Φώτης Μάγγος: «Να επικεντρωθούμε στην από κοινού διεκδίκηση του Τέλους Ανθεκτικότητας από την πολιτεία…»

Κύριε Μάγγο, να ξεκι­νή­σουμε από την επι­στολή που απέ­στει­λαν οι δήμαρ­χοι μέσω της ΠΕΔ για τα ακτο­πλοϊκά δρο­μο­λό­για. Δώστε μας μια εικόνα για την κατά­σταση όπως δια­μορ­φώ­νε­ται και για το δικό σας νησί.

Σας ευχα­ρι­στώ για τη φιλο­ξε­νία της συνέ­ντευ­ξής μου στην έγκριτη εφη­με­ρίδα σας.

Για πρώτη φορά φέτος μετά από πάρα πολλά χρόνια δεν γνω­ρί­ζουν οι ακτο­πλοϊ­κές εται­ρείες σε ποιες γραμμές θα ανα­λά­βουν μετα­φο­ρικό έργο. Αυτό έχει σαν απο­τέ­λε­σμα να μην μπορούν να ανε­βά­σουν στα ψηφιακά μέσα που δια­θέ­τουν τα πλάνα με τις κρα­τή­σεις των δρο­μο­λο­γίων τους και αυτό με τη σειρά του βρα­χυ­κυ­κλώ­νει όλο το σύστημα κρα­τή­σεων στα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα. Το πλήγμα είναι μεγα­λύ­τερο στα νησιά που δεν δια­θέ­τουν αερο­δρό­μιο και που η του­ρι­στική τους κίνηση εξαρ­τά­ται πλήρως από την ακτο­πλοΐα. Η αιτία του προ­βλή­μα­τος είναι η χαλά­ρωση των όρων και των προ­ϋ­πο­θέ­σεων που τέθηκαν στην προ­κή­ρυξη του δια­γω­νι­σμού απ’ το υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας αφού μπο­ρού­σαν να συμ­με­τέ­χουν “όλοι σε όλα” και τώρα το ίδιο το υπουρ­γείο δεν μπορεί να βγάλει άκρη. Εκεί οφεί­λε­ται η καθυ­στέ­ρηση. Στους επό­με­νους δια­γω­νι­σμούς θα πρέπει να επα­νέλ­θουν οι όροι που αφαι­ρέ­θη­καν και εξα­σφά­λι­ζαν περισ­σό­τερα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά στα πλοία που μπο­ρού­σαν να συμ­με­τέ­χουν στο δημόσιο δια­γω­νι­σμό και επι­τέ­λους να γίνουν πολυ­ε­τείς οι συμ­βά­σεις και να μη χρειά­ζε­ται κάθε χρόνο να γίνο­νται οι ίδιες χρο­νο­βό­ρες και επί­πο­νες δια­δι­κα­σίες.

Οι Λειψοί στην κορυφή των 11 πιο υπο­σχό­με­νων προ­ο­ρι­σμών του κόσμου για το 2024. Ποιες είναι οι βασικές αγορές σας;

Η στρα­τη­γική συνερ­γα­σία του δήμου μας με κατα­ξιω­μένη εται­ρεία του­ρι­στι­κού μάρ­κε­τινγκ έχει απο­φέ­ρει καρπούς. Οι πρωτιές δεν έρχο­νται τυχαία αλλά είναι προϊόν σκληρής δου­λειάς και ορθών επι­λο­γών. Η επιλογή του “LESS IS MORE”, δηλαδή το να μην έχουμε ξαπλώ­στρες και ομπρέ­λες στις παρα­λίες μας, κάδους σε δημό­σιους χώρους και ιδιω­τι­κές πισίνες έχει απο­δει­χθεί πολύ σοφή. Οι εθνι­κό­τη­τες των του­ρι­στών που μας προ­τι­μούν είναι Ιταλοί, Έλληνες, Γάλλοι, Βρε­τα­νοί, Γερ­μα­νοί κ.α. Σκοπός μας δεν είναι να αυξή­σουμε τον του­ρι­σμό μας με τρόπο δυσα­νά­λογο της φέρου­σας ικα­νό­τη­τας του νησιού αλλά να απλώ­σουμε την του­ρι­στική περίοδο και στους μήνες μη αιχμής έτσι ώστε να ωφε­λη­θεί η μικρο­οι­κο­νο­μία του νησιού μας χωρίς να αλλοιω­θεί η φυσιο­γνω­μία μας και το “Επώνυμο” ενός αυθε­ντι­κού προ­ο­ρι­σμού που έχουμε κατα­φέ­ρει να δημιουρ­γή­σουμε και να εδραιώ­σουμε στη συνεί­δηση των επι­σκε­πτών μας.

Στην περα­σμένη συνε­δρί­αση της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου, τέθηκε το θέμα: «Όροι αξιο­ποί­η­σης της δημό­σιας περιου­σίας στις παρα­θα­λάσ­σιες περιο­χές και άλλες δια­τά­ξεις». Έχουν σημειω­θεί σημα­ντι­κές εξε­λί­ξεις σε θεσμικό επίπεδο. Πώς δια­μορ­φώ­νο­νται τα πράγ­ματα για τα μικρά νησιά;

Στο τελευ­ταίο νομο­σχέ­διο που αφο­ρούσε στους Αιγια­λούς υπήρξαν κάποιες αλλαγές προς τη σωστή κατεύ­θυνση. Καταρ­γή­θηκε ο κτη­μα­το­λο­γι­κός κανο­νι­σμός των δώδεκα επι­πλέον μέτρων από το χει­μέ­ριο κύμα που ίσχυε μόνο στα Δωδε­κά­νησα και συνι­στούσε άνιση μετα­χεί­ριση των κατοί­κων σε σχέση με την υπό­λοιπη Ελλάδα αφού εξαι­τίας αυτού πολλοί ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των δεν μπο­ρού­σαν να αξιο­ποι­ή­σουν τις περιου­σίες τους. Υπήρξαν όμως και κάποιες άλλες που απα­ξιώ­νουν το ρόλο της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης α’ βαθμού καθώς οι παρα­χω­ρή­σεις των παρα­λιών σε ιδιώτες στο εξής δεν θα απαι­τούν τη σύμφωνη γνώμη των οικείων δήμων αλλά θα τις απο­φα­σί­ζει το υπουρ­γείο.

Ειδικά για μας εδώ στους Λειψούς απο­τε­λεί μεγάλο πλήγμα καθώς κιν­δυ­νεύει το νησί απ’ το να γεμίσει με ξαπλώ­στρες και να κατα­στρα­φεί μονο­μιάς ό,τι χτίσαμε μέχρι σήμερα. Αυτό ήταν και το αντι­κεί­μενο του ψηφί­σμα­τος της ΠΕΔ για το οποίο πάρθηκε ομόφωνη απόφαση από τα μέλη, απόφαση με την οποία ζητάμε ουσια­στικά εφόσον το κράτος μας ανα­γνω­ρί­ζει την ευθύνη του καθα­ρι­σμού των παρα­λιών να υπο­λο­γί­ζει και τη γνώμη μας στο αν θα παρα­χω­ρού­νται σε ιδιώτες προς εμπο­ρική εκμε­τάλ­λευση.

Πώς σχο­λιά­ζετε το Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας; Ένας ακόμη ‘φόρος’ που πρέπει να δια­χει­ρι­στούν οι δήμοι και οι επι­χει­ρή­σεις.

