλλουν»

Στα τραγικά γεγο­νότα της 6ης προς την 7η Σεπτεμ­βρίου του ’55, στην πρό­σφατη μετα­τροπή της Αγίας Σοφίας και της Μονής της Χώρας σε ισλα­μικά τεμένη και στην κλειστή, από το 1971, Θεο­λο­γική Σχολή της Χάλκης, ανα­φέρ­θηκε ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος, χθες, κατά τη διάρ­κεια ομιλίας του, στην Αίθουσα Τελετών της Σχολής, με αφορμή τη χει­ρο­το­νία του δια­κό­νου Μελε­τίου Στε­φα­νά­του.

«Τα πέτρινα χρόνια»

«Σήμερα για τη Θεο­λο­γική Σχολή της Χάλκης – έστω και εάν δεν λει­τουρ­γεί, για εμάς είναι πάντοτε η Θεο­λο­γική Σχολή της Χάλκης – και για την ιστο­ρική Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος είναι μια μεγάλη, και ιστο­ρική και ευφρό­συ­νος και χαρ­μό­συ­νος ημέρα.

»Οταν λει­τουρ­γούσε η Σχολή και ήμαστε μαθηταί εδώ είχαμε πολλές παρό­μοιες χαρές, συγκι­νή­σεις, ευκαι­ρίες πνευ­μα­τι­κής ανα­τά­σεως, διότι είχαμε πολύ συχνά πολλές χει­ρο­το­νίες, όπως σήμερα του πατρός Μελε­τίου.

»Οσοι απο­φά­σι­ζαν να εντα­χθούν εις τον Ιερόν Κλήρον το απο­φά­σι­ζαν από τα νεανικά τους χρόνια, όταν ήσαν τελειό­φοι­τοι ή προ­τε­λειό­φοι­τοι, και συνήθως τους χει­ρο­το­νούσε ο τότε Πρό­ε­δρος της Εφο­ρείας, ο μακα­ρι­στός Πρι­γκη­πον­νή­σων Δωρό­θεος.

»Ηρθαν εν συνε­χεία τα πέτρινα χρόνια για τη Σχολή, τα οποία δυστυ­χώς συνε­χί­ζο­νται με την ανα­στολή της λει­τουρ­γίας της, παρά πάσαν έννοιαν δικαίου. Του χρόνου συμπλη­ρώ­νο­νται 50 χρόνια από την απο­φράδα ημέρα της δια­κο­πής της λει­τουρ­γίας της Σχολής μας. Και δυστυ­χώς δεν ήταν η μόνη αποφράς ημέρα των τελευ­ταίων ετών για το Πατριαρ­χείο μας, για τη Χάλκη, για την Ομο­γέ­νεια.

«Τα Σεπτεμ­βριανά γεγο­νότα»

»Πριν από το ’71, που έκλεισε η Σχολή μας, είχαμε τα Σεπτεμ­βριανά γεγο­νότα, σαν σήμερα. Σήμερα είναι τα 65 χρόνια από την τραγική εκείνη νύκτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμ­βρίου του ’55, που η βαρ­βα­ρό­της κατέ­στρεψε τα σπίτια, τα κατα­στή­ματα, τις Εκκλη­σίες νομο­τα­γών και αθώων ανθρώ­πων. Ακόμη και τα Κοι­μη­τή­ριά τους βεβη­λώ­θη­σαν και αυτά, και ασέ­βη­σαν οι όχλοι εις βάρος των νεκρών μας. Ούτε ίχνος πολι­τι­σμού ούτε ίχνος ευαι­σθη­σίας.

»Και πριν από λίγες εβδο­μά­δες η μετα­τροπή της Μεγάλης Εκκλη­σίας σε τέμενος. Και λίγο αργό­τερα της ωραιο­τά­της Μονής της Χώρας επίσης σε τέμενος. Ωσάν να μην υπάρ­χουν αρκετά τεμένη στην Πόλη, ωσάν να υπάρχει ανάγκη για περισ­σο­τέ­ρους τόπους λατρείας των πιστών της επι­κρα­τού­σης ενταύθα θρη­σκείας, έσπευ­σαν οι κρα­τού­ντες να προβούν εις αυτάς τας απο­φά­σεις και πράξεις, αι οποίαι μας προ­σβάλ­λουν, μας θίγουν την ταυ­τό­τητά μας, την ιστορία μας, τον πολι­τι­σμό μας. Και υπο­μέ­νουμε και προ­σευ­χό­μεθα».

