Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφεύγει η ΔΕΥΑΡ για το έργο των αντλιοστασίων Ιαλυσού

Με από­φα­ση, που έλαβε κατά πλειο­ψη­φία την 4η Μαρ­τί­ου 2020 το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑ Ρόδου, σε έκτα­κτη συ­νε­δρί­α­σή του, απο­φα­σί­στη­κε και εγκρί­θη­κε η άσκη­ση ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, αί­τη­σης ακυ­ρώ­σε­ως κατά της Αρχής Εξέ­τα­σης Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών (ΑΕΠΠ), της υπ’ αρ. 232/2020 από­φα­σης της ΑΕΠΠ (3ου Κλι­μα­κί­ου) και κάθε άλλης σχε­τι­κής συ­μπρο­σβαλ­λό­με­νης πρά­ξης ή πα­ρά­λει­ψης.

Με την από­φα­ση διο­ρί­ζο­νται ει­δι­κοί πλη­ρε­ξού­σιοι αντι­πρό­σω­ποι και αντί­κλη­τοι οι δι­κη­γό­ροι Αθη­νών κ.κ. Ελένη Κων­στα­ντί­νου Τροβά και Πα­να­γιώ­της Κων­στα­ντί­νου Οι­κο­νό­μου.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», με την υπ’ αρίθμ. 232/2020 από­φα­ση του 3ου Κλι­μα­κί­ου της Αρχής Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών ακυ­ρώ­θη­κε η υπ’ αριθμ. 629/07.12.2019 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της ΔΕΥΑ Ρόδου γε­νο­μέ­νης δε­κτής της προ­σφυ­γής που υπέ­βα­λε η κοι­νο­πρα­ξία Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε. – Μη­χα­νι­κή Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Α.Ε.

Η Κοι­νο­πρα­ξία είχε αι­τη­θεί την ανα­στο­λή και ακύ­ρω­ση από­φα­σης που έλαβε τον Δε­κέμ­βριο του 2019 το δ.σ. της ΔΕΥΑΡ με την οποία μα­ταιώ­θη­κε η δια­γω­νι­στι­κή δια­δι­κα­σία που βρι­σκό­ταν σε εξέ­λι­ξη και αφο­ρού­σε στην ανά­δει­ξη ανα­δό­χου της σύμ­βα­σης του έργου «ΑΝΑ­ΒΑΘ­ΜΙ­ΣΗ Η/Μ ΕΡΓΩΝ ΑΝΤΛΙΟ­ΣΤΑ­ΣΙΩΝ ΑΚΑ­ΘΑΡ­ΤΩΝ Δ.Ε. ΙΑ­ΛΥ­ΣΟΥ».

Με από­φα­ση που αναρ­τή­θη­κε στην Διαύ­γεια τον Αύ­γου­στο του 2019 είχε εγκρι­θεί κατά πλειο­ψη­φία το πρα­κτι­κό κα­τα­κύ­ρω­σης του ηλε­κτρο­νι­κού δια­γω­νι­σμού του εν θέ­μα­τι έργου, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 4.193.900,00€ πλέον του ανα­λο­γού­ντος Φ.Π.Α. στην «Κοι­νο­πρα­ξία Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε. – Μη­χα­νι­κή Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Α.Ε.».

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο δια­γω­νι­σμός κα­τα­κυ­ρώ­θη­κε στον ως άνω ανά­δο­χο με συμ­βα­τι­κό τί­μη­μα 3.374.960,90€ χωρίς ΦΠΑ.

Η σύμ­βα­ση ωστό­σο δεν είχε υπο­γρα­φεί, ενώ με την 914/2019 πράξη του Ε’ Κλι­μα­κί­ου του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, είχε κρι­θεί ότι δεν κω­λύ­ε­ται η υπο­γρα­φή της.

Πλην όμως η ΔΕΥΑ Ρόδου απο­φά­σι­σε την μα­ταί­ω­ση του έργου.

Το ΑΕΠΠ έκανε δε­κτούς ει­δι­κό­τε­ρα δύο λό­γους της προ­σφυ­γής της ανα­δό­χου κοι­νο­πρα­ξί­ας και συ­γκε­κρι­μέ­να έκρι­νε ότι δεν προ­κύ­πτει η στοι­χειο­θέ­τη­ση της

αρ­μο­διό­τη­τας του Γε­νι­κού Διευ­θυ­ντή να γνω­μο­δο­τή­σει στο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της επι­χεί­ρη­σης για τη μα­ταί­ω­ση του δια­γω­νι­σμού, ακόμη και αν οι λόγοι μα­ταί­ω­σης άπτο­νται της σκο­πι­μό­τη­τας του έργου και ότι μόνη αρ­μό­δια ήταν η συ­στα­θεί­σα από τον ανα­θέ­το­ντα φορέα Επι­τρο­πή.

Επι­πλέ­ον έκρι­νε ότι ο ισχυ­ρι­σμός της ΔΕΥΑ Ρόδου ανα­θέ­το­ντος ότι πρέ­πει να επα­νε­ξε­τα­στεί ο σχε­δια­σμός του έργου στη βάση πο­λυ­κρι­τη­ρια­κής ανά­λυ­σης δεν συ­νι­στά ου­σιώ­δη λόγο μα­ταί­ω­σης όπως και ο ισχυ­ρι­σμός ότι δεν επε­τεύ­χθη επαρ­κής αντα­γω­νι­σμός, επει­δή υπο­βλή­θη­κε μία μόνο κα­νο­νι­κή προ­σφο­ρά, ενώ οι άλλες δύο κρί­θη­καν μη κα­νο­νι­κές, ως μη πλη­ρού­σες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις των εγ­γρά­φων της σύμ­βα­σης.

Έκρι­νε επι­πλέ­ον ότι ο ανα­θέ­των φο­ρέ­ας ανα­φέ­ρε­ται σε πλα­σμα­τι­κή ει­κό­να ικα­νο­ποι­η­τι­κής τα­μια­κής ρευ­στό­τη­τας και προ­σκο­μί­ζει στοι­χεία, προ­κει­μέ­νου να απο­δεί­ξει ότι έχει λη­ξι­πρό­θε­σμες υπο­χρε­ώ­σεις της τάξης των 4.935.475,60€, χωρίς όμως να πα­ρέ­χει συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία για την κά­λυ­ψη του συ­γκε­κρι­μέ­νου έργου, όπως π.χ. το ύψος της δέ­σμευ­σης πί­στω­σης που έχει γίνει πριν την προ­κή­ρυ­ξη της συ­γκε­κρι­μέ­νης σύμ­βα­σης, στο πλαί­σιο του άρ­θρου 49 του Ν. 4412/2016.