Το τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική αλλαγή αντι­κα­τέ­στησε το φόρο δια­μο­νής που ίσχυε μέχρι πέρυσι. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης, πλην ελα­χί­στων εξαι­ρέ­σεων, που το τέλος αυτό πηγαί­νει στο κράτος και όχι στην αυτο­διοί­κηση. Είναι αυτο­νό­ητο ότι η διαμονή επι­σκε­πτών σε κάθε τόπο προ­κα­λεί και την ανάλογη οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση των δήμων που σχε­τί­ζε­ται με την καθα­ριό­τητα, των καλ­λω­πι­σμό των δημό­σιων χώρων, την απο­κο­μιδή των σκου­πι­διών, τις παρα­λίες κ.ά. Επίσης, αυτο­μά­τως δημιουρ­γεί­ται η ανάγκη για έργα υπο­δο­μής έτσι ώστε να προ­σελ­κύ­σουμε περισ­σό­τε­ρους επι­σκέ­πτες προ­σφέ­ρο­ντάς τους καλύ­τε­ρες υπη­ρε­σίες. Θεωρώ πως και ο πρώτος αλλά και ο δεύ­τε­ρος βαθμός αυτο­διοί­κη­σης δικαιού­νται αυτό το τέλος και πρέπει να μας απο­δο­θεί με τρόπο που να ικα­νο­ποιού­νται οι ανάγκες όλων μας. Θα πρέπει να ισχύει η αρχή της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας.

Τα χρήματα που εισπράτ­τει απ’ τον του­ρι­σμό ο ευρύ­τε­ρος τόπος της περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου θα πρέπει να επεν­δύ­ο­νται σ’ αυτόν και όχι να πηγαί­νουν αλλού. Σε αυτή τη φάση θα πρέπει να επι­κε­ντρω­θούμε στην από κοινού διεκ­δί­κηση αυτού του τέλους από την πολι­τεία και εν συνε­χεία μπο­ρούμε και πρέπει να συνεν­νοη­θούμε μεταξύ μας για τον τρόπο που θα δια­νε­μη­θεί. Έχω ξεκά­θαρη άποψη πάνω σ’ αυτό.

Οι Λειψοί έχουν μετα­τρα­πεί σε πρότυπο προ­ο­ρι­σμό υδα­τι­κής αυτο­νο­μίας. Πώς εξε­λίσ­σε­ται αυτό στην πράξη;

Εδώ και επτά περίπου χρόνια οι Λειψοί είναι υδατικά αυτό­νο­μοι χάρη στην παρα­δειγ­μα­τική συνερ­γα­σία του δήμου μας με την τότε ηγεσία του υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής, με τον αεί­μνη­στο Νεκτά­ριο Σαντο­ρι­νιό.

Υπήρχε ήδη στο νησί μια ολο­καί­νουρ­για μονάδα αφα­λά­τω­σης παρα­τη­μένη σ’ ένα χωράφι την οποία εγκα­τα­στή­σαμε και ξεκι­νή­σαμε να λει­τουρ­γούμε πραγ­μα­το­ποιώ­ντας παράλ­ληλα μια σειρά από έργα τα οποία εξα­σφά­λι­σαν την παρα­γωγή ποιο­τι­κού νερού, τη μετα­φορά του στις κεντρι­κές δεξα­με­νές του νησιού και την παροχή του στο δίκτυο ύδρευ­σης απ’ άκρη σ’ άκρη. Η μονάδα μπορεί να παράγει έως 600 κυβ/ημ και η ποσό­τητα αυτή καλύ­πτει το 100% των ημε­ρή­σιων αναγκών μας ακόμη και στην καρδιά του Αυγού­στου όπου κατα­γρά­φε­ται η μέγιστη κατα­νά­λωση νερού. Είναι ένα έργο για το οποίο είμαστε περή­φα­νοι γιατί πραγ­μα­τικά αύξησε κατα­κό­ρυφα το επίπεδο ζωής των κατοί­κων αλλά και τις προ­σφε­ρό­με­νες παροχές προς τους επι­σκέ­πτες μας. Ακο­λου­θούν κι άλλα πολλά τέτοια έργα τα οποία θα έχουμε την ευκαι­ρία να επι­κοι­νω­νή­σουμε στον κόσμο τα επόμενα χρόνια.