Στη συνέ­χεια, επι­σή­μανε ότι «μέσα σε αυτά τα πένθιμα, τα δυσά­ρε­στα, τα απα­ρά­δε­κτα, έρχο­νται και στιγμές ευφρο­σύ­νης και αγαλ­λιά­σεως, όπως είναι η σημε­ρινή για την Χάλκη και για όλους μας».

Εξήρε μάλιστα την εργα­τι­κό­τητα, τη σεμνό­τητα και την αφο­σί­ωση του νέου κλη­ρι­κού στα ιερά και τα όσια του Γένους, τα οποία ενσαρ­κώ­νει και εκφρά­ζει η Μεγάλη του Χριστού Εκκλη­σία.

Ευχα­ρι­στίες

«Ευχα­ρι­στούμε τον άγιον Θεόν που μέσα σε αυτή τη γενι­κό­τερη λει­ψαν­δρία μας έστειλε ένα νέο στέ­λε­χος. Οντως ο Θεός δύναται και εκ των λίθων εγείραι τέκνα τω Αβραάμ».

Ακο­λού­θως, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης ανέφερε πως κατά τα τελευ­ταία 50 χρόνια που είναι κλειστή η Σχολή το Πατριαρ­χείο έφερε άξιους και μορ­φω­μέ­νους κλη­ρι­κούς από το εξω­τε­ρικό προ­κει­μέ­νου να δια­κο­νή­σουν στο Φανάρι. Εξέ­φρασε, μάλιστα, τις ευχα­ρι­στίες του προς την Αγιω­τάτη Εκκλη­σία της Ελλάδος, «η οποία αισθα­νο­μένη τας ανάγκας της Μητρός εδώ μας τρο­φο­δο­τεί με νέους κλη­ρι­κούς».

Ιδιαι­τέ­ρως ευχα­ρί­στησε τον μητρο­πο­λίτη Γλυ­φά­δας Αντώνιο, από την Επαρχία του οποίου προ­έρ­χε­ται ο νέος κλη­ρι­κός.

Τη χει­ρο­το­νία του νέου κλη­ρι­κού είχε τελέσει νωρί­τερα, κατά τη Θεία Λει­τουρ­γία στο Καθο­λικό της Ι.Μ. Αγίας Τριάδος, στην οποία στε­γά­ζε­ται το ιστο­ρικό θεο­λο­γικό εκπαι­δευ­τικό ίδρυμα του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου, ο ηγού­με­νός της, επί­σκο­πος Αρα­βισ­σού Κασ­σια­νός.

Παρου­σί­αση βιβλίου

Στην ομιλία που έκανε, μετά τη Θεία Λει­τουρ­γία, στην Αίθουσα Τελετών της Σχολής, ο διά­κο­νος Μελέ­τιος εξέ­φρασε την ευγνω­μο­σύνη του και την απόλυτη αφο­σί­ωσή του προς τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη.

Ο Πανα­γιώ­τα­τος παρέστη συμπρο­σευ­χό­με­νος στη χει­ρο­το­νία του νέου κλη­ρι­κού.

Το από­γευμα, ο Πανα­γιώ­τα­τος παρέστη στην παρου­σί­αση του βιβλίου της συγ­γρα­φέως Νεκτα­ρίας Ανα­στα­σιά­δου, «A Recipe for Daphne», που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στον αυλό­γυρο του Ι.Ν. Πανα­γίας Κου­μα­ριω­τίσ­σης, στο πλαίσιο των πολι­τι­στι­κών εκδη­λώ­σεων «Θεο­τό­κεια 2020», που διορ­γα­νώ­νει η Κοι­νό­τητα Νεο­χω­ρίου Βοσπό­ρου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