Στο ΣτΕ τρεις μητροπολίτες κατά του συμφώνου συμβίωσης

Τρεις Ιερές Μητρο­πό­λεις και οι Μητρο­πο­λί­τες τους προ­ςέ­φυ­γαν στο ΣτΕ κατά της επέ­κτα­σης του συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­σης και στα ομόφυλα ζευ­γά­ρια.Μαζί τους λίγοι πολίτες , μια μοναχή και άλλοι.

Ζητούν να ακυ­ρω­θεί ο επί­μα­χος νόμος 4356/ 2015 ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός και αντί­θε­τος στον Αστικό Κώδικά (οικο­γε­νειακό δίκαιο και χρηστά ήθη).

Δεν το δέχεται η ελλη­νική κοι­νω­νία, …στιγ­μα­τί­ζο­νται και οι γονεις αυτών των ζευ­γα­ριών, υπο­στη­ρί­ζουν, μεταξύ πολλών ακόμα παρό­μοιων επι­χει­ρη­μά­των.

Αιτού­νται μάλιστα να εισα­χθεί η προ­σφυγή τους προς συζή­τηση στην Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας.

Συγκε­κρι­μένα στο Συμ­βού­λιο της Επι­κι­κρα­τείας προ­ςέ­φυ­γαν :

Οι Ιερές Μητρο­πό­λεις Πει­ραιώς, Κυθήρων και Γόρ­τυ­νος, όπως και οι Μητρο­πο­λί­τες των τριών αυτών Μητρο­πό­λεων, Σερα­φείμ Μεν­τζε­λό­που­λος, Σερα­φείμ Στερ­γιού­λης και Ιερε­μίας Φούντας, καθώς ο αρχι­μαν­δρί­της Σαρά­ντος Σαρά­ντου, τρεις πρω­το­πρε­σβύ­τε­ροι, μια μοναχή, δυο δικη­γό­ροι, 21 πολίτες και η «Εστία Πατε­ρι­κών Μελετών» .

Αφορμή για την προ­σφυγή στάθηκε η απόφαση του υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών με την οποία καθο­ρί­ζε­ται ο τρόπος εγγρα­φής στα Ληξιαρ­χεία (ληξιαρ­χι­κές πράξεις) των συμ­φώ­νων ελεύ­θε­ρης συμ­βί­ω­σης ομο­φυ­λο­φί­λων­ζευ­γα­ριών και καθο­ρί­ζε­ται η τήρηση των ληξιαρ­χι­κών βιβλίων.

Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρουν στην προ­σφυγή τους οι φερό­με­νοι ως θιγέ­ντες από την επίμαχη απόφαση υπάρ­χουν κατά κυνική και σκαν­δα­λώδη πρό­κληση του κοινού περί ηθικής και θρη­σκεία αισθή­μα­τος, υπο­δείγ­ματα, της ληξιαρ­χι­κής πράξης «συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­ςης με θρή­σκευμα».

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, υπο­στη­ρί­ζουν ότι :

* η καθιέ­ρωση του συμ­φώ­νου ελεύ­θε­ρης συμ­βί­ω­σης ομο­φυ­λο­φί­λων ζευ­γα­ριών, προ­σβά­λει τα κρα­τού­ντα στην Ελλάδα χρηστά ήθη, όπως αυτά κατα­γρά­φο­νται στο άρθρο 5 του Συντάγ­μα­τος.

Σύμφωνα με το επίμαχο άρθρο 5 του Συντάγ­μα­τος η ελευ­θε­ρία ανά­πτυ­ξης της προ­σω­πι­κό­τη­τας κάθε άλλο παρά απε­ριό­ρι­στος είναι αλλά υπό­κει­ται στην υπο­χρέ­ωση σεβα­σμού των χρηστών ηθών.

Τα χρηστά ήθη συνι­στούν νόμιμο συνταγ­μα­τικό περιο­ρι­σμό, περιο­ρι­σμό, εμπο­δίων και φραγμών στην ελεύ­θερη ανά­πτυξη της προ­σω­πι­κό­τη­τας, υπο­στη­ρί­ζουν οι Μητρο­πο­λι­τες και προ­σθέ­τουν ότι ως χρηστά ήθη νοείται η γενική και κοινή περί ηθικής αντί­ληψη του μέσου χρηστού και εχέ­φρο­νος ανθρώ­που σε δεδο­μένο τόπο και χρόνο.

Η παρα­βί­αση των χρηστών ηθών συν­δέ­ε­ται και την προ­στα­σίας της οικο­γέ­νειας όπως αυτή περι­γρά­φε­ται στο Σύνταγμα και το οικο­γε­νειακό δίκαιο (Αστικός Κώδικας).

* η Ελλη­νική κοι­νω­νία δεν απο­δέ­χε­ται την ύπαρξη οικο­γε­νεια­κών σχέσεων μεταξύ συμ­βιού­ντων προ­σώ­πων ανη­κό­ντων στο ίδιο φύλο, αλλά ούτε δέχεται την θεσμο­θέ­τηση της νομικής εξι­σώ­σεως με την εν γάμω οικο­γέ­νεια του συμ­φώ­νου συμ­βιώ­σεως μεταξύ ομο­φυ­λο­φί­λων προ­σώ­πων.

Ισχυ­ρί­ζο­νται τέλος ότι η δημο­σιο­ποί­ηση μιας ομο­φυ­λο­φι­λι­κής σχέσης, λόγω των επί­μα­χων νομο­θε­τι­κών δια­τά­ξεων, , θα ισο­δυ­να­μεί για τον μέσο γονέα και τους εξ αίματος συγγενή των συμ­βιού­ντων ομο­φυ­λο­φί­λων, που θα συνά­πτουν σύμφωνο συμ­βί­ω­σης, με ένα ιδιό­τυπο κατα­να­γκα­στικό κοι­νω­νικό στιγ­μα­τι­σμό από την πλευρά του νομο­θέτη, που θα επι­τεί­νει σημα­ντικά τα αισθή­ματα θλίψης και αισχύ­νης των γονέων και των άλλων εξ αίματος συγ­γε­νών των ατόμων που συνά­πτουν σύμφωνο συμ­βί­ω­σης ομο­φυ­λο­φί­λων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